Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2092069

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 14 lipca 2016 r.
II SA/Po 420/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wniesioną bezpośrednio w Urzędzie Miasta P. w dniu (...) maja 2016 r. skargą (por. pismo z dnia 28 czerwca 2016 r., k. 31 akt sądowych) M. J. zaskarżyła opisaną powyżej uchwałę Rady Miasta w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kwestionując zapisy planu uniemożliwiające budowę wjazdów bramowych z ul. (...). Do skargi załączono kserokopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które zostało złożone przez skarżącą w Urzędzie Miasta w dniu (...) marca 2016 r.

Działający w imieniu Rady Miasta Prezydent Miasta P. w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że po wpłynięciu do organu wniosku o usunięcie naruszenia prawa Prezydent odniósł się do powyższego żądania pismem z dnia (...) marca 2016 r. Następnie organ odniósł się do samej zasadności skargi, wskazując, że jest ona bezzasadna, natomiast zaskarżona uchwała, w momencie jej uchwalenia, nie naruszała interesu prawnego skarżącej.

Pismem procesowym z dnia 28 czerwca 2016 r. pełnomocnik Prezydenta - radca prawny M. K. wyjaśnił, że Prezydent Miasta P. odniósł się pismami z dnia (...) marca 2016 r. oraz (...) kwietnia 2016 r., do wniosków skarżącej dotyczących zarówno kwestionowanego planu miejscowego, jak i opracowywanego obecnie projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie S. Jak podkreślono, oba powyższe pisma nie stanowiły odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa - nie zostały one wystosowane przez organ, który wydał zaskarżoną uchwałę lecz przez Prezydenta Miasta.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl § 2 powołanego przepisu, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W przedmiotowej sprawie podstawą prawną skargi był przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594, z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Termin do wniesienia skargi, o której mowa w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy wynosi trzydzieści dni, a jego bieg rozpoczyna się następnego dnia po dniu, w którym skarżącemu została doręczona przez właściwy organ jednostki samorządu terytorialnego, odmowa usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo też po upływie sześćdziesięciu dni, w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt II OSK 166/12, Baza NSA, już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu (...) marca 2016 r. Tego też dnia rozpoczął swój bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi. Co istotne, Rada Miasta nie odniosła się do powyższego wezwania - jedynie Prezydent Miasta pismami z dnia (...) marca 2016 r. oraz (...) kwietnia 2016 r., odniósł do wniosków skarżącej dotyczących zarówno kwestionowanego planu miejscowego, jak i opracowywanego obecnie projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie S. Z uwagi jednak na treść powyższych pism, jak i fakt, że nie zostały one wydane przez właściwy organ - Radę Miasta, nie stanowiły one odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym wniesiona w dniu 19 maja 2016 r. skarga na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego była skargą spóźnioną, złożoną z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy skarga, jako spóźniona, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.