Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2067956

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 27 kwietnia 2016 r.
II SA/Sz 1442/15
Zmiana nazwy miejsca urodzenia a właściwy tryb zmiany dowodu osobistego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.).

Sędziowie: WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, NSA Stefan Kłosowski.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi C. K. na decyzję Wojewody Z. z dnia (...) nr (...) w przedmiocie wydania dowodu osobistego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

C. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia (...) r., nr (...) Decyzją tą Wojewoda uchylił w całości decyzję organu Burmistrza P. z dnia (...) r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

W dniu 16 czerwca 2015 r. C. K. złożył w Urzędzie Miejskim w P. wniosek o wydanie nowego dowodu osobistego, w związku z upływem w dniu 29 czerwca 2015 r. ważności poprzednio wydanego dokumentu. Po rozpatrzeniu wniosku organ w dniu (...) r. wydał dowód osobisty o numerze (...), z datą ważności do dnia (...) r.

W dniu 10 lipca 2015 r. skarżący drogą elektroniczną poinformował urząd, że w złożonym przez niego wniosku zaistniał błąd, który chciałby sprostować. Wskazał mianowicie, że w rubryce "miejsce urodzenia" powinno zostać odnotowane P./J., a nie jak we wniosku P. C. K. poinformował organ, że w jego ocenie zmiana taka jest dopuszczalna i powołał się przy tym na pismo Zastępcy Dyrektora Departamentu Spraw Wewnętrznych MSW z dnia 30 czerwca 2015 r., które przesłał organowi do wiadomości w oddzielnej korespondencji.

Z pisma tego wynika, że skarżący w dniu 26 czerwca 2015 r. zwrócił się do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z prośbą o wyjaśnienie zasad zamieszczania w dowodzie osobistym informacji o miejscu urodzenia. Został on poinformowany o tym, że dane zamieszczane w dowodach osobistych mają charakter wtórny w stosunku do danych zamieszczonych w aktach stanu cywilnego. Organ ten, powołując się na treść § 38 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lutego 2015 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru stanu cywilnego oraz akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego (Dz. U. z 2015 r. poz. 225) wskazał, że nazwa miejsca zdarzenia w odpisie skróconym, wydawanym z rejestru stanu cywilnego jest zamieszczona w brzmieniu aktualnie obowiązującym na podstawie uprzednio dołączonej wzmianki dodatkowej o zmianie nazwy miejscowości. Niemniej na wniosek m.in. podmiotu uprawnionego do otrzymania odpisu, w odpisie skróconym aktu stanu cywilnego, wydawanym z rejestru stanu cywilnego, obok aktualnego brzmienia nazwy miejscowości, w której nastąpiło urodzenie, zostało zawarte małżeństwo albo nastąpił zgon, albo znaleziono zwłoki, zamieszcza się w nawiasie nazwę miejscowości z chwili sporządzenia aktu stanu cywilnego, jeżeli jest ona inna od aktualnego brzmienia nazwy tej miejscowości.

W sprawie tej C. K. prowadził obszerną korespondencję z różnymi organami domagając się sprostowania wydanego dokumentu w zakresie miejsca urodzenia i umieszczenia w odpowiedniej rubryce zapisu o treści P./J. Pismem z dnia 15 lipca 2015 r., skierowanym do Ministra Spraw Wewnętrznych domagał się wyrażenia zgody na unieważnienie wydanego przez Urząd Miasta P. dowodu osobistego wskazując, że we wniosku o wydanie dowodu osobistego niewłaściwie wskazał miejsce urodzenia, które poprawnie powinno brzmieć P./J. Wniosek ten został przekazany do wiadomości Urzędowi Miasta w P.

