II SA/Po 801/17, Decyzja nakazująca wykonanie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2467968

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2018 r. II SA/Po 801/17 Decyzja nakazująca wykonanie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Drzazga, Asesor Jan Szuma.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2018 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2017 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) czerwca 2017 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej jako "k.p.a.") uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy T. z dnia (...) marca 2017 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia braku negatywnego oddziaływania na środowisko powstającego w wyniku zadymiania przez okolicznych sąsiadów posesji P. K., zam. (...), (...) T. i umorzyło postępowanie I instancji w całości.

Decyzja powyższa została wydana w następującym stanie faktycznym.

Na wniosek P. K. z dnia (...) września 2015 r. przez Burmistrza Miasta i Gminy T. (dalej jako: "Burmistrz") wszczęte zostało postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o negatywnym oddziaływaniu na środowisko, powstającym w wyniku zadymiania posesji wnioskodawcy przez M. i K. F., zamieszkałych w (...), (...) T.

Materialnoprawną podstawę prowadzonego postępowania stanowił przepis art. 363 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 519), zgodnie z którym wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działalność negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do: 1) ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia, 2) przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Dla zastosowania powyższego przepisu niezbędne jest ustalenie, że doszło do naruszenia obowiązujących standardów korzystania ze środowiska, a więc czy eksploatacja instalacji bądź urządzenia powoduje negatywne (czyli ujemne, szkodliwe) oddziaływanie na środowisko, w istocie pogarszając jego stan.

W toku prowadzonego przed Burmistrzem postępowania ustalono, że P. K. i M. K. są współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej położonej w m. (...), gmina T., która to nieruchomość zlokalizowana jest na obszarze wiejskim, gdzie nie występuje sieć gazowa, ani ciepłownicza - domy ogrzewane są przy użyciu indywidualnych instalacji grzewczych. Najbliższymi sąsiadami Marii i P. K. są Marta i K. F. zam. (...), gmina T., którzy na swojej nieruchomości posiadają indywidualną instalację co. Instalacja powyższa wymagała uzyskania pozwolenia na użytkowanie od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...), które P. F. posiadają. W toku postępowania nie stwierdzono, by do opalania domów dochodziło przy użyciu niedozwolonych materiałów opałowych. Dymy z kominów układają się w zależności od kierunku wiatru, temperatury powietrza, stopnia zachmurzenia i innych czynników atmosferycznych.

W dniu (...) października 2015 r. przeprowadzono kontrolę u Marty i K. F., podczas której w piecu nie było napalone, nie było więc skutków palenia - dymu. Ustalono, że pomieszczenie kotłowni wyposażone jest w piec co., wyprowadzona jest również rura odpowietrzająca pomieszczenie kotłowni w kierunku budynku mieszkalnego państwa (...). W pomieszczeniu kotłowni wydzielone zostało oddzielne miejsce gdzie złożony jest miał oraz drewno. Komin kotłowni zlokalizowany jest w odległości 2 m od wschodniej ściany budynku gospodarczego. Widoczna jest budowa nowego komina nad dachem budynku. Dolna część komina wybudowana została ze starej cegły, nie ma śladów by komin w dolnej części, a więc wzdłuż ściany budynku był rozbudowywany lub przebudowywany.

Według oświadczenia M. F. komin został wybudowany zgodnie z projektem, a stary komin był zniszczony i nie spełniał swojej funkcji. Podczas kontroli M. F. przedłożyła: dokument dostawy nr (...) z dnia (...) stycznia 2015 r. wystawiony przez P.H.U. (...) Sp. Jawna (...) W. R. (...), Oddział T. ul. (...) miału węglowego w ilości 1240 kg wystawiony na nazwisko S. J., (...), (...) (ojciec M. F. zameldowany pod adresem (...)), dokument dostawy nr (...) dnia (...) kwietnia 2015 r. wystawiony przez P.H.U. (...) Sp. Jawna (...) W. R. (...), Oddział T. ul. (...) miału węglowego w ilości 2000 kg wystawiony na nazwisko S. J., (...), (...) (ojciec M. F. zameldowany pod adresem (...)), projekty techniczne budynku inwentarskiego użytkowanego obecnie jako budynek gospodarczy (zgłoszenie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...) lipca 2015 r., data wpływu (...) lipca 2015 r.), protokół badań - sprawdzeń przewodów kominowych - przebudowa budynku mieszkalnego.

