Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2585834

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 29 listopada 2018 r.
II SAB/Gd 79/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. S. - K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych postanawia odrzucić zażalenie wniesione przez N. S. - K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Gd 79/10.

Uzasadnienie faktyczne

N. S. - K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania dotyczącego wykonania określonych robót budowlanych.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Sąd odrzucił zażalenie skarżącej na pismo z dnia 31 stycznia 2017 r. jako niedopuszczalne.

Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Następnie skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 9 czerwca 2017 r., które zostało odrzucone postanowieniem z dnia 25 września 2017 r. Z kolei zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 25 września 2017 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 2 maja 2018 r. Zażalenie skarżącej na postanowienie z dnia 2 maja 2018 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2018 r.

Odpis postanowienia z dnia 8 sierpnia 2018 r. został doręczony skarżącej w dniu 29 sierpnia 2018 r.

W dniu 4 września 2018 r. do Sądu wpłynęło drogą elektroniczną zażalenie N. S. - K. z dnia 9 sierpnia 2018 r. na postanowienie Sądu z dnia 8 sierpnia 2018 r.

Zgodnie z treścią art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do treści art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie zaś z treścią art. 47 § 1 do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 kodeksu cywilnego, który operuje pojęciem własnoręcznego podpisu. Dlatego też, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ustalono, że dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę do sądu administracyjnego drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem. Tylko taki podpis spełnia bowiem wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I OPP 25/08, ONSAiWSA 2009, Nr 2, poz. 20) a pogląd ten zachowuje aktualność, gdyż do chwili obecnej nie nastąpiła taka zmiana ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, aby możliwe było uznanie, iż obok tradycyjnej, pisemnej formy postępowania, można prowadzić takie postępowanie w formie elektronicznej. Co więcej, w kwestii tej wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie siedmiu sędziów z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, Sąd ten stwierdził, że w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym - z uwagi na treść art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r. poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Z uwagi na powyższe, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 17 września 2018 r., wezwano skarżącą N.S. - K. do podpisania zażalenia przysłanego za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 4 września 2018 r. znajdującego się w aktach sprawy lub nadesłania zażalenia zawierającego własnoręczny oryginalny podpis oraz do złożenia dodatkowego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem w celu doręczenia organowi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 października 2018 r. (potwierdzenie odbioru k. 536 akt), a zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 15 października 2018 r.

W wyznaczonym terminie skarżąca nie podpisała jednakże zażalenia ani też nie nadesłała zażalenia zawierającego własnoręczny i oryginalny podpis. W dniu 15 października 2018 r. wpłynęło do Sądu drogą elektroniczną pismo skarżącej, do którego dołączono jedynie odpis zażalenia z dnia 4 września 2018 r. Wbrew stwierdzeniu skarżącej nie zawiera on jednak własnoręcznego podpisu, tylko jest kopią zażalenia dokładnie taką samą jak pierwotnie nadesłane również drogą elektroniczną zażalenie z dnia 4 września 2018 r. Stan ten uniemożliwia nadanie dalszego biegu wniesionemu przez skarżącą zażaleniu.

Zgodnie z treścią art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w postanowieniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 46 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.