Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1757454

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 maja 2015 r.
II SA/Wa 2070/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska.

Sędziowie WSA: Andrzej Góraj (sprawozdawca), Eugeniusz Wasilewski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2015 r. sprawy ze skargi P. L. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wypłaty świadczenia mieszkaniowego

1.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) sierpnia 2014 r.;

2.

stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.

Uzasadnienie faktyczne

P.L, żołnierz służby kontraktowej, pełniący ją w Jednostce Wojskowej w T., wystąpił do Dyrektora Oddziału Regionalnego Woskowej Agencji Mieszkaniowej w K. o przydział kwatery i wypłatę świadczenia mieszkaniowego.

Pismem z 30 kwietnia 2014 r. organ powiadomił stronę o możliwości przydziału kwatery położonej w miejscowości pobliskiej, tj. w N.

Strona odmówiła przyjęcia zaproponowanej kwatery z uwagi na względy rodzinne i potrzebę sprawowania opieki na matką w innej jeszcze miejscowości.

Wobec powyższego stanowiska strony, potwierdzonego dodatkowo pismem z 2 czerwca 2014 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Woskowej Agencji Mieszkaniowej w K. umorzył postępowanie w sprawie przydziału kwatery.

Decyzją z (...) sierpnia 2014 r. odmówił zaś stronie wypłaty świadczenia mieszkaniowego.

Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego odwołania Prezes Woskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją z (...) września 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazał, że strona nie wyrażając zgody na przyjęcie zaproponowanej kwatery, utraciła prawo do zakwaterowania w myśl art. 21 ust. 5 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, a więc w tym również prawo do świadczenia mieszkaniowego. Podnoszone przez stronę argumenty, w ocenie organu, nie znajdowały zaś odniesienia w przepisach prawa.

Od powyższej decyzji skargę do tutejszego Sądu wywiódł P.L., zarzucając organowi naruszenie przepisu art. 21 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP oraz podnosząc, że zaproponowana mu kwatera, nie była położona w miejscowości pobliskiej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w skarżonym rozstrzygnięciu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, jako wadliwa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ ustalił w sposób wyczerpujący stan faktyczny sprawy i czy w sposób pełny uzasadnił skarżone rozstrzygnięcie.

Wywodząc negatywne dla strony skutki organ powołał się na fakt odmowy przyjęcia przez żołnierza zaproponowanej mu kwatery. Okolicznością niesporną w sprawie było jednakże to, że kwatera proponowana stronie, położona była w innej miejscowości niż miejscowość, w której żołnierz pełnił służbę. W takiej więc sytuacji, organ, badając wniosek strony o wypłatę świadczenia mieszkaniowego, winien ustalić, czy proponowana kwatera jest w istocie kwaterą, o jakiej mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, tj. czy jest to kwatera położona w miejscowości pobliskiej. Należy bowiem pamiętać o ty, że jedynie odmowa przyjęcia kwatery spełniającej wszystkie kryteria opisane w wyżej powołanym przepisie, może wywrzeć skutek w postaci utraty prawa do zakwaterowania. Tylko bowiem dla objęcia przez żołnierza kwatery położonej w miejscowości pobliskiej nie jest wymagana zgoda zainteresowanego. Jeśliby więc, zaproponowana żołnierzowi kwatera nie była położona w miejscowości pobliskiej, to brak zgody zainteresowanego na jej objęcie nie mógłby doprowadzić do skutku w postaci utarty prawa do zakwaterowania.

Analiza uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia doprowadziła do wniosków, że organ nie poczynił ustaleń w powyższym zakresie. Nie wyjaśnił tego, czy kwatera zaproponowana stronie, a której objęcia strona odmówiła, spełniała kryteria, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, tj. czy przysługiwał jej przymiot kwatery położonej w miejscowości pobliskiej.

Brak ustaleń organu w ww. zakresie sprawia, że skarżona decyzja nie poddaje się kontroli sądowej. Organ nie ustalił bowiem kluczowej kwestii, od istnienia której uzależniona jest poprawność rozstrzygnięcia, a tym samym pozbawił tutejszy Sąd możliwości weryfikacji poprawności badanej decyzji.

W związku z powyższym, uznając że skarżona decyzja narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 wyroku zostało wydane w myśl art. 152 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, co umożliwi mu dopiero wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.