Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1435365

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 21 stycznia 2014 r.
II SA/Rz 869/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: NSA Małgorzata Wolska (spr.).

Sędziowie WSA: Krystyna Józefczyk Paweł Zaborniak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. B. i A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) sierpnia 2013 r., nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego-skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) sierpnia 2013 r., Nr (...), którą po rozpoznaniu odwołania J. B. i A. B. uchylono w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) czerwca 2013 r., znak: (...) i jednocześnie nakazano J. B. i A. B., jako właścicielom działki nr ewid. 2832/1, rozbiórkę budynku gospodarczego z garażem o wymiarach 5,00 x 10,00m, położonego na działce nr 2832/1 w W. przy ul. (...).

W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm. - zwana dalej "P.b.").

Z uzasadnienia i akt administracyjnych sprawy wynika, że Burmistrza Miasta i Gminy (...), po przeprowadzeniu postępowania decyzją z dnia (...) lipca 2003 r. Nr (...), zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. B. i H. B. pozwolenia na odbudowę budynku gospodarczego z garażem wg projektu gotowego typowego Archeton G-9 na działce nr 2832/1 położonej w W. Zatwierdzony ww. decyzją projekt budowlany przewidywał budynek o wymiarach 4,00 x 10,00 m, który powinien być usytuowany w odległości 1,50 m od granicy z działką nr 2833/1, własności J. i M. D. Decyzją z dnia (...) sierpnia 2003 r. ((...)) Wojewoda utrzymał powyżej opisaną decyzję w mocy.

W związku z interwencją właścicieli działki nr 2833/1, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) przeprowadził kontrolę i ustalił, że inwestor w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę i zrealizował na ww. działce budynek gospodarczo-garażowy o wymiarach 5,00 x 10,00 m w odległości 1,00 m od granicy działek. Organ I instancji stwierdzając powyższe, prowadził postępowanie w trybie art. 50 i 51 P.b.

W toku prowadzonego postępowania PINB w (...) kilkakrotnie wydawał decyzje, które w administracyjnym toku instancji były uchylane.

Decyzją z dnia (...) września 2007 r. ((...)) PINB w (...) nakazał M. i H. B. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. dokonanie rozbiórki części budynku gospodarczego z garażem w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z przepisami, tak, aby odległość od granicy działki wynosiła 1,5 m oraz sporządzenie do dnia 31 grudnia 2007 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robot budowlanych opracowanego przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia (...) października 2007 r. ((...)) utrzymał w mocy powyżej opisaną decyzję.

Na skutek złożonej skargi sprawa była przedmiotem kontroli przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 950/07 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję PINB w (...) z dnia (...) września 2007 r. Sąd wskazał na zastosowanie przez organy niewłaściwej kolejności, przy nakładaniu obowiązków na inwestora, o jakich mowa w art. 51 P.b.

W dalszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt II OSK 1933/09 oddalił skargę kasacyjną złożoną od powyżej opisanego wyroku.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...), wykonując wskazania zawarte w wyrokach sądów administracyjnych, decyzją z dnia (...) marca 2011 r. ((...)), nakazał J. B. i A. B. (aktualnym właścicielom działki nr 2832/1) sporządzenie i przedłożenie w terminie do 30 września 2011 r. projektu zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, opracowanego przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje.

Wobec niewykonania przez zobowiązanych nałożonego obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) decyzją z dnia (...) lipca 2012 r. znak: (...), na podstawie art. 51 ust. 5 P.b. nakazał J. B. oraz A. B., jako właścicielom działki nr ewid. 2832/1 rozbiórkę budynku gospodarczego z garażem, położonego w W. przy ul. (...), w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r.

Na skutek złożonego przez J. B. odwołania powyższa decyzja została przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego uchylona w całości decyzją z dnia (...) kwietnia.2013 r., Nr (...) r. a sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu decyzją z dnia (...) czerwca 2013 r., znak: (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w (...) nakazał J. B. i A. B., jako właścicielom działki nr ewid. 2832/1 rozbiórkę budynku gospodarczego z garażem położonego w W. przy ul. (...). Powołując się na art. 51 ust. 5 P.b. organ podał, że istotne odstąpienie od projektu budowlanego i niewywiązanie się przez inwestorów z nałożonego na podstawie art. 51 ust. 3 P.b. obowiązku (sporządzenie projektu budowlanego zamiennego), stanowi podstawę do wydania przez organ decyzji nakazującej rozbiórkę całości budynku gospodarczego z garażem.

