Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1547294

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 2 października 2014 r.
II SA/Sz 305/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Makowska.

Sędziowie WSA: Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Maria Mysiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) nr (...) w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do tego zasiłku

I.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia (...) nr (...) w punkcie 3 co do kwoty dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego za okres od 1 listopada 2013 do 31 października 2014 r.

II. Przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata S. P. kwotę (...) ((...)) złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) r., nr (...), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) w związku z art. 4, art. 5 ust. 1 i art. 10 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia (...) r., nr (...) w sprawie przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku na okres zasiłkowy (..]

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu (...) r. A. L. wystąpiła do ośrodka pomocy społecznej z wnioskiem o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego na dzieci M. L. i B. L., urodzone w dniu (...) r. oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki na ww. dziećmi w okresie korzystania z urlopu wychowawczego.

Decyzją z dnia (...) r., nr (...) r. organ I instancji przyznał wnioskowany zasiłek rodzinny wraz z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego na dzieci: M. L. i B. L., w kwocie (...) zł, ma okres (...) r.

W odwołaniu od powyższej decyzji strona zakwestionowała rozstrzygnięcie dotyczące kwoty przyznanego dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, zarzucając błędną wykładnię art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych wobec przyjęcia, że urodzenie więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu uprawnia wyłącznie do jednego dodatku wychowanego w wysokości (...) zł na wszystkie dzieci. Zdaniem strony, dodatek ten przysługuje do każdego zasiłku rodzinnego, a zatem powinien być przyznany w kwocie (...) zł na każde dziecko.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we wskazanej na wstępie decyzji, nie podzieliło stanowiska zawartego w odwołaniu, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Kolegium po przytoczeniu treści przepisów art. 8 oraz art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, wskazało, że dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego przysługuje zawsze w wysokości (...) zł miesięcznie. Jego wysokość nie została przez ustawodawcę uzależniona od liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu, ani też od stanu ich zdrowia. Oznacza to, że organy orzekające w sprawach świadczeń rodzinnych nie mają uprawnień do ustalenia rzeczonego dodatku w innej wysokości. Aby organ mógł zwielokrotnić wysokość tego dodatku w zależności od liczby urodzonych dzieci podczas jednego porodu ustawodawca musiałby wyraźnie go do tego uprawnić i zobowiązać, tak jak to uczynił np. w przypadku dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Kryterium liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu ma znaczenie jedynie przy ustaleniu okresu przysługiwania tego dodatku.

A. L. powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie art. 8 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych poprzez błędną ich wykładnię, art. 71 ust. 1 i 2, art. 2, art. 18 i art. 32 w zw. z art. 8 Konstytucji oraz art. 3 ust. 1 Konwencji o Prawach Dziecka poprzez brak zastosowania tych przepisów, art. 6 k.p.a. jak i wskazując na sprzeczność dokonanych ustaleń z zebranym materiałem dowodowym. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie dodatku w wysokości po (...) zł na każde dziecko.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że dokonana przez organ wykładnia przepisu art. 10 ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych jest sprzeczna z jego literalnym brzmieniem. Organ myli bowiem sprawę wydłużenia pobierania okresu dodatku wychowanego z kwestią, ile dodatków wychowawczych przysługuje w razie urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie. Omawiany przepis nie wprowadza żadnego ograniczenia co do ilości przyznanych dodatków, zaś w przyjętym przez ustawodawcę systemie świadczeń rodzinnych dodatki zostały związane z zasiłkiem rodzinnym, który przyznawany jest na każde dziecko, bez względu na to, czy dzieci urodzono podczas porodu mnogiego, czy nie. W ocenie strony, ww. związanie, uprawnia do poglądu, że na gruncie ustawy o świadczeniach rodzinnych