W dniu (...) lutego 2016 r. przeprowadzono kolejną kontrolę, z której sporządzono dokumentację fotograficzną kominów Marty i K. F. oraz Marii i P. K. Z kominów na obu posesjach wydobywał się ledwie widoczny, biały dym. Organ I instancji wskazał, że z powodu dużego zachmurzenia i padającego deszczu na zrobionych zdjęciach unoszący się dym jest niewidoczny. Podczas kontroli stwierdzono, że w chwili kontroli piec był rozpalony i załadowany palącym się i rozżarzonym miałem. Podczas trwania oględzin przeprowadzono rozmowę z M. K. i P. K., którzy zgodnie oświadczyli, że państwo Fabiańscy muszą komin przebudować, ponieważ jak rozpalają w piecu leci dym. Wskazali na dom po drugiej strony drogi, gdzie prawdopodobnie rozpalano w piecu i unosił się widoczny, ciemnopopielaty dym. Trwało to zaledwie kilka minut. W trakcie kontroli M. F. przedłożyła: kserokopię zakupu miału węglowego z dnia (...) listopada 2015 r., kserokopię zakupu miału węglowego z dnia (...) listopada 2015 r., kserokopię decyzji nr (...) o pozwoleniu na użytkowanie z dnia (...) lutego 2016 r., znak: (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Turku, kserokopię protokołu badań - sprawdzeń przewodów kominowych. P. K. dostarczył do urzędu jako dowód płytę CD z nagraniem świadczącym o negatywnym wpływie na środowisko działań państwa (...).

W dniu (...) października 2015 r. przesłuchano w charakterze świadka I. B. Świadek zeznała, że w piecach, metodą tradycyjną, palą wszyscy okoliczni mieszkańcy i z każdego z kominów wydobywa się dym. W zależności od kierunku wiatru dym rozwiewany jest w rożne strony, przy czym świadek nie zauważył szczególnego zadymiania z żadnej ze stron, co najwyżej przywiewanie przez wiatr dymu z innych stron.

