Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3039331

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie
z dnia 18 czerwca 2020 r.
II SA/Sz 1155/19
Przesłanki wydania zezwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.).

Sędziowie WSA: Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Marzena Iwankiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnota na decyzję Wojewody z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na wejście do lokalu w celu prowadzenia prac budowlanych

I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia (...) r. nr (...), (...),

II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej Wspólnota kwotę (...) ((...)) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

1. Wnioskiem z (...).04.2019 r. Wspólnota Mieszkaniowa (...) nieruchomości przy ul. (...) w S. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca") zwróciła się do Prezydenta Miasta S. o wyrażenie zgody na wejście do lokalu nr (...) w budynku przy ul. (...) w S. w celu zakończenia prac budowlanych przebudowy instalacji gazu - usunięcia odcinka nieczynnego pionu gazowego przechodzącego przez przedpokój lokalu.

Do wniosku załączono m.in. decyzję Prezydenta Miasta S. Nr (...) z (...).05.2018 r. (znak: (...); UNP: (...)) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę instalacji gazowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. (...) w S. w częściach wspólnych i w lokalach mieszkalnych. Do wniosku załączono także protokół z (...).03.2019 r. z wykonanych prac budowlanych z treści którego wynika, że w lokalu nr (...) stary pion gazowy jest obudowany, został odcięty i zaślepiony na niższej kondygnacji, a właściciel lokalu oświadczył, że sam we własnym zakresie dokonana w późniejszym terminie demontażu starego nieczynnego pionu gazowego bez roszczeń względem wspólnoty mieszkaniowej.

2. Prezydent Miasta S. wezwaniem z (...).05.2019 r. zwrócił się do wnioskodawcy o uzupełnienie złożonego wniosku poprzez określenie w sposób graficzny i opisowy granicy i warunków korzystania z lokalu przy ul. (...) w S., a także wskazania daty i określenia dni, przez które mają być wykonane prace budowlane.

3. W piśmie z (...).06.2019 r. A. O. - właścicielka lokalu nr (...) - wyraziła sprzeciw wobec wyrażeniu zgody na wejście do jej lokalu w celu likwidacji odcinka starego pionu gazowego. Strona wskazała, że stary pion gazowy został odcięty od reszty instalacji i zaślepiony, a w jej lokalu jest on obudowany.

Likwidacja pionu wymagałaby demontażu obudowy, dlatego strona oświadczyła, że dokona demontażu starego odcinka pionu gazowego we własnym zakresie i zrzeka się z tego tytułu jakichkolwiek roszczeń względem Wspólnoty Mieszkaniowej. Jednocześnie strona poinformowała, że po przeniesieniu licznika gazowego na klatkę schodową i podłączenia wewnętrznej instalacji do nowego pionu gazowego, instalacja została odpowietrzona i w tym samym czasie została przeprowadzona kontrola stanu technicznego instalacji.

4. W piśmie z (...).07.2019 r. kierownik budowy przedmiotowej inwestycji oświadczyła, że roboty budowlane związane z przedmiotową inwestycją nie zostały jeszcze zakończone, zaś stary odcinek pionu gazowego znajdujący się w lokalu nr (...) nie został usunięty ze względu na jego zabudowę i oświadczenie właściciela lokalu, że sam dokona jego demontażu przy remoncie mieszkania. Do pisma załączono kopię Dziennika budowy.

Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w S. oświadczył, że nie zgadza się z argumentami przedstawionymi przez właścicielkę lokalu nr (...), wniósł o nakazanie rozebrania obudowy starego pionu gazowego oraz o wyjaśnienie, w jaki sposób wykonano próbę szczelności instalacji gazowej w omawianym lokalu, skoro cała instalacja jest zabudowana. Do pisma załączono m.in. protokół z okresowego przeglądu i kontroli szczelności instalacji i urządzeń gazowych z (...).03.2019 r., w którym wskazano, że wewnętrzna instalacja gazowa jest zabudowana, w związku z czym nie było możliwości przeprowadzenia próby jej szczelności.

