II SA/Wa 346/20 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3100415

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2020 r. II SA/Wa 346/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.).

Sędziowie WSA: Piotr Borowiecki, Janusz Walawski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2020 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia (...) listopada 2019 r. nr (...) w przedmiocie dodatku wyrównawczego (od (...) sierpnia 2016 r.) oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga A. S. na decyzję Prokuratora Generalnego znak (...) z dnia (...) listopada 2019 r. w przedmiocie dodatku wyrównawczego od dnia (...) sierpnia 2016 r.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Decyzją nr (...) z dnia (...) lutego 2012 r. Minister Obrony Narodowej (zwany dalej: MON) zwolnił A. S. (zwany dalej: skarżący, prokurator, oficer) z zajmowanego stanowiska służbowego i z dniem (...) marca 2012 r. wyznaczył na stanowisko służbowe Naczelnik Wydziału - Prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W., na którym otrzymywał uposażenie zasadnicze miesięczne w kwocie 13.684,64 zł.

Decyzją znak (...) z dnia (...) kwietnia 2016 r. Prokurator Generalny (zwany dalej: PG, organ), działając na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuratorze (Dz. U. z 2016 r. poz. 178 z późn. zm.), orzekł o przeniesieniu skarżącego - jako prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W., z dniem (...) kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.

Decyzją nr (...) z dnia (...) sierpnia 2016 r. skarżący został wyznaczony na wojskowe stanowisko służbowe prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego (...) i grupy uposażenia (...). Wyznaczenie to nastąpiło dopiero po utworzeniu przez MON (decyzją z dnia (...) sierpnia 2016 r. nr (...)) stanowiska służbowego zaszeregowanego do stopnia etatowego (...) - odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez oficera.

Decyzją znak (...) z dnia (...) września 2016 r. Prokurator Okręgowy w L., w związku z objęciem stanowiska służbowego prokuratora Prokuratury Rejonowej w L. w dziale do spraw wojskowych z dniem (...) sierpnia 2016 r., przyznał skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 4.472,24 zł.

Na skutek złożonego odwołania Prokurator Generalny decyzją znak (...) z dnia (...) lutego 2017 r., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 645/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi oficera na powołaną wyżej decyzję, stwierdził nieważność zaskarżonej oraz utrzymanej nią w mocy decyzji (odpowiednio znak (...) z dnia (...) lutego 2017 r. i znak (...) z dnia (...) września 2016 r.). Sąd ustalił, iż organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora okręgowego.

Ponownie rozpoznając sprawę, decyzją znak (...) z dnia (...) czerwca 2018 r. PG, działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm., zwana dalej: k.p.a.), art. 80 ust. 2, ust. 3, ust. 4 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r., o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm., zwana dalej: u.s.w.z.z.) w związku z art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 178, zwana dalej: p.w.u.p.p.) w związku z § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2010 r. Nr 196, poz. 1298 z późn. zm., zwane dalej: rozporządzeniem PRP) - w związku z wyznaczeniem prokuratora, będącego żołnierzem zawodowym, na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. i objęciem stanowiska służbowego w dniu (...) sierpnia 2016 r., orzekł o przyznaniu skarżącemu od dnia (...) sierpnia 2016 r. dodatku wyrównawczego w kwocie 4.472,24 zł miesięcznie brutto.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż na mocy decyzji PG nr (...) z dnia (...) sierpnia 2016 r., oficer został wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L., zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia (...). Stanowisko służbowe ww. objął w dniu (...) sierpnia 2016 r. Data początkowa służby wojskowej do dodatku za długoletnią służbę wojskową ustalona została na dzień 3 lutego 1997 r., zaś data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia 6 stycznia 1990 r.

Miesięczna kwota uposażenia należna prokuratorowi na zajmowanym stanowisku służbowym wynosi 7.092,40 zł, a jej składnikami są: zachowana stawka uposażenia zasadniczego dla grupy uposażenia (...) (zgodnie z art. 79 u.s.w.z.z.) w wysokości 5.960 zł i dodatek za długoletnią służbę wojskową w wysokości 19% należnego uposażenia zasadniczego w wysokości 1.132,40 zł.