Organ I instancji uzyskał również dowód z opinii biegłego z dnia (...) lutego 2017 r., sporządzoną przez mgr inż. J. S. - biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w K. w dziedzinie sieci, instalacji i urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i gazowych. Biegły stwierdził, że zgodnie z art. 4 ust. 3. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska funkcjonująca kotłownia na terenie posesji nr (...) w m. (...) jest zwykłym korzystaniem ze środowiska, co do którego nie wymaga się uzyskania pozwolenia. Opisywane przez P. K. zjawisko zadymiania posesji nr (...) przez użytkownika kotłowni na terenie posesji nr (...) w miejscowości S., nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Proces tzw. dymienia powstaje zawsze przy rozruchu każdego kotła i w prawidłowo funkcjonującym kotle trwa bardzo krótko. Prowadzone obserwacje wypływających spalin z komina kotłowni, na terenie posesji nr (...) zostały udokumentowane w formie wykonanych zdjęć fotograficznych, w trakcie oględzin kotła w dniu (...) lutego 2017 r. oraz w dniu (...) lutego 2017 r. w czasie pomiarów prędkości wiatru. Biegły sadowy nie stwierdził nadmiernego dymienia z komina kotłowni w trakcie pracy kotła grzewczego. Przy załączeniu kotła grzewczego w kotłowni na terenie posesji nr (...), z komina wypływa niewielka ilość spalin, a proces tzw. dymienia prawie nie występuje. W opinii zwrócono uwagę, że podnoszonego faktu nawiewania spalin do wnętrza budynku nr (...) w żaden sposób nie udokumentowano. Analiza danych meteorologicznych dotycząca kierunków i prędkości wiatru, po naniesieniu na mapę geodezyjną, tzw. róży wiatrów oraz wkreślenia kolorem czerwonym, przeważających kierunków wiatru w miesiącach od października 2016 r. do stycznia 2017 r., w oparciu o uzyskane dane meteorologiczne z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej we W. oraz usytuowanie wylotu komina o 4,0 m powyżej górnej krawędzi najbliższego okna i w odległości 9,10 m od tego okna, przy tak małych prędkościach i rzeczywistych kierunkach wiatru, pokazanych na mapach, przy w niskoemisyjnym procesie spalania ekogroszku w tym kotle, potwierdzonym analizą spalin wyklucza takie zjawisko. Ponadto M. F. udokumentowała zakup paliwa - ekogroszku w ilości 7000 kg, a biegły sądowy w trakcie oględzin stwierdził, że w tym kotle spalane jest powyższe paliwo, co zostało udokumentowane w dokumentacji fotograficznej. Paliwo - ekogroszek zakupiony przez użytkowników, potwierdza spełnienie wymagań w zakresie jakości paliwa określone w DTR dla tego kotła. Mieszkańcy wsi S., a także M. K. i P. K., korzystają z urządzeń grzewczych - tzw. lokalnych źródeł ciepła dla potrzeb ogrzewania i przygotowania ciepłej wody użytkowej (o różnej sprawności energetycznej), opalanych prawdopodobnie różnego rodzaju paliwami stałymi (np. węgiel, miał węglowy lub inne). Użytkowanie takich urządzeń grzewczych i spalanie powyższych paliw powoduje zanieczyszczanie powietrza atmosferycznego. W trakcie wykonywanych pomiarów prędkości wiatru w dniu (...) lutego 2017 r. na terenie posesji nr (...), biegły zaobserwował występowanie, tzw. procesu dymienia w trakcie eksploatacji urządzeń grzewczych w budynku nr (...). Z analizy uzyskanych danych meteorologicznych z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Oddział we W., dotyczących temperatury powietrza, prędkości i kierunku wiatru w okresie od (...) października 2016 r. do (...) stycznia 2017 r. wynika, że miejscowość S., gmina. T., jest obszarem o bardzo małej wietrzności. Prędkości wiatru w analizowanym okresie osiągały średnie miesięczne prędkości: październik 2016 r. Vśr = 3,6 m/s, listopad 2016 r. Vśr = 3,3 m/s, grudzień 2016 r. Vśr = 3,5 m/s, styczeń 2017 r. Vśr = 3,2 m/s. W oparciu o podane powyżej prędkości wiatru w analizowanym okresie biegły stwierdził, że na wskazanym obszarze w oparciu o obowiązującą Skalę Beauforta występował wiatr zakwalifikowany jako "1°" w skali Beauforta. Wiatr ten określany jest jako "powiew" - prędkość wiatru V = 1 - 5 m/s. Przy takim wietrze dym komina unosi się prawie pionowo. W analizowanym okresie bardzo mało występował wiatr o prędkości V = 6 - 11 m/s zakwalifikowany jako II° w powyższej skali, określany jako "słaby wiatr". W tym okresie temperatura powietrza wynosiła: m-c październik t = 6,9° C, m-c listopad t = 3,9°C, grudzień t = 1,7 °C, styczeń t = - 3,3°C. Wyniki pomiarów otrzymane z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej potwierdzają, że w okresie od października 2016 r. do (...) stycznia 2017 r. występowały niekorzystne warunki meteorologiczne antycoklonalna (wyżowa) cyrkulacja atmosferyczna i słaby wiatr, co utrudniało wymieszanie się zanieczyszczeń w pionie i prowadziło do wzrostu stężeń w przyziemnej warstwie atmosfery. W niskich temperaturach efektywność procesów usuwania zanieczyszczeń z atmosfery jest mniejsza w okresie zimy (dla pokrywy śnieżnej, sucha depozycja zanieczyszczeń jest mniej intensywna. przemiany chemiczne zachodzą wolniej). Takie zjawisko występowało i występuje również na analizowanym obszarze, tj. w m. (...) gm. T. Opisane zjawiska meteorologiczne występują w różnych obszarach Polski, Europy i Świata. Są to uciążliwości o charakterze globalnym wynikające z opisanych zjawisk meteorologicznych. Zebrany materiał dowodowy m.in. przeprowadzone oględziny kotła, spalanie odpowiedniego paliwa, analizy spalin, wykonane przez kominiarza pomiary i ocena kanału spalinowego, wentylacji nawiewnej i wywiewnej oraz analiza danych meteorologicznych uzyskanych z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Oddział we W. dla potrzeb tego postępowania, wykluczają negatywne oddziaływanie przedmiotowej kotłowni na środowisko, ponieważ proces spalania paliwa - ekogroszku w przedmiotowym kotle na terenie posesji nr (...) w m. (...), której właścicielami są M. i K. F. nie powoduje przekroczenia granicznych dopuszczalnych wartości emisji tlenku węgla określonych w PN EN 303-5:2012. Jakość kotła grzewczego i spełnienie wymagań określonych dla kotłów grzewczych w przypisanych normach i Dyrektywach UE, potwierdził producent kotła w wydanej Deklaracji zgodności dla tego kotła. Biegły wskazał ponadto, że analizując otrzymane wyniki należało uznać, że proces spalania w zainstalowanym kotle grzewczym w kotłowni na terenie posesji nr (...) w m. (...) osiąga parametry klasy 4 (zakres klas od 1 do 5) w zakresie emisji CO, ponieważ nie przekracza wartości granicznej 1000 mg/m3 określonej w powyższej normie dla tej klasy kotłów. Parametry spalania zostały osiągnięte przy prawie zerowej prędkości wiatru. Osiągnięcie przez kocioł ww. wyników w zakresie emisji CO w odniesieniu do ww. normy świadczy pozytywnie o jego efektywności i czystości spalania.