5. Prezydent Miasta S. decyzją z dnia (...) sierpnia 2019 r. znak: (...), (...) wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019.1186 t.j., dalej przywoływana jako: "P.b.") i art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018.2096 z późn. zm.), odmówił udzielenia pozwolenia na wejście przez Skarżącą do lokalu nr (...) przy ul. (...) w S., celem prowadzenia prac budowlanych dotyczących przebudowy instalacji gazu w częściach wspólnych nieruchomości, polegających na usunięciu nieczynnego pionu gazowego przechodzącego przez przedpokój lokalu nr (...).

6. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Skarżąca, zarzucając m.in. naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego w sprawie ze względu na braku zweryfikowania stanu starego pionu gazowego znajdującego się w lokalu nr (...) oraz niedokonaniu odkrywki zabudowanej części instalacji gazowej znajdującej się w tym lokalu; naruszenie przepisu art. 77 § 1 k.p.a. ze względu na nierozpatrzenie całego materiału dowodowego i błędne przyjęcie, że w lokalu nr (...) celowo pozostawiono fragment rury, który rzekomo nie stawi zagrożenia, podczas gdy konieczny jest jej demontaż. Ponadto wskazano, że wskutek odmowy udostępnienia lokalu nr (...) przez właściciela nie jest możliwe przeprowadzanie okresowych prób szczelności instalacji gazowej oraz prawidłowej konserwacji budynku, co może spowodować katastrofę budowlaną.

7. Wojewoda decyzją z dnia (...) października 2019 r. znak: (...) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w całości.

Organ wskazał, że bezsporny w niniejszej sprawie powinien być fakt, że inwestycja przebudowy instalacji gazowej w budynku została zrealizowana - wykonano nowy pion gazowy, przeniesiono liczniki gazowe i dokonano podłączenia wewnętrznych instalacji gazowych w lokalach. Zlikwidowano również stary pion gazowy w tym sensie, że został on odłączony od zasilania i zlikwidowany na większości kondygnacji - nie pełni już funkcji pionu gazowego. Biorąc powyższe pod uwagę Organ uznał, że pozostały odcinek starego pionu gazowego nie posiada waloru części wspólnych budynku. Nie został zatem spełniony wskazany w art. 47 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego wymóg niezbędności wejścia do lokalu w celu zrealizowania inwestycji. Brak możliwości zdemontowania odcinka starego pionu w jednym z lokali nie zmienia faktu, że inwestycja została już zrealizowana.

Odnosząc się do zarzutu, że właściciel lokalu nr (...) w budynku przy ul. (...) w S. poprzez odmowę udostępnienia lokalu uniemożliwia dokonania bieżącej konserwacji instalacji Organ wskazał, że przepis art. 47 ust. 1 i 2 P.b. nie znajduje zastosowania przy realizacji obowiązków określonych w przepisach art. 61 ust. 1 tej ustawy. Przepis art. 47 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego znajduje zastosowanie w przypadku konieczności wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych, a nie czynności z zakresu utrzymania obiektów budowlanych. Nie można zatem przy realizacji decyzji o pozwoleniu na budowę niejako przy okazji wnioskować o nakazanie udostępnienia lokalu w celu przeprowadzenia konserwacji instalacji w lokalach.

8. Niezadowolona z treści decyzji Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając:

1) naruszenie przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, t.j.:

a) art. 7 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do nieprzeprowadzenia niezbędnych czynności celem ustalenia stanu faktycznego, a w szczególności:

- braku zbadania charakteru technicznego (oraz stanu technicznego) nieczynnego pionu gazowego oraz zabudowanej części znajdującej się w lokalu numer (...),

- nie dokonanie odkrywki zabudowanej części instalacji znajdującej się w lokalu numer (...),

- nie ustalenie możliwego wpływu braku demontażu pionu gazowego na bezpieczeństwo użytkowania obiektu, ludzi, mienia,

b) art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do nierozpatrzenia całości materiału zgromadzonego w sprawie, t.j. w szczególności: dokumentów dziennika budowy, notatki z czynności z dnia (...) marca 2019 r., oświadczenia z dnia (...) lipca 2019 r. (w aktach sprawy), powołując się na bliżej nieokreśloną "bezsporność, iż prace zostały wykonane" - gdy tymczasem o wykonaniu prac decyduje odbiór prac oraz wykonanie całości zaplanowanych prac w kosztorysie, który nie został przeprowadzony z uwagi na postawę Uczestnika (powyższe powoduje konieczność dostępu do lokalu nr (...)),