Wskazał, iż decyzją znak (...) z dnia (...) kwietnia 2016 r.,

na podstawie art. 41 § 1 p.w.u.p.p., przeniósł skarżącego z dniem (...) kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w L., z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Do dnia (...) kwietnia 2016 r. (zgodnie z decyzją PG nr (...) z dnia (...) marca 2009 r.), skarżący zajmował stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej, na którym nabył prawo do wynagrodzenia zasadniczego w stawce piątej, z zastosowaniem mnożnika 2,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora.

Podstawą ustalenia wynagrodzenia zasadniczego prokuratora w 2016 r. jest przeciętne wynagrodzenie w drugim kwartale 2015 r., które wyniosło 3.854,88 zł (art. 123 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 177, zwana dalej: p.p.) i Komunikat Prezesa GUS z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2015 r. (M. P. z 2015 r. poz. 720)).

Kwota wynagrodzenia prokuratora, określona skarżącemu na podstawie art. 41 § 1 p.w.u.p.p., art. 123 § 1, art. 124 § 2 i § 11 p.p., wynosi 11.564,64 zł, a jej składnikami są: wynagrodzenie zasadnicze w stawce piątej z zastosowaniem mnożnika 2,50 podstawy ustalenia wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 9.637,20 zł i dodatek za długoletnią pracę w wysokości 20% wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 1.927,44 zł.

Kwota należnego skarżącemu od dnia (...) sierpnia 2016 r. dodatku wyrównawczego ustalona została (na podstawie art. 80 ust. 2 u.s.w.z.z.) jako różnica pomiędzy kwotami wynagrodzenia - 11.564,64 zł a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym - 7.092,40 zł i wynosi 4.472,24 zł.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonym w odniesieniu do powołanej wyżej decyzji skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot kontroli w niniejszej sprawie decyzją znak (...) z dnia (...) listopada 2019 r. PG, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu stwierdził, iż sformułowanie, zawarte w treści art. 41 § 1 p.w.u.p.p. "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku", wskazuje na zachowanie przez przenoszonego w tym trybie prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku prokuratorskim w kwocie wynikającej z przysługującej mu w dniu przeniesienia stawki oraz dodatku za długoletnią pracę. W przypadku skarżącego jest to kwota 11.564,64 zł. Wysokość przedmiotowego dodatku wyrównawczego jest każdorazowo uzależniona od przyrównania do znajdującego się w identycznej sytuacji zawodowej prokuratora nie będącego żołnierzem zawodowym.

Wskazał, że na dotychczas zajmowane stanowisko (...) (do dnia przeniesienia) skarżący został powołany na mocy decyzji PG nr (...) z dnia (...) marca 2009 r. Dodatek wyrównawczy przyznany ww. od dnia (...) sierpnia 2016 r., tj. od dnia objęcia wojskowego stanowiska służbowego, został określony prawidłowo - w oparciu o przepis art. 80 ust. 2 u.s.w.z.z. Zatem rozstrzygnięcie zapadłe w zaskarżonej decyzji zostało wydane w zgodzie ze stanem faktycznym i prawnym, obowiązującym w dniu (...) września 2016 r.

W skardze złożonej na powołaną wyżej decyzję do sądu administracyjnego skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, według norm przepisanych. Wydanemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucił naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania przesądzających o nieważności zaskarżonej decyzji, ponieważ:

1. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną (art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.);

2. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 41 § 1 i 2 p.w.u.p.p. w związku z art. 123 i art. 124 p.p. i w związku z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w drugim kwartale 2015 r. (M. P. z 2015 r. poz. 720) i art. 80 ust. 2 u.s.w.z.z.,

3. wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.), tj. § 2 ust. 4 pkt 4 rozporządzenia PRP;

4. wydana została z rażącym naruszeniem art. 76 k.p.a. (art. 156 § 1 pkt 1

k.p.a.), a także z naruszeniem art. 7, art. 8, art. i art. 77 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia ww. zarzuty zostały szczegółowo omówione.

W odpowiedzi na skargę PG wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury, m.in. wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.

Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny. Stosownie do art. 36 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające - Prawo o prokuraturze Prokurator Generalny przenosi prokuratorów (...), których nie powołał do Prokuratury Krajowej na inne stanowisko służbowe w poszczególnych jednostkach organizacyjnych prokuratury z zachowaniem (...) prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku (...).

