Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3026456

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 24 czerwca 2020 r.
II SA/Po 181/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz.

Sędziowie WSA: Wiesława Batorowicz (spr.), Elwira Brychcy.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2019 r. Nr (...) w przedmiocie odpłatności rodziców za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej

I. uchyla zaskarżoną decyzję,

II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę (...)- zł ((...) złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z (...) września 2019 r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania K. D. od decyzji Starosty (...) z (...) września 2018 r. nr (...) o ustaleniu opłaty za pobyt A. D. w rodzinie zastępczej, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 193 ust. 1 pkt 1, ust. 1a w zw. z ust. 2 oraz art. 194 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 998 z późn. zm., dalej: u.w.r.s.p.z.,:

1) uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji,

2) ustaliło K. D. i K. K. - rodzicom małoletniego A. D., odpłatności za jego pobyt w spokrewnionej rodzinie zastępczej Państwa M. i J. D. za okres:

- od (...).03.2018 r. do (...).03.2018 r. - w wys. (...) zł,

- od (...).04.2018 r. do (...).05.2018 r. - w wys. (...) zł miesięcznie,

- od (...).06.2018 r. do (...).07.2031 r. - w wys. (...) zł miesięcznie,

- od (...).08.2031 r. do (...).08.2031 r. - w wys. (...) zł

3) wskazało, że za ponoszenie opłaty, o której mowa w pkt 2. rodzice odpowiadają solidarnie.

Decyzję tę wydano przyjmując następujący stan faktyczny i prawny.

Ww. decyzją z (...) września 2018 r. Starosta P. ustalił K. D. i K. K. odpłatności za pobyt małoletniego A. D. w spokrewnionej rodzinie zastępczej M. i J. D. za okres:

- od (...).03.2018 r. do (...).03.2018 r. - w wys. (...) zł,

- od (...).04.2018 r. do (...).05.2018 r. - w wys. (...) zł miesięcznie,

- od (...).06.2018 r. do (...).07.2031 r. - w wys. (...) zł miesięcznie,

- od (...).08.2031 r. do (...).08.2031 r. - w wys. (...) zł.

Organ wskazał, że A. D. umieszczono w spokrewnionej rodzinie zastępczej M. i J. D. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z (...) listopada 2017 r. sygn. akt III Nsm (...). W konsekwencji decyzją nr (...) z (...) lipca 2018 r. organ przyznał rodzinie zastępczej świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania A. w kwotach (...) zł/m-c i (...) zł/m-c, odpowiednio za okres (...).03.-(...).05.2018 r. i (...).06.2018 r-(...).08.2031 r. Przyznanie rzeczonego świadczenia legło u podstaw ustalenia dla stron niniejszego postępowania opłaty, obciążającej z mocy art. 193 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej rodziców biologicznych za pobyt ich dziecka w rodzinie zastępczej w wysokości świadczeń przyznanych tej rodzinie.

Od powyższej decyzji z (...) września 2018 r. odwołanie wniosła K. D. zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 77, art. 77 i art. 80 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a., art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., art. 8 k.p.a., § 6 ust. 2 uchwały nr XII.113.2011 Rady Powiatu w Pile z 22.12.201 lr. w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości łub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej i załącznika nr 1 do tej uchwały, art. 194 ust. 1 u.w.r.s.p.z., art. 193 ust. 1a u.w.r.s.p.z.

SKO w (...) decyzją nr (...) z (...) października 2018 r. utrzymało w mocy ww. decyzję organu I instancji.

W wyniku skargi wniesionej przez K. D., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 15 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Po 73/19 uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium. Sąd stwierdził zasadność tylko jednego zarzutu skargi, z powodu którego decyzja merytoryczna nie mogła się ostać, a mianowicie naruszenie art. 193 ust. 1 u.w.r.s.p.z. poprzez pominięcie w sentencji decyzji, że za poniesienie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice dziecka odpowiadają solidarnie. Wywody WSA wskazały, że w pozostałym zakresie rozstrzygnięcie pozostaje prawidłowe.

