Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 5 lutego 2009 r.
II SA/Rz 80/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i C. C. na decyzję Wojewody z dnia (...) listopada 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na skutek zażalenia M. C., C. C. i U. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 80/08 - postanawia - odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił zażalenie M. C. i C. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tego Sądu z dnia 18 marca 2008 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi wyżej wymienionych na decyzję Wojewody z dnia (...) listopada 2007 r. znak: (...), dotyczącą odmowy zwroty wywłaszczonej nieruchomości.

Dnia 23 grudnia 2008 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo M. C., U. C. oraz C. C. zatytułowane: "odpowiedź na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 grudnia 2008 r.", kwestionujące zasadność powyższego rozstrzygnięcia.

Przyjmując, iż powołane wyżej pismo stanowi zażalenie na wskazane w nim postanowienie z dnia 4 grudnia 2008 r. oraz wobec faktu, iż jest ono jedynie kserokopią, wezwano składających go do podpisania wniesionego środka zaskarżenia bądź też do nadesłania jego oryginału. Wskazano równocześnie termin 7 dni na wykonanie wezwania oraz rygor w postaci odrzucenia zażalenia na wypadek niezastosowania się do treści tego wezwania.

Wezwanie doręczono wyżej wymienionym dnia 12 stycznia 2009 r.

W odpowiedzi na powyższe (w piśmie nadanym w dniu 17 stycznia 2009 r.) M. C., U. C. oraz C. C. oświadczyli, iż dopełnili wszystkich formalności.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Środek zaskarżenia w postaci zażalenia stanowi jeden z rodzajów pism procesowych, a jako takie powinien spełniać wszelkie wymogi przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym, co wynika z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wymogi te określa art. 46 p.p.s.a., który w § 1 pkt 4 wskazuje, iż każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego bądź też pełnomocnika. Podpis musi być przy tym własnoręczny, bowiem służy prawidłowej identyfikacji podmiotu, który go składa. Celem weryfikacji powyższego składane w Sądzie pismo powinno stanowić oryginał bądź też w sytuacji, gdy jest jedynie kserokopią, winno zawierać oryginalny podpis.

Mając na uwadze powyższe w kontekście okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że zażalenie M. C., U. C. oraz C. C. podlega odrzuceniu wobec nieuzupełnienia jego braku formalnego. Wyżej wymienieniu wzywani byli bowiem, jak już zaznaczono, do podpisania kserokopii złożonego w Sądzie zażalenia bądź też do nadesłania jego oryginału. Mimo upływu wskazanego im siedmiodniowego terminu (w dniu 19 stycznia 2009 r.) nie zastosowali się do treści wezwania, w którym w sposób wyraźny wskazano rygor w postaci odrzucenia przedmiotowego środka zaskarżenia na wypadek milczenia wobec treści wezwania.

Z podanych wyżej przyczyn orzeczono jak w sentencji, w oparciu o art. 194 § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 P.p. s.a.