W pierwszej kolejności należy odnieść do najdalej idącego zarzutu skargi, dotyczącego naruszenia art. 156 § 1 k.p.a., który jednak zdaniem Sądu nie jest zasadny.

Potrzeba wydania zaskarżonych decyzji wynikła z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. (sygn. akt II SA/Wa 645/17), w którym Sąd ten jednoznacznie stwierdził, że właściwym w sprawie wydania decyzji o przyznaniu dodatku wyrównawczego (...) A. S. był Prokurator Generalny. Na podstawie art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.), ocena prawna dokonana przez Sąd wiązała organ administracji, dlatego w konsekwencji to on był obowiązany wydać zaskarżoną decyzję.

Nie doszło również, zdaniem Sądu, do naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

Skarżący podnosi, że jego zdaniem Prokurator Generalny, wydając powołaną wcześniej decyzję z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...), rozstrzygnął kwestię dotyczącą wysokości należnego mu uposażenia łącznego po przeniesieniu na nowe stanowisko służbowe, w związku z likwidacją wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Wniosek swój wywodzi z zawartego w przedmiotowej decyzji zwrotu, że przeniesienie to następuje "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". W konsekwencji uważa, że powinien otrzymywać po przeniesieniu uposażenie łączne dokładnie w takiej kwocie, jaką otrzymywał na stanowisku naczelnika wydziału w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w W. bez konieczności wydawania w tym względzie kolejnej decyzji stricte finansowej. Wywodzi z tego, iż jej wydanie to powrót do sprawy już poprzednio rozstrzygniętej ostatecznie, co stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności takiej decyzji.

Sąd podziela jednak stanowisko organu, że decyzja Prokuratora Generalnego z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...) wydana została wyłącznie w celu usytuowania (...). A. S. w strukturach prokuratury powszechnej. Wskazane zostało jego nowe stanowisko: "prokurator prokuratury rejonowej", oraz miejsce pełnienia służby: L. Pozostałe elementy decyzji nawiązują jedynie do obowiązków z art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających, określającego zasady, na jakich ma nastąpić przeniesienie (czyli z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku).

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że omawiana decyzja Prokuratora Generalnego z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...) nie była decyzją administracyjną, ale poleceniem służbowym wydawanym w oparciu o Przepisy wprowadzające, wyznaczającym mu miejsce pełnienia służby.

Następnie skarżący został wyznaczony decyzją Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego Nr (...) z dnia (...) sierpnia 2016 r. na stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w L. Stanowisko to jest zaszeregowane do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia (...). W konsekwencji konieczne było wydanie decyzji finansowej, ustalającej wysokość przysługującego skarżącemu uposażenia łącznego, szczegółowo określającej poszczególne jego składniki.

Wydanie ww. opisanych decyzji było zatem niezbędne dla ustalenia warunków zatrudnienia skarżącego.

Nie doszło również do naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji Prokuratora Generalnego z rażącym naruszeniem art. 41 Przepisów wprowadzających, w związku z art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. poz. 177 z późn. zm.).

Przed przeniesieniem do prokuratury rejonowej, skarżący zajmował stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w W. Stanowisko to było zaszeregowane do grupy uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (...), co powoduje, że wysokość wojskowego uposażenia skarżącego wynosiła 7092,40 zł (stawka zachowana dla grupy uposażenia (...) - 5960,00 zł + dodatek za długoletnią służbę wojskową - 1132,40 zł). Należność ta stanowiła podstawę do ustalenia łącznego uposażenia skarżącego poprzez ustalenie wysokości przysługującego mu dodatku wyrównawczego. W tym zakresie miał zastosowanie art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.). Zgodnie z jego treścią w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego, pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych, jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku i pełnionej funkcji, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku służbowym. Dopiero tak ustalone uposażenie łączne odpowiadało wynagrodzeniu prokuratora i podlegało zachowaniu na mocy art. 41 § 1 Przepisów wprowadzających.

W sprawie niniejszej istota sporu sprowadza się do ustalenia, czy użyte przez ustawodawcę w powołanym przepisie określenie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" obejmuje swym zakresem także dodatek funkcyjny (w omawianym przypadku jego równowartość).

