Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3038804

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 28 maja 2019 r.
II SA/Rz 306/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk (spr.).

Sędziowie: WSA Piotr Godlewski, NSA Stanisław Śliwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w (...) na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) w przedmiocie nakazu inspektora pracy-skargę oddala.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi "A"sp. z o.o. z/s w (...), dalej "Spółka", jest decyzja Okręgowego Inspektora Pracy z dnia (...) stycznia 2019 r. nr (...) w przedmiocie nakazu inspektora pracy.

Decyzjami nr 1 i nr 2 nakazu z dnia (...)12.2018 r. nr rej. (...) inspektor pracy zobowiązał Spółkę do: zapewnienia pracownikowi po pracy w komorze śrutownicy PC-CK 433 podczas 20 min. przerwy miejsca odpoczynku z dopływem czystego powietrza, opracowania i udostępnienia pracownikom zatrudnionym przy obsłudze komory śrutowniczej PC-CK 433 instrukcji dot. sposobu organizacji pracy przy jej obsłudze z uwzględnieniem miejsca przebywania pracownika podczas 20 min. przerwy po pracy w komorze śrutowniczej.

W odwołaniu od ww. decyzji Spółka zarzuciła inspektorowi pracy niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący okoliczności sprawy oraz niewskazanie z jakich powodów przyjął, że pracodawca nie spełnia obowiązków wynikających z przepisu § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym (Dz. U. Nr 16, poz. 156) w szczególności "nie zapewnia dopływu czystego powietrza". Odwołujący się podniósł, że treść ww. przepisu nie jest precyzyjna i może być w sposób różny interpretowana. Wskazany przepis stanowi wprawdzie, że praca w komorze roboczej powinna trwać jednorazowo nie dłużej niż 40 minut, a przerwa powinna trwać co najmniej 20 minut, podczas której pracownicy powinni przebywać w miejscu z dopływem czystego powietrza, jednak ani w tym przepisie, ani w innych normach rozporządzenia nie określono co należy rozumieć przez "dopływ czystego powietrza". Ponadto strona podniosła, że ani w protokole kontroli, ani w zaskarżonym nakazie inspektor pracy nie wskazał, jakie normy w zakresie jakości powietrza naruszył pracodawca, co mogłoby ewentualnie wskazywać na niewywiązanie się z obowiązku dostarczenia pracownikom zatrudnionym w komorze śrutowniczej, w trakcie przerwy, czystego powietrza. Inspektor pracy potwierdził jedynie w protokole kontroli, że w miejscu, w którym przebywa pracownik podczas 20 min. przerwy w pracy w komorze śrutowniczej stężenie pyłu nie jest wyższe niż 0,31 x NDS. Dodatkowo odwołujący się podkreślił, że przepis § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym (Dz. U. Nr 16, poz. 156) nie wprowadza "zakazu pracy" dla pracownika w czasie 20 min. przerwy po pracy w komorze śrutowniczej, przewiduje jedynie obowiązek zapewnienia przerwy od pracy w komorze. W czasie 20 min. przerwy pracownik asekuruje pracownika pracującego aktualnie w komorze, wykonując niekiedy inne zadania powierzone przez lidera, które jednak nie kolidują z rolą pracownika asekurującego. Procedura powyższa opisana jest w instrukcji obsługi oczyszczarki pneumatycznej cabikit pc-ck 433 nr inw. 516-6016, w związku z tym nieuzasadnione jest tworzenie instrukcji dotyczącej sposobu organizacji pracy przy obsłudze komory śrutowniczej PC-CK 433, z uwzględnieniem miejsca przebywania pracownika podczas 20 min. przerwy po pracy w komorze śrutowniczej.

Okręgowy Inspektor Pracy zaskarżoną decyzją, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2098, dalej "k.p.a.") i art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 623, dalej "uPiP") w pkt 1. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję nr 1 nakazu inspektora pracy z dnia (...) grudnia 2018 r. nr rej. (...) oraz w pkt 2. utrzymało w mocy decyzję nr 2 nakazu inspektora pracy z dnia (...) grudnia 2018 r. nr rej. (...).

