Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1435460

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 23 stycznia 2014 r.
II SA/Wr 838/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak.

Sędziowie: NSA Halina Kremis, WSA Władysław Kulon (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi D. Z. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki zbiornika wodnego poprzez jego zasypanie

I.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji;

II.

orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu;

III.

zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz strony skarżącej kwotę 757,00 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia (...) r. nr (...) D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, (dalej - DWINB), po rozpoznaniu odwołania D. Z. przyjmując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., (dalej PINB), z dnia (...) r., nr (...) nakazującą D. i W.Z. rozbiórkę zbiornika wodnego na działce nr (...) AM (...) w obrębie B. poprzez jego zasypanie.

Stan faktyczny i prawny sprawy, w której zapadła zaskarżona do Sądu decyzja przedstawiał się następująco.

Pismem z dnia 6 lutego 2013 r. kierowanym do PINB w M. L. R. wystąpił o zbadanie sprawy dotyczącej"wybudowanego niedawno stawu na działce nr (...) obręb B., bez pozwolenia na budowę i bez pozwolenia wodno-prawnego". Jak wynika z treści pisma staw został wykonany przez sąsiadkę wnioskodawcy D.Z., na terenie, który kiedyś był nieużytkiem, natomiast inicjator postępowania wyraża obawy związane z przesiąkaniem grobli ze stawu, co będzie stanowić zagrożenie dla jego obiektów budowlanych. W związku z ww. pismem PINB w M. poinformował D. i W. Z. oraz L. R. o zamiarze przeprowadzenia kontroli opisanej we wniosku inwestycji. W sporządzonym w dniu 6 marca 2013 r. protokole odnotowano, że na działce nr (...) w obrębie B. zlokalizowany jest budynek mieszkalny, budynek gospodarczy, budynek mieszkalny w trakcie budowy oraz rozpoczęta budowa zbiornika wodnego. Zbiornik wodny posiada powierzchnię około 20-25 arów, owalny kształt i średnicę około 70m. Z ustaleń poczynionych przez organ wynika, że dotychczasowe roboty polegały na usunięciu humusu, wykarczowaniu roślinności, zakrzewień i zadrzewień oraz uformowaniu dna stawu. Zasilanie stawu przewidziano z wykonanego rowu wodnego, łączącego budowlę z ciekiem wodnym, zaś docelowo woda ze stawu ma być odprowadzana przez istniejący, murowany z cegły mnich pietrząco-spustowy do rowu. PINB przyjął, że budowlę wzniesiono na terenie określonym jako pastwisko oraz w miejscu nieużytkowanego od kilkunastu lat zbiornika wodnego, usytuowanego przy dawnym młynie, natomiast według oświadczenia inwestorów do robót budowlanych przystąpiono w grudniu 2012 r. Do protokołu oględzin dołączono szkic sytuacyjny, na którym naniesiono istniejący wcześniej nieużytkowany zbiornik oraz rozbudowaną część zbiornika.

PINB w M. pismami z dnia 7 marca 2013 r. wystąpił do Wójta Gminy C. z prośbą o informację dotyczącą ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odnośnie zainwestowanej działki, natomiast do Starostwa Powiatowego w M. z zapytaniem czy rozpoznawany był wniosek o pozwolenie na budowę dla tej nieruchomości. Z kolei pismem z dnia 12 marca 2013 zawiadomiono inwestorów i wnioskodawcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budowy zbiornika wodnego zlokalizowanego na działce nr (...) AM (...) w obrębie B. W odpowiedzi na pisma kierowane do Wójta Gminy C. oraz Starostwa Powiatowego w M. do organu wpłynęły informacje, że przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta ważnym planem zagospodarowania przestrzennego i nie składano wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę.

Postanowieniem z dnia (...) r., nr (...) PINB na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) PINB w M. nakazał D. i W. Z. wstrzymać prowadzenie robót budowlanych przy budowie zbiornika wodnego na działce nr (...) w obrębie B. oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 15 czerwca 2013 r. ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji w obrębie B., dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego: czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano na ustalenia poczynione w trakcie kontroli, brak aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego przedmiotową nieruchomość oraz nieuzyskanie pozwolenia na budowę przed przystąpieniem do robót budowlanych. Wskazano, że wykonanie obowiązków wskazanych w postanowieniu zainicjuje nałożenie opłaty legalizacyjnej, a w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków spowoduje wydanie nakazu rozbiórki zbiornika wodnego.

