Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 22 listopada 2004 r.
II SA/Wa 350/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski.

Sędziowie WSA: Adam Lipiński Anna Mierzejewska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) stycznia 2004 r. nr (...) w przedmiocie uchylenia statusu bezrobotnego

1.

uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję ją poprzedzającą wydana przez starostę N. dnia (...).11.2003 r. nr (...)

2.

zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości

Uzasadnienie faktyczne

Starosta N. decyzją z dnia (...) czerwca 2003 r. orzekł o uznaniu S.B.za osobę bezrobotną z dniem (...)czerwca 2003 r., oraz przyznał prawo do zasiłku od dnia(...)czerwca 2003 r.

Postanowieniem z dnia (...)listopada 2003 r. Starosta N., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 149, art. 150 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowił postępowanie z urzędu w sprawie uznania za osobę bezrobotną od dnia(...)czerwca 2003 r. i przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia (...) czerwca 2003 r.

W uzasadnieniu decyzji podał, że S. B. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w N. dnia (...) czerwca 2003 r.

Z przedstawionych dokumentów i złożonych oświadczeń wynikało, że ww. spełniał warunki uznania jego za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia (...)czerca 2003 r.

W dniu 20 listopada 2003 r. bezrobotny dostarczył zaświadczenie z Urzędu Gminy w C. stwierdzające, że S. B. jest współwłaścicielem w 1/8 części gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,90 ha fizycznych w tym 5,55 ha przeliczeniowych.

W związku z powyższym ww. w dniu rejestracji nie spełniał warunków do przyznania statusu osoby bezrobotnej oraz przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ był współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej dwóch ha przeliczeniowych.

Decyzją z dnia (...) listopada 2003 r. Starosta N., na podstawie art. 151 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił decyzję Nr (...) z dnia (...)czerwca 2003 r., dotyczącą uznania S. B. za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia (...) czerwca 2003 r. i przyznania prawa do zasiłku od dnia (...) czerwca 2003 r., zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 i 2 lit. d, art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514) oraz art. 104 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że S.B. rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy w N. dnia (...) czerwca 2003 r., podał, że nie posiada gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowych, oraz przedstawił dokumenty, w tym zaświadczenie z Urzędu Gminy w L. uprawniające do nadania statusu osoby bezrobotnej od dnia (...) czerwca 2003 r. i przyznania prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych od dnia (...) czerwca 2003 r.

Dnia 20 listopada 2003 r. na żądanie Powiatowego Urzędu Pracy dostarczył zaświadczenie z Urzędu Gminy w C. potwierdzające, że jest współwłaścicielem w 1/8 części gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,90 ha w tym 5,55 ha przeliczeniowych.

W związku z powyższym w dniu rejestracji nie spełniał warunków do uzyskania statusu osoby bezrobotnej określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W konsekwencji zasiłek dla bezrobotnych nie przysługiwał, gdyż w dniu rejestracji S. B. był współwłaścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowych.

W wyniku rozpatrzenia odwołania od wyżej wymienionej decyzji, Wojewoda (...) na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2 w związku art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm), postanowił zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i nie może być zmieniona.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący podniósł, że w dniu (...) stycznia 2004 r. Wojewoda (...)wydał niekorzystną dla niego decyzję, która jest niezgodna z prawem.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą materialno-prawną rozstrzygnięcia jest art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d cytowanej ustawy, zawierający definicję bezrobotnego.

Bezrobotnym, może być osoba, która oprócz spełnienia innych wymagań określonych przez ustawę, nie jest właścicielem lub posiadaczem (samoistnym lub zależnym) nieruchomości rolnej w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe, lub nie podlega ubezpieczeniu emerytalno - rentowemu z tytułu stałej pracy jako współmałżonek lub domownik w gospodarstwie rolnym o powierzchni użytków rolnych przekraczającej 2 ha przeliczeniowe.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ Wojewoda (...), lakonicznie odniósł się do zarzutów przedstawionych w odwołaniu S. B. i nie przeprowadził w tym zakresie postępowania wyjaśniającego.

