Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814656

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 9 października 2015 r.
II SA/Sz 920/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Uzasadnienie faktyczne

I.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...),

Nr (...), utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji, orzekające o nałożeniu na skarżącą opłaty legalizacyjnej w wysokości (...) zł, w związku z wybudowaniem budynku gospodarczego na działce nr (...) w (...), bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skarżąca zwróciła się jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi I.B. powołała trudną sytuację finansową, w której się znalazła. W 2013 r. zmarł mąż skarżącej, a na wyłącznym jej utrzymaniu pozostaje trzynastoletni syn oraz ośmioletnia córka, która jest niepełnosprawna. Źródłem utrzymania rodziny jest renta w wysokości (...) zł, dochód z gospodarstwa rolnego ((...) ha przeliczeniowego) oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie (...) zł. Do stałych miesięcznych kosztów utrzymania skarżącej należą: opał (...) zł, gaz z butli (...) zł, energia elektryczna (...) zł, opłata za telefon (...) zł, woda (...) zł, a ponadto podatek rolny w kwocie (...) zł, płatny kwartalnie. Według oświadczenia skarżącej, jej zadłużenie z tytułu opłat za energię, wodę, podatek rolny i ubezpieczenie KRUS wynosi około (...) zł. Wskazała, że godzina rehabilitacji kosztuje (...) zł. Stwierdziła, że nie jest w stanie utrzymać siebie i rodziny, chociażby na minimalnym poziomie zaspokojenia najbardziej niezbędnych i podstawowych potrzeb. Wniesienie opłaty jest dla skarżącej niemożliwe oraz pozbawiłoby ją oraz jej dzieci niezbędnych środków utrzymania.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia (...), przyznano skarżącej zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Objęcie strony tymczasową ochroną z art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowi wyjątek od zasady wykonalności aktów administracyjnych. Pozytywne rozpatrzenie wniosku, o którym wyżej mowa, uzależnione jest od wskazania konkretnego zagrożenia płynącego z wykonania aktu lub czynności. Sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1378/14 opubl. w Lex nr 1551061).

Oceniając zasadność przedmiotowego żądania I.B., w świetle przedstawionych wyżej kryteriów, Sąd wziął pod uwagę, wysokość nałożonej na skarżącą opłaty legalizacyjnej w kwocie (...) zł oraz wynikającą z akt sprawy sytuację materialną i rodzinną skarżącej, tj. niskie dochody, wychowanie dwójki dzieci w wieku szkolnym, niepełnosprawność córki i koszty jej rehabilitacji, zadłużenie w kwocie (...) zł z tytułu opłat za energię, wodę i podatek rolny, brak środków pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Nie można wykluczyć, że doprowadzenie do realizacji obowiązku zapłaty ww. kwoty, choćby w postępowaniu egzekucyjnym, mogłoby skutkować ewentualną sprzedażą nieruchomości skarżącej, co może spowodować znaczny ubytek w jej trudnej sytuacji materialnej.

Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że wykonanie zaskarżonego postanowienia przed rozpoznaniem skargi, w okolicznościach, w jakich znajduje się skarżąca, może wyrządzić jej szkodę o rozmiarze przekraczającym zwykłe następstwa zapłaty powołanej kwoty.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.