Ponownie rozpatrując sprawę SKO w (...) wymienioną na wstępie decyzją uchylił decyzję organu I instancji, jednakowo jak w decyzji organu I instancji ustaliło K. D. i K. K. - rodzicom małoletniego A.D. odpłatności za jego pobyt w spokrewnionej rodzinie zastępczej M. i J. D. za poszczególne okres, jednocześnie dodając, że za ponoszenie ww. opłat rodzice odpowiadają solidarnie.

W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że zasadnicze znaczenie ma wydany w sprawie wyrok WSA w Poznaniu z 15 maja 2019 r. sygn. II SA/Po 73/19, w którym Sąd oceniając decyzję z (...) października 2018 r. zakwestionował jedynie to, że Kolegium nie zawarło orzeczenia, że odpowiedzialność za ponoszenie ustalonych opłat za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej jest solidarna. Kolegium stwierdziło, że zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) związany jest oceną prawną i wskazaniami Sądu co do dalszego postępowania. Organ zwrócił uwagę, że wprawdzie zmianie uległy przepisy prawa miejscowego, bowiem uchwałą z 27 lutego 2019 r. (weszła w życie 21 marca 2019 r.) Rada Powiatu w Pile uchwaliła nowe szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, jednocześnie stwierdzając w § 11 utratę mocy obowiązującej poprzedniej uchwały z 22 grudnia 2011 r., lecz w dacie wydawania przez WSA w Poznaniu ww. wyroku z 15 maja 2019 r. nowa uchwała już obowiązywała, a Sąd odnosił się w sprawie do przepisów uchwały starej. Takie też stanowisko Kolegium uznało za wiążące.

W związku z powyższym Kolegium zastosowało się do zaleceń Sądu i orzekło o ustaleniu K. D. i K. D. odpłatności za pobyt ich syna A. D. w spokrewnionej rodzinie zastępczej w taki sam sposób jak uprzednio, rozszerzając rozstrzygnięcie o stwierdzenie, że za ponoszenie opłat rodzice odpowiadają solidarnie. Równocześnie Kolegium stwierdziło, że pozostają aktualne i wiążące pozostałe jego ustalenia. Powołało przepisy art. 193 ust. 1 pkt 1 oraz art. 194 ust. 1 i 2 u.w.r.s.p.z. i w ich świetle uznało, że zaistniały okoliczności faktyczne uzasadniające obciążenie K. D. i K. K. opłatą za pobyt ich syna A. w rodzinie zastępczej tworzonej przez M. D. i J. D. Wyjaśniło, że A. D. (ur. (...).08.2013 r.) umieszczony został w rodzinie zastępczej M. i J. małżonków D. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w (...) z (...) listopada 2017 r. sygn. akt III. Nsm (...). Postanowienie to uprawomocniło się (...) marca 2018 r. Z jego treści wynika, że rodzicami A. są K. D. i K. K., albowiem to im ograniczono władzę rodzicielską. A. D. w rodzinie zastępczej został faktycznie umieszczony (...) marca 2018 r. i przebywa w niej do chwili obecnej. Okoliczności te nie były kwestionowane.