Odwołanie od tej decyzji złożyli J. B. i A. B. - reprezentowani przez pełnomocnika A. B., wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania organu I instancji. Zawnioskowali także o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia sprawy w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości o nr ewid. 2832/1 i 2833/1 w W.

Odwołujący zarzucili niewłaściwe zastosowanie art. 51 ust. 5 P.b., bowiem wykonali ciążący na nich obowiązek i przedłożyli na wezwanie Sądu projekt budowlany zamienny, do akt postępowania sądowego, prowadzonego przez WSA w Rzeszowie pod sygn. akt II SA/Rz 944/12, w którym to postępowaniu Sąd uchylił decyzję WINB w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W związku z powyższym organ ten był w posiadaniu projektu budowlanego zamiennego na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że zastosowany przez organ art. 51 ust. 5 P.b. ma na celu jedynie wyegzekwowanie od inwestora wykonania obowiązku przedłożenia tegoż projektu. Tym samym po przedłożeniu projektu, ww. artykuł nie powinien mieć zastosowania. Zarzucili ponadto naruszenia przepisów postępowania tj. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nie podjęcie wszystkich kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności pominięcie, że projekt budowlany zamienny zalega w aktach postępowania administracyjnego PINB lub WINB, jak też błędne uzasadnienie zaskarżonej decyzji ograniczające się do opisania historii prowadzonych dotychczas postępowań zakończonych uchylonymi decyzjami.

W dalszej części odwołania zawnioskowali o zwrócenie się do WSA

w Rzeszowie o sprowadzenie akt postępowania sądowego prowadzonego pod sygn. akt II SA/Rz 944/12 (jeżeli akta postępowania nie zostały już zwrócone), w celu dopuszczenia dowodu z dokumentu w postaci projektu zamiennego dotychczas wykonanych robót budowlanych budynku gospodarczego, zlokalizowanego w W. na działce 2832/1 lub sprowadzenie akt postępowania administracyjnego prowadzonego pod znakiem (...), w których znajduje się pismo strony z dnia (...).11.2012 r. zawierające kserokopię ww. projektu oraz informacje, że oryginał przedłożony został do akt sądowych WSA w Rzeszowie pod sygn. akt II SA/Rz 944/12, w celu dopuszczenia dowodu z tego dokumentu. Zaznaczyli, że niedotrzymanie terminu wykonania obowiązku dostarczenia dokumentacji projektowej nie może być podstawą orzeczenia nakazu rozbiórki budynku.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia (...) sierpnia 2013 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości zaskarżoną decyzję i jednocześnie nakazał J. B. i A. B., jako właścicielom działki nr ewid. 2832/1, rozbiórkę budynku gospodarczego z garażem o wymiarach 5,00 x 10,00m, położonego na działce nr 2832/1 w W. przy ul. (...).

Organ uznał, że PINB w (...) dokonał prawidłowego rozstrzygnięcia, jednakże korekty wymaga sentencja decyzji (nie podano wymiarów budynku gospodarczego z garażem który ma być rozebrany) a uzasadnienie uzupełnienia.

Organ odwoławczy podał, że bezspornym w sprawie jest, że inwestor budując budynek gospodarczo-garażowy na działce nr 2832/1, położonej w W. w sposób istotny odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę i zrealizował budynek gospodarczo garażowy o wymiarach 5,00 x 10,00 m w odległości 1,00 m od granicy działki, a nie budynek gospodarczo-garażowy o wymiarach 4,00 x 10,00 m usytuowany 1,5 m od granicy działki (jak zakładał zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy (...) z dnia (...).07.2003 r. Nr (...) projekt budowlany). Powyższe stwierdzenie obligowało organ do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Podano, że organ nadzoru budowlanego nakładając decyzją obowiązek sporządzenia i przedłożenia w określonym terminie projektu zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, opracowanego przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., umożliwia legalizację popełnionej samowoli budowlanej. Natomiast projekt budowlany zamienny powinien zawierać elementy wymienione w art. 34 ust. 3 P.b., być przekazany w oryginale i w ilości określonej w tym przepisie. Na podmiocie zobowiązanym do dostarczenia projektu budowlanego zamiennego spoczywa obowiązek przedłożenia projektu opracowanego zgodnie z przepisami. Samo przedłożenie projektu zamiennego, wbrew twierdzeniu odwołujących nie prowadzi do zalegalizowania popełnionej samowoli. Dopiero treść przedłożonego przez inwestora projektu zamiennego może stanowić wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego. W przypadku, gdy inwestor sporządzi i przedstawi zamienny projekt budowlany, którego założenia nie będą odpowiadały przepisom techniczno-budowlanym, orzeczony zostanie nakaz rozbiórki.

