Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 29 lipca 2004 r.
II SA/Rz 406/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Wolska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. w przedmiocie przyznania pomocy społecznej-postanawia-skargę odrzucić.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżący A. W. został wezwany do sprecyzowania złożonej w dniu 18 maja 2004 r. skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu lub czynności oraz organu, który go wydał.

Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem, iż nieusunięcie wskazanych braków w terminie 7 dni od daty jego otrzymania spowoduje odrzucenie skargi, zostało skarżącemu doręczone w dniu 16 czerwca 2004 r.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - powoływanej dalej jako P.p.s.a, który określa wymagania formalne skargi, powinna ona czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.

Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skuteczności dokonania czynności wskazanych w wezwaniu Sądu nie można przypisać pismu skarżącego z dnia 17 czerwca 2004 r., w którym informuje on iż "chodziło mi zapewne o to że dostałem zawiadomienie z UG a konkretnie z GOPS w K. (...) że od dnia l.V.2004 r. wstrzymuje mi się wogóle wypłatę zasiłku". Obowiązek określenia zaskarżonego aktu lub czynności w stopniu umożliwiającym nadanie złożonej skardze dalszego biegu spoczywa na skarżącym i nie może być przedmiotem domniemania ze strony sądu; skoro zatem skarżący nie zastosował się do doręczonego mu wezwania i nie dokonał oznaczonych w nim czynności, to złożona przez niego skarga nie może być rozpoznawana i podlega na podstawie powołanego przepisu odrzuceniu.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.