- w konsekwencji organ II instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych poprzez błędne ustalenie, iż odcinek rury gazowej rzekomo nie stanowi części wspólnych Wspólnoty Mieszkaniowej,

- w konsekwencji organ II instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych poprzez błędne ustalenie, iż rzekomo prace zostały zakończone (tymczasem aby zakończyć prace, konieczne jest zdemontowanie rury gazowej, która z uwagi na odmowę Uczestnika nie może zostać usunięta),

- w konsekwencji organ II instancji dopuścił się naruszenie prawa materialnego poprzez stwierdzenie, iż w sprawie nie znajduje zastosowania art. 47 ust. 2 P.b.

c) art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do braku prawidłowego uzasadnienia zaskarżonej decyzji;

- w konsekwencji organ II instancji naruszył także art. 136 § 1 k.p.a. poprzez brak merytorycznej kontroli instancyjnej decyzji organu I instancji, nie przeprowadzono żadnego uzupełniającego postępowania dowodowego, pomimo iż w odwołaniu zostały ujawnione istotne braki w materiale dowodowym,

d) art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, t.j. błędną ocenę dokumentu dziennika budowy sprowadzającej się do błędnego ustalenia, iż rura gazowa nie jest częścią wspólną budynku, a także prace wykonywane przez stronę skarżącą to rzekomo prace konserwacyjne i renowacyjnego; w przypadku jak wymiana instalacji gazowej jest pracą umożliwiającą interwencję celem wykonania prac w rozumieniu art. 47 ust. 2 w zw. z ust. 1 P.b.2,

e) art. 84 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do przyjęcia wadliwej wykładni, iż skoro odcięty pion gazowy nie pełni funkcji pionu gazowego (tak: s 4 decyzji) to nie jest konieczny jego demontaż (powyższe powoduje kuriozalną sytuację, w której organ dopuszcza, aby jeden z mieszkańców Wspólnoty Mieszkaniowej (...) mógł decydować o częściach wspólnych budynku i prowadzonych robotach budowlanych, tymczasem w rzeczywistości przeprowadzenie opinii biegłego sądowego pozwoliłoby stwierdzić, czy faktycznie pion gazowy jest nieaktywny, czy można go samodzielnie usunąć czy potrzebne jest to tego zaangażowanie profesjonalnego podmiotu, czy dalej w przewodzie znajduje się gaz,

f) art. 7b k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do zaniechania współdziałania z Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w S. celem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy lokalu numer (...) w budynku przy ul. (...) w przedmiocie postawy Uczestnika oraz samowolnie wykonanych prac w lokalu,

- w konsekwencji w stosunku do tego samego lokalu zapadły dwa sprzeczne rozstrzygnięcia - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził samowolę budowlaną implikującą konieczność interwencji Wspólnoty Mieszkaniowej, tymczasem Wojewoda nie stwierdza takowych wad i stan lokalu Uczestnika w ocenie organu odwoławczego nie powoduje zagrożenia dla życia lub zdrowia (zastanawiające, na jakiej podstawie to stwierdzono - w decyzji brak jest uzasadnienia w tym zakresie),

g) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie sprowadzające się do utrzymania w mocy błędnej decyzji pomimo jej braków w zakresie materiału dowodowego implikujących błędne ustalenia faktyczne;

2) w konsekwencji naruszeń przepisów postępowania organ II instancji dopuścił się naruszenia prawa materialnego w postaci niewłaściwego zastosowania art. 47 ust. 1 w zw. z ust. 2 P.b., organ błędnie uznał, iż Skarżąca domaga się objęcia ochroną prawną z uwagi na przepis art. 61 ust. 1 P.b. (tymczasem w rzeczywistości to jest kolejny element niewłaściwego zachowania Uczestnika, powyższe powinien ocenić organ w swojej swobodnej, a nie dowolnej ocenie, iż A. O. uniemożliwia nie tylko wykonanie prac budowlanych, ale także przeprowadzenie jakichkolwiek prac konserwacyjnych i porządkowych - przez pryzmat całości okoliczności organ odwoławczy winien także mieć na uwadze takową okoliczność z uwagi, iż z urzędu stoi na straży praworządności zgodnie z art. 7 k.p.a.).

