Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1500467

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 16 lipca 2014 r.
II SAB/Gd 59/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk (spr.).

Sędziowie WSA: Jolanta Górska, Janina Guść.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A w Warszawie na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej

1.

zobowiązuje Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w G. do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 14 lutego 2014 r. w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt z odpisem prawomocnego wyroku,

2.

stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa,

3.

zasądza od Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w G. na rzecz strony skarżącej A w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Stowarzyszenie (...) z siedzibą w W. złożyło w dniu 27 marca 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. (...) w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie Dyrektora do dokonania czynności w zakresie wniosku z dnia 14 lutego 2014 r.

W skardze wyjaśniono, że w dniu 14 lutego 2014 r. skarżący wystosował drogą elektroniczną na adres szkoły wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: "Na podstawie art. 61 Konstytucji RP wnioskujemy o udostępnienie informacji publicznej w postaci arkusza organizacyjnego szkoły obowiązującego w Państwa szkole w roku szkolnym 2013/2014. Na podstawie art. 14 ustawy wnosimy o udostępnienie skanu arkusza w formie elektronicznej na adres: (...)".

W uzasadnieniu skargi wskazano, że szkoły wchodzą w skład systemu oświaty, którego funkcjonowanie reguluje ustawa o systemie oświaty (Dz. U. z 1991 r. Nr 95, poz. 425), a więc wykonują zadania publiczne. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że Dyrektor szkoły jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji o działalności szkoły.

Skarżąca wskazała, że podmiot zobowiązany nie przesłał, ani nie przekazał informacji żądanych we wniosku. W związku z powyższym uznać należy, że nie załatwił sprawy w terminie i nie wyznaczył nowego terminu rozpatrzenia sprawy, a zatem pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły złożył wyjaśnienie, w którym potwierdził, że otrzymał w formie elektronicznej wniosek o udostępnienie arkusza organizacyjnego szkoły. Użyte sformułowanie "w formie elektronicznej" zrozumiał jako zalecenie umieszczenia go na internetowej stronie szkoły. Na stronie tej znajduje się już tygodniowy przydział godzin z każdego przedmiotu dla każdej klasy zaplanowany na trzy lata trwania nauki, dodatkowo plan lekcji, z tych przyczyn nie potraktował wniosku poważnie. Projekt organizacyjny, poza przydziałem godzin dla poszczególnych klas zawiera jeszcze ilość zatrudnionych pracowników administracji i obsługi oraz tzw. dane wrażliwe nauczycieli, których nie może udostępniać. Dyrektor wskazał, że Stowarzyszenie zdawałoby sobie z tego sprawę i zadowoliłoby się danymi o szkole, które znajdują się na jej stronie internetowej. Opisany wniosek Dyrektor uznał w tej sytuacji za żart ucznia lub absolwenta szkoły. Dodatkowo Dyrektor poinformował, że arkusze edukacyjne gdańskich szkół znajdują się na tzw. Platformie Edukacyjnej, elektronicznym systemie zarządzanym przez Urząd Miejski, na którym umieszczane są wszystkie informacje o poszczególnych szkołach a uprawniony pracownik Urzędu decyduje, jakie informacje i komu można udostępnić. W Urzędzie Miasta Dyrektor uzyskał informację, że arkusza organizacyjnego nie wolno mu udostępnić ze względu na wrażliwe dane nauczycieli.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej.

Przez bezczynność organu należy rozumieć sytuację, w której organ, mimo ciążącego na nim obowiązku w terminie ustalonym przez obowiązujące przepisy, nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Wniesienie skargi na tak rozumianą bezczynność organu jest uzasadnione nie tylko w razie niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby ten organ mylnie ocenił, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla stwierdzenia więc czy zachodzi bezczynność organu niezbędne jest uprzednie ustalenie, że organ był zobowiązany na podstawie przepisów obowiązującego prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo podjęcia określonej czynności.

Przedmiotem rozpatrywanej skargi jest zarzucana Dyrektorowi Liceum Ogólnokształcącego im. (...) w G. bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) zw. dalej ustawą, polegająca na nieudostępnieniu skarżącemu, w trybie ustawy żądanej przez niego informacji w piśmie z dnia 14 lutego 2014 r., a mianowicie arkusza organizacyjnego szkoły obowiązującego w roku szkolnym 2013/2014.

Oceniając czy Dyrektor Szkoły pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 14 lutego 2014 r. należało ustalić czy jest on podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a także czy żądane przez skarżącego dokumenty stanowią informację publiczną.

Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy. Stosownie do treści tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Wyliczenie to ma charakter jedynie przykładowy-wskazuje kategorie, których charakter jako informacji publicznej nie budzi wątpliwości, nie stanowi ono zatem podstawy do zawężającej interpretacji pojęcia informacji publicznej. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy, do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Przy czym do udostępnienia informacji publicznej są stosownie do przepisu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o statusie prawnym lub formie prawnej, organizacji, przedmiocie działalności i kompetencjach, organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach, którymi dysponują (pkt 2); zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (pkt 3 lit. d); danych publicznych-w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających (pkt 4 ust. 1 lit. a).

