Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1813037

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 17 kwietnia 2015 r.
II SA/Rz 418/15

UZASADNIENIE

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (.) grudnia 2014 r. nr (.), Prezydent Miasta (.) orzekł o zwrocie przez PN należności w łącznej wysokości 6.000 zł wypłaconych w okresie świadczeniowym od 1 października 2013 r. do 30 września 2014 r. tytułem świadczeń alimentacyjnych małoletniemu MN wraz z ustawowymi odsetkami wynoszącymi na dzień wydania decyzji 549 zł.

Po rozpatrzeniu odwołania PN decyzją z dnia (.) stycznia 2015 r. nr S (.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (.) utrzymało decyzję organu I instancji w mocy.

W skardze na decyzję Kolegium skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (.) nie odniosło się do powyższego wniosku.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Uwzględnienie wniosku nie było możliwe z powodu braku jakiegokolwiek uzasadnienia, które wskazywałoby na prawdopodobieństwo zaistnienia którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana "p.p.s.a.". Stosownie do powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Obowiązkiem wnioskodawcy jest uprawdopodobnienie, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na czas trwania postępowania sądowego w pierwszej instancji może spowodować skutki określone w powołanym przepisie, jeżeli okoliczności tych nie można wywieść z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy (por. postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2014 r. sygn. II FPS 9/13, opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tymczasem wniosek skarżącego nie zawierał jakiegokolwiek uzasadnienia, a analiza akt sprawy nie pozwala Sądowi na ustalenie, jakie negatywne skutki mogą wyniknąć dla skarżącego z wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie prowadzone przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne jest bezskuteczne, a zadłużenie z tytułu świadczeń alimentacyjnych znaczne, to jednak może to świadczyć jedynie o braku majątku. Prowadzenie w myśl art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 1228 z późn. zm.) egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w takich okolicznościach nie oznacza jednak, że może zostać stronie skarżącej wyrządzona znaczna szkoda lub spowodowane zostaną trudne do odwrócenia skutków, ponieważ nie jest możliwe ustalenie, na czym miałyby one polegać.

Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.