II SA/Sz 997/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2567402

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 października 2018 r. II SA/Sz 997/18

UZASADNIENIE

Sentencja

Sygn. akt II SA/Sz (...) POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA - Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 19 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na decyzję Prezesa Sądu z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia:

1)

odrzucić skargę,

2)

zwrócić Skarżącemu uiszczony w sprawie wpis sądowy od skargi w kwocie (...) zł ((...)).

Uzasadnienie faktyczne

B. W. (dalej: "strona", "skarżący") wnioskiem z dnia 10 sierpnia 2018 r. wystąpił do Sądu Rejonowego w G. o udostępnienie informacji publicznej, tj. skanu aktu oskarżenia w sprawie śmiertelnego wypadku drogowego, o którym mowa w artykule na stronie Prokuratury Okręgowej w S. (http://www.szczecin.po.gov.pl) oraz informacji o dacie najbliższej rozprawy w tej sprawie.

W odpowiedzi decyzją z dnia 22 sierpnia 2018 r. nr (...) Prezes Sądu, po rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie przesłania skanu aktu oskarżenia znajdującego się w aktach sprawy o sygnaturze II K (...), odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał art. 5 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1 oraz art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330) - dalej: "u.d.i.p." W pouczeniu wskazał, iż od decyzji przysługuje stronie prawo odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji.

We wskazanym terminie strona wniosła w formie dokumentu elektronicznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem organu, pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji Prezesa Sądu z 22 sierpnia 2018 r. ((...)). Do pisma załączone zostało odwołanie z dnia 10 września 2018 r., a w jego treści wniosek o uchylenie kwestionowanej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Za pismem z dnia 11 września 2018 r. organ przekazał ww. odwołanie do Sądu. Wezwaniem z dnia 17 września 2018 r. Sąd zobowiązał stronę do podpisania pisma z dnia 10 września 2018 r. wniesionego drogą elektroniczną lub nadesłania własnoręcznie podpisanej skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z dnia 20 września 2018 r. skarżący wskazał, iż w związku z zakwalifikowaniem "odwołania", jako skargi do sądu administracyjnego wnosi o uchylenie decyzji organu z dnia 22 sierpnia 2018 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, wedle norm przepisanych. Ponadto skarżący uiścił na rachunek bankowy sądu kwotę (...) zł tytułem wpisu od skargi na ww. decyzję. Do pisma załączony został podpisany przez skarżącego jeden egzemplarz pisma z dnia 10 września 2018 r.

W odpowiedzi na skargę organ powtórzył treść zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazał, że przedmiotowy akt oskarżenia objęty wnioskiem o udzielenie informacji publicznej został na rozprawie w dniu 4 września 2018 r. odczytany publicznie

(tj. na przeprowadzonej jawnie rozprawie z udziałem mediów). Podkreślił, iż w momencie wydawania decyzji organ nie posiadał i nie mógł posiadać informacji, czy rozprawa w dniu 4 września 2018 r. odbędzie się jawnie, czy z wyłączeniem jawności. Natomiast skarżący nie złożył wniosku o doręczenie zanonimizowanego aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie.

Organ wskazał, iż ze względu na podjęte w sprawie działania wnosi o umorzenie postępowania ewentualnie o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia.

Dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego obwarowana jest wieloma warunkami, do których należy zaliczyć między innymi przesłankę wyczerpania trybu zaskarżenia na drodze postępowania lub w innej formie podjętej przed organem administracji publicznej. Stanowi o tym przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej: "p.p.s.a.", który przewiduje, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wskazać przy tym należy, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Nie można zatem mówić o spełnieniu tego warunku, dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie wniesiony i rozpoznany przez organ administracyjny.

Zgodnie z art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Jednocześnie z zasady ogólnej ochrony trwałości decyzji administracyjnej wynika, że po upływie terminu do złożenia odwołania, decyzja staje się ostateczna i podlega ochronie w tym znaczeniu, że jej wzruszenie może nastąpić tylko w trybach nadzwyczajnych, przewidzianych kodeksem postępowania administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem skargi jest prawo do informacji publicznej udzielanej na zasadach i w trybie u.d.i.p. Powyższa ustawa w kompleksowy sposób reguluje procedurę dostępu do informacji publicznej, przewidując w art. 16 ust. 1, że odmowa udostepnienia informacji publicznej (...) przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Przy czym, jak stanowi dalej art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. do tych decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni.

Z treści skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa Sądu, działającego jako organ I instancji. Od decyzji organu I instancji, przysługiwało stronie prawo złożenia odwołania do Prezesa Sądu Okręgowego w S., jako organu II instancji. Zaskarżona decyzja zawiera jednak wadliwe pouczenie, bowiem błędnie pouczono skarżącego o przysługującym mu prawie wniesienia odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, co skutkowało niewyczerpaniem przez skarżącego dwuinstancyjnego toku postępowania.

Sąd wskazuje, iż zgodnie z powyższym skarga, której przedmiotem jest decyzja wydana przez organ I instancji jest niedopuszczalna, albowiem postępowanie sądowo-administracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały skutecznie wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanego aktu administracyjnego w drodze postępowania administracyjnego. Pominięcie tego postępowania i wniesienie skargi przed wyczerpaniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego powoduje, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego, w niniejszej sprawie do WSA w Szczecinie, jest niedopuszczalna.

Na marginesie należy wskazać, że organ błędnie pouczył skarżącego odnośnie sposobu zaskarżenia decyzji z dnia 22 sierpnia 2018 r. Tym samym pomimo, iż zaskarżona decyzja nie zawiera pouczenia o możliwości złożenia odwołania do organu II instancji, to skarżącemu przysługuje prawo złożenia odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W świetle art. 112 k.p.a. brak prawidłowego pouczenia nie może szkodzić stronie, a zatem jest to okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Uwzględniając zatem powyższe, skarżący winien wystąpić ze stosownym wnioskiem zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. Dopiero wydanie decyzji ostatecznej przez organ działający, jako organ II instancji da podstawę do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia (pkt 1 sentencji).

Natomiast, zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od tej skargi (pkt 2 sentencji).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.