- przy uwzględnieniu rezultatów wykładni językowej, systemowej i celowościowej

- dodatek ten przysługuje do każdego zasiłku, albowiem wtedy tylko spełnia swe funkcje zaopatrzeniowe, tj. częściowego pokrycia wydatków na utrzymanie dziecka. Natomiast zaprezentowana przez Kolegium wykładnia przepisów prawa pozostaje w rażącej sprzeczności z fundamentalnymi zasadami Konstytucji PR i Konwencji o Prawach Dziecka, skoro prowadzi do zaniechania pomocy ze strony państwa rodzinie, nieuwzględnienia zabezpieczenia interesów dziecka oraz nierównego traktowania rodzin wielodzietnych, w których to dzieci nie urodziły się podczas jednego porodu w stosunku do takich, w których takie zdarzenie miało miejsce.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) w związku z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem powyższego kryterium doprowadziła do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przed przystąpieniem do rozważań merytorycznych sprawy wyjaśnić trzeba, że stosownie do art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany wnioskami i zarzutami skargi oraz wskazaną podstawą prawną i stosuje, w celu usunięcia naruszeń prawa, środki prawne przewidziane ustawą. Kontrola sądowa ogranicza się jedynie do oceny legalności zaskarżonych aktów administracyjnych, zaś jej rezultatem jest - w zależności od stwierdzonego naruszenia prawa - uchylenie lub stwierdzenie nieważności rozstrzygnięcia, a w przypadku - braku naruszeń - oddalenie skargi. Natomiast sąd administracyjny nie jest uprawniony do zastępowania właściwych organów administracji publicznej w merytorycznym orzekaniu, a zatem w zakresie jego kompetencji nie leży orzekanie o przyznaniu dodatku do zasiłku rodzinnego na dzieci, a o co wnosiła autorka skargi.

Zwrócić także należy uwagę na art. 135 p.p.s.a., w którym wskazano, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Niezbędność zastosowania przez sąd przewidzianych ustawą środków w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do, innych niż zaskarżone, aktów lub czynności wydanych lub podjętych wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy dla końcowego jej załatwienia oznacza zapewnienie "ostatecznego i pełnego załatwienia sprawy". W konsekwencji więc granice orzekania przez sąd administracyjny nie muszą pokrywać się z granicami zaskarżenia aktu organu administracji publicznej. Obowiązkiem sądu administracyjnego jest bowiem stworzenie takiego stanu by w obrocie prawnym nie istniał i funkcjonował żaden akt organu administracji publicznej niezgodny z prawem (por.: T. Woś, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005 r., s. 441). Nie ulega zatem żadnych wątpliwości, że w trybie art. 135 ww. ustawy, sąd administracyjny, może orzec nie tylko o zaskarżonej decyzji ale także i o decyzji ją poprzedzającej.

Przedmiotem sporu pomiędzy stronami, który wyłonił się na gruncie rozpoznawanej sprawy, stała się wykładnia przepisu art. 8 ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.) i ich zastosowanie w stanie faktycznym sprawy.

Przepis art. 8 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowi, że do zasiłku rodzinnego przysługuje dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. Natomiast w myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, ww. dodatek przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli dziecko pozostaje pod jego faktyczną opieką, uprawnionemu do urlopu wychowawczego, nie dłużej jednak niż przez okres: 1) 24 miesięcy kalendarzowych; 2) 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu; 3) 72 miesięcy kalendarzowych, jeżeli sprawuje opiekę nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności albo o znacznym stopniu niepełnosprawności. Ust. 2 określa, że dodatek przysługuje w wysokości (...) zł miesięcznie.

W niniejszej sprawie, organy obu instancji uznały za zasadne przyznanie skarżącej do zasiłku rodzinnego, dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowanego na dwoje dzieci w wysokości (...) zł przyjmując, że kryterium liczby dzieci urodzonych podczas jednego porodu nie ma wpływu na wysokość otrzymanego świadczenia. Z kolei w opinii skarżącej, przepisy art. 8 ust. 2 w związku z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy, uprawniają do otrzymania dodatku na każde dziecko urodzone podczas jednego porodu, co oznacza, że decyzją powinny być przyznane dwa dodatki po (...) zł.

