Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1814143

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 22 stycznia 2015 r.
II SA/Sz 768/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder.

Sędziowie: WSA Barbara Gebel, NSA Elżbieta Makowska (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wójt Gminy decyzją z dnia (...) wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), zwanej dalej: "k.p.a." i art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80, art. 82 i 85 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.), zwanej dalej: "ustawa o udostępnieniu informacji o środowisku" lub: "u.i.o.ś." oraz § 3 ust. 1 pkt 79 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 2013, poz. 1397), zwanego dalej: "rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć" - określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie od terenu C. H.-K. "" do działki nr ew. (...) obręb ze zrzutem oraz sieci przesyłowej oczyszczonych ścieków od dz. Nr ew.(...) obręb wraz ze zrzutem.

W sentencji tej decyzji Wójt Gminy określił w szczególności: rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji, warunki wykorzystania terenu w fazie projektowania i eksploatacji, obowiązek wykonania i przedłożenia analizy porealizacyjnej oraz orzekł o nie nałożeniu obowiązku przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto uczynił charakterystykę całego przedsięwzięcia Załącznikiem Nr i integralną częścią decyzji.

Z uzasadnieniu tej decyzji wynika miedzy innymi, że po wpłynięciu wniosku inwestora z dnia (...) organ wydał decyzję z dnia (...) w której określił środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowej inwestycji, jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania S. A., decyzją z dnia (...) uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. SKO zaleciło przeprowadzenie postępowania z udziałem społeczeństwa wraz z zapewnieniem 21 dniowego terminu do składania uwag i wniosków, jak również umożliwienie stronom postępowania wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Dalej Wójt opisał działania podjęte w toku ponownego rozpoznania sprawy, a w szczególności przebieg postępowania z udziałem społeczeństwa i przyjęte formy zawiadamiania stron postępowania oraz społeczeństwa o ich uprawnieniach oraz o sposobie i terminach podejmowanych czynnościach procesowych wymagających ich zawiadomienia, a także wskazał na uwagi i wnioski składane przez strony. Odnosząc się do uznanego za niezasadny wniosku J. A. o przeprowadzenie dowodu z akt przedsięwzięcia polegającego na "budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym na działce nr (...) obręb ", Wójt stwierdził, że wniosek dotyczy innej inwestycji.

Organ wyjaśnił dalej, że w toku przedmiotowego postępowania przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z udziałem społeczeństwa, a tym samym został sporządzony (...) raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Realizacja przedsięwzięcia została uzgodniona przez Dyrektora Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia (...) oraz pozytywnie zaopiniowana przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego opinią z dnia (...). Organy te jednocześnie określiły warunki realizacji tego przedsięwzięcia stanowiące podstawę określenia środowiskowych uwarunkowań w decyzji.

Wójt opisał lokalizację przedsięwzięcia, które będzie realizowane na obszarze gminy i gminy, wskazał parametry poszczególnych rurociągów oraz numery działek, przez które przebiegać będą poszczególne elementy sieci kanalizacji ściekowej, dokonał charakterystyki inwestycji oraz opisał zagrożenia, jakie inwestycja niesie dla środowiska w fazie budowy i eksploatacji oraz konieczne dla ochrony środowiska warunki jakie przedsięwzięcie musi spełnić celem uniknięcia ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko.

Wójt wyjaśnił miedzy innymi, że sieć kanalizacji wodno-ściekowej leży częściowo na obszarze, który jest obszarem specjalnej ochrony ptaków oraz wskazał, że w bezpośrednim sąsiedztwie terenu inwestycji leży obszar (...).

Na podstawie ustaleń przedłożonego raportu organ stwierdził, że realizacja sieci przesyłowych ścieków przemysłowych nie wpłynie negatywnie na obszary cenne przyrodniczo i ochronie w tym: obszar specjalnej ochrony siedlisk, (...) i obszar specjalnej ochrony ptaków (...), a także nie spowoduje:

- fragmentacji siedlisk podlegających ochronie prawnej,

- ubytku lub fragmentacji siedlisk warunkujących istnienie gatunków zwierząt, ptaków, dla których ochrony zastał wyznaczony obszar,

- ubytku lub fragmentacji siedlisk warunkujących istnienie gatunków ptaków z załącznika I Dyrektywy,

- likwidacji siedlisk występowania chronionych gatunków roślin,

- zniszczenia lub antropogenicznej fragmentacji istniejących w granicach obszaru korytarzy ekologicznych, mających ważne znaczenie dla migracji fauny,

- bariery ekologicznej i zagrożenia przemieszczania się dla ptaków.

W ocenie organu, z analizy przedstawionej w raporcie wynika, że nie wystąpią skumulowane oddziaływania przedsięwzięcia na obszary cenne przyrodniczo, w tym obszary z innymi istniejącymi przedsięwzięciami. Planowana inwestycja nie wpłynie także negatywnie na spójność i właściwie funkcjonowanie sieci.

Przedsięwzięcie nie znajduje się na terenie, gdzie stwierdzono występowanie obiektów zabytkowych i stanowisk archeologicznych.

Według organu, z zawartych w raporcie analiz wskazujących, że przy zastosowaniu opisanych w nim rozwiązań chroniących środowisko oraz przy uwzględnieniu warunków określonych w niniejszej decyzji wynika, że planowane przedsięwzięcie nie spowoduje naruszenia obowiązujących norm ochrony środowiska oraz nie pogorszy istniejącego stanu środowiska naturalnego.

Z przedstawionego raportu wynika, iż nie będzie występować potrzeba ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania dla przedsięwzięcia, gdyż z przedstawionych analiz wynika, że dotrzymane będą obowiązujące normy.

Organ wskazując, że teren przedsięwzięcia znajduje się w znacznej odległości od granicy polsko-niemieckiej, a zakres oddziaływania przedsięwzięcia będzie miał charakter lokalny nie stwierdził transgranicznego oddziaływania na środowisko planowanej inwestycji.

Biorąc powyższe pod uwagę Wójt uznał, że nie zachodzą przesłanki wskazujące na potrzebę przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowiska w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku.

Od wyżej opisanej decyzji odwołanie wniósł S. A. reprezentowany przez pełnomocnika J. A. domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § 1w zw. z art. 80 k.p.a. i w zw. z art. 3 pkt 13 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku poprzez wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny i niewyczerpująco zebrany materiał dowodowy, a w konsekwencji przeprowadzenie niepełnej procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o niepełny i niewyczerpująco sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

W ocenie strony, organ I instancji całkowicie pominął kumulację oddziaływania planowanego przedsięwzięcia z przedsięwzięciem realizowanym na działce nr (...) obręb polegającym na "budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym" przeznaczonych do hodowli z wykorzystaniem wód geotermalnych oraz odprowadzaniem ścieków poprodukcyjnych z tego obiektu za pośrednictwem instalacji objętej wnioskiem. Oddziaływanie obu przedsięwzięć na środowisko ma charakter kumulatywny i zgodnie z art. 3 pkt 13 u.i.o.ś. łączny zakres oddziaływania na środowisko obydwu przedsięwzięć winien zostać szczegółowo rozpatrzony przez organ I instancji w ramach przedmiotowego postępowania. W związku z tym odwołujący się wniósł o przeprowadzenie dowodu ze wskazanych akt postępowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia "polegającego na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym na działce nr (...), obręb.

Według strony, z uwagi na to, że realizacja przedsięwzięcia planowana jest m.in. przez tereny objęte szczególną formą ochrony przyrodniczej stanowiące obszary (...) oraz (...) zagrożeń dla obszarów, jakie może stworzyć planowana inwestycja. Tym samym należy rozpoznać następujące kwestie:

- ustalenie przepływów miarodajnych dla Kanału oraz dla całej trasy istniejących urządzeń wodnych przeznaczonych do odprowadzania wód geotermalnych i ścieków przemysłowych;

- określenie maksymalnej dobowej i godzinowej objętości dopuszczalnego zrzutu zużytych wód geotermalnych oraz ścieków przemysłowych do ww. urządzeń oraz szczególne warunki korzystania z tych urządzeń. Zapis pkt wskazujący, że "ilość ścieków wprowadzonych do odbiornika nie może zakłócić przepływu wód powierzchniowych w Kanale " jest niewystarczający i nieprecyzyjny;

- z uwagi na ograniczone możliwości odbioru ww. odpadów płynnych, organ winien określić sposób, zasady oraz wymogi w zakresie magazynowania przez inwestora odpadów w przypadku, gdy ich zrzut do Kanału mógłby zakłócić przepływ wód powierzchniowych;

- szczegółowo przeanalizować wpływ zmiany charakteru wód w Kanale na środowisko, tj. na występującą w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia roślinność oraz gatunki zwierząt;

- zobowiązania wnioskodawcy do sporządzenia w ramach raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko inwentaryzacji przyrodniczej dla obszaru oddziaływania obiektu, a w szczególności na obszary (...) oraz (...) obejmującej przeprowadzenie obserwacji co najmniej przez okres miesięcy ze szczególnym uwzględnieniem inwentaryzacji występujących na tych obszarach chronionych gatunków roślin i zwierząt;

- zobowiązanie inwestora do wykonania analizy porealizacyjnej przedsięwzięcia, gdyż jakkolwiek formalnie zobowiązano inwestora do wykonania analizy porealizacyjnej, to zapis punktu został sformułowany w sposób lakoniczny i nieprecyzyjny, a co za tym idzie nie jest możliwe skuteczne wyegzekwowanie go od inwestora z uwagi na brak precyzyjnego określenia zakresu przedmiotowej analizy.

