Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1468888

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 5 czerwca 2014 r.
II SA/Rz 628/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Elżbieta Mazur-Selwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w (...) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) marca 2014 r., nr (...) w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych - postanawia - zawiesić postępowanie sądowe.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi A. sp. z o.o. (zwanej dalej jako Spółka) skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej (zwany dalej DIC) z dnia (...) marca 2014 r., nr (...). Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia (...) października 2013 r., nr (...), o cofnięciu Spółce rejestracji automatu do gier o niskich wygranych.

W odpowiedzi na skargę DIC wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Możliwość, jaką stwarza ten przepis nakłada na Sąd obowiązek ustalenia, czy w konkretnej sprawie zachodzą szczególne okoliczności uzasadniające celowość wydania takiego orzeczenia. Sąd w każdym przypadku musi zatem rozważyć, czy zachodzą przesłanki uzasadniające zawieszenie, a więc czy orzeczenie które zapadnie w odrębnym postępowaniu może stanowić podstawę rozstrzygnięcia zawieszonego postępowania.

W niniejszej sprawie Sąd z urzędu powziął informację, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 686/13 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z późn. zm., zwanej dalej u.g.h.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" NSA w przedstawionym pytaniu zwrócił się do Trybunału o zajęcie stanowiska, co do konstytucyjności przepisów ustawy o grach hazardowych, wprowadzonych z naruszeniem obowiązku notyfikacji wynikającego z przepisów Dyrektywy. Odpowiedź na to pytanie ma znacznie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż NSA zajął stanowisko w cytowanym orzeczeniu, że brak stwierdzenia niekonstytucyjności przepisów u.g.h. z powodu "deliktu ustawodawczego" nie będzie powodował skutku w postaci prawa do odmowy zastosowania przez organy i sądy przepisów u.g.h.

W związku z powyższym Sąd z urzędu postanowił zawiesić postępowanie sądowe do czasu zakończenia sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym, w związku z ww. pytaniem prawnym przedstawionym Trybunałowi przez NSA.

Mając powyższe na uwadze Sąd wydał orzeczenie jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.