Zauważyć należy, że na tle wykładni powołanych przepisów także w orzecznictwie sądów administracyjnych zarysowały się dwa przeciwstawne stanowiska, odpowiadające de facto poglądowi organu lub skarżącej. Mianowicie, pierwsze stanowisko uznało, że przedmiotowy dodatek przysługuje osobie uprawnionej, bez względu na liczbę dzieci urodzonych podczas jednego porodu, w wysokości (...) zł miesięcznie, argumentując to tym, że urodzenie więcej niż jednego dziecka, ma wpływ jedynie na wydłużenie okresu pobierania przedmiotowego dodatku. Natomiast drugie, odmienne stanowisko akcentowało, że dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego w sytuacji urodzenia więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu przysługuje do każdego zasiłku, tj. osobno na każde z dzieci, tak jak w przypadku zasiłku rodzinnego, z którym dodatek ten jest związany.

Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii wątpliwości wykładni powołanych przepisów, ma natomiast, uchwała podjęta przez NSA w składzie siedmiu sędziów w dniu 26 czerwca 2014 r., sygn. akt I OPS 15/13. W uchwale tej przesądzono, że dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w przypadku korzystania z urlopu wychowawczego w celu sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje do zasiłku rodzinnego na każde z tych dzieci.

W uzasadnieniu NSA podniósł, że konstrukcja przedmiotowego dodatku do zasiłku rodzinnego wyraźnie wskazuje, że przesłanką jego przyznania jest opieka nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, jeżeli dziecko pozostaje pod faktyczną opieką osoby uprawnionej do urlopu wychowawczego, którą jest matka lub ojciec, opiekun faktyczny dziecka albo opiekun prawny dziecka. Nie jest natomiast przesłanką przyznania prawa do tego dodatku określenie okresu, przez jaki dodatek przysługuje, który to okres jest zróżnicowany w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy, ani też określenie wysokości dodatku w art. 10 ust. 2 ustawy. Zdaniem NSA, nie można więc z przepisu, który określa okresy pobierania dodatku, w tym okres pobierania dodatku w razie sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy), wyprowadzać wniosku, że przepis ten ogranicza prawo do dodatku tylko do jednego dodatku przysługującego do zasiłku rodzinnego na jedno z dzieci, w sytuacji gdy każde z dzieci urodzonych podczas jednego porodu jest dzieckiem, na które przysługuje zasiłek rodzinny i które pozostaje pod faktyczną opieką osoby uprawnionej do urlopu wychowawczego, w okresie korzystania z tego urlopu. W ocenie NSA nie jest przekonujący argument, że wydłużenie okresu przysługiwania dodatku do 36 miesięcy kalendarzowych, jeżeli opieka jest sprawowana nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, oznacza, że dodatek przysługuje tylko do zasiłku rodzinnego na jedno z tych dzieci. Rozumowaniu bowiem temu przeczy przede wszystkim to, że dodatek jest ściśle związany z zasiłkiem rodzinnym na określone dziecko, a wydłużenie okresu pobierania dodatku dotyczy wyłącznie określenia okresu pobierania dodatku, a nie przesłanek, od których zależy nabycie prawa do tego dodatku. Z tego względu nie ma wystarczających podstaw do przyjęcia, że skoro ustawodawca wydłużył okres pobierania dodatku w razie sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, to tym samym dodatek ten ma przysługiwać tylko do zasiłku rodzinnego na jedno z tych dzieci. Sąd zaznaczył, że gdyby w art. 10 ust. 1 ustawy został pominięty punkt 2, to nie byłoby żadnych wątpliwości co do tego, że dodatek ten przysługiwałby do zasiłku rodzinnego na każde z dzieci urodzonych podczas jednego porodu, jeżeli pozostawałyby pod faktyczną opieką osoby uprawnionej do urlopu wychowawczego, w okresie korzystania z tego urlopu. NSA podniósł ponadto, że skoro ustawodawca, określając w art. 10 ust. 2 wysokość dodatku, nie zastrzegł, że osobie uprawnionej wypłaca się tylko jeden dodatek (analogicznie, jak to przewidywał art. 30a ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych co do przysługiwania zasiłku wychowawczego), to takie zastrzeżenie nie może być wyprowadzane ani z poprzedzającej obecne unormowania regulacji dotyczącej zasiłków wychowawczych, ani z przepisów regulujących inne dodatki do zasiłku rodzinnego, skoro każdy dodatek regulowany jest autonomicznie, ani też z unormowania dotyczącego okresu pobierania dodatku, który w przypadku sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu przedłużony został do 36 miesięcy. Zdaniem Sądu, to, że co do dodatku z tytułu urodzenia dziecka (art. 9 ust. 4) uregulowana została kwestia, iż w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka podczas jednego porodu dodatek przysługuje na każde dziecko, oznacza tylko tyle, że kwestia ta została uregulowana wprost, co usuwa możliwość powstania wątpliwości interpretacyjnych. Nie stanowi to jednak podstawy do wnioskowania a contrario, że skoro takiego przepisu nie ma w art. 10 ustawy, to dodatek z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, w razie sprawowania opieki nad więcej niż jednym dzieckiem urodzonym podczas jednego porodu, przysługuje tylko do zasiłku rodzinnego na jedno z tych dzieci. Z kolei, co do dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka została uregulowana kwestia ograniczenia tego dodatku poprzez określenie maksymalnej kwoty dodatków (art. 11a ust. 3, 4 i 5 ustawy). Takie unormowanie wskazuje, że ograniczenie dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego do dodatku do zasiłku rodzinnego na jedno z dzieci, wymagałoby podobnego uregulowania, którego nie ma w art. 10. W aspekcie wcześniej obowiązujących regulacji dotyczących zasiłku wychowawczego wypłacanego pracownikowi, który korzystał z urlopu wychowawczego NSA podniósł, że obecnie, w art. 10 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie wskazano szczegółowego celu wypłacania dodatku, co wzmacnia argumentację, że wprowadzone w ustawie nowe, finansowane ze środków publicznych świadczenie służące wsparciu rodzin mających na utrzymaniu dzieci, które każdorazowo powiązane jest z zasiłkiem rodzinnym na dane dziecko, przysługuje odrębnie na każde z dzieci spełniających warunki określone w art. 10 ust. 1 ustawy.