WINB wskazał, że do akt organu I instancji dołączone zostało opracowanie (zwrócone przez WSA w Rzeszowie przy sprawie o sygn. akt II SA/Rz 944/12), na które wskazano w odwołaniu a zatytułowane "Projekt budowlany zmian z dotychczas wykonanych robót budowlanych budynku gospodarczego zlokalizowanego w W. nr ewid. działki 2832/1" opracowane przez Zespół Usług Projektowych w (...) w styczniu 2006 r. w ilości: jeden oryginał i dwie nieuwierzytelnione kserokopie. Opracowanie to (uznane za oryginał) składa się z 9 stron w tym: strony tytułowej z podpisem projektanta naniesionym kolorem niebieskim, dwóch stron opisu także z podpisem projektanta naniesionym kolorem niebieskim oraz 6 stron z rysunkami (dwie formatu A4 oznaczone jako nr 4 i nr 8 i cztery formatu A3 oznaczone nr 1, nr 6 i nr 7). Wśród rysunków tylko rysunek z nr 7 posiada oryginalny podpis projektanta, pozostałe stanowią nieuwierzytelnione kopie. Na kopiach rysunków oznaczonych: nr 1 (rzut parteru), nr 1 (plan sytuacyjny) oraz nr 4 (przekrój A-A) znajdują się czerwone pieczątki wraz z podpisem rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Organ zaznaczył, że zarówno z treści opisu jak i rysunków wynika, że opracowanie powyższe - nazwane projektem budowlanym zmian z dotychczas wykonanych robót budowlanych - dotyczy budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 2832/1 o wymiarach 5,00 x 12,70 m. Tymczasem zaskarżona decyzja dotyczy obiektu budowlanego (budynku gospodarczego z garażem) o wymiarach 4,00 x 10,00 m, który został wykonany o wymiarach 5,00 x 10,00 m i w odległości od granicy działki innej niż w projekcie. Dwie kserokopie wyżej opisanego opracowania zawierają po 12 stron, wszystkie formatu A4.

WINB stwierdził, że powyższe nie stanowi opracowania jakie powinien zawierać projekt budowlany zamienny - zgodnie z art. 34 ust. 3 P.b. Brak jest bowiem projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na aktualnej mapie obejmującej określenie granic działki, usytuowanie, obrys i układ istniejącego i projektowanych obiektów a także istniejącego i projektowanego uzbrojenia. Opracowanie to nie wskazuje sposobów doprowadzenia wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi. Nadto samo opracowanie nie jest oryginałem, jego zawartość stanowi część oryginałów, a część kserokopii.

Organ zaznaczył, że w przypadku, gdy przedłożone przez zobowiązanych opracowanie nie może być uznane za projekt zamienny zgodny z przepisami Prawa budowlanego, organ prowadzący postępowanie uznaje, że zobowiązani nie przedłożyli projektu w terminie, do dostarczenia którego zobowiązani zostali decyzją. W takiej sytuacji, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., zastosowanie znajduje art. 51 ust. 5 P.b. mianowicie organ zobowiązany jest wydać jedną z decyzji: nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych, bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Z akt sprawy wynika, że w roboty przy przedmiotowym obiekcie są zakończone, w związku z tym nie może być wydana decyzja o zaniechaniu dalszych robót, jak też nie możne być wydana decyzja nakazująca doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego w sytuacji, gdy w danym miejscu wybudowany został nowy od podstaw obiekt. W tej sytuacji za zasadne organ uznał nakazanie J. B. i A. B. (aktualni właściciele działki) rozbiórki budynku gospodarczego z garażem o wymiarach 5,00 x 10,00 m, położonego na działce nr 2832/1 w W. przy ul. (...).

Końcowo zaznaczono, że zawarty w odwołaniu wniosek o zawieszenie postępowania, zostanie rozpatrzony przez organ odrębnie. Wyjaśniono również, że zarówno wyroki Sądów jak i rozstrzygnięcia organów wyższej instancji stanowią wytyczne i wskazówki, które organ administracji publicznej, rozpatrując sprawę ponownie w wyniku uchylenia swojej decyzji, jest zobowiązany uwzględnić.

