Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie
z dnia 16 lutego 2006 r.
II SA/Ol 973/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński (sprawozdawca).

Sędziowie Asesorzy WSA: Katarzyna Matczak, Irena Szczepkowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2006 r. sprawy ze skargi M. D. na niewykonanie przez Komendanta Wyższej Szkoły wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w sprawie o sygnaturze akt "(...)" oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Rozkazem personalnym nr "(...)" z dnia "(...) "lipca 2004 r. Komendant Wyższej Szkoły "(...)" ustalił M. D. na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. "(...)"lutego 1998 r., łączną wysługę lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego: 8 lat, 5 miesięcy i 6 dni oraz określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień 20 lutego 1999 r. w wysokości 8%. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych dotyczących sposobu zaliczania i ustalania wymiaru wysługi lat stwierdzono, iż Komendant "(...)" Policji rozkazem personalnym nr "(...)" z dnia "(...)"lutego 1998 r. zaliczył, bez podstawy prawnej, "(...)" M. D. do wysługi lat okres prowadzenia działalności gospodarczej. W tej sytuacji, w celu prawidłowego ustalenia uprawnienia wyżej wymienionego policjanta, niezbędne było wydanie decyzji administracyjnej.

Po rozpatrzeniu odwołania "(...)" M. D., Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr "(...)" z dnia "(...)"września 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W uzasadnieniu organ stwierdził, że prowadzenie działalności gospodarczej nie jest stosunkiem pracy i okres jej prowadzenia nie może być wliczany do wysługi lat, od której uzależniony jest wzrost uposażenia zasadniczego. W tej sytuacji Komendant Wyższej Szkoły "(...)", jako właściwy przełożony w sprawach osobowych skarżącego, miał obowiązek po ujawnieniu błędu na nowo określić prawidłowy okres wysługi lat.

Po rozpatrzeniu skargi "(...)" M. D. na powyższy rozkaz personalny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawomocnym wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt "(...)" stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji i orzekł, że zaskarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w całości. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej, gdyż ustalenie wysługi lat policjanta na potrzeby wzrostu uposażenia zasadniczego jest istotnym elementem postępowania wyjaśniającego oraz dowodowego w sprawie o przyznanie określonego świadczenia pieniężnego i nie stanowi w związku z tym przedmiotu odrębnej sprawy administracyjnej załatwianej w drodze decyzji. Poza tym decyzja organu I instancji dotyczyła sprawy już rozstrzygniętej decyzją ostateczną Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r.. Natomiast organ odwoławczy dopuścił się rażącego naruszenia prawa utrzymując w mocy decyzję organu I instancji.

Powołując się na powyższy wyrok "(...)" M. D. w raporcie do Komendanta Wyższej Szkoły "(...)" z dnia "(...)"czerwca 2005 r. wniósł o spowodowanie wypłaty mu zaległego świadczenia za wysługę lat.

W odpowiedzi organ pismem z dnia 8 listopada 2005 r., l.dz. "(...)" poinformował, że w dniu 7 listopada 2005 r. wystąpił do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r. wydanej bez podstawy prawnej.

"(...)" M. D. pismem z dnia 9 listopada 2005 r. wezwał Komendanta Wyższej Szkoły "(...)" do bezzwłocznego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia "(...)"kwietnia 2004 r., sygn. akt "(...)" poprzez wypłatę mu zaległego świadczenia.

Z powodu wystąpienia z wnioskiem do Komendanta Głównego Policji o wzruszenie w trybie nadzwyczajnym decyzji Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r., Komendant Wyższej Szkoły "(...)" postanowieniem z dnia "(...)"listopada 2005 r., znak "(...)" zawiesił postępowanie w sprawie żądania przez "(...)" M. D. wypłacenia dodatku do uposażenia przysługującego policjantowi w oparciu o przedmiotową decyzję.

"(...)" M. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na niewykonanie przez Komendanta Wyższej Szkoły "(...)" wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt "(...)" domagając się wymierzenia organowi grzywny i zobowiązania organu do wykonania prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu stwierdził, że Komendant Wyższej Szkoły "(...)" zawiesił postępowanie, którego nie prowadził, gdyż nie był uprawniony do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r..