Organ wyjaśnił, że podczas kontroli przeprowadzonej w Spółce w dniach 20, 21, 22, 27 i 29 listopada 2018 r. inspektor pacy stwierdził m.in., że pracodawca eksploatuje oczyszczarki pneumatyczne CABIKIT PC-CK 433 przeznaczone do obróbki strumieniowo ściernej przedmiotów o zróżnicowanych gabarytach. Oczyszczarka wyposażona jest w komorę śrutowniczą. Proces oczyszczania jest prowadzony w zamkniętej komorze roboczej. Pracownik podczas pracy jest ubrany w szczelny kombinezon i hełm z dopływem świeżego powietrza. Komora robocza jest wyposażona w świetlne i akustyczne sygnalizatory pracy informujące o wystąpieniu zagrożenia dla pracownika znajdującego się w komorze roboczej. Sygnalizatory te są umieszczone na komorze roboczej m.in. od strony oczyszczarek, gdzie najczęściej przebywa pracownik asekurujący pracującego w komorze roboczej.

W trakcie kontroli inspektor pracy ustalił, że do obsługi jednej komory na zmianie roboczej jest wyznaczonych 2 pracowników. Jeden pracuje w komorze roboczej, drugi go asekuruje przebywając na zewnątrz komory w okolicy urządzeń do wykańczania wyrobów kutych i oczyszczarek nr 8 i 10 oraz wykonuje różne prace. Jego zadaniem jest również obserwacja sygnalizatorów świetlnych i akustycznych informujących o wystąpieniu zagrożenia dla pracownika znajdującego się w komorze roboczej. Po 40 min. pracy w komorze, pracownicy zamieniają się miejscami.

Inspektor pracy stwierdził, że podczas 20 min. przerwy po pracy w komorze, pracownik przebywa (odpoczywa od pracy w komorze) na zewnątrz komory, gdzie nie ma zapewnionego dopływu czystego powietrza. Podczas kontroli okazano wyniki pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia, tj. sprawozdanie nr 165/C/2015 z dnia 22.08.2015 z pomiarów stężenia pyłów występujących w miejscu przebywania pracownika (odpoczynku od pracy w komorze) podczas 20 min. przerwy, które wykazały występowanie zapylenia na poziomie 0,31 krotności najwyższego dopuszczalnego stężenia pyłu, gdzie wartość NDS wynosiła 10 mg/m3.

W trakcie kontroli ustalono, że praca w komorze śrutowniczej PC-CK 433 jest zaliczona w zakładzie do prac szczególnie niebezpiecznych. Nie okazano inspektorowi pisemnej instrukcji dot. sposobu organizacji pracy pracowników zatrudnionych przy obsłudze komory śrutowniczej PC-CK 433. Przedstawiono natomiast instrukcję obsługi oczyszczarki pneumatycznej CABIKIT PC- CK 433 nr instrukcji IO/238/KTR. W punkcie 21 tej instrukcji znajduje się zapis, który stanowi, że pracownik obsługujący urządzenie do czyszczenia powierzchni w komorze roboczej powinien być asekurowany przez co najmniej jednego pracownika znajdującego się na zewnątrz komory roboczej. Ponadto myśl pkt 22 tej samej instrukcji "praca w komorze roboczej powinna trwać jednorazowo nie dłużej niż 40 min., a przerwa powinna trwać co najmniej 20 min., podczas której pracownik powinien przebywać w miejscu z dopływem czystego powietrza".