W ocenie wnoszącego odwołanie, pominięta została kwestia oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na warunki bytowe ornitofauny na obszarach chronionych zlokalizowanych bezpośrednio na trasie zrzutu zużytych wód geotermalnych, tj. rezerwatu przyrody " ", stanowiącego obszar specjalnej ochrony ptaków. Nadto nie dokonano analizy pełnego składu wód kanału w miejscu planowanego wylotu. Brak jest zatem analizy wpływu wód termalnych oraz ścieków przemysłowych na jakość i bezpieczeństwo ichtiofauny, bentosu, makrolitów oraz innych organizmów wodnych. Tym samym za istotne i zasadne uznał przeprowadzenie pełnej inwentaryzacji ichtiofauny oraz całego ekosystemu wodnego Kanału oraz pozostałych wód będących w zasięgu oddziaływania ścieków przemysłowych, której wnioskodawca nie przedstawił.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 71 ust. 2, art. 80 ust. 1, art. 85 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, po rozpatrzeniu odwołania - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Kolegium przedstawiło przepisy mające zastosowanie w rozpatrywanej sprawie cytując art. 59 ust. 1 pkt 2, 63 ust. 1, 71, 73 ust. 1 77 ust. 1 i 79 ust. 1 u.i.o.ś.

Organ odwoławczy ustalił, że Spółka reprezentowana przez H. D., wnioskiem z dnia (...), wystąpiła do Wójta Gminy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie sieci przesyłowej wód geotermalnych od terenu C. H.K. " " do działki nr (...) obręb ze zrzutem do Kanału oraz sieci przesyłowej oczyszczonych ścieków od dz. nr (...) obręb wraz ze zrzutem ich do Kanału ". Do przedmiotowego wniosku inwestor załączył kartę informacyjną przedsięwzięcia, wypis z rejestru gruntów obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej gruntów obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.

W świetle § 3 ust. 1 pkt 79 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko przedmiotowa inwestycja stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

W związku z tym organ I instancji po zasięgnięciu opinii Dyrektora Ochrony Środowiska (postanowienie z dnia (...)) oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego (opinia sanitarna z dnia (...)), postanowieniem z dnia (...) nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko objętego wnioskiem przedsięwzięcia i ustalił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko.

Wyjaśniając co należy rozumieć pod pojęciem ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, Kolegium wskazało, że na potrzeby przedmiotowego postępowania został sporządzony raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko, który przedłożono w dniu 24 września 2013 r.

Kolegium ustaliło dalej, że zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 u.i.o.ś. organ I instancji zwrócił się o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska i zasięgnął opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Powiatowy Inspektor Sanitarny w opinii sanitarnej z dnia (...) zaopiniował pozytywnie planowane przedsięwzięcie i określił warunki jego realizacji. Również Dyrektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia (...) uzgodnił warunki realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Nadto Kolegium ustaliło, że w toku przeprowadzonego postępowania zapewniono czynny udział społeczeństwa, czego dowodem są znajdujące się w aktach sprawy pisma potwierdzające przekazywanie istotnych informacji społeczeństwu. W zakreślonym 21-dniowym terminie do organu I instancji wpłynęło pismo Polskiego Związku Wędkarskiego z prośbą o przeanalizowanie wpływu inwestycji z na wody obwodu rybackiego.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 80 ust. 1 u.i.o.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę: 1) wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1; 2) ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa; 4) wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Cytując treść art. 80 ust. 2 ww. ustawy, Kolegium wskazało, że dla terenu objętego inwestycją brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Z ustaleń organu odwoławczego wynika dalej, że w ramach przedsięwzięcia przewiduje się budowę sieci kanalizacji ściekowej obejmującej wykonanie:

- rurociągów z ujęcia wód geotermalnych (dz. nr (...)) do przyłącza wodociągowego wód termalnych (na dz. nr (...)) oraz z C. H.-K. "" (przyłącze na dz. nr (...), obr.) do Kanału (dz. Nr (...), obr.): rurociągu wód termalnych lub zużytych wód termalnych o średnicy (...) i długości (...) oraz rurociągu ścieków basenowych o średnicy (...) mm i długości (...),

- sieci przesyłowej z terenu Kompleksu Rehabilitacji i Relaksu do wylotu, składającej się z dwóch nitek rurociągów: rurociągu o średnicy mm i długości m odprowadzającego zużyte wody termalne oraz rurociągu o średnicy (...) mm i długości (...) odprowadzającego zużyte wody basenowe,

- sieci przesyłowej do/z hodowlanego gospodarstwa rolno-rybackiego, składającej się z: rurociągu o średnicy (...) i długości ok. (...) w otulinie termoizolacyjnej prowadzącego zużyte wody termalne, rurociągu o średnicy (...) i długości ok. (...) odprowadzającego oczyszczone ścieki z hodowli ryb,

- komory zbiorczej ścieków przemysłowych (przed wylotem),

- wylotu (wylot specjalistyczny, napowietrzny o średnicy (...) mm) do odprowadzania mieszaniny ścieków przemysłowych do Kanału oraz oczyszczonych ścieków z rolno-rybackiego gospodarstwa hodowlanego.

Całkowita długość trasy sieci przesyłowych wyniesie ok.k.m. i przebiegać będzie przez działki nr:(...) obręb, gmina oraz nr: (...) obręb, gmina.

Otwór geotermalny odwiercono na podstawie projektu prac geologicznych na poszukiwanie i rozpoznawanie zasobów wód geotermalnych w rejonie miejscowości, gm. i uzyskaną koncesją nr (...) Przewiduje się docelowy pobór wód termalnych w ilości (...) zgodnie z ustalonymi zasobami eksploatacyjnymi w decyzji Ministra Środowiska z dnia (...). Do czasu realizacji Kompleksu Rehabilitacji i Relaksu pobór wód termalnych na cele hodowlane gospodarstwa rolno-rybackiego będzie realizowany w ilości do (...).

Część wód termalnych wykorzystana zostanie do ogrzewania obiektów w basenach rekreacyjnych i balneologicznych C. H.-K. " ". Zużyte wody basenowe po oczyszczeniu w urządzeniach filtrujących będą odprowadzane odrębnym rurociągiem ściekowym do wód powierzchniowych. Część zużytych wód termalnych (po odzyskaniu ciepła) będzie wykorzystywana jako woda technologiczna do hodowli ryb na terenie hodowlanego gospodarstwa rolno-rybackiego położonego na działce nr 5, obręb. Ścieki z hodowli ryb po oczyszczeniu w oczyszczalni mechaniczno-biologicznej będą odprowadzane do wód powierzchniowych.

Budowa instalacji polegać będzie na układaniu rurociągów w wykopach sposobem mechanicznym i częściowo ręcznym. Planuje się zlokalizować płac budowy na działkach nr (...) i nr (...). z wyznaczeniem miejsc magazynowania rur i innych materiałów potrzebnych do realizacji inwestycji. Część terenu działki nr (...) jest utwardzona płytami drogowymi, które umożliwiają bezpieczne dla środowiska magazynowanie materiałów i parkowanie maszyn budowlanych. Roboty ziemne realizowane będą przy pomocy sprzętu budowlanego, natomiast w obrębie drzew, w razie konieczności wykonywane będą ręcznie pod nadzorem odpowiednich służb i zachowaniem szczególnej ostrożności.