Dalej Kolegium wskazało, że decyzją z (...) lipca 2018 r. Starosta (...) przyznał rodzinie zastępczej M. i J. D., tworzących dla A. D. rodzinę zastępczą spokrewnioną, świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w wys. (...) zł za okres od (...) marca do (...) maja 2018 r. oraz w wys. (...) zł/m-c za okres IV i V 2018 r. Kwota (...) zł/m-c stanowiła, stosowanie do art. 80 ust. 1 pkt 1 u.w.r.s.p.z., świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej spokrewnionej w minimalnej ustawowej wysokości przysługującej rodzinie. Kwota świadczenia od (...) lipca 2018 r. została podwyższona do (...) zł (zgodnie z obwieszczeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 marca 2018 r. w sprawie wysokości kwot świadczeń przysługujących rodzinie zastępczej i prowadzącemu rodzinny dom dziecka oraz wysokości pomocy dla osoby usamodzielnianej - M.P. z 2018 r., poz,326) i uwzględniając to Starosta (...) przyznał rodzinie Państwa D. świadczenie na pokrycie kosztów utrzymania dziecka w rodzinie zastępczej od (...) czerwca 2018 r. do (...) lipca 2031 r., a dalej w kwocie (...) zł za 28 dni miesiąca, w którym A. kończy (...). rok życia.

W związku z umieszczeniem dziecka w pieczy zastępczej i przyznania świadczeń z tego tytułu rodzinie zastępczej, po stronie rodziców zaktualizował się obowiązek zwrotu kosztów pobytu syna w pieczy zastępczej. Obowiązek ten określony w art. 193 ust. 1 pkt 1 u.w.r.s.p.z. jest obowiązkiem ustawowym rodziców i wyprzedza w tej materii obowiązki innych osób w przypadkach określonych w dalszych przepisach art. 193 u.w.r.s.p.z. Nie jest on uzależniony od spełnienia dodatkowych kryteriów, w szczególności wysokości dochodu rodziców - przesłanka taka nie została bowiem w powyższym przepisie sformułowana. Brak jest w tej sytuacji podstaw do uwzględnienia żądania przeprowadzenia dowodu z zaświadczenia komornika z (...) września 2018 r. o bieżącym egzekwowaniu alimentów należnych A. D. w celu wykazania dochodu strony, albowiem nie jest to okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (art. 78 § 1 k.p.a.). Kolegium uznało, że nie jest zasadny zarzut naruszenia zasad postępowania dowodowego określonych w art. 7, art, 77 i art. 80 k.p.a, zwłaszcza poprzez brak ustaleń w zakresie sytuacji dochodowej odwołującej się.

Nie podzieliło też zarzutu braku dostatecznego uzasadnienia faktycznego decyzji. Organ wyjaśnił stan faktyczny i prawny, począwszy od orzeczenia sądowego o umieszczeniu A. D. w pieczy zastępczej, przez określenie rodzaju, wysokości i okresu świadczenia dla spokrewnionej rodziny zastępczej do wskazania aktu przyznającego owe świadczenia, a więc na okoliczności wyczerpujące przesłanki z art. 193 ust. 1 pkt 1 u.w.r.s.p.z. Kolegium podzieliło zaś zarzut dotyczący braku wskazania publikatora zmian w powołanej u.w.r.s.p.z., mimo, iż po ogłoszeniu tekstu jednolitego ustawa była trzykrotnie nowelizowana. Stwierdziło jednak, że nie jest to uchybienie rzutujące na rozstrzygnięcie sprawy. Co do spornej kwestii niezastosowania § 6 ust. 2 uchwały Rady Powiatu w Pile z 22 grudnia 2011 r. Kolegium wyjaśniło, że Sąd rozstrzygnął, iż treść tego przepisu w sposób oczywisty wykracza poza ramy upoważnienia ustawowego określonego w art. 194 ust. 2 pkt 1 u.w.r.s.p.z. i narusza zasady ustalani opłaty określone w art. 193 ust. 1 pkt 1 u.w.r.s.p.z. Organ dodał, że ewentualne umorzenie, odroczenie terminu płatności albo rozłożenie na raty może być zastosowane przez Starostę w trybie art. 194 ust. 3 u.w.r.s.p.z. dopiero po ostatecznym ustaleniu wysokości przedmiotowej opłaty, gdyż nie można zastosować tego rodzaju ulg w stosunku do zobowiązania, które jeszcze nie istnieje.

