Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2702275

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 13 czerwca 2019 r.
II SA/Sz 255/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak.

Sędziowie WSA: Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Katarzyna Sokołowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki

I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia (...) r., nr (...), (...),

II. zasądza od Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. B. kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z dnia (...) r., na podstawie art. 51 ust. 5 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał J. B. rozbiórkę budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną w m. Z., jednostka ewidencyjna (...), działka oznaczona numerem geodezyjnym (...), wybudowanego w istotny sposób odbiegający od zatwierdzonego projektu, decyzją Starosty (...) nr (...) z dnia (...) r. i nr (...) z dnia (...) r. w związku z niewykonaniem obowiązku określonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. nr (...) z dnia (...).

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 11 stycznia 2018 r. w sprawie zgodności z przepisami, zabudowy położonej na terenie działki nr (...) w m. Z. ustalono, iż inwestor realizuje zadanie inwestycyjne niezgodnie z decyzją Starosty (...) nr (...) z dnia (...) r. zmienioną decyzją nr (...) z dnia (...) r. obejmującą budowę budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną. Dokonano zmiany długości budynku zaplecza socjalno-technicznego o 2 m. Jest to wartość przekraczająca 2% zaprojektowanej długości budynku, tj. 30,79 m, a tym samym nie mają zastosowania przepisy art. 36a ust. 5a ustawy Prawo budowlane.

Z uwagi na powyższe, w dniu (...) r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wydał decyzję nakładającą na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego w terminie 3 miesięcy od daty jej otrzymania. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 13 marca 2018 r., a zatem termin dostarczenia dokumentów upłynął w dniu 14 czerwca. Zobowiązany nie dostarczył w tym terminie projektu zamiennego. Jednocześnie w dniu 10 września 2018 r. Starostwo Powiatowe w W. przekazało organowi kopie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) r. o numerach: (...), (...), (...), stwierdzających nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia (...) r., z dnia (...) r. i z dnia (...) r. (zmieniających decyzję o warunkach zabudowy z dnia (...) r.).

Organ dodał, że inwestor pismem z dnia 17 października 2018 r. zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu dostarczenia dokumentacji projektowej w związku z brakiem kontaktu z architektem, któremu zostało zlecone opracowanie architektoniczne. W ocenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosek ten jest bezzasadny. Termin złożenia dokumentów już upłynął. Nie można wydłużyć terminu, którego bieg już się zakończył.

Ponieważ zadanie inwestycyjne objęte prowadzonym postępowaniem polegało na budowie budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną, inwestor nie dostarczył projektu budowlanego zamiennego w wyznaczonym terminie a nadto wybudowane obiekty są niezgodne z decyzją o warunkach zabudowy usunięcie stanu niezgodnego z prawem uzasadnia zastosowanie sankcji polegającej na rozbiórce obiektu.

W odwołaniu od powyższej decyzji, J. B. zarzucił jej naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 i 2 k.p.a., art. 84 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez niepodjęcie przez organ administracji wszystkich czynności niezbędnych dla wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, "brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału sprawy".

Skarżący podkreślił, że opisana wyżej decyzja wydana została bez uwzględnienia w materiale sprawy tzw. projektu zamiennego odnoszącego się do zmiany w zakresie parametrów budowlanych przedmiotowej inwestycji. Odwołujący obecnie projektem tym dysponuje, przysługują mu też autorskie prawa majątkowe do tego projektu, a zatem brak jest podstaw do nakazania realizacji przedmiotowej rozbiórki.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia (...) r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zdaniem organu odwoławczego, odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczyło zmiany długości, a w konsekwencji również kubatury i powierzchni zabudowy przedmiotowego obiektu budowlanego. Inwestor dokonał zatem istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego.

W takim przypadku, w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, organ winien nałożyć, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.

Powołując się na treść art. 51 ust. 5 wspomnianej ustawy, organ zaznaczył, że w przypadku niewykonania w terminie opisanego wyżej obowiązku, należy wydać decyzję nakazującą zaniechania dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

W rozpatrywanym przypadku inwestor nie wypełnił obowiązku nałożonego na niego zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, a przy tym przedłożony pięć miesięcy po terminie projekt zamienny zawiera rozwiązania projektowe niezgodne z pozostającą w obiegu prawnym decyzją Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia (...) r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w zakresie powierzchni zabudowy oraz funkcji budynku.

