Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1476568

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 maja 2014 r.
II SA/Wa 230/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska.

Sędziowie WSA: Ewa Grochowska-Jung, Adam Lipiński (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia (...) grudnia 2013 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego

1.

uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia (...) sierpnia 2013 r.;

2.

stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości;

3.

zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz skarżącej J. D. kwotę 257 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia (...) grudnia 2013 r., działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy poprzedzające postanowienie z dnia (...) sierpnia 2013 r. umarzające na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne, wszczęte postanowieniem tegoż organu z dnia (...) kwietnia 2013 r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia (...) grudnia 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję (...) Kuratora Oświaty z dnia (...) sierpnia 2012 r. w sprawie odmowy nadania J. D. stopnia nauczyciela dyplomowanego.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż wniesienie przez J. D. wniosku o wznowienie postępowania oraz złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Edukacji Narodowej dnia (...) grudnia 2012 r. spowodowało, że nastąpił zbieg uprawnień do weryfikacji ostatecznej decyzji w trybie postępowania sądowego oraz w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego. Rodzi to niekorzystne skutki ze względu na zasadę ekonomii postępowania organów państwa, a także z uwagi na ochronę powagi rozstrzygnięć tych organów (uniknięcie możliwości wydania przez organ administracji i przez sąd administracyjny sprzecznych orzeczeń w tej samej sprawie). Minister Edukacji Narodowej stwierdził, iż utracił kompetencje do załatwienia sprawy, ponieważ w dacie wydania postanowienia o wznowieniu postępowania sprawa zawisła przed sądem i dlatego postępowanie wznowione należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe. Zatem w ocenie organu, rozstrzygnięcie zawarte w postanowieniu z dnia (...) sierpnia 2013 r. było zasadne.

Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając Ministrowi Edukacji Narodowej naruszenie art. 105 § 1 w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez bezpodstawne przyjęcie, że postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe ze względu na stan zawisłości sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie a przez to poprzez jego umorzenie.

Wskazując na powyższy zarzut, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podniosła, między innymi, iż w postępowaniu zainicjowanym skargą na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia (...) grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2013 r. na zasadzie art. 56 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił to postępowanie, wobec wszczęcia postępowania o wznowienie przedmiotowego postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Ministra Edukacji Narodowej z dnia (...) grudnia 2012 r. Zatem umorzenie w tej sytuacji przez organ postępowania o wznowienie było nie zasadne. W dalszej części uzasadnienia wskazywała, że przepis art. 105 § 1 k.p.a. ma zastosowanie tylko w tych sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego. Natomiast zawisłość sprawy przed sądem administracyjnym nie stanowi o niedopuszczalności wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją, jeżeli jako podstawę wznowienia wskazano ujawnienie się istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Taka właśnie sytuacja w pełni zachodzi w niniejszej sprawie. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej do sądu decyzji, w wyniku wznowienia postępowania, będzie implikowało umorzenie postępowania sądowego z uwagi na brak w postępowaniu sądowym przedmiotu zaskarżenia.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga jest zasadna.

Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 415/13, zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, dotyczącej skargi J. D. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia (...) grudnia 2012 w sprawie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego - postanowieniem tegoż Sądu z dnia 12 sierpnia 2013 r. postępowanie w sprawie rozpatrzenia niniejszej skargi zostało zawieszone, w związku ze wznowieniem przez Ministra Edukacji Narodowej postępowania administracyjnego w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, iż w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja wskazana w art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zatem organ podczas ponownego rozpatrywania niniejszej sprawy, dotyczącej zasadności umorzenia postępowania, dysponując rzeczonym i prawomocnym postanowieniem Sądu, powinien skonstatować, iż umarzając postępowania o wznowienie uniemożliwia w istocie właściwe rozpatrzenie sprawy.

Oczywistym jest, iż w takiej sytuacji, gdy od ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego wniesiona jest jednocześnie skarga do sadu administracyjnego i wniosek, skutkujący wznowieniem tego ostatecznego rozstrzygnięcia administracyjnego, to w pierwszej kolejności należy rozpatrzyć sprawę w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego.

Nawet jeżeli organ miał w tym przedmiocie jakieś wątpliwości, to po otrzymaniu wskazanego wyżej postanowienia Sądu, sprawa w niniejszej materii powinna być oczywista i wcześniejsze postanowienie organu z dnia (...) sierpnia 2013 r. o umorzeniu postępowania wznowieniowego powinno zostać uchylone, jako powzięte z naruszeniem przepisu art. 105 k.p.a., zaś organ powinien przystąpić do rozpatrywania przedmiotowej sprawy administracyjnej w trybie postępowania o wznowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podzielił argumentację zawartą w niniejszej materii w uzasadnieniu skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 i art. 200 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.