Na etapie budowy, zagrożeniem dla środowiska gruntowo-wodnego jest wykonanie wykopów oraz funkcjonowanie zaplecza technicznego (parkowanie maszyn budowlanych i samochodów oraz składowanie materiałów budowlanych). Według informacji przedstawionych w raporcie roboty ziemne prowadzone będą w okresach suchych przy niskich stanach wód gruntowych. Wykonane badania geologiczne na trasie rurociągów od Kanału (), w kierunku północnym do miejscowości wykazały, że na odcinku długości ok.k.m. występują torfy. W trakcie prac ziemnych w miejscu występowania torfu wymagane będzie zatem odwodnienie wykopów z użyciem igłofiltrów. Przewidywana ilość wód gruntowych odbierana z odcinka wykopu o długości ok. m będzie wynosiła. Wody z wykopów mogą być odprowadzane do pobliskiego rowu melioracyjnego biegnącego wzdłuż drogi lokalnej. Wykonanie odwodnienia wykopów skutkować będzie czasowym obniżeniem poziomu wód gruntowych i tym samym nie powinno zaburzyć trwale stosunków hydrodynamicznych na omawianym obszarze. Odwadnianie nie będzie miało charakteru długotrwałego, zatem nie niesie za sobą zagrożenia dla wód podziemnych.

Realizacja przedsięwzięcia wymaga częściowej wymiany gruntu o głębokości do, w ilości ok. Na całej trasie rurociągu występuje warstwa humusu o objętości, który zostanie wymieniony na grunty mineralne. Humus będzie częściowo rozplantowany na skarpach przydrożnych a nadmiar tymczasowo magazynowany będzie na zapleczu budowy, na utwardzonym podłożu. Torf będzie przekazany do kompostowania do uprawnionych firm. W miejsce usuniętego torfu i humusu zastosowana zostanie podsypka z gruntów niespoistych w ilości ogółem ok.

Przejście pod Kanałem dwoma rurociągami o średnicy każdy, zostanie wykonane metodą przewiertu sterowanego w rurze ochronnej.

W fazie budowy wytwarzane będą odpady, które zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. Nr 112, poz. 1206) należą do grup: - odpady z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej (włączając glebę i ziemie z terenów zanieczyszczonych) i - odpady komunalne łącznie z frakcjami gromadzonymi selektywnie. Wszystkie wytworzone odpady z fazy budowy wymagają magazynowania w odpowiedni sposób, na zapleczu technicznym placu budowy oraz sukcesywnego przekazywania do uprawnionych firm.

W odległości około (...) od a w kierunku na dz. nr (...) i dz. nr (...) zlokalizowane jest komunalne ujęcie wód podziemnych. Ujęcie posiada ustanowioną strefę ochrony pośredniej zewnętrznej i wewnętrznej obejmującej również pas drogowy. Poprowadzenie szczelnego kolektora ściekowego w pasie drogowym nie będzie zagrożeniem dla ujęcia wód podziemnych. Również eksploatacja otworu geotermalnego nie będzie zagrożeniem dla ujęcia wód podziemnych, gdyż ujmowane wody termalne pochodzą z głębokości ponad 1,2 km i nie wpływają z żaden sposób na zasoby eksploatacyjne ujęcia wód podziemnych.

Ścieki przemysłowe odprowadzane do wód przemysłowych to zużyte wody termalne, oczyszczone ścieki basenowe, i oczyszczone ścieki gospodarstwa rolno-rybackiego, charakteryzujące się podwyższonym stężeniem chlorków. Ścieki takie mogą być wprowadzane do wód powierzchniowych po spełnieniu wymagań określonych w § 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984 z późn. zm.), zakładających, że sumaryczna zawartość chlorków i siarczanów w tych wodach wyliczona przy założeniu pełnego wymieszania nie przekracza 1 g/I.

Bezpośrednim odbiornikiem ścieków przemysłowych jest Kanał.

Jest to kanał wodny prowadzący wody do jeziora. Kanał ten jest połączony z rozbudowanym systemem rowów zbierających wody melioracyjne. Kanał w miejscu planowanego zrzutu ścieków jest kanałem ziemnym o danych charakterystycznych pomierzonych w terenie (): szerokość ok. (...), głębokość wód płynących ok (...), średni przepływ wód () - (...).

Przewiduje się budowę wylotu kanalizacyjnego, jako rurociągu napowietrznego ze stali kwasoodpornej o średnicy (...), rozprowadzającego ścieki na całej szerokości Kanału, celem uzyskania równomiernego rozcieńczenia wody w przekroju kanału na maksymalnie krótkim odcinku. Obliczenia zasięgu oddziaływania zużytych wód termalnych na Kanał, przedstawione w raporcie wskazują, że pełne wymieszanie wód nastąpi w odległości ok. (...) od miejsca wprowadzania ścieków. Dokonana analiza oddziaływania w zakresie wprowadzania ścieków przemysłowych do wód powierzchniowych wskazuje, że aby wprowadzić zasolone wody termalne do wód powierzchniowych musi zostać spełniony warunek, że przy pełnym wymieszaniu ilość sumy chlorków i siarczanów powinna być niższą od 1 g/I. Ilość wód powierzchniowych prowadzona w Kanale umożliwia wprowadzenie zasolonych wód termalnych, bowiem przy pełnym wymieszaniu uzyskuje się wymagane warunki, jakie trzeba spełnić przy wprowadzaniu tych wód do wód powierzchniowych. Analiza oddziaływania w zakresie wprowadzania ścieków przemysłowych do wód powierzchniowych wskazuje, że zakładana ilość wprowadzanych ścieków do odbiornika nie zakłóci przepływu wód powierzchniowych w Kanale, jak również nie wpłynie negatywnie na pracę przepompowni wód powierzchniowych zlokalizowanych na zbiorniku retencyjnym w miejscowości.

Kolegium wyjaśniło, że inwestor zobowiązany jest do uzyskania zezwolenia wodno-prawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do wód powierzchniowych i wykonanie specjalistycznego napowietrznego wylotu.

Powołując się na wskazania raportu, organ drugiej instancji stwierdził, że materiały użyte do realizacji przedsięwzięcia gwarantują, że nie wystąpią przecieki ścieków do gruntu, zaś instalacja nie będzie miała negatywnego wpływu na środowisko gruntowo-wodne. Sieć przesyłowa realizowana będzie odcinkami o długości 24 - 30 m. Dla każdego z odcinków zostanie przeprowadzona próba szczelności sprężonym powietrzem atmosferycznym. W przypadku wystąpienia awarii polegającej na rozszczelnieniu rurociągów niezbędne jest niezwłoczne zamknięcie zaworów i wyłączenie układu poboru wody termalnej i przystąpienie do naprawy uszkodzonego rurociągu. We wskazanej sytuacji może mieć miejsce przedostanie się wód termalnych do gruntu i wód gruntowych, tj. może wystąpić zanieczyszczenie gruntu solanką (wody termalne nie posiadają innych zanieczyszczeń). Oddziaływanie to będzie miało zasięg lokalny i odwracalny.

Warunki określone w zaskarżonej decyzji precyzują zalecenia gospodarowania odpadami i ściekami oraz zabezpieczenia środowiska gruntowo-wodnego w fazie realizacji i eksploatacji. Przy planowanych zabezpieczeniach i właściwym użytkowaniu przedsięwzięcia nie powinny wystąpić emisje zanieczyszczeń do gruntu, wód podziemnych i powierzchniowych.

Kolegium ustaliło dalej na podstawie raportu, że niemal na całej trasie inwestycja przebiega przez tereny niepodlegające ochronie akustycznej a najbliższe tereny podlegające ochronie przed hałasem stanowią tereny zabudowy zagrodowej położone w miejscowości, znajdujące się w odległości ok. 7-15 m od planowanej sieci.

W związku z powyższym uznano za konieczne minimalizowanie oddziaływania akustycznego realizowanej inwestycji na środowisko, poprzez stosowanie najmniej uciążliwej pod względem akustycznym technologii prowadzenia prac budowlanych, stosowanie nowoczesnego, odpowiednio wyciszonego i sprawnego technologicznie sprzętu, odpowiednią lokalizację bazy sprzętu i składu materiałów budowlanych. Ze względu na możliwość wystąpienia w pewnych momentach spiętrzenia prac budowlanych oraz związanego z tym stosunkowo wysokiego poziomu emisji hałasu z terenu inwestycji oraz z uwagi na znacznie niższe dopuszczalne poziomy emisji hałasu w porze nocnej na terenach chronionych akustycznie, prace budowlane powinny być wykonywane wyłącznie w porze dziennej, pomiędzy godz. 6:00 a 22:00 oraz z zastosowaniem przenośnych ekranów akustycznych. Należy także powiadamiać mieszkańców najbliżej położonych budynków mieszkalnych o konieczności i zamiarze wykonania prac powodujących zwiększony poziom emisji hałasu.

