Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2735998

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 26 października 2018 r.
II SA/Wa 1182/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 26 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. i A. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/16 postanawia: - odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2018 r., wydanym w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1782/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. K. i A. K. (dalej jako: "skarżący" lub "strona skarżąca") na uchwałę Zarządu Dzielnicy (...) m. (...) z dnia (...) czerwca 2016 r., nr (...) w przedmiocie niewyrażenia zgody na zakwalifikowanie skarżących do umieszczenia na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego m. (...).

Powyższe postanowienie WSA w Warszawie stało się prawomocne od dnia 6 maja 2017 r.

W dniu (...) lipca 2018 r. skarżący wnieśli pismo procesowe nazwane "Prośbą", które zawierało skargę o wznowienie postępowania w sprawie uzyskania lokalu mieszkalnego socjalnego.

W wyniku wykonania zarządzenia z dnia 10 września 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w piśmie z dnia 12 września 2018 r. wezwał skarżących do uzupełnienia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, a także wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz sprecyzowanie żądania poprzez wskazanie, czy strona skarżąca wnosi o uchylenie, czy też o zmianę zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2018 r.

Ustosunkowując się do powyższego wezwania Sądu, skarżąca L. K. w piśmie procesowym z dnia (...) września 2018 r. wskazała, że ze względu na stan zdrowia męża nie mogła sama występować o lokal, gdyż starają się oboje.

Natomiast, skarżący A. K. w piśmie procesowym z dnia (...) września 2018 r. wyjaśnił, że w 2017 r. przebywał na leczeniach szpitalnych. Jednocześnie, skarżący podniósł, iż obecnie ma wstawiony kardiokonwerter, zlikwidowaną zakrzepicę, a także wskazał, że może sprawnie chodzić. Ponadto, skarżący stwierdził, że nie mają z żoną gdzie mieszkać, a są związani z (...).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem nie została oparta na ustawowej podstawie.

Zgodnie z art. 271 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako: "p.p.s.a."), można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

Z kolei, jak stanowi przepis art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Zgodnie natomiast z regulacją zawartą w art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Ponadto, zgodnie z art. 273 § 3 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy.

Warto jednocześnie wskazać, że podstawą wznowienia może być również wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny lub rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 p.p.s.a.).

Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

W ocenie Sądu, należy wyraźnie podkreślić, że katalog wskazanych wyżej przyczyn wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter zamknięty i nie podlega wykładni rozszerzającej, a także nie może być również uzupełniany w drodze analogii.

Istotne jest również to, że instytucja wznowienia postępowania jest wyjątkiem od zasady niewzruszalności prawomocnych orzeczeń sądowych (art. 170-172 p.p.s.a.) i podstawy jej zastosowania muszą być wykładane ściśle.

Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań, sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Z kolei przepis art. 280 § 2 p.p.s.a. stanowi, że na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

Należy zauważyć, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka sytuacja ma również miejsce w sytuacji, gdy na podstawie wstępnej analizy akt sprawy, sąd władny jest ocenić, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia (vide: m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 44/10; podobnie: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1471/09; tak również: m.in. J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. 3, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1128-1129).

Jeżeli zaś chodzi o zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, to na wnoszącym skargę spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia zachowania tego terminu. Podkreślić przy tym należy, że samo podanie okoliczności dotyczących zachowania terminu do wznowienia postępowania nie może być utożsamiane z uprawdopodobnieniem zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (vide: m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2696/12).

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/16, nie została oparta przez stronę skarżącą na ustawowej podstawie wznowienia.

Należy zauważyć, że skarżący w pismach procesowych kierowanych do Sądu przytoczyli jedynie okoliczności związane ze stanem zdrowia skarżącego. Niestety, pomimo prawidłowego wezwania Sądu, skarżący nie przywołali takich dokumentów, które spełniałyby w sposób oczywisty przesłanki z art. 271-274 p.p.s.a.

Wskazać należy, iż rozstrzygając wstępnie formalną zasadność wniesionej skargi o wznowienie, Sąd nie może domniemywać przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę skarżącą.

Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania (vide: wyrok NSA z dnia 13 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 11/07).

W ocenie Sądu, nie ulega wątpliwości, że skarżący nie wskazali na jakiekolwiek okoliczności, które świadczyłyby o tym, iż w niniejszej sprawie zaistniały powołane wyżej ustawowe przesłanki wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1782/16.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.