Mając na uwadze podjęcie przez NSA ww. uchwały, zauważyć należy, że stosownie do art. 187 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w danej sprawie wiążąca. Związanie uchwałą odnosi się przy tym również do innych spraw sądowoadministracyjnych, w których miałby być stosowany interpretowany przepis. Zgodnie bowiem z art. 269 § 1 ww. ustawy, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Tak więc nieprzedstawienie przez sąd orzekający zagadnienia prawnego do rozstrzygnięcia w drodze kolejnej uchwały oznacza, że ów sąd jest związany poglądami wyrażonymi w uchwale (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1781/12).

Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje ocenę wyrażoną w uchwale z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 15/13, nie znajdując podstaw do wystąpienia o ponowne rozstrzygnięcie zagadnienia przez odpowiedni skład NSA. Podzielić bowiem należy stanowisko skarżącej, że wykładnia spornych przepisów powinna być dokonana z uwzględnieniem zasad wynikających z Konstytucji RP oraz wiążącej Polskę Konwencji o Prawach Dziecka, tj. zasady równego traktowania (art. 32 Konstytucji), sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji), ochrony rodzicielstwa i rodziny (art. 18 i art. 71 Konstytucji) oraz zabezpieczania interesów dziecka (art. 3 Konwencji).

Przyjęcie przeciwnej wykładni przez organy orzekające w niniejszej sprawie, czego wyrazem jest przyznanie skarżącej decyzją jednego dodatku do zasiłku rodzinnego, o którym mowa w art. 8 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, w wysokości (...) zł na dwoje dzieci, było zatem nieuprawione.

Oznacza to, że kwestionowana decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji w części dotyczącej przyznania dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowanego na M. L. i B. L. za okres od (...) r. w wysokości (...) zł miesięcznie, wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy.

Organy ponownie rozpoznając sprawę, zobowiązane będą do uwzględnienia przedstawionej przez Sąd wykładni przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych znajdujących w sprawie zastosowanie oraz do wydania decyzji w sprawie wnioskowanego przez skarżącą dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowanego, zgodnie z tą wykładnią.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie, zawarte w pkt II sentencji wyroku, w przedmiocie wynagrodzenia przyznanego adwokatowi wyznaczonemu na zasadzie prawa pomocy wydane zostało w oparciu o art. 250 powołanej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.