Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1734347

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 10 czerwca 2015 r.
II SA/Rz 266/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) stycznia 2015 r., Nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

W dniu 10 marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęła skarga T. K. na decyzję tegoż organu z dnia (...) stycznia 2015 r., nr (...), którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) listopada 2014 r. nr (...) o odmowie przyznania pomocy w formie zasiłku celowego.

W toku postępowania sądowego ustalono, że skarżąca na mocy prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w (...) I Wydział Cywilny z dnia (...) czerwca 2008 r., sygn. akt (...) została częściowo ubezwłasnowolniona. Natomiast prawomocnym postanowieniem z dnia (...) marca 2011 r., sygn. akt (...) Sąd Rejonowy w (...) Wydział III Rodzinny i Nieletnich ustanowił na rzecz częściowo ubezwłasnowolnionej T. K. kuratora w osobie H. B. Wyżej wymieniony mocą tegoż orzeczenia został upoważniony do reprezentowania i zarządu majątkiem ubezwłasnowolnionej częściowo T. K.

Zarządzeniem z dnia 12 maja 2015 r., tut. Sąd wezwał kuratora skarżącej do złożenia oświadczenia czy potwierdza czynność dokonaną przez T. K. polegającą na złożeniu skargi na decyzję SKO z dnia (...) stycznia 2015 r., w terminie 7 dniu pod rygorem uznania, w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie, że nie potwierdza ww. czynności a skarga T. K. zostanie odrzucona.

W zakreślonym przez Sąd terminie, który mijał z dniem 21 maja 2015 r., kurator skarżącej nie złożył stosownego oświadczenia.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 26 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Natomiast zgodnie z § 2 cyt. przepisu osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie.

Kwestię zdolności do czynności prawnych regulują przepisy prawa cywilnego. Zgodnie z art. 15 Kodeksu cywilnego osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych zaś na podstawie art. 16 § 2 Kodeksu cywilnego dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się kuratelę. Zauważyć należy, że osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać jedynie umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego, może bez zgody przedstawiciela ustawowego rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku (art. 20-22 Kodeksu cywilnego).

Jednocześnie w myśl art. 27 p.p.s.a. osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego. Przepis ten dotyczy nie tylko osób niemających w ogóle zdolności do czynności prawnych, lecz odnosi się także do sytuacji, gdy chodzi o sprawy wynikające z czynności, których określona osoba nie może dokonać samodzielnie. Przepis ten dotyczy zatem także i częściowo ubezwłasnowolnionego w sprawach wynikających z czynności, których on samodzielnie nie może dokonać.

Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że ubezwłasnowolniona częściowo T. K. w sprawie dotyczącej przyznania świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku celowego nie mogła działać sama, a jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego, albowiem przedmiotowe postępowanie nie jest postępowaniem w sprawie wynikającej z czynności prawnych, których osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych może dokonywać samodzielnie. Jest postępowaniem w którym nabywa określone prawa i obowiązki. Nie budzi wątpliwości, że T. K. w chwili wnoszenia skargi nie miała zdolności do czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Skargę w jej imieniu mógł złożyć ustanowiony dla niej kurator w osobie H. B., który jednakże tego nie uczynił. Nie potwierdził on także, w zakreślonym przez Sąd terminie, czynności procesowej polegającej na wniesieniu skargi do WSA w Rzeszowie.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.

Wobec tego, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zaistniała taka sytuacja, WSA w Rzeszowie zobligowany był na mocy art. 58 § 1 pkt 5 i § 3 p.p.s.a. skargę T. K. odrzucić i orzec jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.