II SA/Sz 1046/20 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3159513

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 31 marca 2021 r. II SA/Sz 1046/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Windak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. Z. oraz Z. Z. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia:

1. odrzucić skargę,

2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz skarżących kwotę (...) zł ((...)) uiszczoną solidarnie tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) października 2020 r. nr (...) (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., po rozpoznaniu zażalenia L. i Z. Z. od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) lipca 2020 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i na podstawie art. 62 ust. 3 w zw. z art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nałożył na A. D. - właścicielkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na terenie działki nr (...) w miejscowości P. (...), gmina W., obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 18 grudnia 2020 r. ekspertyzy technicznej, która jednoznacznie określi stan techniczny budynku mieszkalnego jednorodzinnego położonego na działce nr (...) w miejscowości P. (...) i będzie zawierała wykaz nieprawidłowości w stanie technicznym ww. budynku, sporządzonej przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi i wpisaną na listę odpowiedniej izby samorządu zawodowego.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem L. i Z. Z. - współwłaściciele budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, położonego na terenie działki nr (...) w miejscowości P. (...), gmina W. - złożyli na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, zobligowany jest w pierwszej kolejności, ocenić dopuszczalność złożonej skargi. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) do tego podmiot.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interesprawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

Interesprawny polega na możliwości wywiedzenia swoich racji, praw lub obowiązków w danym postępowaniu w oparciu o daną normę prawną. To przepisprawa wskazuje czy dana osoba z uwagi na treść zawartej w nim normy prawnej może wnieść skargę w danym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mogą to być przepisy prawa materialnego, ustrojowego czy procesowego z dowolnej gałęzi prawa. Musi istnieć związek pomiędzy prawami i obowiązkami danej osoby mającymi podstawę w przepisach prawa a aktem lub czynnością organu podejmowanymi w ramach określonego ze względu na przedmiot postępowania.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie organu nadzoru budowlanego wydane na podstawie art. 62 ust. 3 w zw. z art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 z późn. zm.). Zgodnie z treścią pierwszego z powołanych przepisów, organ nadzoru budowlanego - w razie stwierdzenia nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego lub jego części, mogącego spowodować zagrożenie: życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska - nakazuje przeprowadzenie kontroli, o której mowa w ust. 1, a także może żądać przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części. Z kolei stosownie do art. 81c ust. 2 organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (tj. uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego) obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.

Zaskarżonym postanowieniem nałożono na właścicielkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej usytuowanego na terenie działki nr (...) w miejscowości P. (...), gmina W., czyli A. D., obowiązek opracowania ekspertyzy potwierdzającej stan techniczny należącego do niej budynku. Nakaz został skierowany do właścicielki nieruchomości, a zatem wywołuje on bezpośrednie skutki prawne wobec adresatki tego nakazu. Niewątpliwie w tej sprawie interesem prawnym legitymuje się właścicielka budynku, do której ten obowiązek został skierowany.

Z akt sprawy wynika, że prawo własności działki nr (...) w miejscowości P. (...) przysługuje A. D., co skutkuje tym, że brak jest podstaw do przyjęcia, aby zaskarżone postanowienie dotyczyło praw lub obowiązków skarżących, będących współwłaścicielami sąsiedniego budynku zlokalizowanego na terenie działki nr (...) w miejscowości P. (...). W tej sytuacji nie sposób zatem uznać, aby Skarżący posiadali swój własny, indywidualny i znajdujący oparcie w przepisach prawa interesprawny w zaskarżeniu niniejszego postanowienia.

Okoliczność bycia współwłaścicielami nieruchomości sąsiedniej nie świadczy o istnieniu po stronie skarżących interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 p.p.s.a., lecz co najwyżej o istnieniu interesu faktycznego, który to nie uprawnia do wniesienia skargi, a świadczy jedynie o tym, że są oni zainteresowani wynikiem postępowania. Tymczasem oczywisty brak po stronie skarżących interesu prawnego w przedmiotowym postępowaniu powoduje niedopuszczalność wniesionej przez nich skargi, co skutkuje jej odrzuceniem.

Mając powyższe na uwadze skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 2 powołanej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.