Pismem z dnia (...) r. W. Z. wystąpił do PINB z prośbą o przedłużenie terminu wykonania postanowienia do dnia (...) r. W uzasadnieniu wskazano, że zlecone zostały pomiary sytuacyjno-wysokościowe oraz operat wodno-prawny. Ponieważ część zbiornika wraz z budowlą spustową należy do działki nr (...), która jest własnością Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy we W. zwrócono się z pismem o zgodę na wejście na część działki i jej sprzedaż. Zanegowano zaś konieczność uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Odnosząc się do wniosku inwestora PINB w M. w dniu (...) r. wydał postanowienie nr (...), którym odmówił dokonania zmiany terminu wykonania obowiązków wskazanych w postanowieniu z dnia (...) r., nr (...). Odmowa zmiany terminu została uzasadniona tym, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte w dniu 12 marca 2013 r., natomiast postanowienie nr (...) z dnia (...) r., zostało doręczone stronom w dniu 20 marca 2013 r., zatem od dnia jego doręczenia do daty złożenia wniosku o przedłużenie terminu upłynęło ponad trzy miesiące. Inwestorzy byli zobowiązani do dostarczenia czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oraz oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Żaden z dokumentów nie został przedłożony, natomiast część zbiornika wraz z urządzeniem spustowym znajduje się na działce, której właścicielem jest Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy we W. Zdaniem organu decyzyjnego strona zobowiązana miała wystarczającą dogodność i czas do wykonania obowiązków w wyznaczonym terminie. Przedstawiona we wniosku przyczyna opieszałości nie jest dla organu wystarczająca, aby podjąć decyzję o przesunięciu terminu do przedłożenia żądanej dokumentacji.

W dniu (...) r. PINB w M. wydał decyzję nr (...), którą przyjmując w podstawie prawnej art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego nakazał D. i W. Z. rozbiórkę zbiornika wodnego budowanego na działce nr (...) AM (...) obręb B. poprzez jego zasypanie. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono tok postępowania związany z ustaleniem stanu faktycznego sprawy, wskazano przystąpienie do robót budowanych bez decyzji o pozwoleniu na budowę oraz braku aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał",że wcześniej na działce nr (...) istniał zbiornik wodny usytuowany przy dawnym młynie, jednakże zbiornik był nieużytkowany od kilkunastu lat". Następnie przytoczono definicję budowy obiektu budowlanego, którą zgodnie z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego jest wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także jego odbudowę, rozbudowę, nadbudowę.

Wobec ustalenia, że inwestor nie posiadał pozwolenia na budowę, wskazano, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 28 ustawy Prawo budowlane). Budowany przez D. i W. Z. zbiornik posiada powierzchnię około 3500 m2, dlatego też jego budowa narzuca konieczność uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W celu doprowadzenia rozpoczętej budowy zbiornika wodnego do stanu zgodnego z prawem wstrzymano prowadzenie robót budowlanych i nałożono na inwestora obowiązki przedłożenia określonych dokumentów, jednak obowiązek nie został wykonany. Zgodnie z przepisami art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego w przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych na inwestora w postanowieniu, stosuje się przepisy o rozbiórce obiektów budowlanych wybudowanych bez pozwolenia na budowę. Ponieważ D. i W. Z. do dnia wydania decyzji nie przedłożyli w PINB w M. żadnych dokumentów, na podstawie art. 48 ust. 1, w związku z art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nakazano rozbiórkę będącego w budowie zbiornika wodnego.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji D. Z. opisała wykonane w grudniu 2012 r. roboty budowlane kwestionując jednak konieczność uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz decyzji o warunkach zabudowy w stosunku do robót, które w jej ocenie wymagają tylko zgłoszenia robót. Odnosząc się do postanowienia nakładającego określone obowiązki podniesiono, że nie można było wnieść na nie zażalenia, natomiast"sprawę skomplikowało, to, że niewielka część zbiornika leży na działce nr (...) należącej do Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy we W.". Inwestorka podając, że zwróciła się z wnioskiem o sprzedaż lub dzierżawę tej nieruchomości, jednak procedury są długotrwałe i nie miała szans na zmieszczenie się w wyznaczonym terminie. Nie rozumieją również sposobu wykonania decyzji wskazując, czy ma ona polegać na posadzeniu drzew i trzciny.

