Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2163936

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 25 października 2016 r.
II SA/Rz 854/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia Rady Gminy (.) na postanowienie z dnia 27 lipca 2016 r. o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi SW na uchwałę Rady Gminy (.) z dnia (.) stycznia 2016 r. nr (.) w przedmiocie likwidacji szkoły podstawowej - postanawia -

I.

umorzyć postępowanie zażaleniowe,

II.

zwrócić Radzie Gminy (.) kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem wpisu od cofniętego zażalenia.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej uchwały w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w (.).

Z zachowaniem ustawowego terminu zażalenie na powyższe orzeczenie wniosła Rada Gminy (.).

W dniu 30 września 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika Rady zawierające oświadczenie o cofnięciu ww. zażalenia.

W myśl art. 178a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718) dalej: "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny umorzy na posiedzeniu niejawnym postępowanie kasacyjne, jeżeli strona skutecznie cofnęła skargę kasacyjną przed jej przedstawieniem wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Tę samą regulację, z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a., stosować należy w postępowaniu zażaleniowym. Kwestię cofnięcia środka zaskarżenia reguluje zaś, odpowiednio stosowany w postępowaniu zażaleniowym z mocy art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., przepis art. 60 p.p.s.a. Zgodnie z nim, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Wobec powyższego, na podstawie art. 178a w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie stwierdzono bowiem występowania negatywnych przesłanek, które przemawiałyby za koniecznością uznania oświadczenia o cofnięciu zażalenia za niedopuszczalne.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.