II SA/Sz 665/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1734633

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 czerwca 2015 r. II SA/Sz 665/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r., Nr (...) w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) r., Nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) r.

Uzasadnienie faktyczne

M.K., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...), Nr (...) utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia (...), odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta z dnia (...), Nr (...) w sprawie ustalenia M.K. opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.

W skardze, M.K. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia opłaty za pobyt dziecka k.k. w rodzinie zastępczej do czasu rozpoznania niniejszej skargi. Podniosła, że wynikająca z ww. decyzji, łączna kwota należności do (...) (bez odsetek), wyniosła (...) zł. Argumentowała, że obecnie obiektywnie nie ma możliwości zapłaty tak znacznej kwoty ani jednorazowo, ani nawet w ratach. Jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z prac dorywczych, a okoliczności te mają potwierdzać akta przedmiotowej sprawy. Podała, że uwzględnienie wniosku uchroniłoby ją przed skutkami naliczania odsetek od należnej opłaty i przekazania informacji o zaległości do biura informacji gospodarczej (art. 193 ust. 7a oraz ust. 8 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Postanowienie sądu o wstrzymaniu wykonania może dotyczyć aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Dotyczy to również decyzji, jak w przedmiotowej sprawie, wydanej w postępowaniu zwykłym, w stosunku do której toczyło się postępowanie nadzwyczajne.

Objęcie strony tymczasową ochroną z art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowi wyjątek od zasady wykonalności aktów administracyjnych. Pozytywne rozpatrzenie wniosku, o którym wyżej mowa, uzależnione jest od wskazania konkretnego zagrożenia płynącego z wykonania aktu lub czynności. Sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy. Obowiązek taki wynika z systemowego odczytania art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt II FZ 1378/14 opubl. w Lex nr 1551061).

Oceniając zasadność przedmiotowego żądania skarżącej, w świetle przedstawionych wyżej kryteriów, sąd wziął pod uwagę łączną wysokość należności (...) zł, do uregulowania której skarżąca jest zobowiązana mocą decyzji objętej jej wnioskiem oraz powołaną we wniosku sytuacją materialno-bytową skarżącej, tj. status bezrobotnego (bez prawa do zasiłku), brak majątku i stałych środków do koniecznego utrzymania, znajdującą potwierdzenie w dokumentacji znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy. Sąd uznał, że poniesienie ww. kosztów przed rozpoznaniem skargi, w okolicznościach, w jakich znajduje się skarżąca, może wyrządzić jej szkodę o rozmiarze przekraczającym zwykłe następstwa zapłaty powołanej kwoty.

Mając powyższe na względzie, sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.