Przyjęty przez organ I instancji tryb postępowania w przedmiotowej sprawie jest więc, zdaniem organu odwoławczego, właściwy a zebrany w sprawie materiał dowodowy uzasadnia wydanie zaskarżonej decyzji.

Na opisaną decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, J. B. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:

1) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego - poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez uprzedniego zawieszenia prowadzonego postępowania, które miało charakter obligatoryjny z uwagi na wystąpienie zagadnienia wstępnego, które polegało na tym, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzjami z dnia (...) r. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. odpowiednio z dnia (...) r., (...) r. oraz z dnia (...) r., a co za tym idzie brak było merytorycznego rozpoznania wniosków o zmianę pierwotnej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji skarżącego, które było niezbędne do prawidłowego rozpatrzenia sprawy i ostatecznej weryfikacji poprawności przedłożonego projektu zamiennego;

2) przepisów art. 123 k.p.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie formalne wniosku skarżącego o przedłużenie terminu do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, tj. niewydanie w tym przedmiocie żadnego postanowienia o przedłużeniu terminu bądź odmowie jego przedłużenia;

3) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane - poprzez niesłuszne uznanie, że organ I instancji w sposób prawidłowy nie przedłużył skarżącemu terminu do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, pomimo złożenia wniosku przez skarżącego jeszcze przed wydaniem decyzji PINB, tj. (...) r., w sytuacji gdy termin, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jest terminem procesowym i należy przyjąć, że jeżeli zajdzie taka potrzeba, na wniosek strony termin ten może być przedłużony;

4) przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez niezastosowanie przedmiotowego przepisu, w sytuacji gdy po przedłożeniu przez skarżącego w dniu 13 listopada 2018 r. projektu budowlanego zamiennego organ nadzoru budowlanego powinien w drodze samokontroli uchylić swoją decyzję w przedmiocie nałożenia obowiązku rozbiórki, a następnie sprawdzić wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego;

5) przepisu art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego - poprzez uznanie, że skarżący nie wykonał zobowiązania organu I instancji i nie przedstawił prawidłowo wykonanego projektu zamiennego co uzasadnia wydanie nakazu rozbiórki budynku, w sytuacji gdy:

a) decyzja PINB została wydana przedwcześnie z uwagi na złożenie przez skarżącego wniosku o prolongatę terminu do przedstawienia projektu budowlanego zamiennego,

b) niedotrzymanie terminu wykonania obowiązku dostarczenia dokumentacji projektowej nie może być podstawą orzeczenia nakazu rozbiórki budynku, gdyż termin ten ma bowiem charakter jedynie procesowy, może być ustalony stosownie do okoliczności sprawy lub zostać wydłużony na żądanie stron,

c) nakaz rozbiórki ma charakter restytucyjny a więc powinien być stosowany wyłącznie w przypadkach wyłączających możliwość doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem, natomiast w przedmiotowej sprawie możliwe było doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z prawem poprzez zmniejszenie jego powierzchni,

d) przedmiotowa decyzja zakłada rozbiórkę całości budynku, natomiast przepisy dopuszczają, możliwość nakazania rozbiórki częściowej budynku, tj. w części nieodpowiadającej zatwierdzonemu projektowi budowlanemu, co w okolicznościach przedmiotowej sprawy byłoby wystarczające,

6) przepisu art. 81 ust. 4 Prawa budowlanego - poprzez dokonanie czynności kontrolnych stanowiących podstawę do wydania decyzji w sposób budzący wątpliwości, co do ich prawidłowości, a polegający na niewskazaniu w sposób precyzyjny w protokołach kontroli w jaki sposób dokonano pomiarów budynku i w jaki sposób ustalono jego wymiary;

7) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 oraz art. 8 k.p.a., poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego rozpoznania sprawy - oraz nienależyte zbadanie stanu faktycznego sprawy i nieuwzględnienie słusznego interesu strony poprzez:

a) niezbadanie w wystarczającym zakresie czy wydanie nakazu rozbiórki budynku jest w przedmiotowej sprawie niezbędne i czy wystarczające nie byłoby wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę części budynku,

b) pominięcie faktu, że przedstawiony przez skarżącego projekt budowlany zamienny jest niezgodny z zapisami decyzji o warunkach zabudowy jedynie z powodu okoliczności, za które skarżący nie ponosi odpowiedzialności tj. błędów formalnych po stronie organu administracji - Burmistrza Miasta i Gminy C.,