Mając powyższe na względzie Burmistrz Miasta i Gminy T. decyzją z dnia (...) marca 2017 r. stwierdził brak negatywnego oddziaływania na środowisko powstającego w wyniku zadymiania przez okolicznych sąsiadów posesji P. K., zam. (...), (...) T.

Odwołanie od powyższej decyzji w terminie ustawowym wniósł P. K. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że odległość komina państwa (...) - 9 m - od okna jego sypialni negatywnie oddziałuje na jego środowisko i powietrze, którym oddycha jego rodzina. P. F. korzystają z pieca miałowego, piec na ekogroszek był tylko podczas kontroli. Budynki rozmiarów budynku państwa (...) powinny być ogrzewane piecem ekologicznym. Odwołujący się wskazał również na straty, jakie poniósł w związku z zadymianiem jego posesji oraz wskazał na nieprawidłowości jakie nastąpiły w procesie zmiany użytkowania inwentarskiego na gospodarczy. Budynek państwa (...) jest faktycznie kotłownią, na wybudowanie której wymagane jest pozwolenie. Odwołujący się powołał również nazwiska i adresy 5 świadków zadymiania jego posesji (w tym M. K. - strony postępowania).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając decyzję z dnia (...) czerwca 2017 r. przedstawiło dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wskazało, że przeprowadzone przez organ I instancji oględziny nieruchomości nie pozwoliły jednoznacznie określić wpływu kotłowni na środowisko - pierwsza z nich przeprowadzona została w okolicznościach, kiedy w piecu nie było napalone zaś obie przeprowadzone zostały przez pracowników, którzy nie posiadają wiadomości specjalnych, a takich wymagało prowadzone postępowanie. Powołany w sprawie biegły działał bezstronnie, a podjęte przez niego działania służyły wydaniu obiektywnej opinii. I tak, dla celów wydanej opinii biegły wykonał obliczenia sprawdzające przekrój, wysokość komina oraz siłę ciagu kominowego, dokonał charakterystyki klimatu Polski wskazując na uwarunkowania i cechy charakterystyczne klimatu Polski, procesy zachodzące w atmosferze, informacje uzyskane z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w zakresie temperatury powietrza, prędkości i kierunku wiatru. Wnioski biegłego zawarte zostały w opinii zawierającej uzasadnienie, które pozwoliło na dokonanie analizy logiczności i poprawności wniosków bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Opinia przekonuje jako logiczna całość. Biegły wskazał i wyjaśnił przesłanki, które doprowadziły go do przedstawionych konkluzji. Tym samym uznać należy, że opinia biegłego dostarczyła organowi orzekającemu wiadomości specjalnych ułatwiających należytą ocenę zebranego materiału dowodowego w sprawie. Mając na względzie powyższe uznać należy, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na okoliczność, iż eksploatacja kotłowni przez Państwa (...) nie ma negatywnego wpływu na środowisko a tym samym brak jest podstaw prawnych da zastosowania dyspozycji art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska. Oznacza to, że wydane przez organ I instancji rozstrzygnięcie należy uznać za prawidłowe. Odnosząc się do zarzutów zawartych w treści odwołania zespół orzekający wskazał, że przedmiotem toczącego się postępowania była ocena, czy eksploatacja kotłowni na działce państwa (...) powoduje negatywny wpływ na środowisko. Tym samym organ odwoławczy nie mógł odnieść się do powołanych przez odwołującego się nieprawidłowości jakie nastąpiły w procesie zmiany użytkowania budynku inwentarskiego na gospodarczy. Brak jest przepisów prawa, które wskazywałyby jakim piecem (na ekogroszek czy też miałowym) mają być ogrzewane budynki określonych rozmiarów a charakter działań państwa (...) nie wypełnia ustawowych przesłanek uznania, że negatywnie oddziałują na środowisko. Tym samym, jeżeli odwołujący uważa, że działania państwa (...) wkraczają w sferę jego uprawnień właściciela może ewentualnie rozważyć wystąpienie z powództwem negatoryjnym, na podstawie art. 222 § 2 Kodeks cywilnego do sądu żądając przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zakazania dalszych naruszeń, jeżeli okoliczności sprawy świadczą o tym, że należy się liczyć z powtarzającymi się naruszeniami.

Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie organ wykonawczy gminy ma obowiązek wszczęcia postępowania z urzędu w sprawie negatywnego oddziaływania na środowisko przez osobę (a nie inwestycję) i w ramach tego postępowania musi ocenić, czy dane oddziaływanie jest oddziaływaniem negatywnym, czy nie. W przypadku uznania, że nie doszło do negatywnego oddziaływania na środowisko, organ powinien umorzyć podstępowanie. Tym samym organ odwoławczy zdecydował o wydaniu rozstrzygnięcia zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - uchyleniu zaskarżonej, decyzji i wydaniu rozstrzygnięcia merytorycznego - umorzeniu postępowania organu I instancji w całości.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu P. K. podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Przedmiotem niniejszej skargi jest kwestia ustalenia, czy prawidłowo organy nadzoru budowlanego przyjęły, że brak jest podstaw do wydania decyzji o jakiej mowa w art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Zgodnie z art. 363 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać osobie fizycznej, której działanie negatywnie oddziałuje na środowisko, wykonanie w określonym czasie czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego. Powołany przepis stanowi podstawę do wydania decyzji nakładających obowiązek wykonania określonych czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko w tym również nie tylko w ramach zwykłego korzystania ze środowiska. Decyzje, w których te obowiązki zostaną zindywidualizowane, mogą być adresowane do wszystkich osób fizycznych w rozumieniu kodeksu cywilnego negatywnie oddziaływujących na środowisko, bez względu na źródło tego oddziaływania. Przepis ten umożliwia zatem nałożenie w drodze decyzji obowiązku wykonania czynności zmierzających do ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko, przy czym dla jego zastosowania musi zostać w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzone, że negatywne oddziaływanie na środowisko ma miejsce.

W powyższym świetle kontroli Sądu podlegała w niniejszej sprawie kwestia ustalenia, czy w toku postępowania stwierdzono, aby dochodziło do negatywnego oddziaływania na środowisko, w postaci nadmiernego zadymiania nieruchomości należącej do skarżącego. Kontrola zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przede wszystkim sporządzona na potrzeby prowadzonego postępowania opinia biegłego, wskazuje na brak podstaw do wydania decyzji, o jakiej mowa w powołanych powyżej przepisach.

I tak, okolicznością bezsporna pozostaje, że skarżący jest współwłaścicielem nieruchomości zabudowanej położonej w m. (...), gmina T., która to nieruchomość zlokalizowana jest na obszarze wiejskim, gdzie nie występuje sieć gazowa, ani ciepłownicza - domy ogrzewane są przy użyciu indywidualnych instalacji grzewczych. Najbliższymi sąsiadami skarżącegi są Marta i K. F. zam. (...), gmina T., którzy na swojej nieruchomości posiadają indywidualną instalację co. Instalacja powyższa jest użytkowana na podstawie pozwolenia na użytkowanie, przy czym wbrew twierdzeniom skarżącego, w toku postępowania nie zgromadzono żadnych dowodów wskazujących, aby do ogrzewania domów dochodziło przy użyciu niedozwolonych materiałów opałowych. W szczególności sąsiedzi skarżącego przedstawili dowody zakupu ekogroszku używanego w piecu.

