Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 20 lutego 2006 r.
II SA/Op 144/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska (spraw.).

Sędziowie WSA: Krzysztof Bogusz, Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lutego 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 29 grudnia 2003 r., nr XVIII/296/03 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewoda Opolski, na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę żądając stwierdzenia nieważności uchwały Nr XVIII/296/03 Rady Miejskiej w Nysie z dnia 29 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z powodu naruszenia trybu postępowania.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 29 grudnia 2003 r. Rada Miejska w Nysie podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego gminy Nysa w rejonie ulic Wolności, Kolejowej, Józefa Bema i Piastowskiej, a Wojewoda Opolski wykonując obowiązki wynikające z art. 85 ustawy o samorządzie gminnym zbadał z urzędu prawidłowość przeprowadzonej procedury sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w oparciu o przedłożoną przez Burmistrza Nysy dokumentację planistyczną i stwierdził naruszenie trybu postępowania określonego w art. 18 ust. 2 pkt 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 15 poz. 139 ze zm.) związanego z wyłożeniem planu do publicznego wglądu i zawiadomieniem osób, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu.

Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 2 pkt 5c ww. ustawy wójt, burmistrz lub prezydent zawiadamia na piśmie osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu o terminie wyłożenie projektu planu, uzasadniając odmowę ich uwzględnienia. W okresie składania wniosków do planu (...) spółka z o.o. we W. złożyła w dniu 4 stycznia 2002 r. wniosek o przeznaczenie działek, których jest właścicielem: działki nr A na funkcje handlowe i hotelowe, działki nr B na cele ekologicznej stacji paliw. Z przedłożonej dokumentacji planistycznej, w zestawieniu tabelarycznym wniosków złożonych do planu wpisany jest wniosek spółki (...), jednak bez adnotacji o sposobie rozpatrzenia złożonego wniosku przez Burmistrza Nysy. Pismem z dnia 28 sierpnia 2002 r. Burmistrz Nysy powiadomił spółkę (...) o wyłożeniu planu do publicznego wglądu, pomijając uzasadnienie odmowy uwzględnienia w całości wniosku. Na takie naruszenie trybu postępowania przy sporządzaniu planu określonego w art. 18 ww. ustawy podniosła również spółka (...) w zażaleniu wniesionym do Wojewody Opolskiego w dniu 16 lutego 2004 r.

Po drugie Wojewoda Opolski stwierdził niezgodność pomiędzy przedmiotem ustaleń planu określonym w uchwale nr XLVII/522.2001 Rady Miejskiej w Nysie z dnia 25 września 2001 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego gminy Nysa w rejonie ulic Wolności, Kolejowej, Józefa Bema i Piastowskiej.

Wojewoda Opolski wywodził, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym obowiązującej w okresie sporządzania planu, o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, z zastrzeżeniem art. 13 rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały, określając granice obszaru objętego planem na mapie stanowiącej załącznik do tej uchwały i przedmiot jego ustaleń, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy.

W uchwale Rady Miejskiej w Nysie z dnia 25 września 2001 r. w sprawie przystąpienia do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotem ustaleń planu był teren oznaczony w obowiązującym planie symbolem A35 UH, UI projektowanego hotelu i usług ogólnomiejskich w zakresie handlu i gastronomii. Natomiast w uchwale nr XVIII/296/03 z dnia 29 grudnia w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem ustaleń planu zawartych w § 3 uchwały nie były tereny transportu kołowego i technicznego zaplecza motoryzacji.

