Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2130693

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 9 września 2016 r.
II SA/Rz 837/16
Informacja przetworzona.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: WSA Elżbieta Mazur-Selwa.

Sędziowie WSA: Piotr Godlewski Marcin Kamiński (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2016 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej

I.

uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...), znak: (...);

II.

zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. R. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi RR jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) maja 2016 r. nr (...), utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...), wydaną w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:

Wnioskiem z dnia 11 marca 2011 r. RR (skarżący) zwrócił się o udostępnienie informacji publicznej obejmującej rejestr wszystkich umów, których stroną jest Gmina (...), z wyłączeniem umów o pracę, za okres od 1 stycznia 2011 r. do 1 stycznia 2016 r., jeżeli rejestr taki istnieje i zawiera informacje na temat daty zawarcia umowy, jej przedmiotu oraz podmiotu, z którym umowa została zawarta, lub kopie wszystkich umów za wskazany okres z wyłączeniem umów o pracę, jeżeli rejestr taki nie istnieje. Jeżeli natomiast tego rodzaju rejestr istnieje, jednak nie obejmuje całości wskazanego okresu, skarżący wniósł o jego kopię oraz kopię umów za okres nieobjęty rejestrem.

Pismem z dnia 21 marca 2016 r. Prezydent Miasta (...) poinformował wnioskodawcę, że Gmina (...) nie prowadzi kompleksowego rejestru zawartych umów. Największym istniejącym rejestrem jest rejestr umów zawartych w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych, który i tak nie obejmuje co najmniej kilkuset umów zawieranych w skali jednego roku. Organ wezwał jednocześnie skarżącego, aby w celu uzyskania kopii umów wraz ze wskazanym wyżej rejestrem, w terminie 7 dni wykazał przesłankę "szczególnie istotnego interesu publicznego" z art. 3 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, ponieważ znacząca obszerność wniosku czyni z żądanych informacji informację przetworzoną.

Zdaniem Prezydenta znacząca obszerność wniosku powoduje, że żądana przez skarżącego informacja publiczna jest informacją publiczną przetworzoną, wobec czego organ wezwał wnioskodawcę do wykazania w terminie 7 dni, że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W odpowiedzi na wezwanie skarżący zakwestionował stanowisko organu podnosząc, że wyszukania żądanej informacji publicznej nie można utożsamiać z jej przekształceniem, a zatem żądana przez niego informacja nie nosi waloru informacji publicznej przetworzonej.

Decyzją z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...), wydaną na podstawie art. 16 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ("u.d.i.p."), Prezydent Miasta (...) odmówił udostępnienia skarżącemu informacji publicznej przetworzonej, obejmującej kopie umów, których stroną jest Gmina (...), Miasto (...) lub Prezydent Miasta (...) za okres od 1 stycznia 2011 r. do 1 stycznia 2016 r.

W ocenie organu szeroki zakres żądanej informacji publicznej powoduje, że informacja ta jest informacją publiczną przetworzoną, której udostępnienie jest uzależnione od wykazania przez wnioskodawcę, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., że jej uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Skoro skarżący interesu takiego nie wykazał, organ zobligowany był do wydania decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji.

Odnosząc się do argumentów wnioskodawcy podał, że przeprowadzenie procedur niezbędnych do uzyskania i opracowania końcowej informacji wymaga uzyskania dostępu do informacji od wszystkich wydziałów Urzędu Miasta (...) jak również wyselekcjonowania umów, często powiązanych z innymi dokumentami (dokumentami dotyczącymi zapytań ofertowych, przetargów i innych zamówień publicznych oraz wniosków o dofinansowanie lub akt osobowych dla umów cywilnoprawnych). We wskazanym przez wnioskodawcę zakresie znajdowały się umowy zarchiwizowane oraz umowy, których udostępnienie musi zostać poprzedzone podjęciem wielu czynności intelektualnych - anonimizacji oraz usunięciu danych nie podlegających udostępnieniu. Realizacja procesu zmierzającego do udostępnienia przeszło kilkuset umów zawartych w okresie wskazanym przez wnioskodawcę zakłóciłaby wykonywanie zadań przez Urząd Miasta oraz spowodowałaby utrudnienie w bieżącej pracy Urzędu, związanej z poniesieniem dużego wysiłku, zwłaszcza organizacyjnego i czasowego, jak również poniesieniem dużych nakładów ekonomiczno-finansowych. Tym samym po stronie wnioskodawcy nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie żądanej informacji.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu w zakresie kwalifikacji żądanej informacji jako informacji publicznej przetworzonej. W jego ocenie czynności niezbędne do udostępnienia wnioskowanej informacji nie stanowią przetworzenia informacji, lecz sprowadzają się jedynie do jej wyszukania. Tym bardziej, że konieczność poszukiwania informacji związana jest z niewłaściwym obiegiem i archiwizacją dokumentów wewnątrz Urzędu, co powoduje, że "z informacji publicznej prostej robi się informacja przetworzona".