DWINB decyzją z dnia (...) r. nr (...) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po przedstawieniu toku postępowania przed organem I instancji organ doszedł do przekonania, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem oprotestowana decyzja prawa nie narusza. Organ odwoławczy podzielił argumentację PINB zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wykonane przez D. i W. Z. roboty budowlane stanowią początek budowy zbiornika wodnego, na którego to budowę inwestorzy nie uzyskali decyzji o pozwoleniu na budowę, choć zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego na budowę takiego obiektu wymagane jest pozwolenie na budowę. Na terenie działki (...) AM (...) w obrębie B. rozpoczęto budowę zbiornika wodnego o kształcie owalnym i średnicy około 70m, usunięto warstwę ziemi - humus oraz wykarczowano roślinność, zakrzaczenia i zadrzewienia. Dodatkowo uformowano dno stawu, a do zakończenia inwestycji pozostało wykonanie urządzeń piętrząco - upustowych. Organ odwoławczy podał definicję robót budowlanych rozumianych jako budowę, a także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego) oraz budowy rozumianej jako, zgodnie z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, - wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowa, rozbudowa oraz nadbudowa obiektu budowlanego. Z regulacji tych organ decyzyjny wywiódł obowiązek uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę na realizację wszelkiego rodzaju obiektów budowlanych i wykonywanie wszelkich robót budowlanych, chyba, że przepisy art. 29-31 Prawa budowlanego obowiązku uzyskania pozwolenia nie wymagają. DWINB uznał, że wykop o regularnych kształtach jest w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego budowlą ziemną, skoro stosownie do brzmienia art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, obiektem budowlanym jest nie tylko budynek czy obiekt małej architektury, ale również budowla (art. 3 pkt 3), przez którą należy rozumieć - między innymi - budowle ziemne.

Zdaniem organu, na realizację przedmiotowej inwestycji należało uzyskać pozwolenia na budowę, a niesporne jest w sprawie, że na budowę przedmiotowego obiektu nie było wydane pozwolenie na budowę. Zachodziła więc podstawa do wszczęcia przez organ pierwszej instancji postępowania, zmierzającego do legalizacji tegoż obiektu w trybie art. 48 ust. 2, 3 i 5 Prawa budowlanego. PINB w M. postanowieniem z dnia (...) r., nr (...), wydanym w oparciu o przepis art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, nałożył na D. i W. Z. obowiązek wstrzymania prowadzenia robót budowlanych przy budowie spornego obiektu oraz zobowiązał inwestorów do przedłożenia w terminie do 30 czerwca 2013 r. określonej dokumentacji potwierdzającej legalność wykonanych prac, jednak obowiązek nie został wykonany. Zasadnie zatem organ I instancji wydał nakaz rozbiórki, zgodnie z art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem D. Z. wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc w niej twierdzenia analogiczne jak w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jednocześnie wnosząc o uchylenie decyzji organu II instancji. W odpowiedzi na skargę DWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270,) - (dalej - p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd, dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę.

Uwzględniając powyższe należało uznać, że zaskarżona decyzja, jak też decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo z przyczyn, które Sąd był zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu na mocy przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. W oparciu o ten przepis Sąd został zobowiązany wziąć pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w danej sprawie.

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku. Normy prawa procesowego, a to art. 7 i 77 k.p.a. statuują ów obowiązek w sposób czytelny i jednoznaczny. Skoro dostrzeżono niepełne ustalanie stanu faktycznego sprawy zaistniały przesłanki do uchylenia wydanych w sprawie decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 707/12) wyraził pogląd akceptowany przez skład orzekający w niniejszej sprawie, że"Aby ocenić, (skontrolować), decyzję organu, sąd musi dysponować ustaleniami i stanowiskiem organu co do wszystkich okoliczności, które determinują sposób objętego tą decyzją rozstrzygnięcia sprawy. Inaczej kontrola sądowoadministracyjna jest niemożliwa, a zaskarżona decyzja podlega uchyleniu", - LEX nr 1274891.