W związku z powyższym Burmistrz P. podjął działania zmierzające do wyjaśnienia prawidłowości wpisanego w dokumencie z dnia (...) r. miejsca urodzenia skarżącego. W tym celu organ zwrócił się do Urzędu Wojewódzkiego oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, kierując do tych organów tożsame w swej treści pisma, z wnioskiem o wskazanie możliwości zadośćuczynienia żądaniu skarżącego. Z pism tych wynikało, że C. K. urodził się w (...) r. w miejscowości J. W poprzednim akcie urodzenia jako miejsce urodzenia wpisano "J.". W 1972 r. J. została przyłączona do miasta P. i obecnie nazwa tej miejscowości brzmi P. W 2004 r. C. K. wystąpił o wydanie nowego dowodu osobistego z żądaniem wpisania w rubryce "miejsce urodzenia" miejscowości J. Nowy dowód osobisty został wyprodukowany w 2005 r., a w rubryce "miejsce urodzenia" dokonano wpisu P. (J.), zgodnie z aktem urodzenia wystawionym w 2005 r. przez Urząd Stanu Cywilnego w P., gdzie taki zapis się znajdował. Z pisma organu wynika ponadto, że w kolejnym wniosku o wydanie dowodu osobistego C. K. jako miejsce urodzenia wskazał P., a nowy akt urodzenia ww. również jako miejsce urodzenia posiada wpis P. C. K. odmówił odebrania dowodu osobistego z tak wpisanym miejscem urodzenia, żądając zmiany na "P. (J.)", czyli tak jaj w poprzednim dowodzie osobistym.

W odpowiedzi pismem z dnia 22 lipca 2015 r. Zastępca Dyrektora Departamentu Spraw Obywatelskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych wyjaśnił, że dane zamieszczane w dowodzie osobistym są wtórne wobec widniejących w aktach stanu cywilnego. Następnie przytoczył obowiązujące w tym zakresie przepisy i wskazał kiedy i w jakich okolicznościach organ może zamieścić w akcie urodzenia nazwę miejscowości z chwili sporządzenia aktu urodzenia, jeżeli jest ona inna od aktualnego brzmienia tej nazwy.

Następnie organ wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w P. o wydanie aktualnego odpisu skróconego aktu urodzenia C. K. O czym skarżący został poinformowany pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. Jednocześnie w piśmie tym organ pouczył skarżącego, że obowiązujące przepisy dotyczące dowodów osobistych nie przewidują możliwości prostowania danych.

W wystawionym w dniu 27 sierpnia 2015 r. odpisie skróconym aktu urodzenia C. K. w rubryce "miejsce urodzenia" wpisano P.

W związku z powyższym Burmistrz P., decyzją z dnia (...) r. odmówił C. K. wydania dowodu osobistego o żądanej treści.

W uzasadnieniu organ przytoczył okoliczności faktyczne, po czym, odwołując się do art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych wymienił podstawy odmowy wydania dowodu osobistego. Organ wskazał również, że zgodnie z § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu (Dz. U. z 2015 r. pos. 212), sprawdził zgodność danych zawartych we wniosku o wydanie dowodu osobistego z danymi zawartymi w aktach stanu cywilnego. W związku z tym, że dane zawarte w dowodzie osobistym skarżącego są zgodne z dokumentami, rejestrami i ewidencjami gromadzącymi dane osobowe, brak było podstaw do wydania dowodu osobistego o żądanej treści.

C. K. złożył odwołanie od decyzji Burmistrza P. do Wojewody domagając się unieważnienia dowodu osobistego, jak również wprowadzenia zmian dotyczących poprawnego określenia miejsca jego urodzenia to jest P./J. w aktach stanu cywilnego i rejestrze dowodów osobistych, a następnie wydanie mu nowego dokumentu z poprawnie określonym miejscem urodzenia.

Decyzją z dnia (...) r. Wojewoda uchylił zaskarżoną decyzję. Wskazał, że decyzja Burmistrza P. została wydana na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistych, w myśl którego odmawia się wydania dowodu osobistego w przypadku, gdy fotografia załączona do wniosku przesłanego przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 29, lub wnioskodawca składa wniosek o wydanie dowodu osobistego z naruszeniem innych przepisów niniejszej ustawy.

Dalej organ wywodził, że przez wydanie dowodu osobistego należy rozumieć czynności materialno - techniczne organu gminy, mające na celu wystawienie dowodu osobistego na rzecz osoby obowiązanej lub uprawnionej do jego posiadania oraz przekazanie go tej osobie, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o dowodach osobistych. Z kolei z brzmienia art. 24 ust. 1 wynika, że dowód osobisty wdaje się wyłącznie na wniosek, który można złożyć w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114). Analiza przytoczonych przepisów, zdaniem organu, nakazuje uznać, że warunkiem wydania przez organ gminy decyzji w sprawie dowodu osobistego, jest złożenie przez osobę ubiegającą się o wydanie tego dokumentu wniosku w formie pisemnej lub w postaci dokumentu elektronicznego.