Nie uwzględniając odwołania, zaskarżoną decyzja z dnia (...) maja 2016 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) kwietnia 2016 r.

Podzielając w całości stanowisko organu I instancji Kolegium podało, że żądane przez skarżącego informacje dotyczą informacji publicznej przetworzonej, a zatem mogą być udostępnione w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organ I instancji na dzień złożenia wniosku nie dysponował gotową informacją i musiałby poprzedzić jej wytworzenie złożonymi działaniami, co szczegółowo zostało wyjaśnione w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji i co w pełni uzasadniało zaliczenie wnioskowanej informacji jako informacji publicznej przetworzonej. Przetworzenie informacji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych. W świetle powyższego, skoro skarżący nie wykazał istnienia szczególnie uzasadnionego interesu publicznego, a w ocenie organu odwoławczego żądane informacje nie mają znaczenia z punktu widzenia efektywności funkcjonowania państwa, a zatem ich udostępnienie służyłoby wyłącznie realizacji indywidualnych celów wnioskodawcy, w pełni zasadnie organ I instancji odmówił udostępnienia informacji odwołującemu się.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Prezydenta Miasta (...), zobowiązanie organu od udostępnienia wnioskowanej informacji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący podtrzymał dotychczas stawiane zarzuty związane z błędnym w jego ocenie przyjęciem, że czynności, które musiałby podjąć organ w celu udostępnienia żądnej informacji powodują, że jest ona informacją publiczną przetworzoną, a zatem jej udzielenie jest uzależnione od wykazania szczególnie uzasadnionego interesu publicznego. Skarżący nie powinien zostać obciążony negatywnymi skutkami sposobu w jaki organ organizuje swoją pracę i przechowuje spisane na papierze dokumenty, tym bardziej, że wnioskując o każdy z dokumentów z osobna niewątpliwie informację taką by otrzymał. Udostępnianie na wniosek poszczególnych dokumentów składających się na informację publiczną przetworzoną zawsze jest wszak związane z koniecznością jego wyszukania, jako że celem ustawodawcy było umożliwienie uzyskania informacji w postaci zredagowanej, zsyntetyzowanej, analitycznej, jeżeli taka forma jest konieczna by ogól obywateli mógł na jej podstawie wnioskowań i oceniać, a nie ograniczanie tego prawa w sytuacji, gdy organ uzna, że do udostępnienia jest zbyt duża ilość dokumentów. Zdaniem skarżącego anonimizacja dokumentów nie jest czynnością intelektualną, która uzasadniałaby przyjęcie, że jej dokonanie stanowi przetworzenie informacji publicznej prostej. Nie sposób również uznać, że udostępnienie informacji publicznej na wniosek jest w stanie zakłócić funkcjonowanie urzędu, gdyż udostępnienie informacji należy w świetle art. 61 Konstytucji RP i u.d.i.p. do obowiązków organu. Zwłaszcza, że korzystanie przez obywatela z prawa dostępu do informacji publicznej jest urzeczywistnieniem demokratycznych zasad funkcjonowania władzy publicznej w polskim państwie prawnym oraz warunkiem świadomego uczestnictwa obywateli w podejmowaniu rozstrzygnięć.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod rozwagę wszelkie naruszenia prawa niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów. Jednocześnie należy stwierdzić, że kryterium legalności podlega uwzględnieniu w fazie orzekania w granicach wyznaczonych w art. 145-150 p.p.s.a. albo w przepisach szczególnych.

W niniejszej sprawie skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego, którego postać i stopień uzasadniają ingerencję judykacyjną sądu administracyjnego. Organy orzekające w sprawie z jednej strony dopuściły się naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało bezpośredni i istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, z drugiej zaś - w sprawie doszło do naruszenia podlegających zastosowaniu przepisów prawa materialnego poprzez ich błędną wykładnię.

