Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1856211

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 7 października 2013 r.
II SA/Wa 1529/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na pismo Zastępcy Burmistrza Dzielnicy (...) z dnia (...) lutego 2012 r. nr (...) w przedmiocie wykupu lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

M. F. pismem z dnia 11 lipca 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Zastępcy Burmistrza Dzielnicy (...), z dnia (...) lutego 2012 r., nr (...), dotyczące sprawy wykupu lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w (...) przy ul. (...), wskazując, że wnosi skargę "na decyzję Zarządu Dzielnicy (...) z powodu rozstrzygnięcia, niezgodnego z obowiązującym wówczas prawem".

W treści skargi strona podniosła, że od 2 lat stara się o wykup najmowanego od gminy lokalu. Podała, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie nieobowiązującej w dacie złożenia wniosku o wykup mieszkania uchwały nr XXIX/615/2011 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 15 grudnia 2011 r., a jako przyczynę odmowy sprzedaży lokalu, podano fakt korzystania przez nią z pomocy m.st. Warszawy w formie dodatku mieszkaniowego w okresie od dnia (...) lutego 2007 r. do dnia (...) grudnia 2009 r. w łącznej wysokości ponad (...) zł.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, wskazując na brak jurysdykcji sądów administracyjnych do rozstrzygania spraw związanych z wykupem lokali mieszkalnych z zasobów gminy, z uwagi na ich cywilnoprawny charakter.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przed przystąpieniem do badania merytorycznej zasadności skargi Sąd ma obowiązek zbadać, czy sprawa, będąca przedmiotem skargi, należy do właściwości sądu administracyjnego.

Katalog aktów prawnych oraz czynności organów administracji publicznej podlegających kontroli sądów administracyjnych wskazany został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Obejmuje on orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne,

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. Wskazać należy, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowo-administracyjne, w szczególności tych, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych.

Stwierdzić więc należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, zaskarżony przez nią dokument z dnia (...) lutego 2012 r. nie jest decyzją administracyjną, nie jest też innym aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 powołanej wyżej ustawy. Z treści tego pisma wynika bowiem, że stanowi ono odpowiedź organu na złożoną przez skarżącą ankietę w sprawie wykupu lokalu mieszkalnego najmowanego od gminy. Tym samym pisma tego nie można zaliczyć do aktów, czy też czynności z zakresu administracji publicznej, podlegających ocenie sądów administracyjnych.

Wskazać należy, że tryb oraz sposób nabywania nieruchomości, będących własnością jednostek samorządu terytorialnego, reguluje ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.). Sprzedaż nieruchomości, stanowiącej własność jednostek samorządu terytorialnego, następuje w drodze umowy cywilnoprawnej, do której zastosowanie mają przepisy Kodeksu cywilnego. Ustawa o gospodarce nieruchomościami dla dokonania powyższej czynności nie przewiduje bowiem innej formy działania, ani nie precyzuje żadnych przesłanek zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości. W szczególności, powołana ustawa nie przewiduje wydania decyzji administracyjnej, jako podstawy do zawarcia takiej umowy. Cywilnoprawny tryb obrotu nieruchomościami jednostek samorządu terytorialnego wyklucza zatem przyjęcie, iż złożenie propozycji wykupu nieruchomości (oferty zawarcia umowy), wszczyna postępowanie administracyjne, które zgodnie z zasadą z art. 104 § 1 k.p.a. podlega załatwieniu w drodze władczego jednostronnego rozstrzygnięcia organu w formie decyzji administracyjnej. W sprawach dotyczących sprzedaży nieruchomości stanowiących własność gminną, organy wykonawcze gminy nie występują w roli organów administracji publicznej, ale jako reprezentanci gminy, będącej właścicielem nieruchomości.

A zatem z uwagi na brak elementu władztwa publicznego, sprzedaż (wykup) lokalu mieszkalnego, a także czynności podejmowane przed zawarciem umowy przenoszącej prawo własności, nie mieszczą się w zakresie właściwości sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 1533/13, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 144/13, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1644/12, publ. cbois.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.