W okresie realizacji przedsięwzięcia można spodziewać się uciążliwości w zakresie wpływu na powietrze atmosferyczne powodowane przez emisje substancji z procesu spalania paliw w silnikach spalinowych samochodów oraz innych pojazdów i urządzeń wykorzystywanych przy pracach budowlanych. Zasięg tego oddziaływania ograniczy się jednak do najbliższego otoczenia. Emisja substancji zanieczyszczających w okresie realizacji przedsięwzięcia będzie miała charakter średnioterminowy, a uciążliwości z nią związane ustaną wraz z zakończeniem prac budowlanych.

Po zakończeniu etapu realizacji przedsięwzięcia i oddaniu sieci do użytku, emisja zanieczyszczeń do powietrza oraz hałasu do środowiska nie będzie występowała, poza ewentualnymi okresami remontów.

Kolegium wymieniło także gatunki roślinności, drzew i krzewów w otoczeniu inwestycji (wzdłuż poboczy dróg i ich otoczeniu) wskazując, że występujące gatunki roślin nie podlegają ochronie gatunkowej na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U.

Nr 14, poz. 81). Realizacja planowanej inwestycji nie wymaga wycinki drzew, bowiem poprowadzona zostanie w pasie drogowym. Jednocześnie istniejące drzewa i krzewy nie podlegają ochronie gatunkowej oraz nie tworzą chronionych siedlisk przyrodniczych, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 13 kwietnia 2010 r. w sprawie siedlisk przyrodniczych oraz gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty, a także kryteriów wyboru obszarów kwalifikujących się do uznania lub wyznaczenia jako obszary (Dz. U. Nr 77, poz. 510).

Teren przedsięwzięcia nie ma istotnej wartości biocenotycznej dla zwierząt, co wynika z lokalizacji inwestycji w pasie drogowym oraz penetracji drogi przez ludność i zwierzęta domowe. W granicach przedsięwzięcia oraz w jego bezpośrednim sąsiedztwie nie stwierdzono miejsc lęgowych awifauny. Stwierdzono natomiast występowanie gatunków ptaków takich jak wróbel, sroka, kawka, gawron (przeloty pojedynczo lub w stadach w granicach terenów zabudowanych), jaskółka dymówka, szpak (żerowanie na polach i odpoczynek na dachach wiejskich budynków). Ponadto na terenach rolniczych odnotowano pojedyncze obserwacje gatunków ptaków takich jak: gąsiorek, trznadel, skowronek, sikorka i pokląskwa. Nie zaobserwowano ptaków drapieżnych. Zaobserwowane ptaki podlegają częściowej i całkowitej ochronie gatunkowej na podstawie rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz. U. Nr 237, poz. 1419).Nadto, w raporcie wskazano, że na obszarze tym nie zaobserwowano przedstawicieli większych gatunków ssaków. W granicach przedsięwzięcia i w sąsiedztwie nie widziano również płazów i gadów, dla których nie ma tam korzystnych biotopów.

Celem ograniczenia wpływu przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze w fazie budowy wskazano, iż miejsca wybrane pod zaplecze budowlane i bazę sprzętu winny znajdować się na terenach o najniższych walorach przyrodniczych, najlepiej w obrębie terenów przekształconych. Zalecono również działania mające na celu ochronę drzew i krzewów, znajdujących się w zasięgu oddziaływania prac budowlanych. Dla ptaków bytujących w koronach drzew oraz przemieszczających się pomiędzy nimi faza budowy nie powinna stanowić zagrożenia. Może jednak wystąpić sytuacja, że w trakcie wykonywania hałaśliwych prac budowlanych, niektóre gatunki ptaków będą czasowo przenosić się na inne tereny, poza zasięgiem antropogenicznych oddziaływań fazy budowy. Nie zakłada się jednak trwałego opuszczenia przez ptaki swoich dotychczasowych siedlisk, a po zakończeniu fazy budowy będą one nadal bytowały w tym środowisku. Jednocześnie nie można wykluczyć pojawienia się na placu budowy drobnych zwierząt. Ponieważ wykopy będą mieć ściany pionowe lub o lekkim nachyleniu, umocnione na odcinkach, gdzie ich głębokość przekroczy 1,0 m należy podejmować działania mające na celu ochronę zwierząt, które dostały się na plac budowy, tj. stosować się do zasady humanitarnego traktowania określonej w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.).

Kolegium wskazało, że sieć kanalizacji wodno-ściekowej leży częściowo na obszarze (...), będącego obszarem specjalnej ochrony ptaków. W ostoi występuje, co najmniej 25 gatunków ptaków wymienionych w Załączniku I Dyrektywy oraz 5 gatunków z P. C. K. (PCK). W okresie lęgowym obszar zasiedli co najmniej 1% populacji krajowej () następujących gatunków: błotniak łąkowy, błotniak zbożowy, kania ruda, rybołów, sowa błotna. W stosunkowo wysokim zagęszczeniu występują bocian biały, derkacz i wodniczka. Latem na obszarze pierzą się gęgawy w ilości - (...) osobników. Dolina Kanału stanowią korytarz ekologiczny o znaczeniu regionalnym. Zdaniem organu, z inwentaryzacji ptaków przedstawionej w raporcie wynika, że na terenie inwestycji i w zasięgu jej oddziaływania nie występują gatunki ptaków będących przedmiotem ochrony na tym obszarze.

Zagrożeniem dla obszaru są m.in. odpady, ścieki oraz odwadnianie. Z analizy przedstawionej w raporcie wynika, że przy właściwie realizowanej inwestycji nie wystąpią oddziaływania mogące w tym zakresie negatywnie oddziaływać na ten obszar.

Ponadto w bezpośrednim sąsiedztwie terenu, na którym realizowana ma być planowana inwestycja leży obszar (...). Granicę obszaru chronionego wyznacza wschodnia granica drogi -.

W ocenie organu II instancji, realizacja sieci przesyłowych ścieków przemysłowych nie wpłynie negatywnie na obszary cenne przyrodniczo w tym: obszar specjalnej ochrony siedlisk - (...) i obszar specjalnej ochrony ptaków (...), jak również nie spowoduje: fragmentacji siedlisk podlegających ochronie prawnej, ubytku lub fragmentacji siedlisk warunkujących istnienie gatunków zwierząt, ptaków, dla których ochrony został wyznaczony obszar, ubytku lub fragmentacji siedlisk warunkujących istnienie gatunków ptaków z załącznika I Dyrektywy, likwidacji siedlisk występowania chronionych gatunków roślin, zniszczenia lub antropogenicznej fragmentacji istniejących w granicach obszaru korytarzy ekologicznych, mających ważne znaczenie dla migracji fauny, bariery ekologicznej i zagrożenia przemieszczania się dla ptaków.

Z analizy przedstawionej w raporcie wynika, że nie wystąpią skumulowane oddziaływania przedsięwzięcia na obszary cenne przyrodniczo, w tym obszary z innymi istniejącymi przedsięwzięciami. Planowana inwestycja nie wpłynie także negatywnie na spójność i właściwie funkcjonowanie sieci.

