Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 638402

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 7 kwietnia 2009 r.
II SA/Wr 93/09

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Szczytnej z dnia 25 września 2008 r. Nr XXI/136/08 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zamiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Szczytna postanawia: umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 4 lutego 2009 r. Wojewoda Dolnośląski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Szczytnej z dnia 25 września 2008 r. Nr XXI/136/08 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zamiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Szczytna

Z uwagi na uwzględnienie przez Radę Miejską w Szczytnej zarzutów skargi, pismem z dnia 30 marca 2009 r. Wojewoda Dolnośląski cofnął skargę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wydania przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które zgodnie z art. 60 p.p.s.a. przemawiałyby za koniecznością uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, wobec tego zasadne stało się umorzenie postępowania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie przytoczonych powyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.