II SA/Po 724/18 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2583732

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 listopada 2018 r. II SA/Po 724/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. K. od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 października 2018 r. sygn. akt II SA/Po 724/18 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2018 r., Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Uzasadnienie faktyczne

A. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2018 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku z dnia 24 listopada 2017 r. w części dotyczącej przyznania pomocy pieniężnej na opłatę energii elektrycznej w wysokości (...) zł. Skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienie adwokata.

Dnia 10 września 2018 r. skarżący przedłożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, który poza podpisem i datą nie zawierał żadnych danych.

Zarządzeniem z dnia 13 września 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie wszystkich punktów formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, w terminie 7 dnia od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania.

Dnia 1 października 2018 r. powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu (k. 9 załącznika do akt sądowych - prawa pomocy).

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony na urzędowym formularzu zgodnie z zawartym w nim pouczeniu w terminie określonym w wezwaniu.

Zarządzeniem z dnia 16 października 2018 r. Starszy Referendarz Sądowy tut. Sądu pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W uzasadnieniu wskazano, że nieusunięcie braku formalnego wywołuje określone konsekwencje procesowe przewidziane w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako p.p.s.a., zgodnie z którym w takim przypadku wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawia się bez rozpoznania.

Brak reakcji ze strony skarżącego na wezwanie z dnia 13 września 2018 r. sprawia, że zastosowanie znajduje rygor nadany w wezwaniu. Ponieważ skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, spełniona została przesłanka warunkująca jego pozostawienie bez rozpoznania. Zarządzenie skarżący odebrał 29 października 2018 r.

Pismem z dnia 5 listopada 2018 r. skarżący wniósł sprzeciw na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu skarżący opisał swoją sytuacje zdrowotną, wskazał że choruje na raka i chorobę serca. Wskazał, że 19 października 2018 r. był poza P., bardzo źle się czuł i nie był w stanie podjąć czynności pisarskich.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Sprzeciw Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie wydane przez referendarza sądowego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej jako "p.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Dodania wymaga, że konsekwencją wynikającą z przepisu art. 260 p.p.s.a. jest to, że orzeczenie Sądu wydane w następstwie rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia wydanego przez referendarza sądowego, jest prawomocne z chwilą jego wydania i nie przysługuje od niego środek zaskarżenia.

Z treści art. 252 § 2 p.p.s.a. wynika, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Z kolei przepis art. 257 p.p.s.a., stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Sankcja w postaci pozostawienia złożonego na urzędowym formularzu wniosku bez rozpoznania ma miejsce, gdy pomimo wezwania strony do uzupełnienia tego formularza w dalszym ciągu posiada on takie braki formalne, które uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu, tj. uniemożliwiają ocenę możliwości płatniczych lub zakresu wniosku.

W związku z tym, że złożony przez Skarżącego formularz nie został wypełniony co uniemożliwiło rozpoznanie wniosku, Skarżący został wezwany do uzupełnienia jego braków formalnych.

W zarządzeniu referendarza sądowego z dnia 13 września 2018 r. zostało szczegółowo wskazane, w jaki sposób wniosek winien zostać uzupełniony i jakie dane, których złożony wniosek nie zawierał, powinny zostać wskazane w poszczególnych rubrykach formularza.

Skarżący mimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uzupełnił braków formalnych. Słusznie więc referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.

W ocenie Sądu, podniesione w sprzeciwie okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący opisał swoją trudną sytuację, podał że ze względu na złe samopoczucie nie uzupełnił formularza. Przy tym skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów ani zaświadczeń, które potwierdzałyby powołane w sprzeciwie okoliczności uniemożliwiające uzupełnienie formularza PPF. Nie złożył także wniosku o przywrócenie terminu. Fakt składania formularzy w innych sprawach ze skarg skarżącego nie zwalnia go z obowiązku złożenia takiego formularza w każdej sprawie, w której domaga się przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy może być składany na każdym etapie postępowania.

W tych okolicznościach sprzeciw skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie.

Nieuzupełnienie w powyższym zakresie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym terminie (który upłynął bezskutecznie z dniem 8 października 2018 r.), uzasadniało pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania, na podstawie przywołanego art. 257 p.p.s.a., o czym prawidłowo referendarz sądowy orzekł w zarządzeniu z dnia 16 października 2018 r.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.