Podsumowując organ stwierdził, że z załączonych do decyzji akt wynika, że C. K. złożył w Urzędzie Miejskim w P. wniosek o wydanie dowodu osobistego i na tej podstawie został dla niego spersonalizowany taki dowód. Do dnia wydania decyzji przez Wojewodę skarżący dokumentu nie odebrał, nie złożył również w organie gminy żadnego innego, kolejnego wniosku w formie dokumentu elektronicznego o wydanie mu innego dowodu osobistego niż ten, który został dla niego już spersonalizowany. W ocenie organu Ii instancji brak było zatem konkretnej sprawy administracyjnej z zakresu dowodów osobistych, która mogłaby zostać zakończona w trybie opisanym w art. 32 ustawy o dowodach osobistych. Organ uznał zatem, że skoro nie było przedmiotu postępowania, to nie było również podstaw do wydania decyzji administracyjnej, co stanowi podstawę jej uchylenia.

C. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wskazał, że postępowanie przed tym sądem stanowi jedyne narzędzie prawne do zakończenia sporu. Skarżący wniósł o wydanie wyroku nakazującego dokonanie aktualizacji zapisu jego miejsca urodzenia w rejestrze PESEL oraz unieważnienie dowodu osobistego wydanego w związku z poprzednio złożonym wnioskiem. Do skargi załączył między innymi odpis skrócony aktu urodzenia wydany w dniu (...) r. w którym jako miejsce urodzenia widnieje P. (J.).

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. skarżący oświadczył, że nie odebrał dowodu osobistego, ponieważ w jego ocenie w przypadku wydania kolejnego dokumentu o żądanej przez niego treści znalazłby się w posiadaniu dwóch dowodów tożsamości. Przed wydaniem skróconego odpisu aktu urodzenia z dnia (...) r. nie zwracała się o jego sprostowanie, bo nie było takiej możliwości.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że nie narusza ona prawa. Dla oceny zasadności skargi w pierwszej kolejności należy odwołać się do przepisów ustawy o dowodach osobistych z dnia 6 sierpnia 2010 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 391), zwanej dalej również "u.d.o.". Stosownie do art. 24 ust. 1 tej ustawy dowód osobisty wydaje się na wniosek. Wniosek o wydanie dowodu osobistego składa się w organie dowolnej gminy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 24 ust. 3 u.d.o.). Wniosek o wydanie dowodu osobistego składa się w formie pisemnej lub w formie dokumentu elektronicznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2014 r. poz. 1114) - art. 24 ust. 4 u.d.o.

Zgodnie z art. 28 u.d.o. Wniosek o wydanie dowodu osobistego zawiera:

1)

numer PESEL;

2)

nazwisko i imię (imiona);

3)

nazwisko rodowe;

4)

imię ojca;

5)

imię i nazwisko rodowe matki;

6)

datę i miejsce urodzenia;

7)

płeć;

8)

obywatelstwo;

9)

powód ubiegania się o wydanie dowodu osobistego;

10)

adres do korespondencji, opcjonalnie adres poczty elektronicznej lub numer telefonu;

11)

własnoręczny czytelny podpis wnioskodawcy, a w przypadku wniosku złożonego w formie dokumentu elektronicznego - podpis uwierzytelniony w sposób określony w art. 20a ust. 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne;

12)

pouczenie o odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie danych.

Stosownie natomiast do art. 46 ust. 1 u.d.o. wydanie nowego dowodu osobistego następuje w przypadku:

1)

upływu terminu ważności dowodu osobistego;

2)

zmiany danych zawartych w dowodzie osobistym, z wyjątkiem zmiany nazwy organu wydającego;

3)

zmiany wizerunku twarzy posiadacza dowodu osobistego w stosunku do wizerunku twarzy zamieszczonego w dowodzie osobistym w stopniu utrudniającym lub uniemożliwiającym identyfikację jego posiadacza;

4)

utraty lub uszkodzenia dowodu osobistego w stopniu utrudniającym lub uniemożliwiającym identyfikację jego posiadacza;

5)

przekazania do organu gminy lub do placówki konsularnej Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę trzecią znalezionego dowodu osobistego.