8) przepisu art. 11 k.p.a., poprzez naruszenie zasady postępowania polegającej na wyjaśnianiu stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy, a przejawiające się w nienależytym wyjaśnieniu w wydanej decyzji ZWINB, dlaczego organy obu instancji nie uwzględniły:

a) złożonego przez skarżącego wniosku o prolongatę terminu do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, w sytuacji gdy wniosek skarżącego został poparty obiektywnymi okolicznościami uniemożliwiającymi przedstawienie ww. projektu w pierwotnym terminie,

b) błędów formalnych po stronie Burmistrza Miasta i Gminy C., polegających na prowadzeniu w sposób sprzeczny z prawem postępowań w przedmiocie zmiany decyzji z dnia (...) r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr (...), czego efektem było stwierdzenie w dniu (...) r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia (...) r., z dnia (...) r. oraz z dnia (...) r.;

9) naruszenie przepisu art. 77 k.p.a., poprzez nierozpatrzenie zebranego materiału w sposób wyczerpujący, a polegające na pominięciu przy wydawaniu decyzji istotnych faktów związanych z:

a) niemożnością przedstawienia przez skarżącego projektu budowlanego w pierwotnym terminie z uwagi na brak kontaktu z projektantem,

b) błędami formalnymi po stronie Burmistrza Miasta i Gminy C., polegającymi na prowadzeniu w sposób sprzeczny z prawem postępowań w przedmiocie zmiany decyzji z dnia (...) r.,

c) możliwością wydania decyzji w przedmiocie rozbiórki jedynie części budynku, tj. w zakresie niezgodnym z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia (...) r. o warunkach zabudowy,

10) przepisu art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak dostatecznego wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji przesłanek, jakimi kierował się organ przy wydawaniu rozstrzygnięcia, w szczególności okoliczności związanych z nieprzedłużeniem skarżącemu terminu do przedstawienia projektu budowlanego zamiennego;

11) przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego - polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji PINB, w sytuacji gdy decyzja ta, jako wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania powinna zostać uchylona, a sprawa powinna zostać przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę, organ nie znajdując podstaw do zmiany rozstrzygnięcia, wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 maja 2019 r. na podstawie art. 33 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dopuszczono do udziału w sprawie Stowarzyszenie (...)

W piśmie z dnia 6 maja 2019 r. wskazane wyżej Stowarzyszenie przedstawiło przebieg dotychczasowego postępowania toczącego się przed organami nadzoru budowlanego w przedmiotowej sprawie wskazując, że w jego ocenie, decyzje organów obu instancji są zgodne z prawem i powinny zostać utrzymane w mocy. Lokalizacja inwestycji wymaga zachowania wszelkich wymogów prawnych co do ochrony środowiska naturalnego, które w sprawie tej inwestycji zostały całkowicie pominięte.

Stowarzyszenie podkreśliło, że mieszkańcy wsi Z., w szczególności osoby, które nabyły działki letniskowe w okolicach ww. wsi stanowczo sprzeciwiają się wybudowaniu w ich okolicy budynku suszarniczo-magazynowego.

Na rozprawie w dniu 13 czerwca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wnioski dowodowe zawarte w piśmie skarżącego z dnia 12 czerwca 2019 r. bowiem dowody te nie przyczyniłyby się do wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Kontrola zaskarżonej decyzji, dokonana według wskazanego wyżej kryterium, doprowadziła do uznania, że decyzja ta, podobnie jak decyzja ją poprzedzająca naruszają prawo w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia (...) r. nakazującą inwestorowi rozbiórkę budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną w m. Z., jednostka ewidencyjna (...), wybudowanego w istotny sposób odbiegający od projektu zatwierdzonego, decyzją starosty W. z dnia (...) r. oraz z dnia (...) r. w związku z niewykonaniem obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego określonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia (...) r.

Podstawę prawną ww. decyzji stanowi przepis art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 z późn. zm.), zgodnie z którym w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Z kolei w myśl art. 51 ust. 1 pkt 3 wspomnianej ustawy, przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji - w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

Zgodnie z treścią art. 50 ust. 1 ww. ustawy, w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach.