Przeprowadzona ocena zgodności z prawem przedłożonych dokumentów planistycznych projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w ocenie skarżącego jednoznacznie wskazuje na uchybienia związane z procedurą sporządzania planu określoną w art. 18 ust. 2 pkt 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w oparciu, o którą był sporządzany ww. projekt planu, co uzasadnia wniesioną skargę.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Nysie wniosła o jej oddalenie stwierdzając, że zawarty w skardze zarzut naruszenie trybu postępowania określonego w art. 18 ust. 2 pkt 5c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym jest całkowicie bezzasadny, wyjaśniając, że w dniu 25 września 2001 r. Rada Miejska w Nysie podjęła uchwałę nr XLVII522/2001 w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego gminy Nysa rejonie ulic Wolności, Kolejowej, Bema, Piastowskiej. Zarząd Miejski w Nysie wykonując uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 29 listopada 2001 r. stosownie do art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. zamieścił w prasie lokalnej oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w Nysie obwieszczenie o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając obszar i przedmiot planu. W obwieszczeniu tym wskazano termin składania wniosków do planu, który wynosił 21 dni. Jednocześnie organ wyjaśnił, że (...) spółka z o.o. we W. realizując posiadane uprawnienia w zakresie składania wniosków do planu, w dniu 4 stycznia 2002 r. złożyła w Urzędzie Miejskim w Nysie wniosek do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednakże z naruszeniem wskazanego w ogłoszeniu terminu. Tym samym pismo spółki (...) jako wniesione po terminie nie zostało potraktowane jako wniosek w rozumieniu art. 18 ust. 2 pkt 1 przedmiotowej ustawy. Organ argumentował, że tym samym nie istniał obowiązek zawiadomienia spółki (...) o nieuwzględnieniu złożonego wniosku w projekcie planu wraz z uzasadnieniem odmowy jego uwzględnienia. W konsekwencji zdaniem Rady Miejskiej brak było obowiązku rozpatrzenia wniosku spółki (...) w sposób określony w art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Równocześnie strona przeciwna wywodziła, iż uchwała Rady Miejskiej W Nysie Nr XLVII/522/2001 z dnia 25 września 2001 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określała obszar planowanych działań oraz przedmiot ustaleń nowego planu. Obszar miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określony w § 1 ww. uchwały to teren usytuowany w kwartale ulic: Wolności, Kolejowej, Bema i Piastowskiej w Nysie, który w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego określony symbolem A35 UH,UL przeznaczony był na cele: teren projektowanego hotelu oraz usług w zakresie gastronomii. Rada Miejska wyjaśniła, że zapis ten miał na celu sprecyzowanie obszaru objętego planem a nie określenie przedmiotu jego ustaleń. Przedmiot ustaleń planu określony stosownie do art. 12 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy obejmował przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania, linie rozgraniczające ulice wraz z urządzeniami pomocniczymi, zasady i warunki podziału działki, zasady i standardy kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy i gabaryty obiektów, szczegółowe warunki zagospodarowania wynikające z potrzeb ochrony środowiska kulturowego i przyrodniczego, zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej. Organ wyjaśnił, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonym 29 grudnia 2003 r. stosownie do wymogów uchwały z 25 września 2001 r. określone zostało między innymi przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach, zaś przesądzanie w uchwale o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenia terenów byłoby niezgodne z przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, która przewiduje iż przeznaczenie terenu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1, odbywa się w miejscowym planie, a więc w dokumencie kończącym procedurę planistyczną.

Jednocześnie, z ostrożności procesowej, Rada Miejska w Nysie wniosła o odrzucenie skargi, bowiem upłynął termin, w którym Wojewoda Opolski mógł zaskarżyć uchwałę z dnia 29 grudnia 2003 r. do sądu administracyjnego. Strona przeciwna argumentowała, że upłynął już przeszło rok od doręczenia uchwały organowi nadzoru, a stosownie do poglądów prezentowanych w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez organ nadzoru w trybie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynosi 30 dni, przy czym bieg tego terminu rozpoczyna się po upływie ostatniego dnia 30-dniowego terminu do stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru. Za odrzuceniem skargi przemawia w ocenie Rady Miejskiej w Nysie również fakt, że uchwała z dnia 29 grudnia 2003 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego gminy Nysa w rejonie ulic Wolności, Kolejowej, Bema, Piastowskiej w związku z jej nieopublikowaniem w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, co jest bezwzględnym warunkiem jej wejścia w życie, jest uchwałą nieobowiązującą, a zatem w ocenie strony przeciwnej brak jest przedmiotu zaskarżenia. Rada Miejska powołała się na poglądy zawarte w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których stwierdzono, iż wojewoda ma obowiązek opublikowania w dzienniku urzędowym każdej uchwały jednostki samorządu terytorialnego, która została mu prawidłowo przedstawiona do kontroli, a jej nieważności nie stwierdzono we właściwym trybie. Dotyczy to zwłaszcza uchwały rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - aktu prawa miejscowego, którego wejście w życie i moc obowiązująca uzależnione są od właściwego opublikowania (art. 18 ust. 2 pkt 14 oraz art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 29 obecnie obowiązującej uchwały o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nieopublikowanienie zatem uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wojewódzkim dzienniku urzędowym, jak stwierdziła strona przeciwna, pozbawia taką uchwałę mocy przepisu powszechnie obowiązującego jest równoznaczne z zablokowaniem wejścia jej w życie.