W skardze na powyższą decyzję SKO w (...) z (...) września 2019 r. K. D. zarzuciła organowi naruszenie:

1) przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:

a. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez niedopełnienie obowiązku i niezebranie oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, jak i dokonanie jego dowolnej, a nie swobodnej oceny, ponieważ zaniechał ustalenia wysokości dochodu strony, który ma wpływ na ustalenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej;

b. art. 8 k.p.a. przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej;

2) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy:

a. § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały Rady Powiatu w Pile z 27 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia (...) poprzez jego niezastosowanie i określenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej w wysokości 100% kwoty przyznanych świadczeń oraz dodatków, podczas gdy ww. uchwała nakazuje odstąpienie od ustalenie tej opłaty, jeżeli dochód osoby zobowiązanej samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie osoby zobowiązanej nie przekracza lub jest równy 300% kryterium dochodowego - na okres dłuższy niż rok;

b. art. 194 ust. 1 u.w.r.s.p.z. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i ustalenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej z datą wsteczną sprzed daty wydania decyzji, podczas gdy konstytutywny charakter decyzji ustalającej opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej wyklucza możliwość nakładania obowiązku ponoszenia opłaty z datą wsteczną; tego rodzaju decyzje wywołują skutki prawne tylko na przyszłość.

Wskazując na podniesione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty (...) z (...) września 2018 r., a także zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa pełnionego przez radcę prawnego, powiększonych o koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wys. (...) zł.

W odpowiedzi SKO w (...) wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna.

Rację miało SKO w (...) wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia miał wydany uprzednio w niniejszej sprawie wyrok tutejszego Sądu z 15 maja 2019 r. sygn. II SA/Po 73/19. W wyroku tym, którego sentencję przytoczono wyżej relacjonując stan faktyczny i prawny przyjęty przez Kolegium przy wydaniu zaskarżonej decyzji, Sąd sformułował następujące tezy:

1. organy orzekające prawidłowo ustaliły stan faktyczny w sprawie, w rezultacie czego Sąd ustalenia te podzielił i uczynił podstawą swych rozważań;

2. nie doszło do naruszeń procesowych, które mogłyby mieć jakikolwiek wpływ na wynik postępowania; uchybienia nieistotnie nie wpłynęły na prawidłowość tak samego rozstrzygnięcia, jak prowadzonego postępowania;

3. odnośnie niezastosowania § 6 ust. 2 uchwały nr XII.113.2011 Rady Powiatu w Pile z dnia 22 grudnia 2011 r. i pominięcie zapisów nakazujących ustalenie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej według stawek określonych w zał. nr 1 do uchwały, Sąd podzielił stanowisko Kolegium co do przekroczenia delegacji ustawowej w uchwale; treść § 6 ust. 2 i załącznika nr 1 do uchwały zawiera postanowienia nakazujące ustalanie opłaty za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej lub rodzinnym domu dziecka w zależności od kryterium dochodowego, ergo w sposób oczywisty wykracza poza ramy upoważnienia ustawowego określonego w art. 194 ust. 2 u.w.r.s.p.z. i narusza zasady ustalania opłaty określone w art. 193 ust. 1 pkt 1 u.w.r.s.p.z.;

4. w konsekwencji takim rozstrzygnięciem Sądu i poglądem prawnym wyrażonym w uzasadnieniu wyroku będzie następnie związany organ administracji orzekający ponownie na skutek uchylenia zaskarżonej decyzji;

5. co do kwestii wypłacania (w drodze egzekucji komorniczej) alimentów na dziecko przez skarżącą Sąd odróżnił publicznoprawny obowiązek rodziców ponoszenia opłat za pobyt dziecka w pieczy zastępczej od prywatnoprawnych obowiązków alimentacyjnych rodziców względem dzieci; w rezultacie decyzja administracyjna ustalająca wobec rodziców opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej w żaden sposób nie ingeruje w obowiązki alimentacyjne rodziców względem dzieci, ustalone w wyroku sądu cywilnego;