Przepis § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym (Dz. U. Nr 16, poz. 156m, dalej "Rozporządzenie z dnia 14 stycznia 2004 r.") stanowi, że praca osób obsługujących urządzenia przeznaczone do czyszczenia powierzchni zainstalowane w komorach roboczych powinna trwać jednorazowo nie dłużej niż 40 minut, a przerwa powinna trwać co najmniej 20 minut, podczas której pracownicy powinni przebywać w miejscu z dopływem czystego powietrza. Faktycznie przepisy ww. rozporządzenia nie definiują pojęcia "czystego powietrza". Niemniej jednak należy w tym miejscu zwrócić uwagę na uregulowania zawarte w przepisach aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1286), które określają m.in. wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń pyłowych czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. W szczególności zgodnie z załącznikiem nr 1 do tego rozporządzenia stężenie pyłów niesklasyfikowanych ze względu na toksyczność (frakcja wdychalna) nie może przekraczać 10 mg/m3. Analogicznie zgodnie z poprzednio obowiązującym przepisem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 6 czerwca 2014 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1348) stężenie nietrujących pyłów przemysłowych - w tym zawierających wolną (krystaliczną) krzemionkę poniżej 2% nie mogło przekraczać 10 mg/m3.

Jest to wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia pyłu w środowisku pracy (NDS), która została zdefiniowana w przepisie § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1286) jako "wartość średnia ważona stężenia, którego oddziaływanie na pracownika w ciągu 8-godzinnego dobowego i przeciętnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, określonego w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, przez okres jego aktywności zawodowej nie powinno spowodować ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przyszłych pokoleń".

Pracodawca jest obowiązany do monitorowania narażenia pracowników na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia, w tym pyłów. W szczególności w myśl przepisu § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 33, poz. 166) pracodawca wskazuje czynniki szkodliwe dla zdrowia w środowisku pracy, dla których wykonuje się badania i pomiary, po przeprowadzeniu rozpoznania źródeł ich emisji oraz warunków wykonywania pracy, które mają wpływ na poziom stężeń lub natężeń tych czynników.

Dopiero w sytuacji, gdy wyniki dwóch ostatnich badań i pomiarów szkodliwych dla zdrowia (w tym pyłów) wykonanych w odstępie co najmniej dwóch lat, nie przekroczyły 0,1 wartości NDS, pracodawca może odstąpić od wykonywania badań i pomiarów (§ 7 ww. rozporządzenia). Tak więc w świetle przywołanych wyżej przepisów pracownicy, którzy pracują w środowisku pracy, gdzie stężenie zapylenia jest niższe od wartości NDS lecz wartość zapylenia przekracza 0,1 NDS nadal są narażeni na działanie czynnika szkodliwego o na tyle istotnym stężeniu, że wymaga ono okresowego monitorowania. Nie można zatem uznać za czyste powietrze, w którym stężenie zapylenia kształtuje się na poziomie 0,31 krotności NDS.

Wprawdzie przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy nie wskazują wprost wartości normatywnej jaką powinno spełniać "czyste powietrze" niemniej jednak należałoby w tym miejscu zwrócić uwagę na uregulowania dotyczące czystości powietrza zawarte w przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1031), które stanowi wdrożenie m.in. dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/50/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy. Zgodnie z załącznikiem nr 1 do tego rozporządzenia dopuszczalny ze względu na ochronę zdrowia ludzi poziom stężenia pyłu zawieszonego PM 10 w powietrzu (przy okresie uśredniania pomiarów 24 godziny) wynosi 50 pg/m3. Natomiast w myśl załącznika nr 4 do tego samego rozporządzenia poziom alarmowy pyłu zawieszonego PM10 w powietrzu (przy okresie uśredniania pomiarów 24 godziny) wynosi 300 pg/m3, co stanowi wartość około dziesięciokrotnie niższą od wartości 3,1 mg/m3 (3100 pg/m3), tj. 0,31 krotności NDS pyłu w środowisku pracy. Tak więc w świetle ww. przepisów powietrze, w którym stężenie pyłu kształtuje się na poziomie 0,31 wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia określonej przepisem rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1286), nie może być uznane za "czyste powietrze".

W tej sytuacji Okręgowy Inspektor Pracy nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji nr 1 nakazu z dnia (...).12.2018 r. nr rej. (...).

Odnośnie decyzji nr 2 nakazu z dnia (...).12.2018 r. nr rej. (...) - zgodnie z przepisem § 41 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm. oraz z 2011 r. Nr 173, poz. 1034) pracodawca jest obowiązany udostępnić pracownikom, do stałego korzystania, aktualne instrukcje bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące m.in. wykonywania prac związanych z zagrożeniami wypadkowymi lub zagrożeniami zdrowia pracowników a także dotyczące obsługi maszyn i innych urządzeń technicznych.

