Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 13 marca 2008 r.
II SA/Po 64/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. i J.T. na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r. Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Uzasadnienie faktyczne

W dniu (...) r. (data nadania na poczcie) skarżący reprezentowani przez pełnomocnika będącego radcą prawnym złożyli bezpośrednio do sądu skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewody W.

W dniu (...) r. skarga - jako mylnie skierowana bezpośrednio do sądu - została przekazana do Wojewody W. Wojewoda przekazał skargę do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w dniu (...) r.

Pismem z dnia (...) r. pełnomocnik skarżących wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek uzasadniono chorobą pracownika kancelarii - B.Ż., który w dniu (...) r., pomimo choroby powodującej niezdolność do pracy nie zgłosił tej okoliczności pracodawcom i wykonywał powierzone mu obowiązki, w tym wysłał przedmiotową skargę bezpośrednio do sądu. Partnerzy Kancelarii wykonywali w tym dniu zaplanowane czynności poza kancelarią, o chorobie pracownika dowiedzieli się telefonicznie w dniu (...) r. B. Ż. w dniu (...) r. wyjechał do swojego domu rodzinnego w S., gdzie w dniu następnym udał się do lekarza rodzinnego, lekarz uznał jego niezdolność do pracy także w okresie od dnia (...) r. do dnia (...) r. B. Ż. jest jedynym pracownikiem zatrudnianym przez Kancelarię. O uchybieniu terminowi do wniesienia skargi pełnomocnik skarżących dowiedział się w dniu (...) r., kiedy to otrzymał pismo sądu z dnia (...) r. informujące o przekazaniu skargi do Wojewody.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie istotnie doszło do wniesienia skargi na decyzję Wojewody W. z dnia (...) r. z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Przywołaną decyzję Wojewody doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżących w dniu (...) r., tak więc termin do wniesienia skargi upływał skarżącym z dniem (...) r. W tej dacie skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w P., jednak wbrew treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skierowano ją bezpośrednio do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona do organu niewłaściwego, w tym przypadku bezpośrednio do sądu administracyjnego, nie wywołuje skutków prawnych. W takiej sytuacji decyduje data wpływu skargi do organu wskazanego w art. 54 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie skarga została przekazana właściwemu organowi w dniu (...) r.

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest możliwe, jeżeli strona uchybiła terminowi do dokonania czynności bez własnej winy. Brak winy w rozumieniu powyższego przepisu zachodzi, gdy strona dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swojej sprawy, a uchybienie terminu nastąpiło na skutek zdarzenia niezależnego, któremu strona nie mogła przeciwdziałać. Strona odpowiada za działania osób, którymi się posługuje przy wykonywaniu czynności jak za własne. W takiej sytuacji przywrócenie terminu jest możliwe, jeżeli osobie działającej za stronę nie można przypisać winy w uchybieniu terminowi. Dodatkowo w stosunku do profesjonalnych zastępców procesowych standardy wymaganej od nich należytej staranności w prowadzeniu spraw są podwyższone. Natomiast w myśl art. 87 § 2 wymienionej ustawy strona domagająca się przywrócenia terminu powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.

Zauważyć należy, iż co do zasady powierzenie wysłania przesyłki konkretnemu pracownikowi powoduje, iż nie wywiązanie się przez niego z obowiązków, bądź zaniedbania ze strony tego pracownika - bez wyraźnych przeszkód obiektywnych - obciążają osobę zatrudniającą tego pracownika (wyrok NSA z dn. 30 lipca 1999 r., sygn. III SA 7201/98, postanowienie NSA z dn. 26 stycznia 2000 r., sygn. III SA 8291/98, wyrok NSA z dn. 9 marca 2000 r., sygn. I SA/Gd 1288/99) i nie stanowią podstawy do przywrócenia terminu. Także samo zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu, niekoniecznie musi ono bowiem oznaczać niemożność dokonania w sposób prawidłowy konkretnej czynności procesowej (podobnie wyrok NSA z dnia 4 listopada 1998 r., sygn. III SA 1243/97).

W niniejszej sprawie B. Ż. (pracownik pełnomocnika skarżących) w dniu następnym po nieprawidłowym dokonaniu czynności procesowej (wysłaniu skargi) uzyskał zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy również w okresie poprzedzającym wystawienie zaświadczenia. Zaświadczenie to nie jest jednak zwolnieniem lekarskim, nie określa jednostki chorobowej, ani nie zawiera wskazań dla pacjenta. Tego typu zaświadczenie nie stanowi uprawdopodobnienia, iż choroba pracownika uniemożliwiła mu prawidłowe zaadresowanie korespondencji. Wątpliwości Sądu budzi także fakt, iż pomimo choroby B. Ż. dnia (...) r., po zakończeniu pracy w kancelarii w P., udał się do oddalonego o ponad (...) k.m. S. i dopiero następnego dnia zgłosił się do lekarza. Lekarzem tym była K. Ż.-K., zbieżność nazwisk lekarza i pacjenta wskazywać może na związki rodzinne między nimi.

Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd nie dał wiary twierdzeniom pełnomocnika skarżących, iż wyłączną przyczyną błędnego zaadresowania koperty i skierowania skargi bezpośrednio do sądu zamiast do Wojewody była choroba pracownika dokonującego tej czynności. Tym samym za nie uprawdopodobnione należy uznać twierdzenie o braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.