II SA/Po 1373/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - OpenLEX

II SA/Po 1373/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1760495

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 kwietnia 2015 r. II SA/Po 1373/14

UZASADNIENIE

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2015 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) października 2014 r. Nr (...) w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia 1. ustanowić dla S. K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, 2. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Uzasadnienie faktyczne

Skarżąca S. K. we wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podała, że ma (...) lata i całkowitą niezdolność do pracy od 1978 r. Utrzymuje się z emerytury w wysokości (...) zł miesięcznie oraz dodatku opiekuńczego. Opłaty za mieszkanie o powierzchni (...) m2 wynoszą (...) zł. Skarżąca oświadczyła, że co miesiąc płaci zaliczkę na czynsz w wysokości (...) zł - (...) zł, posiada zadłużenie z tego tytułu. Do tego dochodzą rachunki za prąd. Stan jej zdrowia pogarsza się. Z akt administracyjnych wynika, że korzysta z pomocy opieki społecznej w postaci usług opiekuńczych.

W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości.

Zgodnie z treścią przepisu art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

W myśl przepisu art. 199 p.p.s.a. strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 1a p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd wnioskodawczyni w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków.

Wobec powyższego wnioskodawczyni zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z jej udziałem w niniejszej sprawie. Zatem wniosek o prawo pomocy w tym zakresie okazał się bezzasadny, co skutkować musiało jego oddaleniem w tej części.

Wnioskodawczyni złożyła także wniosek o ustanowienie pełnomocnika, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania.

Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Skarżąca znajduje się bowiem w trudnej sytuacji życiowej. Jest osobą w starszym wieku i niepełnosprawną. Wysokość aktualnie uzyskiwanych dochodów z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego utrzymania wnioskodawczyni. Według jej oświadczenia posiada zadłużenie w bieżących opłatach za mieszkanie. Przedstawiona przez wnioskodawczynię sytuacja finansowa i zdrowotne wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1a i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.