Instrukcja nr IO/238/KTR obsługi oczyszczarki pneumatycznej CABIKIT PC-CK 433, wymieniona w protokole kontroli oraz wskazana przez stronę w odwołaniu od decyzji inspektora pracy określa wymagania dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące eksploatacji ww. urządzenia, w tym dotyczące zapewnienia asekuracji osoby pracującej w komorze roboczej oraz zapewnienia tej osobie co najmniej 20 min. przerwy podczas, której pracownik powinien przebywać w miejscu z dopływem czystego powietrza. Instrukcja nie określa natomiast w jaki sposób wymagania te mają być spełnione. Zapewnienie, aby pracownik podczas przysługującej mu przerwy w pracy wewnątrz komory przebywał w miejscu z dopływem czystego powietrza stanowi o jego zdrowiu. Tak więc niezbędne jest ustalenie takiej procedury (instrukcji), która zapewni organizację pracy osób pracujących w komorze roboczej w taki sposób, aby faktycznie osoby te mogły korzystać z przerwy przebywając w warunkach środowiska pracy, gdzie jest zapewnione czyste powietrze. Dodatkowo należy zauważyć, że prace wykonywane wewnątrz komory zaliczono do prac szczególnie niebezpiecznych. Zgodnie z wymaganiami przepisu § 81 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm. oraz z 2011 r. Nr 173, poz. 1034) pracodawca jest obowiązany określić szczegółowe wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy wykonywaniu prac szczególnie niebezpiecznych, w tym zapewnić instruktaż pracowników obejmujący w szczególności wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy przy poszczególnych czynnościach, związanych z wykonywaniem tego rodzaju prac. Zatem decyzja nr 2 nakazu z dnia (...).12.2018 r. nr rej. (...).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na opisaną na wstępie decyzję Spółka zaskarżając ją w całości zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji jak i poprzedzających ją nakazów Państwowej Inspekcji w Pracy oraz umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją oraz zasądzenia na rzecz Skarżącego kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

- § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 156) poprzez błędną jego wykładnię i bezpodstawne przyjęcie, iż podczas 20 min przerwy od pracy przy obsłudze urządzeń przeznaczonych do czyszczenia powierzchni zainstalowanych w komorach roboczych (komorze śrutowniczej) pracownik powinien przebywać w miejscu z czystym powietrzem podczas, gdy ma być to miejsce z dopływem czystego powietrza § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 156) poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że pracodawca nie spełnia obowiązków wynikających z powołanego przepisu, w szczególności nie zapewnia dopływu czystego powietrza,

- § 41 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 z późn. zm.) poprzez nieuzasadnione zobowiązanie pracodawcy do opracowania i udostępnienia pracownikom instrukcji dotyczącej sposobu organizacji pracy przy obsłudze komory śrutowniczej PC -CK 433 z uwzględnieniem miejsca przebywania pracownika podczas 20 min. przerwy po pracy w komorze śrutowniczej,

- § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym i natryskiwaniu cieplnym w związku z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy w związku z załącznikiem nr 1 i 4 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu poprzez nieuzasadnione przyjęcie iż realizowane na gruncie tych rozporządzeń normy dotyczące stężenia pyłów utożsamiać i odnosić można do ciążącego na pracodawcy obowiązku zapewnienia dopływu czystego powietrza, a tym samym przyjęcie na ich podstawie iż dopływ ten niej jest zapewniony.

2. naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie - art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 12 uPip poprzez: brak wyjaśnienia przez organ w sposób wyczerpujący okoliczności sprawy, poprzez niewskazanie w zaskarżonej decyzji z jakich powodów organ przyjął, że pracodawca nie zapewnia dopływu czystego powietrza, poprzez braku ustalenia czy pracodawca zapewnia dopływ czystego powietrza w miejscu odpoczynku pracownika po pracy w komorze śrutowniczej, czy też nie.