Mając na uwadze powyższe zarzuty, Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy oraz decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2019 r. na okoliczność ostatecznego stwierdzenia w decyzji organu nadzoru budowlanego nieprawidłowości w lokalu Uczestnika, stwierdzenia konieczności wejścia do lokalu, stwierdzenia przez organ wykonania prac przez Uczestnika bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, ostatecznej decyzji stwierdzającej wykonanie prac przez Uczestnika bez zgody Wspólnoty Mieszkaniowej, stwierdzenia samowoli budowlanej Uczestnika, uznania, iż w lokalu Uczestnika znajdują się części wspólne budynku, ingerencji wykonanych prac przez Uczestnika w części wspólne budynku 3;

W obszernym uzasadnieniu Skarżąca podniosła m.in., że nie ma informacji, na jakiej podstawie w zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż pion gazowy już nie spełnia funkcji użytkowych, a w konsekwencji rzekomo nie stanowi części wspólnej budynku. Skarżąca podkreśliła, że organ przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób arbitralny, z ograniczeniem do błędnie przyjętej tezy o braku funkcji użytkowych pionu gazowego, zakończenia prac, braku zagrożenia ze strony pozostawionego odcinka gazowego.

W konsekwencji Organ II instancji dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż rury gazowe nie są częściami wspólnymi budynku oraz Skarżąca prowadzi prace konserwacyjne, a nie budowlane.

9. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

10. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również podkreślić, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

11. Na wstępie wywodu należy nakreślić ramy prawne sprawy.

Przepis art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi, że jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego lokalu, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniego lokalu na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Zgodnie natomiast z art. 47 ust. 2 P.b. w razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej - na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości. W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno-budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości.

12. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że art. 47 P.b. przewiduje możliwość ograniczenia na rzecz inwestora praw właściciela sąsiedniej nieruchomości, gdy jest to niezbędne do umożliwienia inwestorowi wykonania zamierzonych przez niego robót budowlanych, do których dostęp jest możliwy jedynie z sąsiedniej nieruchomości, albo których wykonanie jest możliwe tylko przez skorzystanie z cudzej nieruchomości. Udostępnienie inwestorowi cudzej nieruchomości lub jej części do wykonania robót obejmuje prawo przebywania na cudzej nieruchomości w czasie wykonywania robót, ustawienia potrzebnych do tego urządzeń, itp.

Norma zawarta w art. 47 P.b. oznacza, że ingerencja właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej, podjęta w celu umożliwienia inwestorowi wykonującemu roboty budowlane wejście na cudzy grunt czy do cudzego lokalu, jest dopuszczalna wtedy, gdy zainteresowani nie zdołali porozumieć się w tej sprawie.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne stwierdzić należało, że w ustalonym stanie faktycznym sprawy, zaskarżona decyzja i poprzedzająca jej wydanie decyzja Organu I instancji - nie są zgodne z prawem.

13. W sprawie jest niesporne, że Skarżąca spełniła wszystkie ustawowe przesłanki warunkujące dopuszczalność wejścia do lokalu nr (...) przy ul. (...) w S., określone w art. 47 ust. 2 P.b. Wykazała bowiem podstawę i potrzebę wykonania przebudowy instalacji gazu w częściach wspólnych nieruchomości, polegających m.in. na usunięciu nieczynnego pionu gazowego przechodzącego przez przedpokój lokalu nr (...), objętych decyzją o pozwoleniu na budowę nr (...) z dnia (...).05.2018 r., wskazała, że wejście do lokalu nr (...) jest niezbędne z uwagi na konieczność usunięcia istniejącego pionu gazowego oraz wykazała, że właściciel lokalu nr (...) nie wyraża zgody na wejście do lokalu.

Spór w sprawie jednak ogniskuje się wokół przyjęcia przez Organ, że prace budowlane zostały zakończone a pozostawiony fragment rury nie stanowi już elementu wspólnego instalacji gazowej (pionu), gdyż nie stanowi przewodu przesyłowego dla gazu, co z kolei skutkowało odmową udzielenia zgody na wejście do lokalu nr (...) celem.