W świetle powyższych regulacji uznać należy, że skoro udostępnieniu podlega informacja o osobach pełniących funkcje publiczne i ich kompetencjach to arkusze organizacyjne szkoły publicznej, ich zawartość, plany lekcyjne, w tym dane osobowe nauczycieli są informacjami, które podlegają udostępnieniu na podstawie powołanego przepisu art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy

Z powołanego wyżej przepisu art. 4 ust. 1 ustawy wynika, że zobowiązane do udzielenia informacji publicznej zostały nie tylko władze publiczne lecz również podmioty wykonujące zadania publiczne, nie będąc organami władzy publicznej. Takim zadaniem publicznym jest oświata i kształcenie, wykonywane jako zadania publiczne m.in. przez szkoły. Tak rozumiane zadania publiczne cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych praw podmiotowych obywateli.

Reasumując uznać należy, Dyrektor Liceum Ogólnokształcącego jest organem, który która mieści się w katalogu podmiotów wykonujących zadania publiczne. W konsekwencji na wniosek zobowiązany jest udostępnić dane będące informacją publiczną pozostające w zakresie określonym w cyt. przepisie art. 6 ust. 1 ustawy. Wniosek skarżącego dotyczył wydania arkusza organizacyjnego szkoły Zatem był to w istocie wniosek o udostępnienie informacji opisanych w art. 6 ust. 1 ustawy, dotyczących programu w zakresie realizacji zadań publicznych, organizacji podmiotu, przedmiotu działalności i kompetencjach, a żądana informacja dotyczyła realizacji powierzonego prawem zadania publicznego, którym jest oświata i kształcenie.

W przypadku uwzględnienia wniosku, udostępnienie informacji publicznej następuje w sposób i formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ustawy). Jeżeli informacja nie może być udostępniona w sposób i w formie określonych we wniosku podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje w jakiej formie informacja może być udostępniona. W takim przypadku, jeżeli w ciągu 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu postępowanie umarza się (art. 14 ust. 2 ustawy).

Odmowa udzielania informacji następuje w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługują środki odwoławcze (art. 16 i 17 ustawy).

Jeżeli dyrektor jako organ właściwy do załatwienia wniosku stwierdzi, że istnieją podstawy z art. 5 ust. 2 ustawy (ograniczenie praw do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorstwa) to powinien wydać decyzję odmawiającą dostępu do informacji. W takiej sytuacji zobowiązany jest ustalić, jakie informacje podlegają ochronie i co do nich wydać decyzję odmowną.

Dodać też należy, że zwolnienie z obowiązku udzielenia informacji publicznej ma miejsce gdy jest ona udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej (art. 10 ust. 1 ustawy), lecz powyższe nie dotyczy rozpatrywanej sprawy.

Mając powyższe na uwadze oraz treść wniosku skarżącego, Sąd uznał, że żądana informacja jest informacja publiczną a więc postępowanie winno być prowadzone trybie ustawy.

Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępniania powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informacje, nie dłuższym ni ż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy).

Bezczynność organu rozpoznającego wniosek o udzielenie informacji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie rozpoznał złożonego wniosku.

W niniejszej sprawie postępowanie o udzielenie informacji publicznej zostało wszczęte wnioskiem skarżącego z dnia 27 marca 2014 r. Dyrektor Szkoły powinien zakończyć to postępowanie w sposób przewidziany prawem, tj. udzielić żądanej informacji, jeżeli znajduje się w posiadaniu Dyrektora albo wydać decyzję o odmowie udzielenia informacji, w sytuacji zaistnienia przesłanek z art. 5 ust. 2 ustawy albo decyzję o umorzeniu postępowania albo zawiadomić wnioskującego, że informacji nie posiada. Dyrektor nie zakończył postępowania w żaden z tych sposobów. Dyrektor szkoły pozostaje zatem w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 27 marca 2014 r.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązał Dyrektora do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 14 dni od daty otrzymania wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Rozpoznając wniosek Dyrektor winien zakończyć postępowanie w wyżej wskazany sposób przewidziany prawem.

Ponadto stosownie do art. 149 zd. drugie ww. ustawy sąd, w punkcie drugim wyroku stwierdził, że bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa. Powstała bezczynność wynikała z błędnej wykładni przepisów prawa i oceny, że żądana informacja nie stanowi informacji podlegającej udostępnieniu, w sytuacji jej udostępnienia na stronie internetowej szkoły, a nie z zaniechania podjęcia czynności zmierzających do rozpoznania wniosku skarżącego.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, stanowiącą równowartość wpisu sądowego od skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.