W ocenie Skarżącej spółki zaskarżona Decyzja nie odpowiada pracy i winna zostać uchylona a postępowanie umorzone z niżej naprowadzonych względów.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn podniesionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Sąd rozpoznając skargę bada zgodność rozstrzygnięcia nią objętego z przepisami prawa, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Sąd może uwzględnić skargę tylko wówczas gdy dopatrzy się naruszenia prawa materialnego lub procesowego w stopniu określonym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podczas kontroli inspektor pracy stwierdził, iż pracodawca eksploatuje oczyszczarki pneumatyczne przeznaczone do obróbki strumieniowo ściennej. Proces oczyszczania prowadzony jest w zamkniętej komorze. Do obsługi jednej komory na każdej zmianie wyznaczonych jest dwóch pracowników, jeden pracuje w komorze a drugi go asekuruje, przebywając na zewnątrz komory, wykonując inne prace. Po 40 min. pracownicy się zmieniają miejscami.

Praca w komorze śrutowej PC-CK433 zaliczana jest do prac szczególnie niebezpiecznych.

Przepis § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 stycznia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy czyszczeniu powierzchni, malowaniu natryskowym (Dz. U. Nr 1, poz. 156) stanowi, że praca osób w komorze roboczej powinna trwać nie dłużej niż 40 minut, a przerwa co najmniej 20 minut, podczas której pracownik powinien przebywać w miejscu z dopływem czystego powietrza.

Przepisy cytowanego rozporządzenia nie definiują pojęcia "czyste powietrze". Pomocnym w tym celu będzie rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i polityki Społecznej z dnia 12 czerwca 2018 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1286), które określają wartości najwyższych dopuszczalnych stężeń pyłowych czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. W szczególności stężenie pyłów niesklasyfikowanych ze względu na toksyczność nie może przekraczać 10 mg/m3.

Jest to wartość najwyższego dopuszczalnego stężenia pyłu w środowisku pracy (NDS). Pojęcie to zostało zdefiniowane w § 2 pkt 1 rozporządzenia z 12 czerwca 2018 r. Pracodawca jest zobowiązany do monitorowania narażania pracowników na działanie czynników szkodliwych dla zdrowia, w tym pyłów. Dopiero w sytuacji gdy wyniki dwóch ostatnich badań i pomiarów czynników szkodliwych wykonywanych w odstępie co najmniej dwóch lat, nie przekroczyły 0,1 wartości NDS pracodawca może odstąpić od wykonywania badań (§ 7 rozporządzenia).

Tak więc w świetle tych przepisów jeżeli pracownik pracuje a w środowisku pracy wartość zapylenia przekracza 0,1 NDS to jest on nadal narażony na działanie czynników szkodliwych a jego środowisko pracy wymaga monitorowania. Nie może wobec tego uznać, iż zapylenie, którego stężenie kształtuje się na poziomie 0,31 krotności NDS jest "czystym powietrzem" w rozumieniu przepisów rozporządzenia.

W interpretacji pojęcia "czyste powietrze" pomocnym będzie również rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu, będące wdrożeniem dyrektywy Parlamentu Europejskiego w sprawie jakości powietrza. W myśl załącznika nr 4 do tego rozporządzenia poziom alarmowy pyłu zawieszonego PM 10 w powietrzu wynosi 300 jednostek 10 - krotnie niższą od 0,341 krotności NDS w badanym środowisku pracy. Tak więc powietrze, w którym stężenie pyłu kształtuje się na poziomie 0,31 wartości najwyższego dopuszczalnego stężenia określonego przepisami rozporządzenia z 2018 r. nie może być uznane za "czyste powietrze". Zarzuty skargi sformułowane zostały wyłącznie co do punktu 1. Decyzji, chociaż skarżący nie precyzuje tego wprost.

Zauważyć należy również, że instrukcja obsługi oczyszczarki pneumatycznej określa wymagania bhp przy ich obsłudze. Pracodawca ma natomiast obowiązek opracowania instrukcji, która zapewni organizację pracy osób pracujących w komorze roboczej.

Nie zasługują też na uwzględnienie zarzuty procesowe.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) Sąd skargę oddalił

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.