Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2229056

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 8 czerwca 2016 r.
II SA/Rz 671/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S., B. S., M. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2016 r., Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego w sprawie z ich skargi na wyżej opisaną decyzję postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2016 r., Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego Skarżące wniosły o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że zatwierdzenie zawierającego wiele wskazanych w skardze błędów projektu budowlanego zamiennego, zwłaszcza w odniesieniu do braku zabezpieczenia działki Skarżących przed spływem wód opadowych oraz zaakceptowanie 5 kondygnacji nadziemnych segmentu B i A rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wskutek spławu na ich działkę wód opadowych oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, których nieodwracalność jest charakterystyczna dla robót budowlanych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: "p.p.s.a."): "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

Z powyższej regulacji wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., oraz że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeżeli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważone z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie - w tym przypadku decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że prawo zabudowy (art. 4 Prawa budowlanego) jest prawem podmiotowym każdego, kto posiada prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane (w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego). Zdaniem NSA prawo zabudowy stanowiąc realizację konstytucyjnej zasady ochrony własności podlega szczególnej ochronie. Wszelkie ograniczenia w tym zakresie (tj. wprowadzone przez prawo budowlane ograniczenia praw rzeczowych właściciela gruntu) muszą być podyktowane koniecznością ochrony dóbr o szczególnym znaczeniu - np. bezpieczeństwa, zapewnienia odpowiednich warunków zdrowotnych i higienicznych, ochrony środowiska. (postanowienia NSA z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 729/10, z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1361/11 te i pozostałe powołane w sprawie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach cbois.nsa.gov.pl). Powoduje to, iż w każdym przypadku zarówno sama ingerencja w omawiane prawo jak i zakres tej ingerencji musi być usprawiedliwiony dobrem ogółu. (por. A.Skoczylas: "Wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonalności pozwolenia na budowę w świetle orzecznictwa NSA", w: Administracja, 2006 r., nr 2, s.24-25).

Ponadto nie bez wpływu na ocenę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pozostaje fakt, że niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy przede wszystkim inwestora, a jedynie w niektórych przypadkach może odnosić się także do innych podmiotów. "Kontynuowanie prowadzonych przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd rozstrzygnie wniesioną przez sąsiada skargę na decyzję o pozwoleniu na budowę, odbywa się wyłącznie na ryzyko inwestora, który musi być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie spowoduje konieczność poniesienia kosztów związanych z rozbiórką wznoszonego obiektu budowlanego." (postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 22/05.)

Przekładają powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy stwierdzić należy, że Skarżące nie uprawdopodobniły wystąpienia po ich stronie żadnej z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., na które się powołują.

Skarżące we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazały na bliżej nieokreślone niebezpieczeństwo związane ze spływem wód opadowych oraz akceptację 5-o kondygnacyjnego budynku, których nieodwracalność charakterystyczna jest dla robót budowlanych.

Spływ wód opadowych bez wykazania ewentualnych szkód, które może spowodować jak i ich nieodwracalnego charakteru, czy też powstanie budynku (Skarżąca wskazuje 5-o kondygnacyjnego, w decyzji jest mowa o 4 kondygnacjach) stanowią zwykłe następstwo decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny, przed którymi nie chroni instytucja wstrzymania wykonania decyzji.

Jak już wyżej wskazano na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia następstw decyzji, nie będących zwykłym skutkiem ich wykonania, powodujących dla wnioskodawcy nieodwracalne skutki. Oczywistym jest, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego spowoduje konsekwencje w postaci realizacji, w tym przypadku wielorodzinnego budynku i związany z tym spływ wód opadowych. Skarżące domagając się wstrzymania wykonania decyzji powinny przekonać Sąd, że realizacja decyzji spowoduje dla nich konkretny skutek, którego nieuchronność może uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji. Takim skutkiem może być wymieniony w wyżej powołanych postanowieniach: naruszenie warunków zdrowotnych, higienicznych, ochrona środowiska. Skarżące żadnych okoliczności nie podają. Natomiast fakt, że roboty budowlane powodują zmianę w świecie zewnętrznym, nie oznacza, jak twierdzą Skarżące, że są on nieodwracalne i nie uzasadnia złożonego wniosku.

W ocenie Sądu argumentacja Skarżących nie pozwala wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest na tyle zasadne, że przemawia za wstrzymaniem inwestora w przysługujących mu prawach związanych z zabudową Podsumowując należy stwierdzić, że podmiotowi korzystającemu z wolnościowego prawa zabudowy należy zapewnić realny system gwarancji przed nieuzasadnioną ingerencją innych podmiotów w tą wolność. (zob. W.Jakimowicz: "Konstrukcja i istota wolnościowego prawa zabudowy", publ. w: Samorząd Terytorialny, 2005 r., nr 6, s.59)

Końcowo Sąd stwierdza, że ustawodawca w żaden sposób nie wiąże wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07). Sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji nie stanowi przesłanki wstrzymania jej wykonania.

Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.