W niniejszej sprawie, inwestor uzyskał (decyzją z dnia (...) r.) pozwolenie na budowę budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną (m.in. dwa silosy zbożowe, dwa zbiorniki z gazem, dwa zbiorniki bezodpływowe, zasyp, kosz, suszarnia, czyszczarnia), zmienione następnie decyzją z dnia (...) r.m.in. w zakresie ilości, pojemności i miejsca posadowienia zbiorników podziemnych na gaz płynny.

Ponieważ jednak w trakcie czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 9 lutego 2018 r. stwierdzono, że inwestor realizuje budowę niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym (dokonano zmiany długości budynku zaplecza socjalno-technicznego o 2 m), dlatego postanowieniem z dnia (...) r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nakazał J. B. wstrzymanie prowadzenia przedmiotowych robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia (...) r. nałożył na wspomnianego inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną - uwzględniającego dokonane zmiany w stosunku do projektu zatwierdzonego decyzją Starosty W. z dnia (...) r. oraz z dnia (...) r. - w terminie 3 miesięcy od daty otrzymania tejże decyzji.

Z uwagi na wydanie powyższego rozstrzygnięcia, Starosta W. decyzją z dnia (...) r., w oparciu o art. 36a ust. 2 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej uchyla decyzje o pozwoleniu na budowę, w przypadku wydania decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 - orzekł o uchyleniu decyzji Starosty W. dnia (...) r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku suszarniczo-magazynowego z czyszczeniem i sortowaniem nasion wraz z zapleczem socjalno-technicznym i niezbędną infrastrukturą zewnętrzną.

Skarżący, ze względu na trudności ze skontaktowaniem się z projektantem, pismem z dnia 17 października 2018 r. zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu wyznaczonego mu na dostarczenie dokumentacji projektowej wskazanej w decyzji z dnia (...) r. (uwzględniającej zmiany dokonane w stosunku do projektu zatwierdzonego decyzją z dnia (...) r. oraz (...) r.).

Uznając, że termin wyznaczony we wspomnianej decyzji nie może być przedłużany, organ stwierdził, że inwestor nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku, co skutkuje wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektów budowlanych objętych wskazaną wyżej decyzją z dnia (...) r., jak również z dnia (...) r.

Organ II instancji, stanowisko to uznał za prawidłowe i pomimo przedstawienia przez skarżącego w dniu 13 listopada 2018 r. projektu zamiennego, także przyjął, że wymieniony nie wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku.

Z takim stanowiskiem organów nie sposób się jednak zgodzić. Należy podkreślić, że na podstawie art. 51 Prawa budowlanego organ nakłada poszczególne obowiązki na inwestora, określając termin ich wykonania, który to termin ma charakter wyłącznie procesowy (zob.m.in. wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2113/10 - Lex nr 1123114).

Podzielając pogląd zawarty m.in. w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 czerwca 2013 r., (sygn. akt II SA/Rz 387/13), należy stwierdzić, że niedotrzymanie terminu wykonania obowiązku dostarczenia dokumentacji przez inwestorów nie może być podstawą do orzeczenia nakazu rozbiórki, czyli do zastosowania art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Podnosi się, że skoro wyznaczony przez organ termin ma jedynie charakter procesowy, może być zatem ustalony przez organ stosownie do okoliczności sprawy, to może też zostać wydłużony na żądanie stron. Organ dysponuje w tym zakresie tzw. luzem administracyjnym, gdyż zakres i bieg tego terminu nie wynika wprost z przepisu prawa, lecz z woli organu administracji. Dlatego też uznanie przez organ, nawet po upływie ww. terminu, że obowiązek został wykonany daje podstawę do legalizacji zabudowy, która nie narusza prawa ani interesów prawnych innych niż inwestorzy uczestników postępowania administracyjnego (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 441/06, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 28 stycznia 2009 r. o sygn. akt II SA/Gl 877/08 oraz wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 3 listopada 2009 r. o sygn. akt II SA/Rz 377/09). Podnosi się również, że skoro termin jest terminem procesowym, to należy przyjąć, iż jeżeli zajdzie taka potrzeba, na wniosek strony termin ten może być przedłużony, aby umożliwić stronie wykonanie nałożonych obowiązków. Może też zostać przywrócony (art. 58 k.p.a.). Ponieważ omawiany termin jest terminem procesowym, to nie stanowi materialno-prawnego elementu rozstrzygnięcia.