Wojewoda Opolski w piśmie procesowym z dnia 18 października 2005 r. wyjaśnił, że uchwała Rady Miejskiej w Nysie Nr XVIII/296/03 z dnia 29 grudnia 2003 r.w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego Gminy Nysa w rejonie ulic Wolności, Kolejowej, Bema i Piastowskiej wraz z adnotacją o jej zaskarżeniu przez Wojewodę Opolskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego opublikowana została w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego Nr 34 poz. 902 z dnia 19 maja 2005 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przepis art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej ustawą, stanowi, że "uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90." W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa (ust. 4). W przypadku nie skorzystania z tego trybu organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały organu gminy, może jednak skorzystać z możliwości zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego (art. 93 ust. 1 ustawy). W rozpatrywanym przypadku organ nadzoru - Wojewoda Opolski nie mógł we własnym zakresie skutecznie stwierdzić nieważności uchwały organu gminy i skorzystał z możliwości zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej w Nysie z dnia 29 grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego Gminy Nysa w rejonie ulic Wolności, Bema, Kolejowej i Piastowskiej do sądu administracyjnego w oparciu o przepis art. 93 ust. 1 wymienionej wyżej ustawy o samorządzie gminnym.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo - administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do kontroli zgodności z prawem zaskarżonej uchwały.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie reguluje terminu do wniesienia przez organ nadzoru skargi do sądu administracyjnego na uchwały lub zarządzenia organu gminy. Przyznana w art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym szczególna kompetencja nadzorcza organu nadzoru przyznająca mu prawo skargi do sądu administracyjnego nie została ograniczona żadnym terminem jej realizacji.

Stosownie do przepisów art. 7 i art. 10 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), mającej w sprawie zastosowanie także po wejściu w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) z mocy art. 85 ust. 2 tej ostatniej ustawy, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest po pierwsze przepisem gminnym, powszechnie obowiązującym, i po wtóre określa w sposób wiążący przeznaczenie i sposób zagospodarowania terenów objętych planem. Wynikają z tego daleko idące konsekwencje, polegające nie tylko na ingerencji w sferę prawa własności, lecz także na ustanowieniu podstawy do odjęcia bądź ograniczenia tego prawa własności. Wynika to w sposób oczywisty z istoty planu, który określa przeznaczenie i sposób wykorzystywania nieruchomości, a to mieści w sobie ingerencję w prawo własności. Tego rodzaju ingerencja jest zatem dopuszczalna i wynika z jednoznacznego upoważnienia ustawowego dla rady gminy.

Jednakże dopuszczalna, a zatem i legalna ingerencja gminy w uprawnienia właścicielskie odnośnie nieruchomości położonych na jej obszarze, mająca umocowanie w przepisach art. 4 ust. 1, art. 7 i art. 10 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, nie może oznaczać zupełnej dowolności i arbitralności w tym zakresie.

Art. 3 powołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wyznacza dwie istotne wartości, które przy opracowaniu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego muszą zostać uwzględnione, a mianowicie: - po pierwsze, prawo jednostki, w granicach wyznaczonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, - po drugie, prawo jednostki w granicach wyznaczonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego do ochrony własnego interesu prawnego, przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.

Środkiem prawnym mającym na celu ochronę tak wyznaczonych wartości w procesie opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zarzut. Według art. 24 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym: "Zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłożonym do publicznego wglądu". Jednakże mając poczucie naruszenia przysługujących praw właścicielskich spółka (...) nie skorzystała z możliwości ich ochrony w drodze wniesienia zarzutu.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym. Jako prawo miejscowe jest aktem normatywnym i podstawą do wydawania decyzji administracyjnych z zakresu administracji publicznej.

Procedurę sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz jego zmiany określa przepis art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, w treści art. 18 ust. 2 wskazanej ustawy wymienione zostały w sposób bardzo szczegółowy poszczególne fazy przygotowania planu miejscowego.

Obowiązek ich przestrzegania, nie wyłączając nawet kolejności ich przeprowadzenia musi być bezwzględnie zachowany.

I tak z regulacji art. 18 ust. 2 pkt 1 wynika, że zarząd gminy po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania (zmiany) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kolejno:

Ogłasza w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, o przystąpieniu do sporządzania planu, określając formę, miejsce i termin nie krótszy niż 21 dni, składania wniosków do planu.

