Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1996619

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 28 stycznia 2016 r.
II SA/Rz 66/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Zdrzałka.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku E.H. o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi E.H. na postanowienie Rektora Szkoły (...) im. (...) w (...) z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia indeksu - postanawia - odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 maja 2015 r. II SA/Rz 66/15

Uzasadnienie faktyczne

Prawomocnym postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. II SA/Rz 66/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zwolnił skarżącą od opłat sądowych w całości i jednocześnie odmówił przyznania prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata.

Wnioskiem z dnia 18 sierpnia 2015 r. E.H. ponownie zwróciła się o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od opłat sądowych od skargi kasacyjnej oraz ustanowienie adwokata. Podała, że ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest niezbędne do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2015 r. II SA/Rz 66/15 o odrzuceniu jej skargi. Nie posiada bowiem żadnych dochodów i utrzymuje ją matka, która opłaca jej edukację, w tym stancję w (...). Dodatkowo opłaca jej leczenie ortodontyczne w kwocie 140 zł miesięcznie i nie jest w stanie pokryć kosztów zawodowego pełnomocnika.

Postanowieniem z dnia 18 września 2015 r. Sąd odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata.

Po rozpatrzeniu zażalenia wnioskodawczyni, postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. I OZ 1538/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ww. postanowienie WSA w Rzeszowie. W uzasadnieniu podał, że odmowa ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika postanowieniem z dnia 19 maja 2015 r. nie była związana z sytuacją majątkową skarżącej, a z faktem uznania wówczas przez Sad, że ustanowienie takiego pełnomocnika nie jest elementem niezbędnym do nadania sprawie biegu. Zatem w sytuacji gdy skarga skarżącej został odrzucona, a do wniesienia środka odwoławczego niezbędnym jest sporządzenie go przez profesjonalnego pełnomocnika, to w konsekwencji uznać należy, że okoliczności sprawy uległy zmianie i możliwa jest zmiana wydanego wcześniej postanowienia. Niezbędnym jest wiec ponowne zbadanie sytuacji majątkowej skarżącej pod kątem możliwości finansowych ustanowienia przez nią pełnomocnika z wyboru.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Na wstępie zwrócić należy uwagę, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). Postępowanie sądowe zostało zainicjowane skargą wniesioną przed tą datą, dlatego też - w myśl art. 2 ustawy nowelizującej, przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "p.p.s.a.", stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.

Skarżąca występując z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy domaga się zmiany prawomocnego postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 19 maja 2015 r. II SA/Rz 66/15. Wobec powyższego złożony wniosek podlega rozpoznaniu w trybie art. 165 p.p.s.a., stanowiącym że postanowienia nie kończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Przesłanką modyfikacji orzeczenia na podstawie powyższego przepisu jest zmiana okoliczności sprawy, przez które przy rozpoznawaniu wniosku o prawo pomocy należy rozumieć dane dotyczące sytuacji rodzinnej, stanu majątkowego i dochodów wnioskującego o takie wsparcie. Te bowiem są decydujące w kontekście przyznania prawa pomocy. Chodzi więc o zmianę w zakresie okoliczności, w oparciu o które wydano poprzednie orzeczenie. Musi być ona przy tym na tyle istotna, aby uzasadniała modyfikację tego orzeczenia.

Rozpatrując ponownie wniosek skarżącej w oparciu o złożony wniosek oraz nadesłane przez nią w dniu 11 stycznia 2016 r. dokumenty Sąd stwierdza, że w sprawie doszło do zmiany okoliczności sprawy. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. Sąd odrzucił skargę E.H., a środkiem odwoławczym od ww. postanowienia jest skarga kasacyjna, obwarowana przymusem radcowsko-adwokackim. Niemniej zmiana ta nie uzasadnia przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie, gdyż zmieniła się również sytuacja materialna skarżącej. Z nadesłanych przez skarżącą wyciągów z rachunków bankowych wynika, że od października 2015 r. otrzymuje stypendium w wysokości 1 000 zł miesięcznie. Skoro zatem wnioskodawczyni nie dysponując wcześniej taką kwotą była w stanie zapewnić sobie tak minimum egzystencji, jak i poczynić oszczędności w kwocie 2 300 zł "odkładanych na lokatach", a jej matka zaciągnąć pożyczkę w kwocie 2 500 zł z przeznaczeniem na zakup aparatu ortodontycznego, obecnie dysponując comiesięcznym stypendium z całą pewnością jest w stanie ponieść koszt zawodowego pełnomocnika i uczynić zadość określonej w art. 199 p.p.s.a. zasadzie ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Nie sposób bowiem przyjąć, że w świetle powyższego oraz przyznanego skarżącej dotychczas prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych, wykazała ona niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, co w myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunkuje przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a w niniejszej sprawie zmianę postanowienia Sądu z dnia 19 maja 2015 r. Zwłaszcza, że wnioskodawczyni w ocenie Sądu w dalszym ciągu nie wykazała w sposób przejrzysty swojej sytuacji materialnej, chociażby w zakresie posiadanych przez nią oszczędności na lokatach (nie nadesłała na tę okoliczność żadnych wyciągów z rachunków bankowych, a została o to wezwana przez Sąd), jednakże w świetle przytoczonych wyżej argumentów Sąd zaniechał szczegółowego odnoszenia się do tej kwestii.

Mając na względzie powyższe, orzekając na podstawie art. 165 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.