Jednocześnie należy podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie, jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy, inwestor przedstawił w dniu 13 listopada 2018 r. projekt zamienny, który niewątpliwie powinien zostać poddany analizie przez ten organ.

Błędnie uznając, że złożenie projektu zamiennego po upływie wyznaczonego terminu jest równoznaczne z niewykonaniem nałożonego na inwestora decyzją z (...) r. obowiązku, organ wspomnianej analizy nie przeprowadził.

Nie sposób bowiem uznać za tego rodzaju analizę ogólnikowe stwierdzenie, że "projekt zamienny zawiera rozwiązania projektowe niezgodne z pozostającą w obiegu prawnym decyzją Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia (...) r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w zakresie powierzchni zabudowy oraz funkcji budynku". Należy podkreślić, że decyzja z dnia (...) r. nakazująca rozbiórkę obejmuje dwa budynki, tj. budynek suszarniczo-magazynowy oraz budynek socjalno-techniczny. Pomijając okoliczność, że organ odwoławczy nie sprecyzował, jakie konkretnie niezgodności, w zakresie jakiej powierzchni zabudowy, jakich funkcji budynku ma na myśli, to użyte przez ZWINB sformułowanie sugeruje, że chodzi tu o jeden budynek. Wobec tego nie sposób stwierdzić, jakich niezgodności dopatrzył się organ, uznając za prawidłowe orzeczenie rozbiórki także drugiego z obiektów. Z tych względów za słuszny należy uznać podnoszony przez stronę zarzut naruszenia art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, a wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowych obiektów budowlanych bez jakiejkolwiek analizy przedstawionego przez inwestora projektu zamiennego za przedwczesne.

Z uwagi na powyższe, przedwczesnym byłoby także odnoszenie się do kolejnych zarzutów skargi, które w istocie wskazują na błędy organu wynikające z braku analizy wspomnianego projektu zamiennego.

Podobnie przedwczesne byłoby rozpatrywanie argumentacji uczestnika postępowania - Stowarzyszenia "(...)", zmierzające do wykazania, że przedmiotowa inwestycja nie może powstać z uwagi na jej negatywne oddziaływanie na środowisko. Skoro organ nie dokonał stosownej analizy przedstawionego projektu zamiennego, zatem Sąd nie ma obecnie możliwości oceny decyzji pod tym kątem.

Natomiast za nietrafny należy uznać podnoszony przez skarżącego argument naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez uprzedniego zawieszenia prowadzonego postępowania z uwagi na wystąpienie zagadnienia wstępnego.

Zdaniem strony, skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność decyzji z dnia (...) r., (...) r. oraz

(...) r. - zmieniających decyzję o warunkach zabudowy z dnia (...) r. zatem nierozpoznane zostały wnioski o zmianę ww. pierwotnej decyzji o warunkach zabudowy.

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Taka sytuacja, zdaniem Sądu, w tym wypadku nie miała jednak miejsca.

W niniejszej sprawie co prawda stwierdzono nieważność decyzji zmieniających pierwotną decyzję o warunkach zabudowy, jednakże sama decyzja z dnia (...) r. w dalszym ciągu pozostaje w obiegu prawnym. Inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działce nr (...) obręb Z. gm. C. i decyzja ta nadal obowiązuje i może stanowić podstawę do oceny zgodności rozwiązań projektowych przyjętych w przedstawionym projekcie zamiennym z warunkami określonymi w tej decyzji.

Powyższe nie zmienia jednak faktu, że w sprawie doszło do naruszenia wskazywanych powyżej przepisów ustawy Prawo budowlane, jak również przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, uznając, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. naruszają prawo w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia, Sąd - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sąd orzekł w oparciu o art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a.

Rozpatrując ponownie sprawę, organ winien uwzględnić przedstawioną powyżej ocenę Sądu, dokonać pełnej, wszechstronnej oceny przedstawionego przez skarżącego w dniu 13 listopada 2018 r. projektu zamiennego, ewentualnie w razie potrzeby uzupełnić materiał dowodowy w niezbędnym zakresie, a następnie podjąć rozstrzygnięcie i uzasadnić je zgodnie z regułami obowiązującymi w postępowaniu administracyjnym.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.