Uzyskany następnie przez organ I instancji dowód z opinii biegłego z dnia (...) lutego 2017 r., sporządzony przez mgr inż. J. S. - biegłego sądowego przy Sądzie Okręgowym w K. w dziedzinie sieci, instalacji i urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych i gazowych, jednoznacznie wskazuje, że funkcjonująca kotłownia na terenie posesji nr (...) w m. (...) jest zwykłym korzystaniem ze środowiska, co do którego nie wymaga się uzyskania pozwolenia. Opisywane przez skarżącego zjawisko zadymiania posesji nr (...) przez użytkownika kotłowni na terenie posesji nr (...) w miejscowości S., nie znalazło potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, w tym również w prowadzonych obserwacjach wypływających spalin z komina kotłowni, na terenie posesji nr (...). Biegły sadowy nie stwierdził nadmiernego dymienia z komina kotłowni w trakcie pracy kotła grzewczego. Przy załączeniu kotła grzewczego w kotłowni na terenie posesji nr (...), z komina wypływa niewielka ilość spalin, a proces tzw. dymienia prawie nie występuje. W opinii zwrócono uwagę, że podnoszonego faktu nawiewania spalin do wnętrza budynku nr (...) w żaden sposób nie udokumentowano.

Również dokonana przez biegłego analiza danych meteorologicznych dotycząca kierunków i prędkości wiatru, po naniesieniu na mapę geodezyjną, tzw. róży wiatrów oraz wkreślenia kolorem czerwonym, przeważających kierunków wiatru w miesiącach od października 2016 r. do stycznia 2017 r., w oparciu o uzyskane dane meteorologiczne z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej we W. oraz usytuowanie wylotu komina o 4,0 m powyżej górnej krawędzi najbliższego okna i w odległości 9,10 m od tego okna, przy tak małych prędkościach i rzeczywistych kierunkach wiatru, pokazanych na mapach, przy w niskoemisyjnym procesie spalania ekogroszku w tym kotle, potwierdzonym analizą spalin wykluczyła możliwość zadymiania nieruchomości skarżącego.

Co warte podkreślenia, biegły sądowy w trakcie oględzin stwierdził, że w przedmiotowym kotle spalany jest ekogroszek, co zostało udokumentowane w dokumentacji fotograficznej. Paliwo - ekogroszek zakupiony przez użytkowników, potwierdza spełnienie wymagań w zakresie jakości paliwa określone w DTR dla tego kotła.

Zebrany materiał dowodowy m.in. przeprowadzone oględziny kotła, spalanie odpowiedniego paliwa, analizy spalin, wykonane przez kominiarza pomiary i ocena kanału spalinowego, wentylacji nawiewnej i wywiewnej oraz analiza danych meteorologicznych uzyskanych z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej Oddział we W. dla potrzeb tego postępowania, wykluczyły zatem jednoznacznie negatywne oddziaływanie przedmiotowej kotłowni na środowisko, ponieważ proces spalania paliwa - ekogroszku w przedmiotowym kotle na terenie posesji nr (...) w m. (...), której właścicielami są M. i K. F. nie powoduje przekroczenia granicznych dopuszczalnych wartości emisji tlenku węgla określonych w PN EN 303-5:2012. Jakość kotła grzewczego i spełnienie wymagań określonych dla kotłów grzewczych w przypisanych normach i Dyrektywach UE, potwierdził producent kotła w wydanej Deklaracji zgodności dla tego kotła. Biegły wskazał ponadto, że analizując otrzymane wyniki należało uznać, że proces spalania w zainstalowanym kotle grzewczym w kotłowni na terenie posesji nr (...) w m. (...) osiąga parametry klasy 4 (zakres klas od 1 do 5) w zakresie emisji CO, ponieważ nie przekracza wartości granicznej 1000 mg/m3 określonej w powyższej normie dla tej klasy kotłów. Parametry spalania zostały osiągnięte przy prawie zerowej prędkości wiatru. Osiągnięcie przez kocioł ww. wyników w zakresie emisji CO w odniesieniu do ww. normy świadczy pozytywnie o jego efektywności i czystości spalania.

Sąd przyjmuje powyższe stanowisko biegłego, które jednoznacznie wskazuje na brak przesłanek do wydania decyzji, o jakiej mowa w art. 363 ust. 1 ustawy Prawo ochrony środowiska. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.