Szczegółowy tryb składania i wydawania dowodu osobistego określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz sposobu i trybu postępowania w sprawach wydawania dowodów osobistych, ich utraty, uszkodzenia, unieważnienia i zwrotu (Dz. U. z 2015 r. poz. 212). § 5 rozporządzenia stanowi, że złożenie wniosku w postaci papierowej odbywa się w drodze złożenia w siedzibie organu dowolnej gminy wypełnionego i podpisanego własnoręcznie przez wnioskodawcę formularza albo w drodze podpisania przez wnioskodawcę w siedzibie organu gminy formularza, który został wypełniony przez pracownika tego organu na podstawie podanych przez wnioskodawcę danych oraz danych zawartych w rejestrze PESEL. Zgodnie z § 6 ust. 1 tego rozporządzenia wniosek w postaci elektronicznej, opatrzony bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP, jest wnoszony do organu dowolnej gminy.

Na podstawie § 10 rozporządzenia organ gminy, przyjmując wniosek, sprawdza zgodność danych zawartych we wniosku z danymi zgromadzonymi w rejestrze Dowodów Osobistych oraz rejestrze PESEL (ust. 1). W przypadku gdy dane zawarte we wniosku nie są zgodne z danymi zawartymi w Rejestrze Dowodów Osobistych lub rejestrze PESEL, organ gminy może, w celu wyjaśnienia niezgodności, żądać od wnioskodawcy skróconego odpisu polskiego aktu urodzenia albo skróconego odpisu polskiego aktu małżeństwa lub orzeczenia sądu w przypadku niezgodności danych osobowych, oraz dokumentu poświadczającego obywatelstwo polskie w przypadku niezgodności dotyczącej obywatelstwa (ust. 2).

Dane widniejące w dowodzie osobistym powinny być zgodne ze wszystkimi danymi wnioskodawcy przechowywanymi w dostępnych organowi ewidencjach, a obowiązek dokonania weryfikacji i zgodności tych danych spoczywa na organie właściwym do wydania dowodu osobistego. Dane w wydanym wnioskodawcy dokumencie mają więc charakter wtórny w stosunku do danych zawartych we wskazanych wyżej rejestrach. Organ nie może zatem samodzielnie dokonywać w dokumencie tożsamości wpisu danych innych aniżeli te, które znajdują się w aktach stanu cywilnego, nie może również zmieniać tych danych, nawet jeżeli domaga się tego wnioskodawca. Dokument tożsamości ma bowiem stanowić wierne odzwierciedlenie danych widniejących w aktach stanu cywilnego.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący złożył w Urzędzie Gminy w P. wniosek o wydanie dowodu osobistego, jako miejsce urodzenia podając P., czego nie kwestionował w toku postępowania. Informacja ta była zgodna z danymi widniejącymi w aktach stanu cywilnego, co wprost wynika z odpisu skróconego aktu urodzenia skarżącego. Dokument został więc spersonalizowany w oparciu o dane widniejące w aktach stanu cywilnego, a miejsce urodzenia zamieszczone w nowym dokumencie tożsamości wydanym skarżącemu jest tożsame z miejscem urodzenia widniejącym w odpisie aktu skróconego urodzenia skarżącego.

Żądanie skarżącego wynika z faktu, iż w dacie urodzenia miejscowość, w której się urodził stanowiła wieś o nazwie J. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1972 r. w sprawie utworzenia, zniesienia i zmiany granic niektórych miast została ona włączona do miasta P. (§ 14 pkt 2). Aktualna, urzędowa nazwa miejscowości brzmi P.

W tym miejscu należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego, zwanej dalej również "P.a.s.c." Stosownie do art. 30 ust. 1 P.a.s.c. miejscem zdarzenia jest miejscowość, w której nastąpiło urodzenie, zostało zawarte małżeństwo albo nastąpił zgon, albo znaleziono zwłoki. Nazwę miejscowości zamieszcza się w akcie stanu cywilnego zgodnie z krajowym rejestrem urzędowego podziału terytorialnego kraju oraz urzędowych nazw miejscowości i ich części (art. 30 ust. 2 P.a.s.c.).