Wojewoda (...) wskazał, że z zaświadczenia wydanego, przez Urząd Gminy w C. wynika, że skarżący jest współwłaścicielem 1/8 części gospodarstwa rolnego o ogólnej powierzchni 4,90 ha fizycznych, co stanowi 5,55 ha przeliczeniowych.

Zdaniem organu S. B. nieprawidłowo interpretuje art. 2 ust. 1 pkt 2, oraz art. 23 ust. 1 i 2 lit. d ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Natomiast intencją ustawodawcy było pozbawienie możliwości przyznania statusu bezrobotnego i zasiłku generalnie wszystkim właścicielom - bez rozróżnienia na rodzaj własności - będącym w posiadaniu nieruchomości rolnej, w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego o powierzchni użytków rolnych przekraczających 2ha przeliczeniowe.

Z dołączonych akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący, w okresie od dnia (...) listopada 1981 r. do dnia(...)marca 1989 r. był zatrudniony w Z., a następnie od dnia (...) września 2000 r. do dnia (...) maja 2003 r. w zakładzie prywatnym.(...).

Z zaświadczenia Urzędu Gminy w L. z dnia (...) czerwca 2003 r. wynika, że w rejestrze wymiarowym do podatku rolnego gminy L. figuruje gospodarstwo rolne o powierzchni 3,99ha fizycznych w tym o 0,7190 ha przeliczeniowych socjalnych na B.B. Ponadto z zaświadczenia wynika, że S. B., nie figuruje w rejestrze wymiarowym do podatku rolnego gminy L.

Natomiast z zaświadczenia z Urzędu Gminy C.wynika, że S. B. posiada 1/8 część gospodarstwa rolnego o ogólnej powierzchni 4,90 ha fizycznych, 5,55 ha przeliczeniowych.

Zwrócić uwagę należy, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ Wojewoda (...)nie zajął się wyjaśnieniem i oceną przytoczonej wyżej sytuacji i zarzutami podniesionymi w odwołaniu S. B.

Organ jedynie formalnie potraktował fakt posiadania przez skarżącego 1/8 części gospodarstwa rolnego o powierzchni przeliczeniowej 5,55ha i na tej podstawie stwierdził, że nie spełnia on przesłanek z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Zgodnie z treścią art. 196 § 1 k.c. współwłasność może być albo współwłasnością w częściach ułamkowych albo współwłasnością łączną.

Jak wynika z zaświadczenia z Urzędu Gminy L. ww. posiada 1/8 część gospodarstwa rolnego (współwłasność w częściach ułamkowych).

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 206 k.c. - każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej, oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Jednak nie można wykluczyć istnienia okoliczności, dla zaistnienia których podstawę stanowi treść art. 198 k.c. Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Z powyższego wynika, że może oddzielnie używać swoją część, oddzielnie czerpać z niej pożytki.

Te wszystkie wyżej wymienione okoliczności muszą być wyjaśnione w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnymi doprowadzić do ustalenia czy rzeczywiście S.B. nie spełnia ustawowych przesłanek dla uznania go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku dla bezrobotnych. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Wojewoda (...) ogólnie powołał wyżej wymienione okoliczności i wskazał, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 2 ust. 1pkt 2 lit. d dla uznania S.B. za bezrobotnego.

Organ wydając decyzję związany jest rygorami procedury administracyjnej, określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Musi między innymi przestrzegać zasady dochodzenia do prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.), a więc podejmować wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Jest zobowiązany do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach fatycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenia ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Musi wreszcie w sposób wyczerpujący zebrać, rozpatrzyć i ocenić cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewoda (...) nie przestrzegał tych wszystkich reguł procesowych. Nie wyjaśnił wszystkich okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie uzasadnił w sposób wyczerpujący swojej decyzji.

W ocenie Sądu uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Reasumując ustalenia faktyczne nie zostały w pełni oraz wyczerpująco rozpatrzone i w konsekwencji doprowadziły do wydania decyzji o nieprzekonywującej treści, czym dopuszczono się naruszenia reguł procesowych zawartych w art. 7, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1c w zw. z art. 152 i art. 132 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.