Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 989253

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 20 lutego 2009 r.
II SA/Op 158/08

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia (...), Nr (...) w przedmiocie przekazania do organu właściwego podania w sprawie utrzymania drogi publicznej na skutek wniosku skarżącego z dnia 31 grudnia 2008 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 listopada 2008 r. postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Uzasadnienie faktyczne

K. H. pismem z dnia 2 kwietnia 2008 r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia (...), Nr (...), utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o przekazaniu według właściwości Staroście Kędzierzyńsko - Kozielskiemu pisma K. H. z dnia 17 stycznia 2006 r. w sprawie naprawy pobocza drogi powiatowej Nr (...) relacji D. - P., poprzez usunięcie nadmiaru ziemi. Zaskarżone postanowienie, zawierające pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego, K. H. otrzymał w dniu 27 lutego 2008 r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. Skarga K. H. została natomiast nadana przesyłką pocztową w dniu 3 kwietnia 2008 r. (data stempla pocztowego), za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu.

Następnie, poleconą przesyłką pocztową z dnia 27 marca 2008 r., skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając swoje żądanie K. H. wskazał na swój zły stan zdrowia, który uniemożliwił mu wniesienie skargi w terminie, na kwestionowane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Następnie, na skutek wezwania Sądu do uprawdopodobnienia okoliczności, które uniemożliwiły mu wniesienie w terminie skargi, bądź innych okoliczności, które dowodziłyby braku winy w dochowaniu terminu, skarżący w piśmie z dnia 2 lipca 2008 r. podał, że główną przyczyną niewniesienia w terminie skargi jest długoletnia choroba, która powstała w 1999 r. i trwa nadal, z różnymi nasileniami. Jako dowód potwierdzający podnoszoną okoliczność, skarżący przedłożył kserokopię uzupełniającej opinii biegłego psychiatry K. N. - S. z dnia 22 maja 2008 r., z której wynika, że biegła stwierdziła u K. H. chorobę psychiczną o stopniu zaawansowania powodującym całkowitą niezdolność do pracy na okres 3 lat (licząc od dnia 1 lutego 2007 r.), która powstała przed dniem 30 grudnia 2005 r. W ww. opinii biegła wyraziła pogląd, że leczenie szpitalne K. H. przyniesie mu dużą korzyść, stąd przychyla się do wniosku, aby skarżący trafił do oddziału psychiatrycznego.

Postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi, na skutek czego skarga została rozpoznana merytorycznie przez Sąd, który na rozprawie w dniu 20 listopada 2008 r. oddalił skargę K. H. Przywołany wyrok stał się prawomocny od dnia 23 grudnia 2008 r., a w dniu 5 stycznia 2009 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym wniósł o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Uzasadniając swoje żądanie podniósł, że z przyczyn zdrowotnych nie był obecny na posiedzeniu Sądu i nie jest mu znana sentencja ww. wyroku.

W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 stycznia 2009 r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy powyższe pismo stanowi także wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie zapadłego w dniu 20 listopada 2008 r. wyroku. Jeżeli tak, to Sąd wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie, a w szczególności przez wykazanie czasookresu choroby, daty jej ustania oraz wyjaśnienie czy było to schorzenie uniemożliwiające osobiste działanie lub posłużenie się osobą bliską. Nadto, Sąd zobowiązał skarżącego do udzielenia informacji, czy jest osobą samotną, która nie posiada możliwości uzyskania pomocy (posłużenia się) osobą trzecią.

W terminie zakreślonym przez Sąd do dokonania żądanych czynności, K. H. w piśmie z dnia 15 stycznia 2009 r. potwierdził, że jego pismo z dnia 31 stycznia 2009 r. stanowi także prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego w sprawie wyroku. Podniósł, iż nie dochował terminu z uwagi na swoją chorobę, które jest schorzeniem uniemożliwiającym osobiste działanie, lub posłużenie się osobą bliską. Jako potwierdzenie powyższego wskazał na fakt pozostawania na rencie inwalidzkiej z powodu całkowitej niezdolności do pracy (nr legitymacji rencisty: (...)), a także na to, że jest osobą samotną, prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu należało uwzględnić.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej w skrócie: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.).

Zapis tego ostatniego przepisu oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. O braku winy strony można mówić gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym), było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719). Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywnych miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy badaniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przy czym, choroba strony osobiście działającej, jeżeli rzeczywiście uniemożliwiła stronie zachowanie terminu procesowego, z reguły stanowi okoliczność uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie właśnie choroba skarżącego uprawdopodobnia okoliczność braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Charakter tej choroby, stanowi niewątpliwie podstawę do przyjęcia poglądu, iż skarżący uchybił terminowi bez swojej winy. Podkreślić także należy, iż o stanie zdrowia K. H. wypowiedział się biegły specjalista psychiatra w opinii z dnia 22 maja 2008 r. wskazując, iż choroba powstała przed dniem 30 grudnia 2005 r. i powoduje u skarżącego całkowitą niezdolność do pracy na okres 3 lat (licząc od 1 lutego 2007 r.). Podany przez biegłego czasokres chorobowy, jest kolejnym argumentem uwiarygodniającym niemożność dochowania terminu przez skarżącego. Powyższe oznacza, że schorzenie skarżącego, co do którego wypowiedział się biegły sądowy, powoduje u niego dezorganizację myślenia, a zatem i niemożność racjonalnej oceny zaistniałych sytuacji oraz zdarzeń. Niewątpliwie sytuację skarżącego pogarsza także to, iż jest osobą samotną i jak sam oświadczył, nie mogącą liczyć na pomoc osób trzecich. Tym samym skarżący, przy takim schorzeniu uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy, a zatem, że zaistniały okoliczności do przywrócenia mu terminu do wniesienia skargi. Sąd zważył także, że w sprawie została spełniona przesłanka z art. 86 § 2 p.p.s.a., w postaci braku negatywnych następstw uchybienia terminu dla strony. Uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowałoby bowiem jej odrzucenie przez Sąd.

Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.