Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 11 września 2008 r.
II SA/Po 668/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 2008 r. w sprawie ze skargi A. M. prowadzącego wraz z D. R. przedsiębiorstwo A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w (...) z dnia (...) nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

A. M., prowadzący wraz z D. R. przedsiębiorstwo A, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w (...) z dnia (...) (nr (...)) utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w (...) z dnia (...) (nr (...)), którą organ I instancji nałożył na ww. podmiot karę pieniężną w kwocie (...) zł z tytułu wykonywania transportu drogowego bez wymaganej licencji oraz z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w zaświadczenie potwierdzające jego zatrudnienie w przedsiębiorstwie. W skardze zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżący nie uzasadnił osobno tego wniosku. W skardze powołał się na takie okoliczności, jak: błędna interpretacja ustawy o transporcie drogowym przez organy celne (art. 4 pkt c tej ustawy), nieumyślne niedopatrzenie skarżącego w zakresie zaopatrzenia kierowcy pojazdu w dokument potwierdzający zatrudnienie, wyświadczenie nieodpłatnej przysługi na rzecz ubogiego Regionalnego Związku (...) w K. poprzez użyczenie pojazdu na rzecz Związku i poniesienie kosztów związanych z eksploatacją pojazdu, potrzeba gradacji wysokości kary pieniężnej, nieznajomość prawa przez skarżącego, niezastosowanie przez organ tzw. luki decyzyjnej, swoje nienaganne zachowanie i postawa w trakcie prowadzonego postępowania, część przewożonego towaru była przeznaczona na potrzeby własne skarżącego (niemalże -).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest stwierdzenie istnienia w konkretnej sprawie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (tak w post. WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).

Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, który w istocie nie zawierał żadnego uzasadnienia, a także badanie akt sprawy administracyjnej nie wykazały, by wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście spowodowało powstanie znacznej szkody po stronie skarżącego lub innych podmiotów, czy też skutków trudnych do odwrócenia. Podkreślić w tym miejscu należy, iż w przypadku uchylenia albo stwierdzenia nieważności decyzji, a także w razie uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny uiszczona kara pieniężna podlega zwrotowi w terminie w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji lub orzeczenia o zwrocie kary (art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym).

W konsekwencji stwierdzić należy, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.