6. niezasadny okazał się zarzut co do niemożności wydawania decyzji z mocą obowiązującą wstecz; od (...) września 2014 r., wobec jednoznacznej treści art. 193 ust. 1a u.w.r.s.p.z., nie ulega wątpliwości, że opłata ma być ponoszona przez rodziców od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej, a zatem jej ustalenie w drodze decyzji administracyjnej, wydawanej na podstawie art. 194 ust. 1 u.w.r.s.p.z., musi nastąpić z mocą od dnia faktycznego umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej, który co do zasady poprzedza dzień doręczenia (ogłoszenia) decyzji ustalającej; skuteczność temporalna ex tunc tego rodzaju decyzji ustalającej jest zatem zasadą, chyba że dzień doręczenia (ogłoszenia decyzji) będzie tożsamy z dniem umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej;

7. organy orzekające wydały prawidłowe rozstrzygnięcia, poza naruszeniem art. 193 ust. 2 u.w.r.s.p.z. poprzez jego niezastosowanie i pominięcie w sentencji decyzji, że za poniesienie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice dziecka odpowiadają solidarnie; sentencja decyzji musi zawierać wskazanie, że odpowiedzialność jest solidarna i sam fakt, iż okoliczność ta wynika z przepisów ustawy i jest jakoby oczywista nie może konwalidować tego uchybienia; ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji winien uwzględnić powyższe wytyczne przy wydawaniu rozstrzygnięcia.

W świetle powyższego słusznie Kolegium przywołało przepis art. 153 p.p.s.a., który określa, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Organ błędnie jednak przyjął, że dla ponownego rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia okoliczność zmiany stanu prawnego wywołana podjęciem przez Radę Powiatu w Pile dnia 27 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz. Urz. Woj. Wlkp. poz. 2591 z 6 marca 2019 r.). Zgodnie z § 11 powyższej uchwały utraciła moc uchwała Rady Powiatu w Pile z 22 grudnia 2011 r. w tym samym przedmiocie. Zważywszy zaś na przepis § 12 nowej uchwały, weszła ona w życie - jak poprawnie wskazało Kolegium - z dniem 21 marca 2019 r. Na uwagę zasługuje, że w przepisie § 9 uchwały z 27 lutego 2019 r. uchwałodawca wprowadził normę intertemporalną, z której wynika, że uchwała ta znajduje zastosowanie do spraw wszczętych i niezakończonych w dniu jej wejścia w życie.

W świetle powyższego zdaniem Sądu organ odwoławczy, pomimo oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych przez Sąd w wyroku z 15 maja 2019 r. sygn. II SA/Po 73/19, ponownie rozpoznając sprawę znalazł się w sytuacji zmiany stanu prawnego wywołanego ww. uchwałą Rady Powiatu w Pile z 27 lutego 2019 r. Kolegium przyjmując, że w dacie wydania ww. wyroku obowiązywała "nowa" uchwała (z 27 lutego 2019 r.), a mimo to Sąd odniósł się do uchwały "starej" (z 22 grudnia 2011 r.), nie wzięło pod uwagę, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne mają obowiązek badać legalność zaskarżonych decyzji, tzn. ich zgodność z przepisami prawa obowiązującymi w dacie ich wydania, nie zaś w dacie wyrokowania przez Sąd. Tym samym Sąd rozstrzygając daną sprawę sądowoadministracyjną nie bierze pod uwagę zmian stanu prawnego, które zaszły po wydaniu zaskarżonej decyzji.