Nadto na terenie, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie nie znajdują się obiekty zabytkowe i stanowiska archeologiczne.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium powołało się na zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, definicję przedsięwzięcia oraz na wyrok WSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 185/14 i nie podzieliło prezentowanego w odwołaniu stanowiska, że przedmiotowa inwestycja jest powiązana technologicznie z przedsięwzięciem prowadzonym na działce nr (...) obręb, polegającym na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym przeznaczonych do hodowli łososia, wobec czego łączny zakres oddziaływania na środowisko obydwu przedsięwzięć winien zostać szczegółowo rozpatrzony przez organ I instancji w ramach przedmiotowego postępowania. Według organu, w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż powiązaniem technologicznym jest taki związek pomiędzy inwestycjami, który powoduje, że wspólnie tworzą one zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Powiązanie dotyczy również przedsięwzięć tego samego rodzaju i wykorzystujących tą samą technologię, choćby planowanych przez różne podmioty prawa. Przepis art. 3 ust. 1 pkt 13 u.i.o.ś. ma bowiem zapobiegać dzieleniu jednego przedsięwzięcia na kilka przedsięwzięć realizowanych w tym samym czasie, w celu ominięcia procedury oceny oddziaływania na środowisko i ominięcia obowiązku opracowania związanej z tą procedurą dokumentacji. Przyjęcie odmiennej wykładni art. 3 ust. 1 pkt 13 u.i.o.ś., prowadziłoby do sytuacji w której stosowanie tej samej technologii w ramach dwóch i więcej odrębnie traktowanych przedsięwzięć, pomimo powodowania skumulowanego oddziaływania na środowisko na poziomie właściwym dla przedsięwzięć kwalifikowanych jako zawsze znacząco oddziaływujące na środowisko, nie wiązałoby się dla inwestorów z obowiązkiem ochrony środowiska przed negatywnym oddziaływaniem. Jeżeli więc na obszarach z sobą sąsiadujących mają być realizowane tożsame pod względem rodzaju, a tym samym stosowanej technologii inwestycje, to obowiązkiem organu jest potraktowanie tych inwestycji jako jedno przedsięwzięcie. W tych okolicznościach skumulowane oddziaływanie na środowisko projektowanych w tym samym czasie inwestycji nie może być takie samo jak w przypadku każdego z przedsięwzięć z osobna. Kolegium zauważyło, że planowana inwestycja dotyczy "Budowy sieci przesyłowej wód geotermalnych od terenu C. H.-K. " " do działki nr (...) obręb ze zrzutem do Kanału oraz sieci przesyłowej oczyszczonych ścieków od dz. nr (...) obręb wraz ze zrzutem ich do Kanału ". Jednocześnie z okoliczności, iż do przedmiotowej sieci podłączone zostanie inne przedsięwzięcie, polegające na hodowli, nie można wywodzić, iż stanowią one przedsięwzięcia powiązane technologicznie. W związku z powyższym - w ocenie organu - brak jest podstaw do przeprowadzenia dowodu z akt postępowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia "polegającego na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym na działce nr (...), obręb ".

Co do podnoszonej w odwołaniu konieczności wnikliwego przeanalizowania wszystkich aspektów potencjalnych zagrożeń dla obszarów, jakie może stworzyć planowana inwestycja, Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw do nakładania na inwestora obowiązku przeprowadzenia wskazanych w odwołaniu analiz w sytuacji, gdy istnieje konieczność uzyskania przez niego zezwolenia wodno-prawnego na wprowadzanie ścieków przemysłowych do wód powierzchniowych i wykonanie specjalistycznego napowietrznego wylotu. Co za tym idzie, wskazane przez skarżącego okoliczności będą szczegółowo analizowane w toku postępowania prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy Prawo wodne. Jednocześnie Kolegium stwierdziło, że z treści przedłożonego przez inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, że zakładana ilość wprowadzanych ścieków do odbiornika nie zakłóci przepływu wód powierzchniowych w Kanale, zaś skład ścieków musi spełniać wymogi określone w ww. rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie warunków jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.

W podsumowaniu powyższych motywów organ odwoławczy stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia podniesionego przez pełnomocnika skarżącego zarzutu naruszenia art. 77 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a. W trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, zgodnie regułą wyrażoną w art. 7 k.p.a. i dokonał oceny zebranego materiału dowodowego zgodnie z regułami art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., w konsekwencji prawidłowo stosując normy prawa materialnego.

Kolegium nie podzieliło stanowiska odwołującego się, iż zapis dotyczący analizy porealizacyjnej został sformułowany w sposób lakoniczny i nieprecyzyjny. Z treści punktu decyzji wynika bowiem, iż analiza winna swoim zakresem obejmować rzeczywiste oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko oraz skuteczność zastosowanych rozwiązań minimalizujących negatywny wpływ na poszczególne elementy środowiska. Jednocześnie zapis ten określa termin sporządzenia przedmiotowej analizy.

S. A. reprezentowany przez adwokata J.A. wniósł skargę na wyżej opisaną decyzję ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając:

1. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. i w zw. z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r.u.i.o.ś. poprzez wydanie zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny i niewyczerpująco zebrany materiał dowodowy, a w konsekwencji przeprowadzenie niepełnej procedury oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o niepełny i niewyczerpująco sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

2. Naruszenie przepisów postępowania-mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia (...) (sygn. akt: (...)) podczas gdy ww. decyzja została wydana w oparciu niepełny, niewystarczająco zebrany materiał dowodowy a zakres braków postępowania przed organem I instancji wykraczał poza określone w art. 136 k.p.a. ramy uzupełniającego postępowania dowodowego przez organem II instancji, co w konsekwencji obligowało Samorządowe Kolegium Odwoławcze do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

W związku z powyższym skarżący wniósł o:

1. Uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

2. Zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

3. Uwzględnienie skargi w całości przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w trybie art. 54 § 3; p.p.s.a. i uchylenie zaskarżonej decyzji oraz dalsze prowadzenie postępowania odwoławczego.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ II instancji rozpatrując złożone w sprawie odwołanie w istocie powielił wszystkie błędy popełnione przez organ I instancji. Ponadto zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o błędnie ustaloną relację prawną pomiędzy postępowaniem w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego oraz zakres przedmiotowy każdego z ww. postępowań.

W konsekwencji, zdaniem skarżącego, z przedmiotową decyzją nie można się zgodzić.

Co do zarzutu z pkt 1 skargi, skarżący wskazał na pominięcie przedsięwzięcia powiązanego technologicznie, za jakie uznaje przedmiotowe przedsięwzięcie oraz przedsięwzięcie polegające na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym na działce nr (...) obręb. Cytując definicję przedsięwzięcia z art. 3 pkt 13 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, skarżący odwołał się do orzecznictwa, stwierdzając, w ślad za wyrokiem WSA, że "dyrektywa z 1992 r. nr 92/43/EWG nie definiuje pojęć "plan" lub "przedsięwzięcie", interpretacja tych pojęć powinna być dokonywana na bazie sposobu ich sformułowania, celu i kontekstu, w jakim występują. Są one interpretowane szeroko. Pod pojęciem "przedsięwzięcie" rozumie się wykonywanie prac budowlanych lub innych instalacji lub systemów, a także inne ingerencje w otoczenie naturalne i krajobraz, włącznie z wydobywaniem surowców mineralnych. Celu regulacji nie wolno omijać poprzez dzielenie przedsięwzięć, ponadto nieuwzględnienie ich łącznego rezultatu nie może skutkować w praktyce wyłączeniem ich w całości z obowiązku poddania ocenie, wówczas gdy rozpatrywane łącznie mogą wywierać znaczące skutki na środowisko naturalne w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 85/337. Niezgodne z przepisami byłoby uwzględnienie w zakresie oceny skutków wywieranych na środowisko naturalne przez przedsięwzięcie lub jego zmianę jedynie bezpośrednich skutków planowanych robót jako takich, z pominięciem skutków wywieranych na środowisko naturalne, które mogą wynikać z użytkowania i eksploatacji systemów będących rezultatem tych robót. "

Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, rozpatrując wniosek inwestora złożony w przedmiotowej sprawie oraz określając środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia organ I instancji całkowicie pominął kumulację oddziaływania tego przedsięwzięcia z przedsięwzięciem realizowanym na działce nr (...) obręb "polegającej na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym" przeznaczonych do hodowli łososia z wykorzystaniem przedmiotowych wód geotermalnych oraz odprowadzaniem ścieków poprodukcyjnych z tego obiektu za pośrednictwem instalacji objętej wnioskiem. W przekonaniu skarżącego bezsporne jest, że oddziaływanie obydwu ww. przedsięwzięć na środowisko ma charakter kumulatywny i zgodnie z art. 3 pkt 13 u.i.o.ś. łączny zakres oddziaływania na środowisko obydwu przedsięwzięć winien zostać szczegółowo rozparzony przez organ I i II instancji w ramach prowadzonego postępowania. Tym samym z uwagi na pominięcie przez organy obydwu instancji w toku postępowania oddziaływania przedsięwzięcia powiązanego technologicznie, niemalże wszystkie czynności dowodowe organów zostały przeprowadzone w oparciu o nieprawidłowo ustalony zakres przedsięwzięcia objętego wnioskiem, co uniemożliwiało wykorzystanie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dla rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z uwagi na wskazane pominięcie powiązania technologicznego wskazanych przedsięwzięć, przedłożony w sprawie raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko został opracowany na podstawie błędnych założeń i w konsekwencji nie mógł stanowić podstawy do skutecznego przeprowadzenia procedury uzgodnieniowej z RDOŚ oraz organem Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Skarżący zaznaczył, że wskazywał na powyższe w toku postępowania odwoławczego wnosząc jednocześnie o przeprowadzenie dowodu z konkretnie wymienionych akt postępowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia "polegającego na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym na działce nr (...), obręb ", a także wnosił o to w piśmie procesowym złożonym organowi I instancji. Dodał przy tym, że na powiązanie technologiczne ww. przedsięwzięć wskazał wprost - sam wnioskodawca na stronach raportu OOŚ. Lokalizacja przedsięwzięć oraz przedsięwzięć powiązanych, a w dalszej części raportu całkowicie, bezzasadnie pominął jednak kumulatywną ocenę wpływu na środowisko obydwu powiązanych przedsięwzięć.

