Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1826719

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 23 września 2015 r.
II SA/Wa 1402/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L. B. na pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia (...) czerwca 2015 r. nr (...) stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w przedmiocie skargi dotyczącej nakazania udostępnienia danych osobowych skarżącego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.

Uzasadnienie faktyczne

L. B. przedmiotem skargi z dnia 10 lipca 2015 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, uczynił pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia (...) czerwca 2015 r., stanowiące odpowiedź organu na pismo skarżącego z dnia 11 czerwca 2015 r., zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w sprawie ze skargi wniesionej do organu na odmowę udostępnienia przez NFZ (...) Oddział Wojewódzki w (...) dotyczącej go dokumentacji medycznej.

Wraz ze skargą do Sądu L. B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może zostać uwzględniony.

Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego, a także gdy skarga podlega odrzuceniu.

W ocenie Sądu sytuacja taka występuje w niniejszej sprawie, albowiem skarga L. B. jest niedopuszczalna.

Przedmiotem skargi jest pismo Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia (...) czerwca 2015 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie skargi L. B. z dnia 5 maja 2015 r., dotyczącej nakazania Narodowemu Funduszowi Zdrowia (...) Oddział Wojewódzki w (...) udostępnienia dotyczącej go dokumentacji medycznej.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, wyłącznie w sprawach enumeratywnie wskazanych w tym przepisie, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1)

decyzje administracyjne;

2)

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3)

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4)

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5)

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6)

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7)

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8)

bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3 powołanej ustawy).

Kwestionowane przez stronę pismo nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem, czy też innym aktem lub czynnością z zakresu administracji podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że udzielenie przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa następuje w drodze czynności materialno-technicznej, która nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 361/14). Oznacza to, że skarga L. B., jako niedopuszczalna, będzie podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy.

Z tych względów, na podstawie art. 247 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.