Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2098551

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 13 lipca 2016 r.
II SA/Sz 536/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Gebel, Marzena Iwankiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi R. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r., nr (...) Prezydent Miasta S. orzekł o skierowaniu R.L. na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii (...) prawa jazdy. Powyższa decyzja została doręczona stronie w dniu (...) r.

W dniu (...) r. R. L. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zgłaszając jednocześnie zarzuty względem decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia (...) r.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od dnia (...) r. jego (...) była chora, a następnie hospitalizowana do dnia (...) r. Wyjaśnił, że przebywającą w szpitalu (...) opiekował się od rana do godziny 19.30. Również po powrocie (...) do domu sprawuje nad nią opiekę. Wobec powyższego nie mógł podjąć skuteczne obrony, a w szczególności złożyć w ustawowym terminie odwołania od decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia (...) r. nr (...), wydanym na podstawie art. 59 § 2 w związku z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 155), odmówiło R. L. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W motywach rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że przywrócenie terminu jest instytucją procesową, której zastosowanie uzależnione jest od złożenia prośby przez zainteresowanego, uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu, jak też dochowania terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Zdaniem Kolegium, wnioskodawca nie dochował powyższego terminu. Z treści wniosku wynika, iż informację o zaskarżonej decyzji R.L. uzyskał w dniu (...) r., podejmując osobiście doręczoną w tym dniu decyzję organu I instancji, zaś przeszkodą w terminowym złożeniu odwołania była choroba żony trwająca od dnia (...) r., a następnie jej pobyt w szpitalu do dnia (...) r. Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ podkreślił, że w dniu (...) r. strona miała obiektywną możliwość zapoznania się z treścią zaskarżonej decyzji, a następnie złożenia ewentualnego odwołania do dnia (...) r. Nawet przy przyjęciu rozpoczęcia biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania po upływie 14 - stu dni od dnia doręczenia decyzji, wniosek o przywrócenie terminu złożony dnia (...) r. uznać należy za spóźniony.

Według Kolegium, w analizowanym stanie faktycznym ocena dochowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uwzględniać musi ocenę podniesionej przez wnioskodawcę przyczyny uchybienia, albowiem od ustania tej przyczyny rozpoczyna bieg analizowany termin. Tymczasem choroba (...) nie wyłączyła obiektywnie możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nadto nie ustając nie stanęła skarżącemu na przeszkodzie w złożeniu wniosku w dniu (...) r., dlatego też w ocenie terminowości złożenia wniosku Kolegium uwzględniło jako początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania dzień następny po dniu wyznaczającym upływ terminu do wniesienia odwołania, tj. (...) r. Koniec jego przypadł zatem na dzień (...) r. Złożenie przedmiotowego wniosku nastąpiło w dniu 7 stycznia 2016 r., co uznać należało za przeszkodę w jego merytorycznym rozpatrzeniu.

Organ podkreślił, że niedochowanie przesłanki siedmiodniowego terminu zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż termin siedmiodniowy jest terminem, który nie podlega przywróceniu (art. 58 § 3 k.p.a.).

R. L. zaskarżył wyżej opisane postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. W skardze podniósł, że organ nie uwzględnił choroby jego (...), w wyniku której zmarła. Nadto podkreślił, że niezrozumiała jest decyzja kierująca go na badania lekarskie, skoro nie spowodował żadnego wypadku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia przeprowadzona w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) r., odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia (...) r. orzekającej o skierowania na badania lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie kategorii (...) prawa jazdy.

Zgodnie z treścią art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwanej dalej "k.p.a.", w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).

Brak spełnienia jednego z wyżej wskazanych warunków uniemożliwia przywrócenie terminu. Przy czym wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym jego rozpoznania, który organ ma obowiązek badać w pierwszej kolejności przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem, czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Natomiast sam termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od czasu ustania przyczyn jego uchybienia, a zatem ustaleniu podlega moment, kiedy w rzeczywistości (obiektywnie) ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Niedochowanie tego terminu skutkuje zaś odmową jego przywrócenia.

W ocenie Sądu, podzielić należy stanowisko organu, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 58 § 2 k.p.a. do dokonania tej czynności.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący decyzję z dnia (...) r. otrzymał w dniu (...) r., a zatem termin do złożenia odwołania upływał z dniem 24 grudnia 2015 r. Tymczasem choroba żony, wskazana jako przyczyna uchybienia terminu do złożenia odwołania, trwała od dnia (...) r., zaś wniosek o przywrócenie terminu strona złożyła w dniu (...) r., a więc w czasie trwania choroby żony, co wyklucza stwierdzenie, że skarżący z uwagi na przyczynę uchybienia, nie dysponował w okresie wcześniejszym, tj. 7 dni od dnia upływu terminu do wniesienia odwołania, możliwością złożenia przedmiotowego wniosku.

W świetle tych okoliczności słusznie przyjął organ dzień (...) r. (tekst jedn.: dzień następny po dniu wyznaczającym upływ terminu do wniesienia odwołania) jako początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W tym bowiem dniu w rzeczywistości skarżący był zdolny do podjęcia czynności złożenia wniosku, albowiem zdolność tą nie wyłączała choroby żony i sprawowana nad nią opieka.

W skardze strona nie podważyła prawidłowości powyższych ustaleń organu, ani nie wykazała, aby bieg tego terminu rozpoczął się później aniżeli przyjął organ.

W tej sytuacji zgodzić należy się z Kolegium, że termin do złożenia wniosku kończył się z dniem (...) r., co oznacza, że strona nie zachowała

7-dniowego terminu do jego złożenia i brak było podstaw do dalszego badania i merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. A skoro sam wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony, to tym samym nie mógł być uwzględniony. Przy czym nawet gdyby przyjąć jako datę początkową dzień następujący po dniu opuszczenia przez współmałżonkę szpitala, to i tak termin ten zostałby przekroczony.

Podkreślenia wymaga, że bez znaczenia dla oceny legalności kwestionowanego postanowienia pozostaje podniesiona w skardze okoliczność śmierci żony, albowiem nie została ona przez stronę we wniosku wskazana jako przyczyna uchybienia terminu.

Sąd nie jest uprawniony również do ustosunkowania się co do zarzutu zgłoszonego względem decyzji orzekającej o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, gdyż to nie ona jest przedmiotem kontroli sądowej i nie mieści się w granicach sprawy o jakich mowa w art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie w sprawie przywrócenia terminu posiada charakter ściśle procesowy. W związku z tym sprawa sądowoadministracyjna dotycząca kontroli postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie odnosi się w żaden sposób do merytorycznej kwestii zasadności skierowania na badania lekarskie. Stąd argument, że strona nie spowodowała żadnego wypadku nie może podlegać, na tym etapie postępowania, ocenie sądu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.