Co do zarzutu z pkt 2 skargi, skarżący, podobnie jak uprzednio w odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji wskazał, że zgodnie z wnioskiem złożonym w sprawie, realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia przesyłowego jest planowana m.in. przez tereny objęte szczególną formą ochrony przyrodniczej stanowiące obszary (...) oraz. Z uwagi na powyższe przy określaniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia organy obydwy instancji były zobligowane do przeprowadzenia bardzo wnikliwej analizy wszystkich aspektów potencjalnych zagrożeń dla obszarów, jakie może stwarzać planowana inwestycja. Należy, bowiem wskazać, że oddziaływanie na obszary będzie powodować zarówno przeprowadzenie części rurociągowej przedsięwzięcia jak i przede wszystkim zrzut zużytych wód geotermalnych oraz ścieków przemysłowych z gospodarstwa rolno-rybackiego na działce nr (...) obręb. Oddziaływanie na środowisko polegające na zrzucie zużytych wód geotermalnych ma przy tym charakter oddziaływania stałego.

Wobec powyższego w ramach prowadzonego postępowania dowodowego oraz zakresu Raportu OOŚ winny zostać szczegółowo rozpatrzone następujące kwestie:

- Ustalenie przepływów miarodajnych dla Kanału () oraz dla całej trasy istniejących urządzeń wodnych przeznaczonych do odprowadzania wód geotermalnych i ścieków przemysłowych do Morza (w tym chronionego obszaru jeziora);

- Określenie maksymalnej dobowej i godzinowej objętości dopuszczalnego zrzutu zużytych wód geotermalnych oraz ścieków przemysłowych do ww. urządzeń oraz szczególne warunki korzystania z tych urządzeń. Niewystarczającym i nieprecyzyjnym jest, bowiem zapis zawarty w pkt III.2.d) decyzji organu I instancji wskazujący, że "ilość ścieków wprowadzanych do odbiornika nie może zakłócić przepływu wód powierzchniowych w Kanale " - organ I i II instancji winien szczegółowo określić ten parametr.

- W konsekwencji powyższego, z uwagi na ograniczone możliwości odbioru ww. odpadów płynnych, organ winien określić sposób, zasady oraz wymogi w zakresie magazynowania przez inwestora odpadów w przypadku, gdy ich zrzut do Kanału mógłby zakłócić naturalny przepływ wód powierzchniowych.

- Należy ponadto wskazać, że z uwagi na charakter przedsięwzięcia przewidującego emisję do cieku wód słodkich znacznych ilości odpadów o wysokim stężeniu chlorków organ winien szczegółowo przeanalizować wpływ zmiany charakteru wód w Kanale na środowisko, tj. w szczególności na występującą w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia roślinność oraz gatunki zwierząt (ryb, płazów oraz ptaków).

- Powyższe winno, zatem zostać poprzedzone zobowiązaniem wnioskodawcy do sporządzenia w ramach Raportu OOŚ pełnej, kompleksowej inwentaryzacji przyrodniczej dla obszaru oddziaływania obiektu w szczególności obszarów (...) oraz obejmującej prowadzenie stosownych obserwacji przez okres przynajmniej 12 miesięcy ze szczególnym uwzględnieniem inwentaryzacji występujących na tych obszarach chronionych gatunków roślin i zwierząt.

- Ostatecznie z uwagi na planowaną realizację przedsięwzięcia w części na terenie obszarów organy obydwu instancji winny szczegółowo rozważyć kwestię uzasadnionej potrzeby zobowiązania inwestora do wykonania analizy porealizacyjnej przedsięwzięcia oraz szczegółowego określenia zakresu tej analizy.

- Co prawda w treści decyzji organ I utrzymanej w mocy przez organ II instancji formalnie nałożono obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, jednakże zapis pkt decyzji organu I instancji został sformułowany w sposób lakoniczny i nieprecyzyjny.

Na podstawie tego zapisu nie jest zatem możliwym skuteczne wyegzekwowanie wykonania przez inwestora tego obowiązku - z uwagi na brak precyzyjnego określenia zakresu analizy porealizacyjnej.

Ponadto przedłożony przez wnioskodawcą raport OOŚ, całkowicie pominął kwestię zakresu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia oraz jego wpływ na warunki bytowe ornitofauny na obszarach chronionych, zlokalizowanych bezpośrednio na trasie zrzutu zużytych wód geotermalnych, tj. Rezerwatu przyrody "Jezioro ", stanowiącego obszar specjalnej ochrony ptaków.

Wobec powyższego skarżący podkreślił, że organy obydwu instancji nie dokonały rzetelnej weryfikacji przedłożonej dokumentacji pod kątem zabezpieczenia środowiska naturalnego i bytujących w nim organizmów w odniesieniu do kanału () mającego ujście do jeziora, które stanowi rezerwat przyrody "Jezioro ", położony w granicach dwóch obszarów (ptasim i siedliskowym) i jest objęty planem ochrony ustanowionym rozporządzeniem Nr (...) Wojewody z dnia (...) w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody "Jezioro ".

Organy obydwu instancji pominęły przy tym, że Kanał we wcześniejszym odcinku jest odbiornikiem oczyszczonych ścieków komunalnych z oczyszczalni ścieków w miejscowości, z której zrzucanie są, szczególnie w sezonie letnim, bardzo duże ilości ścieków. W raporcie OOŚ nie dokonano także analizy pełnego składu wód kanału w miejscu planowanego wylotu. Brak jest zatem pełnej analizy wpływu wód termalnych oraz ścieków przemysłowych na jakość i bezpieczeństwo ichtiofauny, bentosu, makrolitów oraz innych organizmów wodnych.

W przedłożonym przez inwestora raporcie OOŚ temat ochrony wód i żyjących w nich organizmów został przedstawiony w bardzo lakonicznym zakresie, co uniemożliwia właściwą ocenę wpływu ścieków przemysłowych, które po zrealizowaniu całości przedsięwzięcia będą wprowadzane w sposób ciągły i w stałej dobowej ilości, przy zmiennych przepływach wód kanału. Dodatkowym argumentem przemawiającym za szczegółową analizą możliwości odbioru ścieków przez Kanał, przy zachowaniu bezpiecznego dla środowiska wodnego stanu ilościowego i jakościowego, wód jest ponadto fakt, że docelowo oprócz zużytych wód termalnych oraz ścieków przemysłowych gospodarstwa rybackiego będą także, w tej samej lokalizacji i tym samym wylotem, wprowadzane do Kanału duże ilości ścieków przemysłowych z kompleksu hotelowego w miejscowości. Niezwykle istotnym było zatem przeprowadzenie pełnej inwentaryzacji ichtiofauny oraz całego ekosystemu wodnego Kanału, jak również pozostałych wód będących w zasięgu oddziaływania ścieków przemysłowych, której wnioskodawca w raporcie OOŚ nie przedstawił.

Zdaniem skarżącego, organ błędnie przyjął, że wskazane powyżej ustalenia dotyczące wpływu wprowadzanych do Kanału wód i ścieków będą analizowane na etapie uzyskiwania przez inwestora pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem orzecznictwa " W pozwoleniu wodnoprawnym ustala się obowiązki niezbędne ze względu min. na ochronę zasobów środowiska, a w szczególności - niezbędne przedsięwzięcia ograniczające negatywne oddziaływanie na środowisko. Skoro obowiązki takie i związane z ich realizacją konieczne przedsięwzięcia zawiera decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zakres tych niezbędnych przedsięwzięć wynikających z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach winien być następnie wskazany w pozwoleniach wodnoprawnych na wykonanie urządzeń wodnych. "

Wobec powyższego postępowanie środowiskowe wbrew błędnemu stanowisku organu obejmuje analizę potencjalnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ujęciu kompleksowym, w tym także co do analiz zagrożeń i ustalenia koniecznych wymogów ochrony środowiska naturalnego w zakresie szczególnego korzystania z wód. Należy bowiem wskazać, iż katalog czynności definiujących "ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" wskazany w art. 3 pkt 8 u.i.o.ś. ma charakter otwarty, a zakres tych czynności musi być każdorazowo dostosowany do skali oraz potencjalnego oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia objętego wnioskiem.