PINB w M. przystępując do badania sprawy podjął właściwe w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy środki w postaci oględzin i wystąpienia do innych organów z zapytaniem o aktualność planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanie pozwolenia na budowę obejmującego realizowane roboty budowlane. Jakkolwiek, jak już wspomniano, środki i czynności dowodowe rodzajowo okazały się być słuszne, same ustalenia faktyczne organu I instancji, zdaniem Sądu, są co najmniej niepełne. W protokole sporządzonym przez organ w dniu 6 marca 2013 r., w szczególności w jego załączniku w postaci szkicu sytuacyjnego, dokonano rozróżnienia terenu objętego inwestycją na: rozbudowaną część zbiornika na terenie oznaczonym symbolem PsV oraz istniejący wcześniej nieużytkowany zbiornik oznaczony symbolem Wsr. Pomimo objęcia procesem inwestycyjnym nieruchomości o różnym przeznaczeniu (pastwiska i grunty pod stawami) organ przyjął, czemu wyraz dano już w treści uzasadnienia postanowienia z dnia (...) r., nr (...), że"została rozpoczęta budowa zbiornika wodnego". Do definicji budowy zbiornika organ dochodzi poprzez definicję budowy z ustawy Prawo budowlane rozumianą jako wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę i nadbudowę obiektu budowlanego. Co do słuszności przyjęcia przez organ administracyjny założenia, że ma miejsce budowa oczywiście wątpliwości być nie może, jednak dostrzegalne jest poważne uchybienie proceduralne na tym etapie sprawy. PINB w M. opisuje wykonane roboty budowlane poprzez wskazanie na usunięcie warstwy humusu, wykarczowanie zadrzewień i uformowanie dna stawu, nie podejmując jednak żadnych czynności w kierunku ustalenia stanu całej nieruchomości przed rozpoczęciem robót budowlanych. Zaniechanie to wywołuje negatywne skutki zarówno dla dalszego postępowania jak też wydanych w jego toku rozstrzygnięć. Otóż już we wniosku L. R. zawarta jest informacja, że"kilka lat temu, gdy wypychano staw woda dostała się do chlewni i musiałem przenosić trzodę do innych pomieszczeń". Koniecznym zatem było, aby organ administracyjny przed podjęciem procesu legalizacji inwestycji ustalił jak przedstawiał się stan faktyczny zainwestowanej części nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako grunty pod stawami. Wybór środków dowodowych w postaci przesłuchania stron, świadków czy przeprowadzenia dowodu z dokumentów należy oczywiście do organu. Nie jest jednak prawidłowe całkowite pominięcie tej kwestii w kontekście finalnego rozstrzygnięcia jakie zapadło w sprawie.

Wątpliwości budzi także sposób rozpoznania wniosku o zmianę terminu wykonania obowiązków, tym bardziej, że wydane w tym względzie postanowienie jest niezaskarżalne w toku instancji, a niewątpliwie istotnie wpływa na wydaną w jego następstwie decyzję merytorycznie kończącą sprawę. PINB w M. wydał postanowienie nakazujące przedłożenie określonych dokumentów w wyznaczonym terminie, a wniosek strony o zmianę terminu został rozpoznany odmownie. Co prawda w ocenie Sądu decyzja nakazująca rozbiórkę zostaje wyeliminowane z obrotu prawnego z innych przyczyn, na marginesie należy zauważyć, że powstają wątpliwość co do postanowienia PINB w M. z dnia (...) r. Otóż zgodnie z jednolitą linią orzeczniczą sądów administracyjnych termin z art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego posiada charakter procesowy. Jego zmiana jest możliwa o ile organ decyzyjny znajdzie w tym względzie dostateczne uzasadnienie. W przedmiotowej sprawie zobowiązani złożyli wniosek dotyczący zmiany terminu wskazując na zlecenie sporządzenia operatu wodno-prawnego oraz prowadzenie działań nakierowanych na uzyskanie uprawnień do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Faktem jest również, że wspomniany wniosek zawierał negację jednego z obowiązków, jednak niewątpliwie działania strony polegające na uzyskaniu od Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa Oddział Terenowy we W. wymagały niezbędnego czasu, a sam finał tych działań w istocie był niezależny od strony. Mając na uwadze to, że od odmowy zmiany terminu postanowienia ((...) r.) do wydania merytorycznej decyzji ((...) r.) upłynęło zaledwie 7 dni, teoretycznie należy wyrazić przypuszczenie, że organ zbyt rygorystycznie odniósł się do przedmiotowego wniosku. Podkreśla się jednak, że niniejsza uwaga posiada ogólny charakter w zakresie prowadzonego postępowania i nie stanowi okoliczności decydującej o kształcie niniejszego wyroku.