W związku z tym należy przyjąć, że po wydaniu przez tutejszy Sąd wyroku z 15 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Po 73/19 SKO w (...) miało do czynienia ze sprawą administracyjną wszczętą i niezakończoną, o której mowa w § 9 ww. uchwały z 27 lutego 2019 r., a co za tym idzie w sprawie powinny znaleźć zastosowanie przepisy tejże uchwały.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie, będąc na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, nie może aktualnie wypowiedzieć się, czy przepisy uchwały Rady Powiatu w Pile z 27 lutego 2019 r. przekraczają delegację ustawową wyrażoną w art. 194 ust. 2 u.w.r.s.p.z., a tym samym czy należało je pominąć - jak uczyniono wobec przepisów uchwały z 22 grudnia 2011 r. - przy ustalaniu rodzicom A. D. opłat za pobyt ich syna w spokrewnionej rodzinie zastępczej. Przepisy tejże uchwały nie znalazły bowiem zastosowania przez SKO w (...) przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Przedwczesny jest zatem zarzut skarżącej o błędnym niezastosowaniu przez organ odwoławczy przepisu § 5 uchwały z 27 lutego 2019 r. Niemniej stwierdzić należy, że Kolegium błędnie zastosowało przepis art. 153 p.p.s.a. dopuszczając się tym samym naruszenia § 9 uchwały Rady Powiatu w Pile z 27 lutego 2019 r.

Wziąwszy pod uwagę, że stan faktyczny sprawy jest bezsporny, rzeczą organu odwoławczego przy ponownym rozpatrzeniu będzie rozważenie, czy przepisy uchwały z 27 lutego 2019 r. odpowiadają delegacji ustawowej określonej w art. 194 ust. 2 u.w.r.s.p.z., a w przypadku pozytywnych ustaleń w tym zakresie (czego Sąd - co wymaga podkreślenia - w żaden sposób nie przesądza), czy istnieją podstawy do odstąpienia na mocy jej przepisów od ustalenia opłaty K. D. i K. K. za pobyt ich syna w spokrewnionej rodzinie zastępczej. W przeciwnym razie Kolegium rozstrzygnie ponownie o ustaleniu należnej odpłatności.

Równocześnie, bez względu na powyższe uchybienia, Sąd podziela stanowisko przyjęte w wyroku z 15 maja 2019 r. sygn. II SA/Po 73/19 w zakresie braku ingerencji decyzji ustalającej wobec rodziców opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej w obowiązki alimentacyjne rodziców względem dzieci, ustalone w wyroku sądu cywilnego. Sąd podziela też pogląd co do obowiązku wynikającego z art. 193 ust. 1a u.w.r.s.p.z. ustalania z mocą wsteczną (od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej) opłat od rodziców dzieci umieszczonych w takiej pieczy. Również, ze względu na brzmienie art. 193 ust. 2 u.w.r.s.p.z. na akceptację zasługuje stanowisko, zgodnie z którym w sentencji decyzji ustalającej opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej powinien znaleźć się zapis o solidarnej odpowiedzialności rodziców dziecka za te opłaty.

Sąd pragnie końcowo wyjaśnić, że zarzucane organowi II instancji przez skarżącą naruszenia przepisów postępowania są o tyle przedwczesne, że Kolegium - jak wyżej wskazano - powinno było w pierwszej kolejności stwierdzić, czy przepisy nowej uchwały z 27 lutego 2019 r. dotyczące odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej nie wykraczają poza delegację ustawową, a dopiero w przypadku pozytywnych ustaleń organ uprawniony jest do oceny, czy ziściły się przesłanki określone w § 5 uchwały. Dopiero więc na tym ostatnim etapie organ może dopuścić się zarzucanych mu naruszeń.

Mając powyższe na względzie Sąd uznając, że wykazane naruszenia przepisów postępowania (art. 153 p.p.s.a.) mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchyliło zaskarżoną decyzję (pkt I wyroku).

Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.) zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie (...) zł, jako sumy wynagrodzenia pełnomocnika ((...) zł) i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ((...) zł) - pkt II wyroku.

Ponownie rozpoznając sprawę SKO w (...) kierując się normą określoną w art. 153 p.p.s.a. zastosuje się do oceny prawnej i wskazań wyrażonych w niniejszym wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.