Rozważając tę kwestię, należy zwrócić uwagę, iż wykładni zwrotu "wynagrodzenie prokuratora na zajmowanym stanowisku" dokonał Sąd Najwyższy na tle regulacji, związanych z reformą ustrojową powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury w 2010 r., zawartej w art. 19 ust. 4 ustawy z dnia 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze (t.j. Dz. U. Nr 178, poz. 1375 z późn. zm.).

Sąd Najwyższy w wyroku z (...) października 2012 r., wydanym w sprawie sygn. akt (...), zwrócił uwagę na występujące w ustawie o prokuraturze pojęcia "zajmowanego stanowiska" i "pełnionej funkcji". Katalog stanowisk prokuratorskich zawarty był w art. 6 ust. 1 ustawy o prokuraturze. Od zajmowania "stanowiska prokuratorskiego" w prokuraturze odpowiedniego szczebla należy odróżnić zdaniem Sądu Najwyższego, pełnienie określonych "funkcji" przez prokuratorów.

Podzielając to rozumowanie Sądu Najwyższego, Sąd stwierdza, iż dodatek funkcyjny jest składnikiem wynagrodzenia prokuratora, który przysługuje mu "w związku z pełnioną funkcją", a nie "w związku z zajmowanym stanowiskiem". Skoro zatem w art. 36 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze ustawodawca wskazał - jako podstawę odniesienia - wynagrodzenie "na dotychczas zajmowanym stanowisku", to w skład tego wynagrodzenia, jak trafnie przyjęły organy, nie wchodzi dodatek funkcyjny z tytułu sprawowania funkcji naczelnika wydziału. Dodatek ten przysługiwał bowiem skarżącemu w związku z pełnioną funkcją, a nie w związku z zajmowanym stanowiskiem prokuratora.

Przepisy wprowadzające, w odniesieniu do określenia zasad zachowania wynagrodzenia przy przeniesieniu na inne stanowisko (w praktyce niższe - art. 36 § 1 oraz art. 41 § 1), dotyczą wszystkich prokuratorów. Z przytoczonego wyżej stanowiska SN wynika wprost, że wszystkim prokuratorom cywilnym, przeniesionym na niższe stanowiska, zachowano prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, czyli bez uwzględnienia dodatku funkcyjnego.

Nie jest zatem trafne dowodzenie, że prokuratorom będącym żołnierzami zawodowymi należy zachować w dodatku wyrównawczym także kwotę odpowiadającą dodatkowi funkcyjnemu, byłoby to bowiem pozbawione podstaw prawnych i doprowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania wynagrodzeń prokuratorów znajdujących się w takiej samej sytuacji prawnej.

Jak trafnie zauważył organ, hipotetycznie, przeniesionemu prokuratorowi w jego nowej jednostce organizacyjnej, może być powierzona określona funkcja. Przyjmując tok rozumowania skarżącego, oznaczałoby to, że prokurator do spraw wojskowych w ramach dodatku wyrównawczego otrzymywałby w rzeczywistości równowartość kwoty dwóch dodatków funkcyjnych, tzn. zachowanego - traktowanego jako immanentny składnik wynagrodzenia na stanowisku i należnego z tytułu wykonywania obecnie danej funkcji. Sytuacja taka byłaby sprzeczna z sensem przepisów i zamiarem ustawodawcy, zinterpretowanym trafnie w powołanym wyżej wyroku SN.

Orzekając w sprawie niniejszej, zdaniem Sądu, organy nie naruszyły przepisów postępowania administracyjnego zawartych w art. 7, 8 i 9 k.p.a. Decyzja wydana w I instancji zawiera szczegółowe wyliczenie wysokości przysługującego skarżącemu dodatku wyrównawczego, z wyszczególnieniem poszczególnych składowych tej należności. Powołano przy tym odpowiednie przepisy normujące przedmiotową kwestię. Organy w swoich decyzjach logicznie i przekonująco wyjaśniły swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie w oparciu o zebrane dokumenty i prawidłowo zastosowane przepisy prawa.

Uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, a zaskarżone decyzje za prawidłowe Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.