Skargę na opisaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie złożyli J. B. i A. B. - zastępowani przez pełnomocnika A. B. i wnieśli o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji obu instancji. Skarżący zawnioskowali także o zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucili naruszenie:

- art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy zaistniała postawa do zawieszenia postępowania;

- art. 139 k.p.a. poprzez wydanie decyzji na niekorzyść odwołujących, w sytuacji gdy organ winien uchylić decyzję a sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia;

- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez przedwczesne uznanie przez organ odwoławczy, że przedłożony projekt zamienny nie spełnia wymagań formalnych;

- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i pominięcie zalegającego w aktach PINB lub WINB projektu budowlanego zamiennego;

- art. 78 w zw. z art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a tym samym naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa - art. 8 k.p.a.;

- naruszenie art. 9 k.p.a. - poprzez niewyjaśnienie stronie skarżącej całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych;

- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie odwołania J. B., które zostało skutecznie złożone do organu.

Skarżący alternatywnie zarzucili niewłaściwe zastosowanie art. 51 ust. 5 P.b. poprzez błędne nakazanie rozbiórki budynku gospodarczego z garażem, podczas gdy strona wykonała ciążący na niej obowiązek i przedłożyła na wezwanie Sądu projekt budowlany zamienny. Strona podała, że przepis ten ma na celu wyegzekwowanie od inwestora wykonania obowiązku przedłożenia projektu. Nadto nakaz rozbiórki mógł dotyczyć jedynie części obiektu, tj. niezgodnej z pozwoleniem na budowę.

W odpowiedzi na skargę WINB, podtrzymując stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, wniósł o oddalenie skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznający skargę na akt administracyjny (tu decyzja) dokonuje jego oceny mając na uwadze wyłącznie stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia aktu, jak i stan sprawy istniejący na ten dzień, a wynikający z akt administracyjnych (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu (tu decyzja) rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa uzasadniającego usunięcie tej decyzji z obrotu prawnego. W konsekwencji więc, zgodne z art. 151 p.p.s.a., skarga podlegała oddaleniu.

Postępowanie administracyjne w sprawie niniejszej prowadzone było na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), dalej "P.b." Przepisem prawa materialnego, który został zastosowany wobec skarżących był art. 51 ust. 1 pkt 5 P.b. Stanowi on: "W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego".

W myśl ust. 1 pkt 3, wymienionego w cytowanym wyżej przepisie, właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, przy czym przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

O tym z kolei co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego rozstrzyga wykładany a contrario art. 36a ust. 5 P.b. Według art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 P.b. za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego należy uznać zmianę zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu i zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, a to m.in. jego długości i szerokości, co miało miejsce w kontrolowanym postępowaniu i jest bezsporne. Inwestorzy zrealizowali bowiem na działce nr 2831/1 w W. budynek gospodarczy z garażem o wymiarach 5x10 m w odległości 1 m od granicy z działką nr 2833/1, a który zgodnie z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy (...) z dnia (...) lipca 2003 r. ((...)) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę, powinien zostać usytuowany w odległości 1,50 m. od granicy z działką nr 2833/1 i posiadać wymiary 4x10 m.

Prawidłowo zatem w tej sytuacji organ nadzoru budowlanego uruchomił postępowanie naprawcze w celu doprowadzenia do zgodności z prawem zrealizowanych robót budowlanych i również prawidłowo decyzją z dnia (...) marca 2011 r. ((...)), wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. PINB w (...) nałożył na inwestorów J. B. i A. B. obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego oraz określił termin wykonania tego obowiązku (do dnia (...).09.2011 r.).

Zgodnie z art. 51 ust. 4 P.b. po upływie terminu określonego w decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku oraz wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W przypadku zaś niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję przewidzianą w cytowanym wyżej art. 51 ust. 5 P.b.

W rozpoznawanej sprawie wydany nakaz rozbiórki budynku gospodarczego z garażem, z powołaniem się na przepis art. 51 ust. 5 P.b., jest konsekwencją niewykonania w terminie przez stronę skarżącą obowiązku nałożonego wspomnianą wyżej decyzją organu nadzoru budowlanego z dnia (...) marca 2011 r.

W ocenie Sądu, ustalony stan faktyczny sprawy niniejszej znajduje odzwierciedlenie w zebranym materiale dowodowym, który - wbrew zarzutom skargi - został przez organy administracji oceniony zgodnie z regułami k.p.a. (art. 77 § 1 i 80), prowadząc do prawidłowego zastosowania ww. normy prawa materialnego. Stąd też nie budzi jakichkolwiek wątpliwości Sądu, że skarżący nie przedłożyli projektu budowlanego zamiennego, a tym samym nie wykonali w terminie obowiązku określonego decyzją PINB z dnia (...) marca 2011 r.