Na podstawie § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia 9 lutego 2015 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru stanu cywilnego oraz akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego (Dz. U. z 2015 r. poz. 225), w przypadku wydawania odpisu skróconego aktu stanu cywilnego z rejestru stanu cywilnego nazwę miejsca zdarzenia zamieszcza się w odpisie skróconym aktu stanu cywilnego w brzmieniu aktualnie obowiązującym, na podstawie uprzednio dołączonej wzmianki dodatkowej o zmianie nazwy miejscowości (ust. 1). Na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 45 ustawy, w odpisie skróconym aktu stanu cywilnego wydawanym z rejestru stanu cywilnego obok aktualnego brzmienia nazwy miejscowości, w której nastąpiło urodzenie, zostało zawarte małżeństwo albo nastąpił zgon, albo znaleziono zwłoki, zamieszcza się w nawiasie nazwę miejscowości z chwili sporządzenia aktu stanu cywilnego, jeżeli jest ona inna od aktualnego brzmienia nazwy tej miejscowości (ust. 2).

W niniejszej sprawie dowód osobisty został wydany w oparciu o wniosek, którego treść w zakresie miejsca urodzenia skarżącego odpowiadała danym widniejącym w rejestrze Dowodów Osobistych oraz rejestrze PESEL i była zgodna z danymi widniejącymi w aktach stanu cywilnego. Sposób określenia miejsca urodzenia skarżącego był również zgodny z art. 30 ust. 2 P.a.s.c.

Podkreślenia wymaga fakt, iż zastrzeżenia skarżącego co do prawidłowości określenia miejsca urodzenia w dokumencie, który został spersonalizowany w dniu 17 czerwca 2015 r. pojawiły się już po tej dacie, przy czym w odpisie skróconym aktu urodzenia skarżącego w dalszym ciągu jako miejsce jego urodzenia wskazywano miejscowość P.

W tej sytuacji, w ocenie sądu, jedyną właściwą drogą dokonania zmian w dowodzie osobistym w zakresie miejsca urodzenia było złożenie kolejnego wniosku, zgodnie z regułami i w sposób wskazany w cytowanych wyżej przepisach ustawy o dowodach osobistych i rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r., przy założeniu, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 46 ust. 1 u.d.o. W omawianej sprawie wniosek taki nie został przez skarżącego złożony, bowiem żadne ze znajdujących się w aktach sprawy pism skarżącego, kierowanych do organu drogą elektroniczną nie spełniało wymogów, o których mowa w 24 ust. 3 u.d.o. oraz § 5 i 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 stycznia 2015 r. W pismach tych skarżący domagał się unieważnienia wydanego już dowodu osobistego z nieprawidłowo, jego zdaniem, wpisaną nazwą miejscowości, w której się urodził. Jeżeli jednak, jak wskazano wyżej, dane te były zgodne z danymi widniejącymi w rejestrach oraz aktach stanu cywilnego, to w konsekwencji brak było podstaw do wywodzenia, że dokument został wystawiony nieprawidłowo.

Jeżeli zatem, zdaniem skarżącego, doszło do zmian w rejestrach i aktach stanu cywilnego w zakresie jego miejsca urodzenia, to winien złożyć nowy wniosek na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 u.d.o., przy czym wniosek ten powinien spełniać wymogi formalne, o których mowa wyżej, a skoro wniosku takiego nie złożył, to jak słusznie zauważył organ II instancji brak było podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie wydania dowodu osobistego i wydania przez organ I instancji decyzji o odmowie wydania dokumentu o żądanej przez skarżącego treści.

Co prawda wadliwym było przekazanie przez Wojewodę sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Burmistrza P. w sytuacji, gdy istniały przesłanki do umorzenia postępowania już na etapie postępowania drugoinstancyjnego, jednak w ocenie sądu nie miało to wpływu na merytoryczną ocenę zasadności decyzji Burmistrza P., a jak wynika z akt postępowanie w tej sprawie zostało przez Burmistrza P. umorzone decyzją z dnia (...) r.

W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.