Pominięcie w przeprowadzonym w sprawie postępowaniu ww. elementów jednoznacznie wskazuje, że organy obydwu instancji dokonały jedynie pobieżnej, niewyczerpującej oceny planowanego przedsięwzięcia. Tym samym zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w oparciu o niewyczerpująco zebrany, niekompletny materiał dowodowy, co stanowi naruszenie przez organ I instancji art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia.

Utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji Wójta Gminy z dnia (...) stanowi naruszenie art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a. poprzez jego niezastosowanie wobec wystąpienia wszystkich przesłanek warunkujących uchylenie decyzji organu I instancji przez organ odwoławczy i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Z uwagi bowiem, na zakres koniecznych do przeprowadzenia w niniejszej sprawie czynności dowodowych brak było możliwości zastosowania przez organ II instancji normy z art. 136 k.p.a.

Skarżący ponadto wskazał na pominięcie przez organy obydwu instancji faktu, iż "niedopuszczalne jest orzekanie przez organ administracji publicznej w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wyłącznie w oparciu o wnioski zawarte w sporządzonych na zlecenie inwestora opracowaniach", co winno znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w treści wytycznych co do dalszego sposobu prowadzenia sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, ponieważ sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji dokonana w graniach rozstrzygania sądu administracyjnego zakreślonych w art. 134 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. dalej: "p.p.s.a.") wykazała, że akt ten nie narusza prawa ani w sposób zarzucany skargą, ani w żaden inny sposób uzasadniający wydanie przez sąd wyroku w oparciu o jedną z podstaw prawnych wskazanych w art. 145 § 1 pkt 1 lub pkt 2 tej ustawy.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie sieci przesyłowej wód geotermalnych od terenu C. H.-K. " " do działki nr ew. (...) obręb ze zrzutem do Kanału oraz sieci przesyłowej oczyszczonych ścieków od dz. Nr ew. (...) obręb wraz ze zrzutem ich do Kanału ", Zgodnie z art. 71 ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane jest obligatoryjnie dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz fakultatywnie dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Katalog tych przedsięwzięć zawiera wskazane w podstawie prawnej decyzji organu I instancji rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r.

Opisane we wniosku przedsięwzięcie, co nie jest kwestionowane skargą, zostało zakwalifikowane przez organ I instancji na podstawie § 3 ust. 1 pkt 79 wyżej wskazanego rozporządzenia, jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. O tym, że co do zgłoszonego przedsięwzięcia należy przeprowadzić ocenę oddziaływania na środowisko zadecydował organ I instancji na podstawie art. 63 ust. 1 u.d.ś. po uzyskaniu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz powiatowego inspektora sanitarnego. W postanowieniu stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko organ ten, jak wynika to z jego postanowienia, określając zakres raportu kierował się przede wszystkim uwarunkowaniami inwestycji wynikającymi z przedłożonej przez wnioskodawcę karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz warunkami zawartymi w opiniach regionalnego dyrektora ochrony środowiska i powiatowego inspektora sanitarnego. Dyspozycja art. 63 ust. 1 pkt 1 ustawy wskazuje bowiem na obowiązek uwzględnienia wymienionych w nim takich uwarunkowań odnoszących się do rodzaju i charakterystyki danego przedsięwzięcia jak: skala przedsięwzięcia, wielkość zajmowanego terenu oraz ich wzajemna proporcja, powiązania z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, wykorzystywania zasobów naturalnych, emisja i występowania innych uciążliwości, ryzyko wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych, wynika, że wydanie decyzji przez organ I instancji poprzedziła procedura zapewniająca udział społeczeństwa w postępowaniu. Przedłożony przez inwestora raport został pozytywnie uzgodniony przez Dyrektora Ochrony Środowiska oraz pozytywnie zaopiniowany przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego.

Zdaniem Sądu, z uzasadnień decyzji organów obu instancji orzekających w sprawie wynika również, że organy te dokonały wszechstronnej i trafnej oceny raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a ustalone na jego podstawie uwarunkowania środowiskowe określone w decyzji organu I instancji są logiczną konsekwencją tej oceny. Podkreślenia wymaga, że raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wprawdzie dokumentem o charakterze prywatnym, jednakże o szczególnym charakterze wynikającym z kompleksowej oceny przedsięwzięcia i analizy wszystkich aspektów jego oddziaływania na środowisko. Zadaniem organu orzekającego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań jest ocena raportu nie tylko pod względem zgodności z przepisami prawa określającymi wymogi formalne jego sporządzenia, ale także pod względem zupełności i logicznej spójności jego ustaleń i wniosków. Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny treści raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki. Ocena sądu odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czy spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy (por. wyrok NSA z dnia 1 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2105/11, Lex 1340187).

Idąc powyższym tokiem rozumowania i kontrolując zgodność z prawem wyrażonych w uzasadnieniach decyzji Wójta i Kolegium ocen materiału dowodowego, a zwłaszcza przedłożonego przez wnioskodawcę raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, Sąd nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających ich podważenie.

W szczególności Sąd uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. i w związku z art. 3 pkt 13 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie.

Na wstępie zauważyć należy, iż zawarta w art. 3 ust. 13 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku definicja legalna przedsięwzięcia, w brzmieniu obowiązującym w dacie zaskarżonej decyzji, jest odpowiedzią polskiego ustawodawcy na potrzebę wprowadzenia do prawa krajowego regulacji płynących z prawa unijnego. Jednym z celów dyrektyw Rady 85/337/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne oraz uchylającej ją dyrektywy Parlamentu i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko, jest wyeliminowanie z procedur administracyjnych związanych z wydawaniem decyzji w przedmiocie przedsięwzięć mogących oddziaływać na środowisko, niedozwolonych praktyk takiego dzielenia przedsięwzięć inwestycyjnych (salami slicing), które umożliwiłoby uniknięcie przeprowadzania odpowiednich postępowań w przedmiocie oceny ich oddziaływania na środowisko. Wyrazem tego jest zamieszczenie we wskazanej definicji założenia, że przedsięwzięcia technologicznie powiązane uznaje się za jedno przedsięwzięcie.

Zarzut skargi opierający się na kwestionowaniu zgodności z prawem stanowiska co do braku podstaw przeprowadzenia dowodu z akt spraw administracyjnych wskazanych w odwołaniu jest chybiony. Przeprowadzenie takiego dowodu wymagałoby bowiem wykazania, że faktycznie doszło do podzielenia jednego przedsięwzięcia inwestycyjnego na kilka w celu ominięcia obowiązku ich łącznego poddania ocenie oddziaływania na środowisko. Tymczasem skarżący wskazując na konieczność przeprowadzenia dowodu z akt postępowań dotyczących realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie hali oraz budynków gospodarczych, produkcyjnych w rolno-rybackim gospodarstwie hodowlanym na działce nr (...) obręb jako argument na poparcie twierdzenia o ich technologicznym powiązaniu z przedsięwzięciem, którego dotyczy zaskarżona decyzja podniósł, że "wskazał na to wprost - sam wnioskodawca na stronach 11-14 raportu OOŚ, pkt 6. Lokalizacja przedsięwzięć oraz przedsięwzięć powiązanych". Skarżący jednak nie dostrzegł, że tytuł zawarty w pkt 6 raportu odnosi się do przedsięwzięć powiązanych, zaś definicja legalna przedsięwzięcia, na którą powołuje się sam skarżący mówi o przedsięwzięciach powiązanych technologicznie. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 13 u.i.o.ś. ilekroć w ustawie jest mowa o przedsięwzięciu - rozumie się przez to zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty.