Zasadniczym przedmiotem sporu jest zagadnienie kwalifikacji wniosku skarżącego w świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jako wniosku o udostępnienie informacji przetworzonej.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący zwrócił się do organu pierwszej instancji o udostępnienie informacji publicznej obejmującej rejestr wszystkich umów, których stroną jest (...), z wyłączeniem umów o pracę, za okres od 1 stycznia 2011 r. do 1 stycznia 2016 r., jeżeli rejestr taki istnieje i zawiera informacje na temat daty zawarcia umowy, jej przedmiotu oraz podmiotu, z którym umowa została zawarta, lub kopie wszystkich umów za wskazany okres z wyłączeniem umów o pracę, jeżeli rejestr taki nie istnieje. Jeżeli natomiast tego rodzaju rejestr istnieje, jednak nie obejmuje całości wskazanego okresu, skarżący wniósł o jego kopię oraz kopię umów za okres nieobjęty rejestrem. W ocenie organów orzekających w sprawie "znacząca obszerność wniosku" oraz fakt, że organ na dzień złożenia wniosku nie dysponował gotową informacją i musiałby poprzedzić jej wytworzenie złożonymi działaniami, uzasadniają kwalifikację, że wniosek skarżącego dotyczy informacji przetworzonej. Organ odwoławczy wskazał m.in., że przetworzenie informacji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych.

Ocena prawna sformułowana przez organy orzekające w sprawie na tle pojęcia informacji przetworzonej jest niezupełna i przedwczesna, natomiast dokonane ustalenia faktyczne istotne z punktu widzenia prawidłowej kwalifikacji wniosku skarżącego jako dotyczącego informacji prostej albo przetworzonej są niewystarczające, aby prawidłowo rozstrzygnąć sprawę o udostępnienie informacji publicznej. Przesądza to o częściowej wadliwości matrerialnoprawnej oraz wadliwości procesowoprawnej zaskarżonych decyzji, wynikającej z naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p.

Formułując tego rodzaju legalnościowy zwrot stosunkowy, Sąd uwzględnił następujące przesłanki:

1. W literaturze oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym zasadnie przyjmuje się, że z informacją przetworzoną możemy mieć do czynienia w dwóch odmiennych sytuacjach (zob. np. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Komentarz do art. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, LEX, stan prawny: 2015.11.01).

Po pierwsze, informacją przetworzoną jest informacja jakościowa nowa, nieistniejąca dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i formie, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Wytworzenie takiej informacji wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej (zob. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 26 września 2005 r., II SA/Kr 984/05, LEX nr 869735). Przetworzeniem informacji jest zebranie lub zsumowanie, często na podstawie różnych kryteriów, pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Te pojedyncze wiadomości mogą być ze sobą w różny sposób powiązane i mogą występować w różnej formie. Przetworzenie jest równoznaczne z koniecznością odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez jednostkę samodzielnej interpretacji i oceny (zob. np. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 grudnia 2005 r., IV SAB/Wr 47/05, LEX nr 887699).

Po drugie, informacją przetworzoną może stać się także tzw. informacja prosta będąca w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, jeżeli rozmiar i zakres żądanej informacji tego rodzaju "przesądza o tym, że w istocie rzeczy mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej". Oznacza to, że żądana informacja w jej elementach składowych już istnieje, jednak suma informacji prostych tworzy "nową jakość", wymagając uprzedniego podjęcia wielu, złożonych czynności intelektualnych (np. czynności analitycznych, sporządzania zestawień lub opracowań).

2. W sprawie będącej przedmiotem skargi należy przyjąć, że wniosek skarżącego nie może być a limine kwalifikowany jako żądanie udostępnienia informacji przetworzonej w pierwszym znaczeniu. Jak bowiem wynika to z treści wniosku, skarżący wniósł o udostępnienie rejestru określonych typów umów za pewien okres czasu, o ile tego rodzaju rejestr istnieje w zasobach organu, natomiast jeżeli rejestr nie istnieje - skarżący zażądał przygotowania zestawienia wskazanych umów oraz wykonania wszystkich ich kopii. Ponieważ z ustaleń dokonanych w sprawie wynika, że organ nie dysponował wskazanym przez rejestrem umów, dlatego należy przyjąć, że wniosek skarżącego obejmował w istocie żądanie fizycznego udostępnienia kopii wszystkich umów odpowiadających sformułowanym kryteriom. Istnienie tego rodzaju umów zostało potwierdzone przez organ pierwszej instancji, co w konsekwencji oznacza, że informacje objęte powyższymi umowami stanowią sumę informacji prostych. Sporne między stronami jest natomiast to, czy z uwagi na rozmiar i zakres żądanych informacji prostych istnieją podstawy do uznania, że zbiór powyższych informacji stanowi informację przetworzoną.

3. W ocenie Sądu ustalenia faktyczne organów orzekających w sprawie są niewystarczające, aby odpowiedzieć na powyższe pytanie.

