Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 26 stycznia 2009 r.
II SA/Rz 837/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia Piotr Godlewski (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2008 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

B. P. skarżąc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2008 r. Nr (...) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi formularzu PPF wniósł jednocześnie o zwolnienie go od kosztów sądowych.

Wg uzasadnienia wniosku i zawartego w nim oświadczeniu wnioskodawca jest osobą samotną, utrzymującą się z renty w wysokości 731 zł brutto (633 zł netto). Uwzględniając miesięczne wydatki na energię elektryczną - 50 zł. gaz - ok. 48 zł. wodę - 20 zł. podatek od nieruchomości - 27 zł. opał - 100 zł. koszty leczenia 150 zł. (razem 395 zł.), na zakup środków czystości i wyżywienie pozostaje mu kwota ok. 240 zł W tej sytuacji poniesienie kosztów sądowych groziłoby mu całkowitym pozbawieniem środków do życia.

Jedyny wykazany przez skarżącego wartościowy składnik majątku to dom o pow.

ok. 70 m-.

Rozpatrując złożony wniosek stwierdzono, iż zasługuje on na uwzględnienie w całości. Warunkująca przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych przesłanka zawarta jest w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania przez nią braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ocena sytuacji materialno - bytowej B. P. dokonywana przez pryzmat posiadanego przez niego majątku i osiąganych dochodów wskazuje, że opłacenie związanych ze sprawą kosztów sądowych - tak w całości, jak i w części - przekracza jego możliwości płatnicze. Związane jest to zarówno z ponoszonymi przez niego wydatkami na utrzymanie siebie i domu oraz leczenie, a także rodzajem i wysokością kosztów sądowych które wiążą się z wniesieniem skargi (wpis, który w sprawach budowlanych wynosi 500 zł.) oraz tymi, które mogą go dopiero obciążyć w przyszłości (najbardziej prawdopodobne to opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej - 250 zł.).

Rodzaj wydatków wymienionych kwotowo przez skarżącego wskazuje, że dotyczą one zaspokajania jego podstawowych potrzeb życiowych. Również ich wysokość w świetle zasad doświadczenia życiowego nie nasuwa wątpliwości co do ich zawyżenia, jak na potrzeby jednej osoby.

W sytuacji zatem, gdy wydatki te wyczerpują całość dochodów B. P. należy stwierdzić, iż nie ma on żadnych realnych możliwości wygospodarowania środków na pokrycie chociażby części kosztów sądowych związanych ze swoim udziałem w sprawie. Nie posiada on również żadnych zasobów finansowych (oszczędności) ani wartościowych składników majątku, które mogłyby być spieniężone z przeznaczeniem na pokrycie tych kosztów. Brak jest również podstaw do uznania, iż jako osoba samotna, nie pozostająca z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym, może liczyć na wsparcie ze strony innych osób - członków rodziny (w tym kontekście za taką osobę nie może być uznany występujący w sprawie jako jego pełnomocnik brat).

Ponadto wg załączonej kserokopii orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) z dnia 31 stycznia 2007 r. skarżący jest osobą zaliczoną do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności ze wskazaniem na konieczność korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji; pośrednio dowodzi to jego złego stanu zdrowia i zasadniczo wyklucza możliwość podejmowania działań skierowanych na osiągnięcie dodatkowych dochodów.

Skoro zatem skarżący z przyczyn od niego niezależnych nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, skutkuje to przyznaniem mu prawa pomocy co do kosztów sądowych i tym samym wyłącza w tym zakresie w stosunku do niego ustawowy obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.