II SA/Sz 60/21 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3148734

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 lutego 2021 r. II SA/Sz 60/21

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.).

Sędziowie WSA: Kazimierz Maczewski, Joanna Wojciechowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. G. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sędziego WSA Marii Mysiak i sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz od orzekania w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia:

I. oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Marii Mysiak;

II. oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz.

Uzasadnienie faktyczne

C. G., zwany dalej "Skarżącym" pismem procesowym z dnia 10 lutego 2021 r. złożył, w związku z zawiadomieniem o zaplanowanym na dzień 11 marca 2021 r. posiedzeniem niejawnym, wniosek o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Marii Mysiak i Marzeny Iwankiewicz od rozpoznania sprawy z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący wskazał jako podstawę wyłączenia wymienionych wyżej Sędziów art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z zapoznaniem się z treścią oświadczeń złożonych przez objętych wnioskiem Sędziów na podstawie art. 88a ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, dalej przywoływanej jako "u.s.p". skierowanych do Prezesa WSA w Szczecinie i datowanych w przypadku Sędziego Marii Mysiak na dzień 10 marca 2020 r., a w przypadku Sędziego Marzeny Iwankiewicz na dzień 13 marca 2020 r.

W ocenie Skarżącego zaistniała okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności mających orzekać w niniejszej sprawie Sędziów. Jak wynika z treści przywołanych oświadczeń, zostały tam zawarte osobiste odczucia, kwestionujące zasadność ich składania. Zdaniem Wnioskodawcy ten fakt jest na tyle istotny w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczy również udostępnienia informacji publicznej w kwestii dotyczącej informacji na pozór osobistych, a w związku z tym że Sędziowie mający orzekać w niniejszej sprawie mają wyrobiony i odmienny co do ustawy o dostępie do informacji publicznej pogląd, nie pozwala to zachować wymaganej bezstronności.

Niezależnie od powyższego, zdaniem Skarżącego na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż niedopuszczalne jest dodawanie osobistych uwag, komentarzy czy też podważanie zasadności obowiązującej ustawy na urzędowym dokumencie, co do którego złożenia mający orzekać w niniejszej sprawie Sędziowie zostali zobowiązani. W ocenie Skarżącego dodane informacje naruszają delegację ustawową, a ich rozszerzenie przysługuje wyłącznie prawodawcy. Tego typu osobiste działania powinny być wyrażane w odrębnych pismach czy postępowaniach, ale nie znajduje aprobaty Wnioskodawcy wyrażanie osobistych poglądów wykorzystując do tego urzędowe dokumenty podlegające ogłoszeniu w Biuletynie Informacji Publicznej.

Sędzia WSA Maria Mysiak i Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz w dniu 16 lutego 2021 r. złożyły do akt sprawy (k. 29 - 30 akt sądowych) oświadczenia w których wskazały, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do Ich bezstronności w rozpoznawanej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał co następuje:

Instytucja wyłączenia sędziego jest gwarancją procesową dla strony, wywodzącą się z zasady obiektywizmu i bezstronności.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) zwana dalej: "p.p.s.a.", przewiduje w art. 18 możliwość wyłączenia sędziego z mocy prawa. Przesłanki wymienione w tym przepisie opierają się na związkach sędziego z przedmiotem lub podmiotami postępowania. Powiązania te są tego rodzaju, że niezależnie od subiektywnych odczuć osób występujących w sprawie czynią prawdopodobnym przypuszczenie, że rozpoznanie sprawy nie będzie odpowiadało wymogom bezstronności.

Z kolei art. 19 p.p.s.a., umożliwia wyłączenie sędziego na wniosek złożony przez sędziego lub stronę, gdy zachodzą w sprawie okoliczności, poza wymienionymi w art. 18 przywołanej ustawy, a które wskazywałyby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przy czym chodzi tu o jakąkolwiek wątpliwość, ale z zastrzeżeniem, że musi ona uzasadniać wyłączenie sędziego, na podstawie komentowanego przepisu.

Zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.

Definicje dotyczące dokumentu urzędowego znajdują się również w dwóch kodeksach: postępowania cywilnego oraz postępowania administracyjnego. Zgodnie z kodeksem postępowania cywilnego (art. 244 k.p.c.) i kodeksem postępowania administracyjnego (art. 76 k.p.a.) dokumentem urzędowym jest dokument sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania.

Wychodząc naprzeciw twierdzeniom Skarżącego i odnosząc powyższe definicje do oświadczeń składanych na podstawie art. 88a u.s.p. należy wskazać, że nie są one dokumentami urzędowymi, gdyż nie były sporządzone w ramach posiadanych kompetencji, a z powodu sprawowanej funkcji i z tej przyczyny nie podlegały dołączeniu do akt jakiejkolwiek sprawy sądowoadministracyjnej oraz nie były wydane w zakresie działania organu władzy publicznej bądź innego organu państwowego, którym jest w przypadku sądu administracyjnego prezes sądu, zgromadzenie ogólne sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz kolegium wojewódzkiego sądu administracyjnego. Były to zatem oświadczenia wiedzy, których złożenie wynikało z nałożonego na adresatów przywołanego wyżej przepisu obowiązku.

Z wyjaśnień złożonych w dniu 16 lutego 2021 r. przez Sędziego WSA Marię Mysiaki i Sędziego WSA Marzenę Iwankiewicz wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 p.p.s.a. ani z art. 19 p.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Sędziów w rozpoznawanej sprawie. Powyższe oświadczenia Sędziów i ich prawdziwość nie budzą żadnych wątpliwości, że nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z ugruntowanym poglądem judykatury, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, skoro sędzia, którego dotyczy wniosek, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w ww. przepisach, dające podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (vide: postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 896/10, postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GZ 779/13 dostępne w Internecie). Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 314/11, dostępne w Internecie).

W ocenie Sądu, okoliczności przedstawione we wniosku nie stanowią o konieczności wyłączenia od rozpoznania sprawy Sędziego WSA Marii Mysiak i Sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz. Sformułowania użyte przez Skarżącego są przykładem subiektywnych przeświadczeń o braku obiektywizmu Sędziów wymienionych we wniosku, z powodu komentarza wyrażonego przez Nich w swojej sprawie przy okazji sporządzania oświadczeń w miesiącu marcu 2020 r., zgodnie z obowiązkiem wynikającym z przepisu art. 88a u.s.p., co skarżący odnosi do posiadanych oczekiwań co do sposobu prowadzenia postępowania sądowego w Jego sprawie zainicjowanej skargą z dnia (...) r., prowadzonej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W świetle powyższych rozważań, zdaniem Sądu, wniosek Skarżącego w żadnym fragmencie nie zawiera argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności Sędziego WSA Marii Mysiak i Sędziego WSA Marzeny Iwankiewicz, co czyni przedmiotowe żądanie w niniejszej sprawie niezasadnym.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w związku z art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.