Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1613839

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 15 października 2014 r.
II SA/Wa 1487/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. W. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

R. W. w skardze na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia (...) maja 2014 r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia dyscyplinarnego o ukaraniu karą nagany, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Jako uzasadnienie wniosku wskazał, iż ww. orzeczenie wywołuje, oprócz dolegliwości w postaci obniżenia poczucia własnej wartości, także negatywne skutki materialne w postaci wstrzymania w tym czasie awansów, braku nagród pieniężnych, odebrania pieniężnego dodatku motywacyjnego oraz obniżenie nagrody rocznej. Zaznaczono, także że o ile nagroda roczna w przypadku prawomocnego uchylenie orzeczenia o ukaraniu jest funkcjonariuszowi wypłacana, to pozostałe elementy stanowią dla funkcjonariusza wymierną - znaczną szkodę nie podlegającą naprawieniu. Wszczęcie postępowania dyscyplinarnego zaowocowało też odwołaniem skarżącego z kierowniczego stanowiska w Biurze (...) ABW i przeniesienie na stanowisko eksperta do innej jednostki organizacyjnej. Spowodowało to odsunięciem skarżącego od wykonywanych dotychczas zadań, zerwane zostały kontakty z organizacjami zagranicznymi, strona zaprzestała wykonywania tłumaczeń, recenzji, opracowań czy też pisania publikacji - co spowodowało izolację zawodową. Skarżący nie ma obecnie możliwości realizowania rozpoczętych projektów oraz artykułów naukowych. Wykonywana aktualnie praca nie jest zgodna z wykształceniem i posiadanymi kwalifikacjami, co przekłada się na trudną do odrobienia utratę kwalifikacji zawodowych.

Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/200).

Sąd orzekający - zauważa, że skarżący nie wykazał w dostateczny sposób, jak utrata czy obniżenie wypłacanego dodatku motywacyjnego i nagrody rocznej wpłynie na jego całościową sytuację materialną i czy grozi to wyrządzeniem znacznej szkody. W szczególności nie odniósł szacunkowych kwot straty wynikającej z obniżenia wypłacanego dodatku oraz nieotrzymania nagród do swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej. Nie wykazał jaki będzie faktyczny skutek wykonania zaskarżonej decyzji na płaszczyźnie jego sytuacji majątkowej - czy zmniejszony dochód przekłada się na niebezpieczeństwo poniesienia znacznej i trudnej do naprawienia szkody.

Natomiast odnośnie przesłanki dotyczącej wstrzymania awansów czy braku rozwoju zawodowego w trakcie obecnie wykonywanej pracy, stwierdzić należy, że kwestia ta należy zaliczyć do podległości służbowej i jej konsekwencji w zakresie powierzanych skarżącemu zadań, zatem nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

W ocenie Sądu, R. W. nie uprawdopodobnił dostatecznie, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.