Z cytowanej definicji wynika, że ustawodawca wyraźnie powiązanie przedsięwzięć odniósł do powiązania technologicznego i w tym rozumieniu należy interpretować wynikający z prawa unijnego zakaz dzielenia przedsięwzięć. Oznacza to, że powiązanie gospodarcze czy jakiekolwiek inne nie będące powiązaniem technologicznym nie mieści się w wyżej cytowanej definicji. Zasadnie SKO odnosząc się do tego zarzutu przywołało wyrok WSA z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 185/14, w którym Sąd ten stwierdził między innymi: "Niewątpliwie powiązaniem technologicznym jest taki związek pomiędzy inwestycjami, który powoduje że wspólnie tworzą one zorganizowaną całość w postaci jednej spójnej infrastruktury ukierunkowanej na ten sam cel gospodarczy. Powiązanie o jakim mowa w tym przepisie dotyczy również przedsięwzięć tego samego rodzaju i wykorzystujących tą samą technologię, choćby planowanych przez różne podmioty prawa. Sąd zwraca uwagę, że art. 3 ust. 1 pkt 13 cytowanej wyżej ustawy ma zapobiegać dzieleniu jednego przedsięwzięcia (np. polegającego na wydobywaniu kopalin na sąsiadujących z sobą obszarach górniczych) na kilka przedsięwzięć realizowanych w tym samym czasie, w celu ominięcia procedury oceny oddziaływania na środowisko i ominięcia obowiązku opracowania związanej z tą procedurą dokumentacji. Przyjęcie odmiennej wykładni art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu, prowadziłoby do sytuacji w której stosowanie tej samej technologii w ramach dwóch i więcej odrębnie traktowanych przedsięwzięć, pomimo powodowania skumulowanego oddziaływania na środowisko na poziomie właściwym dla przedsięwzięć kwalifikowanych jako zawsze znacząco oddziaływujące na środowisko, nie wiązałoby się dla inwestorów z obowiązkiem ochrony środowiska przed negatywnym oddziaływaniem. Taka interpretacja art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy o udostępnianiu, nie pozostawałaby w zgodzie z obowiązkiem władzy publicznej ochrony środowiska czyli z przepisem art. 5 i art. 74 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Jeżeli więc na obszarach z sobą sąsiadujących mają być realizowane tożsame pod względem rodzaju, a tym samym stosowanej technologii inwestycje, to obowiązkiem organu jest potraktowanie tych inwestycji jako jedno przedsięwzięcie. W tych okolicznościach skumulowane oddziaływanie na środowisko projektowanych w tym samym czasie inwestycji nie może być takie samo jak w przypadku każdego z przedsięwzięć z osobna."

W ocenie Sądu, trafne jest zatem stanowisko Kolegium, że planowane przedsięwzięcie w postaci instalacji wodno-ściekowej będącej przedsięwzięciem liniowym, nie jest technologicznie powiązane z budową wskazanych przez skarżącego obiektów mających w przyszłości stanowić gospodarstwo rybackie. Wprawdzie można tu mówić o powiązaniu gospodarczym i funkcjonalnym, ale odmienność technologiczna w zakresie procesu budowlanego i eksploatacji nie daje podstaw w tym przypadku do jakiegokolwiek kumulowania się oddziaływania tych przedsięwzięć na środowisko. W przeciwnym bowiem razie, w każdym przypadku realizacji czasowo nieodległej dwóch przedsięwzięć, z których jedno stanowiłoby inwestycję liniową np. mającą doprowadzić energię elektryczną, gaz lub wodę i odebrać ścieki od przedsięwzięcia nie mającego charakteru liniowego należałoby rozpatrywać ich oddziaływanie na środowisko jako oddziaływanie skumulowane, choć już prima facie widoczny jest brak między nimi powiązania w takim oddziaływaniu, które wynika ze wspólnej technologii w wykonaniu i w eksploatacji tych dwóch inwestycji.

W zarzucie naruszenia art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. oraz w zw. z art. 3 pkt 13 u.i.o.ś. skarżący podniósł - jak określił - inne jeszcze wady istotne raportu oraz decyzji organu I i II instancji. Według skarżącego w ramach prowadzonego postępowania dowodowego oraz zakresu Raportu OOŚ winny zostać szczegółowo przeanalizowane wszystkie aspekty potencjalnych zagrożeń dla obszarów jakie może stwarzać planowana inwestycja, a które zostały wypunktowane w wyżej przytoczonym uzasadnieniu skargi. W związku z tym należy zauważyć, że ten zarzut był podnoszony w odwołaniu i jak wynika to z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Kolegium po jego rozpatrzeniu uznało, że wskazane w nim zagadnienia stanowią przedmiot postępowania w zakresie pozwolenia wodnoprawnego, z czym nie zgadza się skarżący.

Zdaniem Sądu, w sporze tym przyznać trzeba rację organowi II Instancji.

Po pierwsze, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 2539/07, na który powołuje się skarżący, zapadł w odniesieniu do stanu faktycznego i prawnego poprzedzającego wejście w życie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, co nie pozwala na czynienie w niniejszej sprawie rozważań w jego kontekście, a po drugie skarżący nie dostrzega zakresu przedmiotowego postępowania w sprawie pozwolenia wodnoprawnego.

Przede wszystkim zaznaczyć trzeba, że planowane przedsięwzięcie wiąże się ze szczególnym korzystaniem z wód, a zatem, zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145) wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Jak wynika to z art. 131 ust. 2 tej ustawy, do wniosku o pozwolenie wodnoprawne dołącza się: 1) operat wodnoprawny, 2) decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli jest ona wymagana - w przypadku wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego; 3) opis prowadzenia zamierzonej działalności sporządzony w języku nietechnicznym. Z tego przepisu oraz z art. 132 Prawa wodnego, który określa szczegółowo zakres części opisowej i graficznej operatu wynika, że jest to wysoce specjalistyczny dokument, który nie może być sporządzony w oparciu o raport wykonany dla potrzeb oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a zatem jego autor, jak też organ orzekający w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego nie może być związany treścią takiego raportu. Natomiast pozwolenie wodnoprawne, jak stanowi to art. 125 pkt 3, nie może naruszać wymagań między innymi ochrony środowiska. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia wyżej sygnalizowanej kwestii spornej ma treść art. 128 ust. 1, 2 i 3 ustawy Prawo wodne, który wskazując, że w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, zawiera otwarty katalog tych ustaleń, wśród których mieszczą się zagadnienia, jakich wyjaśnienia w ramach decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach domaga się skarżący, co przemawia za trafnością stanowiska Kolegium.

Reasumując powyższe motywy, stwierdzić trzeba, że dokonana przez organy orzekające w sprawie ocena przedłożonego przez inwestora raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, wbrew zarzutom i wywodom skargi, nie jest niepełna, a zaskarżona decyzja nie została wydana z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

Decyzja ta nie narusza również prawa materialnego i zawiera wszystkie niezbędne rozstrzygnięcia wymagane przez art. 82 u.i.o.ś.

Art. 82 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4a ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku wskazuje jakie elementy obligatoryjne zawierać powinna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, wydana po przeprowadzeniu oceny oddziaływania na środowisko, a w pkt 4b oraz 5 ustawodawca wskazał elementy fakultatywne takiej decyzji.

W szczególności, w pkt 5 tego artykułu przewidziano, że w tego rodzaju decyzji można nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia. W postanowieniu z dnia (...) Wójt Gminy określając zakres raportu nie wskazał wprost na konieczność rozważenia w nim potrzeby wykonania analizy porealizacyjnej. W pkt decyzji organu I instancji (a nie w pkt jak omyłkowo wskazał to organ i skarżący) Wójt gminy orzekł następująco: "Nakłada się obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej w zakresie określającym rzeczywiste oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko oraz sprawdzającym skuteczność zastosowanych środków minimalizujących negatywny wpływ na poszczególne elementy środowiska w tym: środowisko gruntowo-wodne, środowisko wód powierzchniowych, powietrze atmosferyczne w zakresie emisji gazów i pyłów oraz emisji hałasu, a także przedstawiającym zmiany zachodzące w środowisku przyrodniczym na terenie objętym inwestycją oraz w jej sąsiedztwie. Analizę porealizacyjną należy wykonać po upływie jednego roku od oddania obiektu do użytkowania i przedstawić w terminie 18 miesięcy od oddania sieci do użytkowania."

Z wyżej cytowanego rozstrzygnięcia pkt decyzji organu I instancji wynika expressis verbis, że rację miało Kolegium stwierdzając, wbrew zarzutowi odwołania, że obowiązek sporządzenia analizy porealizacyjnej nie jest lakoniczny, i zawiera termin sporządzenia tejże analizy.

W związku z ponowieniem tego zarzutu w skardze należy wyjaśnić, że z zestawienia treści art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy z pkt decyzji Wójta Gminy wynika jednoznacznie, że zarzut ten jest chybiony. Omawiany obowiązek wskazuje bowiem zakres analizy porealizacyjnej, termin jej wykonania i termin jej przedłożenia organowi.

W tym stanie sprawy podniesione w pkt 1 i 2 skargi zarzuty, a w tym także zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez organ odwoławczy, który utrzymał w mocy decyzję organu I instancji - jest niezasadny.

Z powyższych względów sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Dlatego należało na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu administracyjnym oddalić skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.