Zauważyć jednak trzeba, że wobec niewykonania nakazu zawartego w postanowieniu z dnia (...) r., nr (...), co do którego odmówiono zmiany terminu, PINB wydał decyzję z dnia (...) r., nr (...) nakazującą rozbiórkę zbiornika wodnego budowanego na działce o numerze geodezyjnym (...) AM (...) w obrębie B., poprzez jego zasypanie oraz uporządkowanie terenu działki. Z treści tego rozstrzygnięcia wynika jednoznacznie, że zasypana winna być część zbiornika realizowanego na działce o oznaczeniu geodezyjnym jako pastwiska jak też grunty pod stawami. Ewentualna egzekucja administracyjna nakazu z całą pewnością również musiałaby objąć całą zainwestowaną nieruchomość.

W takiej sytuacji decyzja organu nadzoru budowlanego nie mogła zmierzać do osiągnięcia stanu faktycznego zgodnego z prawem lecz w istocie prowadzić ona może w skrajnych okolicznościach do wykreowania sytuacji godzącej wprost w obowiązujące przepisy. Skoro na określonym terenie przewidziano grunty pod stawami i materiał dowodowy sprawy wskazuje, że taką funkcję faktycznie pełniła część nieruchomości, natomiast mocą decyzji skierowano nakaz zasypania całego zbiornika i uporządkowania działki, organ administracyjny niewłaściwe rozstrzygnął sprawę. W tym właśnie miejscu uwidoczniły się braki dowodowe postępowania, które uniemożliwiły wydanie pozbawionego wad rozstrzygnięcia. Akta administracyjne nie dają odpowiedzi na pytanie jak kształtował się stan faktyczny części nieruchomości opisanej geodezyjnie jako grunty pod stawami. Wiadomo jedynie, że istniał zbiornik wodny przy dawnym młynie nieużytkowany przez kilka lat. Wycięcie zadrzewień w tej części nieruchomości, przy uwzględnieniu rodzaju nakazu wydanego przez organ, (zasypania zbiornika i uporządkowania działki), powoduje w istocie nakaz zasypania istniejącego zbiornika.

Uchybień tych nie zauważył także organ odwoławczy koncentrując się na prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego wobec nieprzedłożenia dokumentów, o jakich była mowa we wcześniej wydanym postanowieniu. W ocenie Sądu właściwość przepisów prawa materialnego, a to podjęcia próby legalizacji inwestycji na gruncie przepisów art. 48 czy 50-51 Prawa budowlanego może być ustalona dopiero wówczas, gdy organ szczebla powiatowego ustali stan sprawy sprzed okresu rozpoczęcia robót budowlanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na to czy roboty budowlane zrealizowane na części nieruchomości, na której istniał zbiornik wodny są tego rodzaju, że należy je kwalifikować jako przeprowadzone z naruszeniem art. 28 Prawa budowlanego. Organ decyzyjny winien poczynić ustalenia, czy istotnie wykonane roboty budowlane należy kwalifikować jako jedną inwestycję podlegającą jednym sankcjom przepisów prawa materialnego, czy też faktycznie ma miejsce prowadzenie robót objętych częściowo sankcjami z art. 48 i w pewnej części art. 50-51 Prawa budowlanego. Rozważania w tym względzie na obecnym etapie postępowania są jednak przedwczesne, ponieważ PINB w M. winien uzupełnić materiał dowodowy sprawy we wskazanym zakresie, co pozwoli na merytoryczne rozpoznanie sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Na podstawie tego przepisu Sąd orzekł jak w pkt II wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.