II SA/Wa 1977/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2651447

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2019 r. II SA/Wa 1977/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska.

Sędziowie WSA: Joanna Kube (spr.), Danuta Kania.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia (...) września 2018 r. nr (...) w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia z dnia (...) sierpnia 2018 r. oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Komendant Główny Policji postanowieniem z (...) września 2018 r. nr (...), na podstawie art. 134 w związku z art. 144 stawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, z późn. zm.); zwanej dalej k.p.a., stwierdził niedopuszczalność zażalenia K. J.

Jak wynika z akt sprawy, K. J. (...) lipca 2018 r. skierował do Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) wniosek o niezwłoczne udostępnienie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego organu, po uwierzytelnieniu się w nim, na podstawie art. 73 k.p.a. akt sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) z dnia (...) września 2009 r. numer (...), utrzymującej w mocy prawnej decyzję Komendanta Powiatowego Policji w (...) z dnia (...) lipca 2009 r. numer (...) odmawiającej uznania prawa do podwyższenia emerytury.

Pismem z (...) sierpnia 2018 r. Powyższy wniosek został przekazany Komendantowi Powiatowemu Policji w (...).

Natomiast pismem z (...) sierpnia 2018 r. nr (...) K. J. został poinformowany, że w przedmiotowej sprawie pismem nr (...) z (...) czerwca 2018 r. otrzymał materiały zebrane przed organem drugiej instancji, oraz że całość materiałów postępowania została przekazana do Komendy Powiatowej Policji w (...) jako miejsca właściwego do przechowywania akt tego postępowania. Wobec tego wniosek strony z dnia (...) lipca 2018 r. został przekazany do Komendanta Powiatowego Policji w (...)(...) sierpnia 2018 r. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością.

Następnie K. J. złożył pismo z (...) sierpnia 2018 r. nazwane zażaleniem na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) z dnia (...) sierpnia 2018 r. numer (...) w przedmiocie odmowy udostępnienia całości akt sprawy, w której orzeczenie w drugiej instancji wydał Komendant Wojewódzki Policji w (...) z dnia (...) września 2009 r. numer (...) o utrzymaniu w mocy decyzji Komendanta Powiatowego Policji w (...) z dnia (...) lipca 2009 numer (...), wnosząc o jego uchylenie i zobowiązanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w (...) do udostępnienia żądanych akt administracyjnych.

Komendant Wojewódzki Policji w (...) przekazał wystąpienie strony Komendantowi Głównemu Policji z wnioskiem o uznanie zażalenia K. J. za bezzasadne.

Organ odwoławczy postanowieniem z (...) września 2018 r. nr (...) stwierdził niedopuszczalność zażalenia K. J. uznając, że pismo z (...) sierpnia 2018 r. stanowiło jedynie zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosku skarżącego z (...) lipca 2018 r. Do takich czynności nie mają zastosowania przepisy k.p.a. dotyczące odwołań bądź zażaleń.

Zaznaczył, że niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Odwołanie przysługuje od decyzji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne w sytuacji, gdy czynność organu administracji nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Powyższe należy odnieść także do zażaleń (zgodnie z art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań).

Skoro zatem strona wniosła zażalenie na zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosku, które nie jest postanowieniem, organ odwoławczy obwiązany był stwierdzić niedopuszczalność zażalenia. W tej sytuacji niezasadnym jest merytoryczne rozpatrywanie zarzutów podniesionych w zażaleniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. J. wniósł o uchylenie postanowienia Komendanta Głównego Policji z (...) września 2018 r.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 61 Konstytucji RP w związku z art. 73 k.p.a. i art. 51 ustawy zasadniczej.

W ocenie skarżącego skoro sprawa posiada charakter administracyjny, jest określona w przepisach k.p.a., to podlega postępowaniu wyjaśniającemu w administracji, co do którego nie wyłączono wydania orzeczenia administracyjnego.

Ponadto wniósł o uwzględnienie postanowień Komendanta Głównego Policji z (...) października 2018 r. nr (...) i (...) oraz postanowienia Komendanta Głównego Policji z (...) września 2018 r.nr (...).

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Pismem z 21 listopada 2018 r. skarżący podtrzymał skargę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z (...) września 2018 r. nr (...), którym stwierdzono niedopuszczalność zażalenia K. J. od pisma Zastępcy Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w (...) z (...) sierpnia 2018 nr (...).

Podstawę prawną przedmiotowego rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 134 k.p.a., który przewiduje możliwość stwierdzenia przez organ odwoławczy w drodze postanowienia o charakterze ostatecznym, niedopuszczalność odwołania (w tym przypadku zażalenia). Postanowienie to wydawane jest we wstępnym etapie postępowania odwoławczego i ma charakter wyłącznie procesowy, co oznacza, że nie rozstrzyga sprawy merytorycznie. Przeciwnie, jest ono podejmowane właśnie w sytuacjach, gdy merytoryczne rozpoznanie odwołania - z powodu jego niedopuszczalności - jest niemożliwe. Niedopuszczalność odwołania może zaś wynikać z przyczyn przedmiotowych, jak też z przyczyn podmiotowych. W pierwszej grupie wymienić można brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego lub wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Odwołanie przysługuje od decyzji. Odwołanie jest zatem niedopuszczalne w sytuacji, gdy czynność organu administracji nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. Do podmiotowych przyczyn niedopuszczalności odwołania zalicza się przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę niemającą do tego legitymacji bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych (por. M. Jaśkowska, A Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz LEX, 4. wydanie, Warszawa 2011, str. 766 oraz powołany tam wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1661/06, LEX nr 425381). Powyższe należy odnieść do zażaleń, bowiem zgodnie z art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że zażalenie K. J. z (...) sierpnia 2018 r. jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych. Przypomnieć należy, że przedmiotem tego zażalenia skarżący uczynił pismo Zastępcy Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w (...) z (...) sierpnia 2018 r. (...) informujące go o sposobie załatwienia wniosku złożonego na podstawie art. 73 k.p.a. z (...) lipca 2018 r.

W ocenie Sądu wyżej wymienione pismo organu stanowiło wyłącznie odpowiedź, a zatem nie może być uznane za rozstrzygnięcie podlegające zaskarżeniu. Komendant Główny Policji był więc uprawniony do stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, ponieważ kwestionowana czynność organu administracji (odpowiedź na wniosek) nie jest rozstrzygnięciem, od którego przysługuje zażalenie.

Reasumując, kontrola zaskarżonego postanowienia nie daje Sądowi podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organ przy jego wydaniu prawa materialnego, ani też prawa procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.