Warunkiem bowiem uznania zbioru informacji prostych za informację przetworzoną jest wykazanie przez właściwe organy, że: 1) określone uwarunkowania organizacyjne, ekonomiczne, finansowe lub pracownicze procesu przygotowywania żądanych informacji w urzędzie obsługujących organ; 2) ilość oraz złożonych charakter czynności intelektualnych związanych z przygotowywaniem i opracowywaniem zbioru informacji prostych; 3) rozmiar, zakres lub charakter informacji prostych wchodzących w skład powyższego zbioru, świadczą o tym, że suma żądanych informacji prostych jest wynikiem ich "intelektualnego i organizacyjnego przetworzenia", tworząc "nową jakość" informacyjną.

Również w orzecznictwie zauważa się, że w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań (np. dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności). Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną. Potrzebę przetworzenia informacji nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może również polegać na wydobyciu poszczególnych informacji z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych może być traktowana jako informacja przetworzona. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14). Z drugiej jednak strony w rzecznictwie podkreśla się, że "sam fakt czasochłonnego procesu odnajdywania żądanej informacji, czy też jej porządkowania, nie stanowi o przetworzeniu informacji publicznej, albowiem taka informacja nie jest informacją nową. Podobnie, proste zliczenie danych znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, nie stanowi o przetworzeniu informacji publicznej".

Dopiero sytuacja, w której czynności wyodrębnienia informacji prostych ze zbiorów informacji znajdujących się w posiadaniu organu (np. rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań itp.) są związane z koniecznością poniesienia kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, uzasadnia przyjęcie, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej (zob. np. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11; wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12).

4. Oznacza to, że tylko jednoznaczne wykazanie, że ze względu na specyfikę gromadzenia i przechowywania dokumentów, ich obszerność, szczególne zasady prowadzenia biurowości, uwzględnienie wniosku o udostępnienie zbioru informacji prostych wymagałoby podjęcia przez pracowników organu niestandardowych czynności absorbujących znaczny czas, siły osobowe lub środki rzeczowe lub finansowe urzędu obsługującego organ, uzasadnia ocenę, że wniosek ten dotyczy informacji przetworzonej (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14).

5. W niniejszej sprawie organy nie wykazały charakteru oraz zakresu kosztów osobowych, rzeczowych lub finansowych związanych z procesem udostępnienia informacji żądanych przez skarżącego. Sam fakt obszerności danych (kopie wszystkich umów, których stroną jest Gmina (...), z wyłączeniem umów o pracę, za okres od 1 stycznia 2011 r. do 1 stycznia 2016 r.) oraz szacunkowa ilość umów ("kilkaset egzemplarzy, jak wskazał organ pierwszej instancji) nie są jednak wystarczające do przyjęcia kwalifikacji, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Organ zobowiązany do udostępnienia informacji musi bowiem wykazać, czy i w jakim zakresie konieczne do uwzględnienia wniosku skarżącego działania organizacyjne urzędu oraz zaangażowane środki osobowe, rzeczowe lub finansowe mogą doprowadzić do zakłócenia normalnego toku działania urzędu oraz utrudnić mu wykonywanie zadań publicznych.

Organ powinien zatem wskazać precyzyjnie ilość umów objętych żądaniem skarżącego, dokonać określenia rodzajów czynności koniecznych do uwzględnienia wniosku (np. odszukanie wszystkich umów, segregacja i wyodrębnienie umów według kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, dokonanie anonimizacji i usunięcia danych prawnie chronionych, wykonanie kopii umów), określić ilość pracowników koniecznych do wykonania powyższych czynności oraz wskazać relację ilościową tych pracowników do wszystkich pracowników pracujących w urzędzie, określić szacowany czas pracy w godzinach roboczych, wskazać szacowaną ilość środków rzeczowych koniecznych do wykonania kopii (np. papier, toner), wskazać szacowane koszty finansowe wykonania powyższych czynności (koszty osobowe i rzeczowe).

Dopiero w świetle powyższych (pełnych i precyzyjnych) ustaleń stanie się możliwe udzielenie prawidłowej odpowiedzi na pytanie, czy wniosek skarżącego dotyczy tzw. informacji przetworzonej.

Wobec stwierdzenia wskazanych wyżej naruszeń prawa materialnego oraz procesowego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji.

Dokonując ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego, organy orzekające w sprawie zastosują się do oceny prawnej sformułowanej przez Sąd oraz uwzględnią określone powyżej wskazania co do dalszego postępowania zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 153 p.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.