Wniosek powyższy jednak w ocenie Sądu nie wypływa z akt sprawy.

14. Jak wynika z Dziennika budowy Nr (...) prowadzonego przez mgr inż. J. H., kierownika robót instalacyjnych oraz jej oświadczenia z dnia (...) lipca 2019 r., na ten dzień roboty budowlane związane z przebudową instalacji gazowej w budynku wielorodzinnym przy ul. (...) "są w toku realizacji i nie zostały zakończone". Takie oświadczenie także o niemożności zakończenia prac budowlanych (brak możliwości odbioru robót), z uwagi na brak przeprowadzenia próby szczelności instalacji gazowej, która także przebiega przez lokal nr (...), zostało złożone na rozprawie przez przedstawiciela Skarżącej. Podkreślenia wymaga, że dziennik budowy ma charakter dokumentu urzędowego, który swoja oceną Organ podważył, nie uwiarygadniając stanowiska żadnym kontrdowodem.

Dodatkowo także, przyjmując za swój pogląd wyrażony przez WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 26 lipca 2019 r., (sygn. akt II SA/G1 214/19), zgodnie z którym nawet nieczynny pion gazowy stanowi część wspólną budynku, Sąd doszedł do przekonania, że nieprawidłowo Organy obu instancji odmówiły Skarżącej prawa wejścia do lokalu nr (...), które jest niezbędne do wykonania (które obejmuje przygotowanie, przeprowadzenie i zakończenie - odbiór) robót budowlanych polegających na przebudowie instalacji gazowej.

Jednocześnie Sąd podziela argumentację Skarżącej co do wątpliwości wywiedzionych wniosków wobec nie przeprowadzenia postępowania dowodowego w pełnym zakresie.

Organ uznał bowiem, że z prac ustalonych w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę instalacji gazowej wykonano nowy pion gazowy, przeniesiono gazomierze na klatkę schodową, wykonano poziome odcinki instalacji gazowej łączące nowo wykonany pion z wewnętrznymi instalacjami gazowymi w poszczególnych lokalach, w tym w lokalu nr (...), a także zdemontowano stary pion w prawie wszystkich kondygnacjach, poza odcinkiem biegnącym przez lokal nr (...). Organ przyjął wobec tego, że demontaż pionu nie musi oznaczać jego fizycznego demontażu na wszystkich kondygnacjach, skoro został on zaślepiony poniżej i powyżej. Z funkcjonalnego punktu widzenia, zdaniem Organu stary pion przestał istnieć.

Organ jednak nie wziął pod uwagę, że inwestycja jako całość, co wskazano powyżej nie została zakończona, brak bowiem oświadczenia kierownika budowy o zakończeniu budowy, zaś roboty budowlane nie zostały odebrane. Na taki stan rzeczy wpływ ma, na co podnoszono w skardze i na rozprawie brak możliwości przeprowadzenia próby szczelności instalacji gazowej w lokalu nr (...) oraz brak okazania aktualnego protokołu szczelności instalacji przez właściciela lokalu.

Skoro zatem na brak możliwości zakończenia robót budowlanych na częściach wspólnych budynku bezpośredni wpływ ma postawa właściciela lokalu nr (...) i jednocześnie nie ma możliwości przeprowadzenia tych robót inaczej aniżeli poprzez wejście do przedmiotowego lokalu, to Organ w takim przypadku powinien wydać decyzję odmiennej treści. W obrocie prawnym istnieje decyzja zezwalająca na wykonanie robót budowlanych i zatwierdzająca projekt budowlany, prace dotyczą części wspólnych budynku a właściciel lokalu nr (...) odmawia możliwości przeprowadzenia zgodnych z pozwoleniem robót; w takiej sytuacji instytucja wejścia na nieruchomość sąsiada, o której mowa w art. 47 P.b. stwarza prawnie dopuszczalną możliwość dokończenia prac budowlanych (nie zaś konserwacyjnych), zakończenia budowy i jej odbioru, co Organ powinien umożliwić. W ocenie Sądu Organy dokonały błędnych ustaleń faktycznych skutkujących naruszeniem przepisów prawa procesowego - art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 84 § 1 k.p.a. mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a.

15. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt I sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.