Ponadto skarżący podniósł, że nie otrzymał informacji od właściwego organu o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powyższej decyzji. Zatem po prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. Komendant Wyższej Szkoły "(...)" był zobowiązany do wypłaty wstrzymanej części uposażenia, gdyż decyzja ustalająca jego wysokość nadal obowiązuje.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że po wystąpieniu w dniu 25 lipca 2005 r. do Komendanta Głównego Policji z prośbą o przekazanie prawomocnego wyroku wraz z aktami osobowymi policjanta, o czym skarżący został powiadomiony, prawomocny wyrok wpłynął do Wyższej Szkoły "(...)" w dniu 28 października 2005 r.. Pismem z dnia 8 listopada 2005 r. skarżący został powiadomiony o wystąpieniu Komendanta Wyższej Szkoły "(...)" do Komendanta Głównego Policji o wzruszenie w trybie nadzwyczajnym decyzji Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r..

Organ podniósł, że postanowieniem z dnia "(...)"listopada 2005 r., znak "(...)" zawiesił postępowanie w sprawie żądania przez skarżącego wypłacenia dodatku do uposażenia, a nie postępowanie w sprawie wzruszenia decyzji w trybie nadzwyczajnym. Poza tym wezwanie przez skarżącego organu do bezzwłocznego wykonania wyroku należy uznać za bezskuteczne, bo podjęte na podstawie nieistniejącego przepisu art. 154 § 1 Ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

Na rozprawie skarżący stwierdził, że postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało utrzymane w mocy przez Komendanta Głównego Policji i, że został zawiadomiony przez Komendanta Głównego Policji o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r..

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 154 § 1 Ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Zatem warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy.

W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 9 listopada 2005 r. wezwał Komendanta Wyższej Szkoły "(...)" do bezzwłocznego wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt "(...)" poprzez wypłatę mu zaległego świadczenia. Nie można zgodzić się z organem, że było to wezwanie bezskuteczne, gdyż zostało oparte na niewłaściwym przepisie prawa. Bowiem do spełnienia tego warunku wystarczy sam fakt wezwania i błędne powołanie przepisu nie ma wpływu na dokonanie tej czynności.

Natomiast przesłanką uwzględnienia skargi określonej w art. 154 § 1 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest stwierdzenie przez sąd niewykonania wyroku przez organ administracji publicznej. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z 30 maja 2001 r., II SA 2015/00 niepubl).

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt "(...)" stwierdził nieważność rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr "(...)" z dnia "(...)"września 2004 r. oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego organu I instancji dotyczącego ustalenia skarżącemu łącznej wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego oraz określenia terminu nabycia przez niego prawa do wzrostu uposażenia i procentowej wysokości tego uposażenia.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że decyzja organu I instancji została wydana bez podstawy prawnej, gdyż ustalenie wysługi lat policjanta na potrzeby wzrostu uposażenia zasadniczego jest istotnym elementem postępowania wyjaśniającego oraz dowodowego w sprawie o przyznanie określonego świadczenia pieniężnego i nie stanowi w związku z tym przedmiotu odrębnej sprawy administracyjnej załatwianej w drodze decyzji. Poza tym decyzja organu I instancji dotyczyła sprawy już rozstrzygniętej decyzją ostateczną Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r..

Zatem kwestia określenia terminu nabycia przez skarżącego prawa do wzrostu uposażenia i procentowej wysokości tego uposażenia została rozstrzygnięta już wcześniej decyzją ostateczną Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r. i po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. powyższego wyroku nie było konieczne wydanie w tej sprawie nowej decyzji. W tej sytuacji nie można twierdzić, że Komendant Wyższej Szkoły "(...)" nie wykonuje wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. z dnia 22 kwietnia 2004 r., sygn. akt "(...)".

Natomiast w sprawie wypłaty skarżącemu świadczenia przyznanego na mocy decyzji ostatecznej Komendanta "(...)" Policji z dnia "(...)"lutego 1998 r. toczy się przed organem odrębne postępowanie.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.