W szczególności nie można zgodzić się z zarzutami skargi, że w sprawie nie może być zastosowany art. 51 ust. 5 P.b., gdyż projekt budowlany zamienny został przez nich przedłożony, ale tylko z uchybieniem terminu.

W orzecznictwie (do którego odwołali się skarżący) (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2006 r. VII SA/Wa 441/06, Lex nr 304161) istotnie prezentowany jest pogląd, że przepis art. 51 ust. 5 P.b. ma na celu wyegzekwowanie od inwestora wykonanie obowiązku, przedłożenia projektu zamiennego i nie powinien mieć zastosowania do sytuacji, w których projekt ten został przedłożony z niewielkim uchybieniem terminu (termin wykonania ww. obowiązku określony w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. ma charakter procesowy). Pogląd ten podziela również Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej, co nie zmienia jednak jego oceny, iż zastosowanie przepisu art. 51 ust. 5 P.b. - w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy było prawidłowe.

Trzeba podkreślić, że wykonanie projektu budowlanego zamiennego jest niezbędnym elementem trybu przewidzianego w art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. Z funkcji tego przepisu, a więc z tego, że chodzi w nim o doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, wynika, że projekt budowlany zamienny powinien zawierać przedstawienie robót, które w tym celu należy wykonać. Ponadto taki projekt musi, odpowiednio do zakresu zmian, odpowiadać projektowi budowlanemu (art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. zd. ostatnie). W tym przepisie stwierdzono bowiem dosłownie, że "przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje odpowiednio do zakresu zmian".

Zatem w rozpoznawanej sprawie projekt budowlany zamienny winien spełniać wszystkie wymogi projektu budowlanego. W związku z tym powinny mieć do niego zastosowanie wszystkie przepisy dotyczące projektu budowlanego, a więc i art. 35 ust. 1 P.b., który określa zakres sprawdzenia tego projektu przez właściwy organ.

Dopiero treść przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego stanowić będzie wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego (zob. wyrok NSA z dnia 25 września 2008 r. II OSK 1087/07, z dnia 16 marca 2009 r., II OSK 357/08).

Z ustaleń dokonanych zaskarżoną decyzją wynika, że do akt organu I instancji dołączone zostało (zwrócone przez tut. Sąd przy sprawie II SA/Rz 944/12) opracowanie - na które powołano się w odwołaniu - zatytułowane "Projekt budowlany zmian z dotychczas wykonanych robót budowlanych budynku gospodarczego zlokalizowanego w W. nr ewid. działki 2832/1", opracowane w styczniu 2006 r. przez Zespół Usług Projektowych w (...) (R. M., R. R.). Opracowanie to, jak wynika z treści opisu i rysunków dotyczy budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 2832/1 o wymiarach 5x12,70 m. Tymczasem skarżona decyzja dotyczy budynku gospodarczego z garażem o wymiarach 4x10, który wykonany został w odległości od granicy z działką nr 2833/1 innej niż w zatwierdzonym projekcie budowlanym i o wymiarach 5x10 m, zaś obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego ww. obiektu nałożony został na skarżących decyzją z dnia (...) marca 2011 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opracowanie z 2006 r. zostało szczegółowo opisane (zbędne jest więc ponowne jego opisywanie) i wyłożono w nim w sposób dostatecznie klarowny, z odwołaniem się do przepisu art. 34 ust. 3 P.b., powody, które nie pozwalają uznać to opracowanie za projekt zamienny zgodny z przepisami P.b.

Sąd podziela motywację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która przemawia za rozstrzygnięciem podjętym przez organ II instancji. W trafnej jego ocenie skarżący nie przedłożyli projektu budowlanego zamiennego zgodnego z przepisami P.b., co w konsekwencji prowadzić musiało do zastosowania przepisu art. 51 ust. 5 P.b. (wobec zakończenia robót budowlanych przy przedmiotowym obiekcie).

Sąd nie podziela zarzutu naruszenia art. 97 ust. 1 pkt 4 k.p.a., gdyż dla organu nadzoru budowlanego istotną jest ocena, czy i jakich odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i pozwolenia na budowę dopuścił się inwestor (skarżący). Ocena ta nie zależy od uprzedniego wyjaśnienia kwestii przebiegu granicy między działkami sąsiednimi (nie jest to zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.).

Nie znajduje też Sąd podstaw, wbrew zarzutom skargi, do przypisania organom naruszenia pozostałych przepisów k.p.a. wymienionych w skardze, zwłaszcza art. 80 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie odwołania J. B., co nie miało miejsca.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.