W rozpoznawanej sprawie okolicznością niesporną jest, że Rada Miejska w Nysie w dniu 25 września 2001 r. podjęła uchwałę NR XLVII/522/2001 w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru miejskiego Gminy Nysa w rejonie ulic: Wolności, Kolejowej, Bema, Piastowskiej. W paragrafie 1 ww. uchwały obszar objęty przygotowywaną procedurą planistyczną określono jako teren oznaczony w miejscowym planie ogólnym symbolem A 35 UH, UL projektowanego hotelu i usług ogólnomiejskich w zakresie handlu i gastronomii. Granice opracowania planu określono w załączniku graficznym stanowiącym integralną część tej uchwały. Natomiast w paragrafie 2 określono zakres ustaleń planu obejmujący:

-

przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnych funkcjach lub różnych zasadach zagospodarowania

-

linie rozgraniczające ulice wraz z urządzeniami pomocniczymi

-

zasady i warunki podziału działki

-

zasady i standardy kształtowania zabudowy i gabaryty obiektów

-

szczegółowe warunki zagospodarowania wynikające z potrzeb ochrony środowiska kulturowego i przyrodniczego

-

zasady obsługi w zakresie infrastruktury technicznej

Również niesporne jest że Zarząd Miejski w Nysie wykonując ww. uchwałę Rady Miejskiej w Nysie dnia 29 listopada 2001 r. zamieścił w prasie lokalnej (Nowinach Nyskich) obwieszczenie o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając obszar i przedmiot planu. W obwieszczeniu tym wskazany został 21 dniowy termin składania wniosków do planu. Skarżący potwierdza, że (...) spółka z o.o. we W. złożyła swoje wnioski do planu dnia 4 stycznia 2002 r. a więc z przekroczeniem terminu wskazanego w obwieszczeniu.

Zatem w ocenie Sądu nie można uznać, w świetle art. 18 ust. 2 pkt 5 lit.c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, że zarząd gminy był zobowiązany do doręczenia uzasadnienia odmowy uwzględnienia wniosku do planu złożonego z uchybieniem terminu. Tym samym nie można przyjąć, że doszło do naruszenia przepisów art. 18 ust. 2, które mogłoby skutkować nieważnością uchwały Rady Gminy.

Trzeba podkreślić, że stosownie do art. 12 ustawy z 7 lipca 1994 r. o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozstrzyga rada gminy w drodze uchwały określającej granice obszaru objętego planem, na mapie stanowiącej załącznik graficzny do tej uchwały i przedmiot jego ustaleń o którym mowa w art. 10 ust. 1

W części tekstowej uchwała dokonuje identyfikacji obszaru objętego planem poprzez użycie jego nazwy własnej lub słowny opis granic. W części graficznej przedstawia się na mapie granice obszaru objętego planem, granice obszaru planu miejscowego wyznaczają zasięg terytorialny obowiązywania prawa miejscowego i muszą być maksymalnie precyzyjne, tak aby nie powstały wątpliwości czy dana nieruchomość podlega ustaleniem planu czy też nie.

W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, że granice obszaru objętego planem są tożsame z obszarem ujętym w uchwale o przystąpieniu do sporządzania planu. Oznacza to, iż Rada Gminy Nysa nie naruszyła przepisów art. 12 i 10 omawianej ustawy. Podnieć należy, iż zmiany w ustaleniach dotyczących sporządzania planu miejscowego oraz obszaru i granic obszaru objętego przystąpieniem do sporządzania planu może dokonać wyłącznie rada gminy w drodze uchwały zmieniającej uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego lub poprzez uchylenie tej uchwały. Oczywiście działań tych nie może podjąć organ sporządzający projekt planu, gdyż stanowiłoby to naruszenie właściwości organów, o których mowa w art. 27 ustaw y o zagospodarowaniu przestrzennym.

Zdaniem Sądu, uchwała o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyrażać powinna wstępne przesądzenie co do treści planu, podstawowe założenia w zakresie przeznaczenia terenów oraz określenia sposobów ich zabudowy i zagospodarowania. Przesądzenie to może być pomocne dla organu sporządzającego plan, jako wytyczna gwarantująca pozytywną ocenę przyszłego projektu przez radę. Należy jednak pamiętać, że ustawa wprowadza ścisły podział kompetencji w zakresie planowania przestrzennego pomiędzy organy gminy, a naruszenie właściwości organów powoduje zgodnie z art. 27 nieważność uchwały w sprawie planu miejscowego. Jednakże uchwała rady gminy o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego nie może przejmować treści projektu planu.

Reasumując, w ocenie Sądu, nie doszło do takich naruszeń procedury planistycznej, które powodowałyby z mocy art. 27 ustawy nieważność uchwały Rady Gminy w Nysie z 29 grudnia 2003 r. w całości lub części.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę orzekając jak w sentencji wyroku.