II SA/Op 252/20 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3095352

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 21 grudnia 2020 r. II SA/Op 252/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 maja 2020 r., nr (...) w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 maja 2020 r., nr (...), w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. W skardze złożono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w związku z tym skarżący nie był wzywany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 września 2020 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżący odebrał wezwanie Sądu w dniu 11 września 2020 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 11 akt sądowych).

W zakreślonym terminie A. W. nie nadesłał numeru PESEL.

W piśmie z dnia 16 września 2020 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 27 września 2020 r., skarżący złożył pismo, w którym m.in. wskazał, że "rezygnuje z odwołania", gdyż obecnie nie ma możliwości jeżdżenia samochodem z uwagi na swój stan zdrowia.

A. W. został wezwany do wyjaśnienia, czy oświadczenie zawarte w piśmie z dnia 16 września 2020 r. należy traktować jako cofnięcie skargi. W wezwaniu zawarto pouczenie, że brak odpowiedzi na pytanie Sądu, w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, będzie skutkował przyjęciem, że skarżący cofnął skargę.

Skarżący odebrał wezwanie w dniu 7 października 2020 r., lecz pomimo upływu wyznaczonego terminu nie udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie.

Zarządzeniem z dnia 2 października 2020 r., sygn. akt II SPP/Op 59/20, starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone. Wobec tego skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 19 listopada 2020 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru (k. 19 akt sądowych) i do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiścił wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy lub prawomocne jej osądzenie (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6).

Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi, wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL skarżącego. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).

Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 11 września 2020 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem w dniu 18 września 2020 r.

Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, skarżący nie podał w zakreślonym terminie swojego numeru PESEL.

Skarżący złożył natomiast w piśmie z dnia 16 września 2020 r. oświadczenie o cofnięciu skargi.

Ponadto skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wpis ten, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., należało uiścić w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią tego ostatnio wskazanego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 19 listopada 2020 r., a więc 7-dniowy termin do opłacenia skargi rozpoczął bieg w dniu 20 listopada 2020 r. i zakończył się w dniu 26 listopada 2020 r. (czwartek). Skarżący nie uiścił w powyższym terminie wpisu sądowego od skargi, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Rozważając treść pisma skarżącego o cofnięciu skargi, zauważyć trzeba, że dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje zwykle oceną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. W niniejszej sprawie, wobec nieuzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego skargi oraz nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, postępowanie sądowe nie mogło być skutecznie wszczęte, a tym samym niedopuszczalne było jego umorzenie.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na nieuzpełnienie jej braku formalnego i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.