Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1564255

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie
z dnia 22 grudnia 2014 r.
II SA/Rz 1287/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. i J. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji - postanawia - odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

A. Ł. i J. Ł. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (...) z dnia (...) lipca 2014 r. Nr (...). Rozstrzygnięcie to odmawiało stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta (...) z dnia (...) maja 2014 r. Nr (...) o ustaleniu granicy nieruchomości oznaczonej jako działki nr 2074 z działką nr 1979/8, położonych w obrębie (...) Miasta (...).

Wobec braków skargi wezwano składających ją do ich uzupełnienia poprzez solidarne uiszczenie wpisu w kwocie 200 zł oraz przedłożenie 13 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Zaznaczono, że czynności tych należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, a niezastosowanie się do jego treści w tym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wezwania powyższe doręczone zostały J. Ł. jako skarżącemu oraz jako pełnomocnikowi żony A. Ł. w dniu 9 października 2014 r. Do dnia 16 października 2014 r. skarżący nie uiścili wpisu od ich skargi, jak też nie przedłożyli wymaganej ilości jej odpisów.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takiej sytuacji przewodniczący wzywa składającego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu skargę odrzuca się (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Nadto, w myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest konieczność dołączenia do skargi odpowiedniej ilości jej odpisów i odpisów jej załączników celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Nieuzupełnienie powyższego braku, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie, obliguje do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Ponadto, jako warunek dopuszczalności skargi, ustawodawca przewidział w art. 52 § 1 p.p.s.a. uprzednie tj. poprzedzające wniesienie skargi wyczerpanie środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez dochowanie tego warunku prawodawca rozumie sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Mając to wszystko na uwadze należało odrzucić skargę A. Ł. i J. Ł. Przede wszystkim bowiem została ona złożona na decyzję SKO wydaną na skutek wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Miasta (...). Od tego rozstrzygnięcia (tekst jedn.: wydanego przez Kolegium) przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zgodnie z art. 127 § 3 i art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2013 r. poz. 267), o czym zresztą organ pouczył stronę. Skorzystanie z tego środka zaskarżenia prowadziłoby do wydania w jego następstwie określonego rozstrzygnięcia, które z kolei mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na fakt, że skarżący trybu takiego nie wyczerpali, a od razu złożyli skargę na decyzję, która podlegała jeszcze zakwestionowaniu na drodze administracyjnej, skargę taką należy uznać za niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., co skutkuje z kolei koniecznością jej odrzucenia.

Niezależnie od powyższej podstawy do odrzucenia skargi należy także wskazać, że od skargi tej nie został uiszczony należny wpis, jak też nie zostały nadesłane jej odpisy w celu doręczenia ich uczestnikom postępowania, co - jak wyżej zaznaczono - również stanowi przeszkodę do jej merytorycznego rozpoznania. Ta ostatnia okoliczność ma jednak znaczenie wtórne wobec wymienionej wyżej przeszkody wynikającej z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.

Uwzględniwszy zatem fakt, że A. Ł. i J. Ł. wnieśli do tut. Sądu skargę na decyzję SKO bez wcześniejszego wyczerpania środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej tą decyzją, skargę należało odrzucić w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6, § 3 w zw. z art. 52 § 1, § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.