Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 20 lutego 2009 r.
II SA/Po 675/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. W. i Z. W. na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia zawiesić postępowanie.

Uzasadnienie faktyczne

Dnia (...) (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) wydał postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia (...), którym organ I instancji wymierzył inwestorom - I. i Z. W. karę w wysokości 50.000 zł z tytułu nielegalnego użytkowania budynku (...). Do tutejszego Sądu wpłynęła skarga inwestorów na postanowienie organu II instancji.

Organ I instancji, jako podstawę prawną wydanego postanowienia wskazał między innymi art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 ustawy Prawo budowlane powołując w uzasadnieniu te przepisy, jako stanowiące podstawę naliczenia kary. Organ II instancji w uzasadnieniu również wskazał na art. 57 ust. 7 powyższej ustawy, jako obligujący organ nadzoru budowlanego do wymierzenia kary w wysokości określonej w przepisach prawa.

Postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. (sygn. akt II OSK 568/06) Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytania prawne:

1. "czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.",

2. "czy art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.".

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Postępowanie wszczęte na skutek zadanego przez NSA powyżej opisanego pytania prawnego, jest nadal w toku. Z uwagi na fakt, że podstawą obliczenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu jest art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) odsyłający do odpowiedniego stosowania przepisu art. 59f ust. 1 tej ustawy, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Orzeczenie Trybunału stanowi więc zagadnienie wstępne w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić z urzędu do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na zadane pytanie prawne.

Wobec powyższego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.