Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 638403

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 31 marca 2009 r.
II SA/Wr 94/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Ł., J. M., D. T., Z.D., D. Ż., M. L. na obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. z dnia 7 stycznia 2008 r. w przedmiocie sprostowania błędów w uchwale Rady Miejskiej W. z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla zespołu urbanistycznego S. S. I i III postanawia:

1.

odrzucić skargę;

2.

zwrócić skarżącym uiszczony wpis od skargi w wysokości 500 (pięćset) zł.

Uzasadnienie faktyczne

P. Ł., J. M., D. T., Z. D., D. Ż., M. L. działając przez pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. z dnia 7 stycznia 2008 r. o sprostowaniu błędu w uchwale nr (...) Rady Miejskiej W. z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla zespołu urbanistycznego S. S. I i III.

W petitum skargi zarzucono, że wydanie obwieszczenia nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 17 ust. 1 zd. drugie ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i innych aktów prawnych, polegającym na merytorycznej zmianie ww. obwieszczeniem tekstu aktu prawnego (tj. uchwały z dnia 6 kwietnia 2006 r.); art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegającym na zmianie planu miejscowego poprzez obwieszczenie Przewodniczącego Rady Miejskiej, z pominięciem trybu, w jakim uchwalany jest plan; § 112 ust. 1 pkt 2 i § 112 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" poprzez pominięcie w ww. obwieszczeniu podstawy prawnej sprostowania błędu. Wobec przedstawionych zarzutów skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności przywołanego na wstępie obwieszczenia.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. o sprostowaniu błędu w uchwale Rady Miejskiej W. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazują sami skarżący podstawę dla wniesienia rozważanego środka zaskarżenia upatrywać należy w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części u.s.g. Po myśli przywołanego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Już zatem z literalnego brzmienia przepisu jasno wynika, że przedmiotem zaskarżenia w tym trybie mogą być uchwały lub zarządzenia podjęte przez organy gminy. Organami gminy są zaś: rada (jako organ stanowiący i kontrolny - art. 15 ust. 1 u.s.g) oraz wójt (jako organ wykonawczy-art. 26 ust. 1 u.s.g.). W świetle regulacji zawartej w ustawie o samorządzie gminnym w żadnej mierze nie można zakwalifikować przewodniczącego rady jako organu gminy. Jak wynika z art. 19 ust. 2 u.s.g. zadaniem przewodniczącego rady jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad. W doktrynie wskazuje się, że zadania przewodniczącego rady mają charakter czynności materialno-technicznych. Mieści się w nich reprezentowanie rady w stosunkach wewnętrznych z innymi jednostkami, nie obejmuje zaś uprawnienia do reprezentowania gminy na zewnątrz (por. A. Agopszowicz, Z. Gilowska: Ustawa o samorządzie gminnym, Komentarz Warszawa 1999 r.). Nie można więc uznać aby zaskarżone obwieszczenie wydane zostało przez organ gminy. Nie stanowi też ono ani uchwały ani zarządzenia w rozumieniu art. 101.

Skarżąc obwieszczenie przewodniczącego rady, strony jako organ przeciwko któremu kierowana jest skarga, wskazują Radę Miejską W. Jednocześnie jednak nie określają aktu dotyczącego materii sprostowania błędu w uchwale w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który byłby przez tę Radę podjęty. Aby akt taki mógł być skutecznie zaskarżony w trybie art. 101 powinien przyjąć formę uchwały rady. Zasady podejmowania uchwał określone zostały w art. 14 u.s.g. z których jasno wynika, że uchwały zapadają w drodze głosowania. Faktem prawotwórczym jest zatem podjęcie uchwały w drodze głosowania będącego czynnością konwencjonalną zamykającą proces kreowania normy prawnej. Do tego procesu nie należy ogłaszanie uchwały (tak S. Wronkowska, glosa do wyroku NSA z 6 lipca 1994 r. SA/L 1024/94, PiP 1996, Nr 3, s. 105). Z przekazanej Sądowi wraz z odpowiedzą na skargę dokumentacji, nie wynika, aby Rada Miejska W. podjęła uchwałę w sprawie sprostowania błędu. W konsekwencji brak też aktu organu wskazanego w skardze, który mógłby być przedmiotem skargi. Niewątpliwie z uchwałą rady nie można utożsamiać obwieszczenia jej przewodniczącego. Z przedstawionych wyżej względów zaskarżone obwieszczenie Przewodniczącej Rady Miejskiej W. nie należy do kategorii aktów, które mogą być poddane kontroli sądowej w trybie art. 101 u.s.g.

W ocenie Sądu przedmiotowe obwieszczenie nie mieści się również w katalogu rzeczowym zawartym w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części u.p.p.s.a. W § 2 przywołanego przepisu wskazano, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Jak więc z powyższego wynika analizowane obwieszczenie nie jest objęte katalogiem spraw poddanych z mocy ustawy kontroli sądów administracyjnych. Żądanie skarżących nie mieści się w żadnym z postanowień art. 3 § 2 u.p.p.s.a. Nie dotyczy bowiem prawa czy obowiązku o którym rozstrzyga się w formie decyzji administracyjnej lub w postanowieniu, jak też nie mieści się w normie prawnej zawartej w § 2 pkt 4. W przepisie tym chodzi bowiem o akty lub czynności w sprawach indywidualnych. Akty o charakterze ogólnym wymienione zostały w pkt 5 i 6 - chodzi tu o akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz akty organów tych jednostek podejmowane w innych sprawach z zakresu administracji publicznej. Jak już wcześniej wykazano w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z aktem organu gminy.

Z przedstawionych wyżej względów skarga jako niedopuszczalna podlega więc odrzuceniu.

Jednocześnie Sąd zauważa, że w świetle regulacji zawartej w art. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, organem właściwym do opublikowania błędu w ogłoszonym już w dzienniku urzędowym tekście aktu prawa miejscowego jest wojewoda. Niewątpliwie jeżeli czynność ta zostanie dokonana, to właśnie ona wywołuje określone skutki normatywne, w postaci obowiązywania zapisów planu w wersji sprostowanej. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji niniejszego orzeczenia. O zwrocie wpisu postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 przywołanej wyżej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.